Deel 3 van een serie blogs over post-normale wetenschap

Op 16 maart kondigde ik in dit artikel een serie blogs aan over post-normale wetenschap, mede omdat weblogs zoals deze volgens de bedenkers van het concept een cruciale rol in deze nieuwe tak van sport spelen (zie artikel). Ik wil de discussie warmdraaien met enkele eenvoudige inleidende blogs, zoals de eerste die een voorbeeld gaf van peer-2-peer review door een niet-wetenschapper. Vandaag weer een makkelijke: ik wil bovenstaande clip over de antibiotica resistente bacteriën uit het 8 uur journaal van woensdag vasthouden als ankerpunt van een “normaal” ernstig probleem.

Normale problemen heb je in de “normale wetenschap” en dat begrip halen Ravetz en Funtowics, de bedenkers van de post-normale theorie, van Thomas Kuhn:

The Structure of Scientific Revolutions (SSR) was originally printed as an article in the International Encyclopedia of Unified Science, published by the logical positivists of the Vienna Circle. In this book, Kuhn argued that science does not progress via a linear accumulation of new knowledge, but undergoes periodic revolutions, also called “paradigm shifts” (although he did not coin the phrase), in which the nature of scientific inquiry within a particular field is abruptly transformed. In general, science is broken up into three distinct stages. Prescience, which lacks a central paradigm, comes first. This is followed by “normal science“, when scientists attempt to enlarge the central paradigm by “puzzle-solving”. Thus, the failure of a result to conform to the paradigm is seen not as refuting the paradigm, but as the mistake of the researcher, contra Popper’s refutability criterion. As anomalous results build up, science reaches a crisis, at which point a new paradigm, which subsumes the old results along with the anomalous results into one framework, is accepted. This is termed revolutionary science. Bron: Wikipedia.

In het volgende artikel zien we hoe Ravetz en Funtowics hun post-normale wetenschap definiëren en rechtvaardigen voor de situaties waarin Kuhn’s schema niet meer werkt. Nu gaat het erom om te zien dat de kwestie van de ESBL-vormende resistente bacteriën een klassiek “normaal” probleem vormt. Er is echt iets aan de hand. Concreet en tastbaar en in het nu liggen er geïnfecteerden in het ziekenhuis. Gelukkig bestaan er rondom infectie en resistentie volwassen onomstreden theorieën. Het paradigma staat. Alle nieuw gevonden puzzelstukjes – geruststellend of onrustbarend – passen netjes binnen dezelfde uitdijende puzzel. Nergens een vreemde ophoping van “epicirkels” te bekennen. Hier is uitstekend beleid op te bouwen zonder dat er een “consensus” en grote massale conferenties nodig zijn. Een kleine bijeenkomst van wijze vrouwen en mannen volstaat. En die is woensdag geweest (zie bovenstaande video en artikel NRC). De “normale” wetenschap kan zijn werk doen en verdient ook zonder meer dikke overheidssubsidie.

Print Friendly, PDF & Email