Oceaanverzuring met een korrel zout?

Het leven in zee heeft zo haar nut

Het leven in zee heeft zo haar nut

Afgelopen maand verscheen een publicatie in Geophysical Research Letters over de – volgens de auteurs – eerste grootschalige metingen aan oceaanverzuring in de echte oceaan. De  publicatie ging vergezeld van een alarmerend persbericht met als strekking dat de oceaan sneller zuur wordt. Deze studie meldt dát onderzoekers een lagere pH maten in hun tocht van Alaska naar Hawaii in 2006 dan bij eerdere metingen in 1991. De grafiek is hier te zien.

pH-verschil van -0,0017
Je kunt afdingen op de meetmethode, waarbij de onnauwkeurigheidsfactor enkele malen groter is dan het jaarlijkse pH-verschil van -0,0017. Bedenk ook dat in een oceaan de pH schommelt tussen 8,2 en 7,5. Net zoals de term broeikasgassen eigenlijk onhandig is gekozen, roept ook de term “oceaanverzuring” een vertekend beeld op. Juister zou zijn minder-basisch-worden-van-de-oceaan.

Je kunt ook tegen de studie inbrengen dat de afbraak van organisch materiaal voor de helft van de pH-daling zorgt. En dat fotosynthese door algen en plankton elke middag opnieuw zeer snel CO2 aan zeewater onttrekt waardoor de pH lokaal stijgt tot wel 10 aan toe. Je kunt ook serieus afvragen of je een statistisch significante trend kunt afleiden uit 1 meting in 2 jaargangen zo dicht op elkaar. Maar voorlopig moeten we het met deze stand van wetenschap even doen.

De hier beschreven alarmistische publicatie sneeuwde in de wereldpers onder door alle berichtgeving over Himalayagate, Climategate enzovoorts. Dat is eigenlijk een unicum want voorheen was het eerder usance dat sceptische studies in de media werden verzwegen ten faveure van elk alarmistisch geluid. Toch gaan we de komende jaren nog veel horen van oceaanverzuring. Aan bezoekers de vraag: is het ‘the next new scare‘ zoals merendeels rechtse denktanks stellen, of hebben we hier nu eens een echt probleem te pakken en hebben de campagneorganisaties een punt?

Schoonheid
De basistheorie van oceaanverzuring is van eenzelfde simplistische schoonheid als de CO2-gedreven opwarmingstheorie: CO2 is een broeikasgas, dus kan meer CO2 in potentie leiden tot meer opwarming. Geen speld tussen te krijgen. En zo kan ook meer CO2 in water leiden tot een lagere pH, zeker omdat 30 procent van onze CO2-uitstoot oplost in de oceanen.

Bedreigd
Dus wat gaat er dan gebeuren met de kalkskeletten van koraal, schelpdieren, als de pH evenredig daalt met de toenemende CO2 in de atmosfeer. Want zuur reageert met kalk, en dus leidt meer zuur tot minder kalk in de oceaan. De wereld is zo simpel. Campagneorganisaties houden alvast hun hart vast en het NIOZ onderzoekt het fenomeen voor het Europese Epoca-project.

Werkgroep 2 van het IPCC loopt in 2007 alvast op de muziek vooruit, door te suggereren dat nu al in de echte zee rampzalige gevolgen van verzuring waren aangetoond, al ontbraken daarvoor de experimenten. Kijk maar mee

Scaled-up effects of direct atmospheric CO2 enrichment on plant and ecosystem biomass accumulation (CO2-fertilisation) are largely responsible for the projected continued enhancement of NPP in current global models (Leemans et al., 2002). By contrast, impacts in oceans, especially through acidification, have been largely negative (see Section 4.4.9).

Het Engelse ‘have been’betekent dat het al gebeurt is. Werkgroep 2-bijdragen bij het IPCC lijken wel vaker op het zo wetenschappelijk mogelijk inkleden van eventuele mogelijkheden. De door het IPCC geclaimde gevolgen van oceaanverzuring zijn op deze regel geen uitzondering.

