[audio: http://www.climategate.nl/wp-content/audio/obrien.mp3]

In een langdurig diepteinterview met de gerenommeerde onafhankelijke Australische wetenschapper Brian J O’Brien zit bovenstaande opmerkelijke passage met een zeer treffende en zelfs voor ingewijden toch altijd ook weer schokkende kenschets van de klimaatwetenschap. Luisteren en doorsturen dus! Hij begint te vertellen dat hij ooit voor een Rotary lezing 3 weken besteedde om zich de belangrijkste literatuur over global warming en klimaatverandering eigen te maken. Vervolgens was hij zéér bezorgd en publicieerde hij de notities van zijn lezing getiteld: The Greenhouse Effect and the Death of Mark Twain.

Deze titel is erg leuk gevonden want deze slaat op de anekdote dat Twain krantenkoppen las over zijn eigen dood en commentarieerde dat hij dit nieuws een schromelijk overdreven vond. We lezen even mee in Wikipedia:

Because of poor weather conditions, the steam yacht was delayed for several days from venturing into the Atlantic Ocean. Rogers and some of the others in his party returned to New York by rail; Twain disliked train travel and so elected to wait and return on the Kanawha. However, reporters lost track of his whereabouts; when he failed to return to New York City as scheduled, The New York Times speculated that he might have been “lost at sea.” Upon arriving safely in New York and learning of this, the humorist wrote a satirical article about the episode, offering to “…make an exhaustive investigation of this report that I have been lost at sea. If there is any foundation for the report, I will at once apprise the anxious public.”[57] This bore similarities to an earlier event in 1897 when he made his famous remark “The report of my death was an exaggeration,” after a reporter was sent to investigate whether he had died. In fact, it was his cousin who was seriously ill.

En zo is het ook met de alarmistische krantenkoppen over klimaat en milieu. Eigenlijk zouden we allemaal als volgt de grote redacties moeten aanschrijven:

Geachte redactie,

In een oude schoenendoos vond ik een uitgave van uw publicatie uit 1972 over de Grenzen aan de Groei van de Club van Rome. Afgaand op uw weergave stel ik vast dat ik allang in mijn graf had moeten liggen. Nu heb ik het gevoel dat ik nog springlevend ben, maar de schijn kan natuurlijk bedriegen. Ik bied u aan het hele geval grondig te onderzoeken en mocht ik inderdaad mijn eigen dood door milieuvernietiging vaststellen, dan kan ik u een fraaie verificatie en follow up van uw eerdere berichtgeving bezorgen.

Hoogachtend,
Een trouwe lezer

Hieronder de belangrijkste klimaatquotes uit het interview:

  • It’s been wildly exaggerated. When he first started researching the topic, “I got rather frightened at the exaggerations that were going around.”
  • It’s “certainly not proven” than man is largely to blame for any warming.
  • “The sad part was that there were no senior scientists that were independent” in the field.
  • He discovered that “the funding for climate change research was only going to what you call true believers and when that happens inevitably you get a bias”.
  • An Australian professor of physics told him he “completely” supported his concern but had to keep his team of 65 researchers going with work, and “the only funding I can get for them and to get their PhDs is greenhouse funding from Canberra or whereever”.
  • “For 20 years people have been indoctrinated with the abuse of language” so that “climate change” is meant to suggest that all change is man-made. Of course, there’s climate change. That’s not the question
  • – He’s worried we’re going ahead of the world in cutting emissions.
Print Friendly, PDF & Email