(U vindt de Nederlandse vertaling onder de Engelse tekst)

The meaning of pattern recognition in a complex system seems to be lacking it's due attention in climate research

Herewith I bring to your attention a working paper on perspectives of the continuation of climate change discussions that seems so far to have escaped  the attention of scientific institutions and policymakers.

It is entitled:
Post-modern science and the scientific legitimacy of the IPCC’s WG1 AR5 draft report
with the major recommendation:

“that assessment studies on climate change should be undertaken by individual nations, quite independently from the IPCC, as India has already foreshadowed. These reviews would best be undertaken by senior and established scientists whose reputation rests on the traditional [enabling] disciplines upon which climate science is founded that underpin(underpin is a favourite IPCC term and not very meaningful) climate science, specifically physics, chemistry, geology astronomy, solar physics and meteorology. The audit assessments should adhere to the traditional principles of science, and should focus on the scientific methodology and empirical evidence that bear on hypothetical Dangerous Anthropogenic Global Warming (DAGW).”                                  

My concern is not so much with the specific science details in the WG1 report, but more the overall scientific philosophy of the whole IPCC approach.
I suggest that scientists who are active in the discipline fields listed above take over the initiative to bring this recommendation to the attention of their local scientific and governmental authorities; and that they request action.

The former  IPCC studies  imply that dangerous anthropogenic global warming (DAGW) is occurring, and that this is caused by the accumulation of human-related CO2 in the atmosphere.  As yet, however, no indisputable scientific proof, or even strong empirical evidence, has been provided for such an effect, which therefore remains a matter of speculation. This has long been pointed out, not  only by natural scientists but also by political scientists who specialise in environmental policy-making.[1]

It can be expected that critical external reviewers of IPCC texts will challenge the recent internal IPCC assessment study with hundreds of arguments, based on observations, and by pointing also to the neglect of the scientific literature that argues against  DAGW .

Critical considerations include:

–  The general scientific tone of IPCC reports, with its  subjective probability terminology,  self-appointed “experts”, and lack of respect for alternative, independent views
–  The prevailing and questionable practice of allowing climate model projections to be treated as deterministic, skilled predictions
–  The neglect (in some cases almost forgotten) of insights arising from classical climatology.
–  The absence of attention to important new achievements in the natural sciences,  e.g. complexity theory
–  The disputable quality of many IPCC-related assessment studies of the literature.

Finally, I plea for a return to traditional scientific principles in order to test the basics of the hypothesis that increasing CO2 concentration in the atmosphere significantly influences global average temperature and therewith is a climate danger.


[1] Sonja Boehmer-Christiansen & Aynsley Kellow, International Environmental Policy: Interests and the failure of the Kyoto Process, Edward Elgar Publishing 2002 .

=================================================================================

Nederlandse vertaling:

Een nieuw perspectief voor het klimaatdebat?

Post-modern science and the scientific legitimacy of the IPCC’s WG1 AR5 draft report

 

De betekenis van patroonherkenning in een complex systeem lijkt vooralsnog in het hedendaagse klimaatonderzoek onderbelicht te blijven.

 

 

Op dit moment heeft het IPCC een nieuwe evaluatiestudie in voorbereiding, gemerkt AR5, die in 2013 zal verschijnen. Er circuleert voor commentaar onder door het IPCC geaccepteerde ‘reviewers’ van werkgroep 1 (WG1) een concept over de stand van de klimaatwetenschap volgens het IPCC.

Op grond van de aard van dit concept zullen kritische reviewers constateren dat er onder de leidinggevende auteurs nog steeds weinig bereidheid is om zelfs maar te overwegen dat een mogelijke invloed van CO2 op het klimaat tot op heden overdreven is voorgesteld.

Die vastgeroeste opvatting over een door CO2 veroorzaakt versterkt broeikaseffect zal ongetwijfeld door de ‘klimaatsceptische’ reviewers op vele honderden punten worden bestreden. Met verwijzing naar waarnemingen die de broeikastheorie niet bevestigen en naar wetenschappelijke literatuur die door de auteurs van het concept WG1 AR5 rapport lijkt te zijn genegeerd.

De verwachting is echter dat dit gedetailleerde commentaar weinig invloed zal hebben op bijstelling van de tekst door de leidinggevende auteurs van het WG1 rapport. Een ander soort  analyse op hoofdlijnen van de evaluatie van de stand van de klimaatwetenschap lijkt mij daarom gewenst. Zie hiervoor een voorstel.

 

POST-MODERN SCIENCE AND THE SCIENTIFIC LEGITIMACY

OF THE IPCC’S WG1 AR5 DRAFT REPORT

Arthur Rörsch, The Netherlands

(Third edition of a working paper, to be submitted to local authorities)

Aanhaling:

“It is recommended that assessment studies should be undertaken by individual nations, quite independently from the IPCC, as India has already announced. These reviews would best be undertaken by senior and established scientists whose reputation rests in the traditional enabling disciplines that underpin climate science, specifically physics, chemistry, geology, astronomy, solar physics and meteorology. The audit assessments should adhere to the traditional principles of science, and should focus on the scientific methodology and empirical evidence that bears on hypothetical Dangerous Anthropogenic Global Warming (DAGW).” 

Het resultaat van een eerder initiatief van de KNAW,  weergegeven in een inmiddels al veel besproken brochure over het klimaatdebat, is niet algemeen gewaardeerd.  De KNAW heeft echter wel degelijk tot uitdrukking gebracht de klimaatdiscussie te willen voortzetten. Maar volgens mij mag dat geen bokswedstrijd blijven tussen alarmisten en sceptici die op punten willen winnen. Het gaat in bovengenoemde ‘working paper’ om het handhaven van principiële grondbeginselen in de traditionele beoefening van de natuurwetenschappen en een kritische beschouwing van de door het IPCC gebruikte methodologie.

Concrete onderwerpen zijn onder meer

–          het gebruik van een waarschijnlijkheidsgradatie door het IPCC

–          de toepassing van klimaatmodellen bij het onderzoek

–          de inzichten over klimaatvariabiliteit die aan de klassieke klimatologie kunnen worden ontleend

–          maar vooral ook de toepassing van nieuwe benaderingen in de natuurwetenschappen in het klimatologisch onderzoek via de complexiteitstheorie.

 

 

Print Friendly, PDF & Email