Speciaal Catshuis blog: duurzaamheidsbeleid moet op de helling

Decentrale opwekking heeft de toekomst!

Wie mijn energieblogs gevolgd heeft, weet dat ik een fervent voorstander ben voor het decentraliseren van de elektriciteitsopwekking. Het is pure waanzin om aardgas te verbranden op een temperatuur van 1200 graden om een huis drie graden op te warmen: daarmee verspillen we 90% van de energetische potentie van het gas. Zeker als we tegelijkertijd in onze gascentrales elektriciteit opwekken en daarbij 40% tot 65% van de energie-inhoud van het gas in de vorm van afvalwarmte de rivier in pompen.
Je moet dat gas gebruiken om stroom mee op te wekken op een plaats waar je de restwarmte kunt gebruiken, dus liefst in onze huizen of kantoren. (Dat we door betere huizen en kantoren vaak al meer koeling dan verwarming nodig hebben maakt niet uit, je kunt vrij eenvoudig koude maken met warmte.)

De beste kansen voor decentrale energieopwekking liggen bij keramische brandstofcellen. Het toepassen van deze SOFC technologie in onze CV ketels zou leiden tot een halvering van ons gasverbruik voor elektriciteitsopwekking. Er is geen enkel scenario mogelijk waarbij dat met behulp van wind of zon voor elkaar te krijgen is.

Diederik Samsom is ook vóór decentrale stroom en wil daarom dat iedereen zelf energie op moet kunnen wekken om die dan zelf te gebruiken, of te leveren aan het elektriciteitsnet, en alsnog te gebruiken als dat hem uitkomt. Logische gedachte toch?
Maar Verhagen peinst er niet over om dit toe te laten.

Het zal u na mijn bovenstaande opmerkingen verbazen, maar ik geef Verhagen deze keer gelijk.                                      

Je kunt een euro maar één keer uitgeven.
Om deze paradox uit te leggen moeten we een flinke reis maken door de economische realiteit.

Ieder zinnig mens begrijpt dat we ons geld maar één keer uit kunt geven, en dat geldt ook voor geld dat we via de staat uitgeven. Want dat is geen ander geld, dat is gewoon ons geld. We hebben ervoor gekozen om een fors deel van ons geld te laten uitgeven door de overheid. De totale hoeveelheid beschikbaar geld neemt daar natuurlijk niet door toe. Dus er is één pot waaruit we alle kunst-, cultuur-, wind- en zonnesubsidies, onderwijzers, verpleegsters, windmolens en wegen, maar ook onze eigen uitgaven aan hypotheek, energie, vakantie, uitgaan en pensioen betalen. Méér van het ene is minder van het andere, simple as that.

Daar komt bij dat het staatsdeel van die pot totaal uit de hand gelopen is, want de staat geeft véél meer geld uit dan ze van ons krijgt.

Onze rijksbegroting fundamenteel in de problemen  

Begroting van prinsjesdag 2011

Veruit de voornaamste drie posten van onze rijksbegroting zijn de zorg, sociale uitkeringen en het onderwijs, samen goed voor bijna 70% van het totaal. De overige postjes zijn voor een groot deel amper te beïnvloeden. Minder overheidsbudget betekent dus direct minder zorg, uitkeringen of onderwijs.

De grootste (de zorg) is daarbij ook nog eens bezig aan een groeisprint: we kunnen medisch steeds meer, maar met steeds duurdere apparaten, en we worden allemaal ouder, met als gevolg een verhoogde zorgvraag. Los van het huidige begrotingstekort, zitten we dus alleen al door deze ontwikkeling in de zorg al vast aan een sterk stijgend overheidstekort in de zeer nabije toekomst, die alleen tegen te houden is met zéér pijnlijke hervormingen.
Ook de uitkeringen dreigen uit de hand te lopen als de economische crisis door blijft woekeren.
Tot slot  is iedereen het er ongeveer over eens dat er juist meer geld naar onderwijs toe moet.

In de komende afwegingen over de besteding van de beschikbare middelen praat ik dus  niet zomaar omdat dat lekker klinkt over minder verpleegstersbanen als equivalent voor minder beschikbaar budget; dat is een vrij adequate beschrijving van de werkelijkheid.