Raven
Bewijs hangt nu vooral aan modelstudies die een evenredige relatie geven tussen de CO2 concentratie in de atmosfeer en de oceaan: waarbij de oceaan wordt versimpeld tot een egale bak water gevuld met de huidige stand van kennis en een dosis giswerk.

Lees het rapport van Raven et al uit 2005, en je krijgt een goede indruk hoe de alarmistische modelleerjongens en meisjes het fenomeen bij politici en collega’s uitlegt, en de gevolgen voor het leven in zee. Het IPCC citeert dit beleidsdocument 14 maal, dus naar de toonzetting valt te raden.

Natuurlijk kan een plotselinge verzuring, en dus sterke verlaging van het kalkgehalte in zee een sterke impact hebben op zeeleven. Al bepaalt uiteindelijk de echte oceaan met al haar feedbacks door stroming, zouten, biosfeer wat er echt gebeurt met de pH. De discussie lijkt hier opnieuw op de opwarmingstheorie, waar feedbacks en nog onbekende verschijnselen het klimaat bepalen en CO2 maar één van de vele factoren is die temperatuur beïnvloedt. Uit experimenten blijkt dat koraal bij CO2-verdubbeling ongedeerd blijft, al citeren de IPCC-auteurs deze studie juist om hun eigen bewering te staven: dat tot 60 procent van de groei verloren zou gaan. Over dit (doelbewust?) foutief citeren berichtten we al in Het Parool en dit blog.

Verzuurde wetenschap
In de wereld van verzurende oceaanwetenschappers circuleert nu de pH-daling van 0,1. Die is mondiaal niet gemeten, maar afgeleid uit het verschil in koolstofdioxide-gehalte in de atmosfeer nu (385 ppm) en de geschatte waarde van voor de Industriële Revolutie (280 ppm). De projectie is deels geijkt met lokale metingen zoals in de Noordzee. Voor toekomstprojecties rekent men telkens met de aanname dat deze waarde van 0,1 (bij toename van 30 procent CO2)klopt, zodat bij 800 ppm een daling van 0,3 volgt. Zuivere wetenschap?

Door | 2010-02-17T08:40:35+00:00 17 februari 2010|11 Reacties

11 Reacties

  1. R. de Haan 17 februari 2010 om 06:09- Antwoorden

    Non Item

    Meer dan 15 "peer reviewed" rapporten hebben reeds afgerekend met deze nieuwe scare.

    De blogsphere zit hier boven op.

    Geen kans op succes.

    • Chris Schoneveld 17 februari 2010 om 12:38- Antwoorden

      Een non-item, inderdaad, voor hen met een normaal gezond verstand. Men hoeft zich maar af te vragen hoe het mogelijk was dat de zeeen nog nooit zoveel kalkgesteentes (gevormd uit koraal en andere kalkachtige zeedieren) hebben voortgebracht als tijdens de Krijt en Jura perioden, toen het CO2 gehalte in de atmosfeer schommelde tussen 1000 en 2000 ppm.

      • Gerard 18 februari 2010 om 00:04- Antwoorden

        Inderdaad en je hoeft niet eens terug te gaan naar het Krijt en Jura. Neem eens een kijkje in de diepzee op de oceaanruggen waar de continentale platen groeien. De zgn schoorstenen daar zijn omgeven van leven bij een pH die vele malen lager is dan de PH die ooit bereikt kan worden door CO2 in water op te lossen

  2. R. de Haan 17 februari 2010 om 06:26- Antwoorden

    Twee interessante ontwikkelingen vandaag m.b.t. CO2 wetgeving in de USA vandaag:

    1. Texas vecht EPA CO2 ruling aan
    http://www.reuters.com/article/idUSN1661844120100

    2.Domino's falling
    http://www.heliogenic.net/2010/02/16/dominos-fall

    And how are the delicate little critters in our oceans doing?
    http://wattsupwiththat.com/2009/12/01/oh-snap-co2

    Het is duidelijk.

    De Big Corporates en Big Capital geloven er niet meer in.

  3. Alex 17 februari 2010 om 09:19- Antwoorden

    Big Corporates en Big Capital geloven er niet meer in?

  4. R. de Haan 17 februari 2010 om 09:22- Antwoorden

    Ondertussen blijven de alarmisten actief.

    De laatste claim, Redwoods bedreigd door klimaatverandering, lees door mensen veroorzaakt CO2.

    Ocean acidification en vele duizenden andere redenen waarom door mensen veroorzaakte CO2 slecht is.

    In Friesland worden nu 10.000 wilde ganzen afgeschoten, meer dan 50% van de totale populatie, in samenspraak met de Provincie en de Natuurorganisaties. Wilde ganzen zijn fantastische beesten maar de schade die ze veroorzaken…vreselijk. Al dat gras dat ze vreten! Onbetaalbaar, 5 maanden gras voor 10.000 ganzen!

    Straks bent U aan de beurt, niet vanwege een beete gras maar vanwege de CO2.

    http://www.heliogenic.net/2010/02/16/latest-alarm

  5. Alex 17 februari 2010 om 09:34- Antwoorden

    big capital gelooft er niet meer in?

    Controleer even of jouw pensioenuitvoerder hier tussen staat http://www.iigcc.org/membership.aspx

    De BBC kan bijna niet onbevooroordeeld berichten want hun pensioen is daar letterlijk in de AGW-claim geinvesteerd.

    Ook het ABP PGGM e.d. hebben er zwaar in hete lucht geinvesteerd. En dus zijn velen meervoudig afhankelijk van het in standhouden van de mythe. Er is altijd wel een (staats)bank die tegen de juiste fee de zwendel wil faciliteren.

    Het valt niet te hopen dat Bos dacht daarmee de pensioentekorten op te lossen.

  6. R. de Haan 17 februari 2010 om 11:19- Antwoorden

    Voor een dieper inzicht in de AGW discussie

    bekijk deze gouden "Lecture" van Richard

    Lindzen: Een "must see" voor elke politicus cq policy maker:
    http://vmsstreamer1.fnal.gov/VMS_Site_03/Lectures

    • Chris Schoneveld 17 februari 2010 om 12:52- Antwoorden

      Helaas, "Server is not responding"

  7. C.W. Schoneveld 17 februari 2010 om 11:43- Antwoorden

    Het gebruik van de term "verzuring" is niet zozeer "onhandig" te noemen als wel "kwaadaardig", als onderdeel van een oorlog van woorden. Een behartigenswaardig stukje hierover schreef de taalkundige Peter Sawyer: "Winning Skirmishes while you lose the War – the Power of Words" zie
    http://hidethedecline.eu/pages/posts/skeptics-by-

  8. curvedwater 18 februari 2010 om 22:13- Antwoorden

    Nee, Rypke,

    "have been" betekent niet dat het gebeurd is, maar dat het gaande is. In het verleden begonnen, nu nog bezig.

    Anders was het "had been".

    Je schrijft ook:

    "De basistheorie van oceaanverzuring is van eenzelfde simplistische schoonheid als de CO2-gedreven opwarmingstheorie: CO2 is een broeikasgas, dus kan meer CO2 in potentie leiden tot meer opwarming. Geen speld tussen te krijgen"

    En dat klopt ook niet, want Miskolczi heeft aangetoond, bevestigd door empirisch onderzoek van steven schwartz, dat co2 tot 100ppm voor een potentiele opwarming van 1 graadC kan zorgen, en daarboven nauwelijks méér.

    Ik geloof dat Marcel ooit schreef dat co2 maar in een band van 10 meter, warmte opvangt en weer naar alle kanten uitstoot. En de rest van de warmte uitsoot gebeurt door -vlgs miskolczi- convectie: meerwarmte wordt uitgestoten aan het heelal.

    Terug naar verzuring: Pat Michaels gaf eens aan dat ongeremde verzuring alleen kan plaastvinden als alle kalk(-steenformaties) in zee zijn opgelost.

    Als ik langs het strand loop zie ik overal schelpen, sommige duidelijk oud. En bij verzuring hadden die daar toch nooit kúnnen liggen, of in elk geval niet zulke oude..

Geef een reactie