Om op de vereiste 3% begrotingstekort te komen moet er hier bovenop nog eens 6 miljard bezuinigd worden.
Zeg maar waar u die wilt halen!
Serieus, uit welk vierkantje kan er volgens U wel een miljardje of tien gehaald worden?

Doen wat de oppositie voorstelt, nl gewoon teveel blijven uitgeven, is geen optie, want dan vliegt onze staatsschuld onstuitbaar omhoog en dat tast onze goede financiële naam aan. Dan gaat al gauw ook de rente omhoog die we moeten betalen voor de staatsschuld. Zoals u ziet is dat nu 10 miljard, en die verdubbelt als we de rente moeten betalen van andere landen die hun begroting niet goed op orde hebben. Dan hebben we er nog 10 miljard aan problemen bij, die niet eens iets opleveren!

Het effect van belastingheffing
Ons geld geven we niet zomaar aan de overheid, die moet het via zeer veel wegen aan ons ontfutselen met belastingen. Hoewel er een soort basisregel is dat de overheid geen belasting mag heffen zonder dat er een redelijk verband is tussen de belasting en de belaste activiteit, maakt dat voor u eigenlijk niks uit. Als de BTW wordt afgeschaft, is alles opeens 16% goedkoper, maar dan moet de regering bijvoorbeeld de loonbelasting verhogen, zodat u netto weer op dezelfde belastingdruk uitkomt. De overheidsuitgaven moeten, hoe dan ook, door u betaald worden.

Toch maakt die keuze wel degelijk verschil: de heffing heeft namelijk gevolgen voor ons gedrag.
Door de BTW gaan we minder kopen. Dat is slecht voor de economie.
Door de loonbelasting wordt arbeid duurder, en loont het voor de bedrijven om banen weg te automatiseren of naar een lagelonenland te vertrekken, waardoor de werkloosheid toeneemt.
De overdrachtsbelasting remt de huizenmarkt enorm.
Alle drie dus zeer ongewenste effecten van belastingheffing.

Daarom heeft het de voorkeur van de overheid om belasting te heffen op zaken die je inderdaad wilt tegengaan, zoals hondenpoep, autorijden, drinken of roken. Daarbij zijn vooral de verslavende activiteiten favoriet, omdat je anders na een tijdje niks meer binnenhaalt omdat iedereen zijn gedrag veranderd heeft. Vandaar de enorme accijnzen op rookwaren, alcohol en benzine. En een enorm controlesysteem met strenge straffen op het zelf destilleren van alcohol, of het verkopen van illegaal geïmporteerde sigaretten of landbouw- of scheepsdiesel waar minder accijns op zit.

Energiebelasting goed idee
Een briljante keuze is natuurlijk belastingheffing op energiegebruik. Je wilt dat om verschillende redenen beperken, het gaat om een enorme geldstroom, en erg veel kan men het verbruik toch niet verminderen, dus het is in twee betekenissen een ”duurzame” bron van belastinggeld.

All gain and no pain?

Helaas, ook hier zit een addertje onder het gras. Door energie heel duur te maken loont het om je huis te isoleren, of een heel dure en zuinige CV ketel te kopen. Dat is wat de regering beoogt, dus een positief effect van de belastingheffing.
Maar  deze kosten gaan wel van ons besteedbaar budget af. De investering verdient zich ook niet terug door het verminderde energiegebruik, maar door de lagere belastingafdracht. Want de kosten van de energie zijn voor meer dan de helft belastingen. Dit knabbelt dus op twee manieren aan ons nationale budget, en laat dus minder geld over voor de zorg.
U weet het nog: we kunnen elke euro maar één keer uitgeven…

Je eigen stroom opwekken
Dan komen we eindelijk uit op de paradox uit de inleiding: waarom mag je niet gewoon je eigen stroom opwekken? Daar zijn drie redenen voor.

Het eerste deel van het antwoord zal u verbazen: het is eigenlijk belastingontduiking. De staat heeft besloten om energie te belasten en daarmee duur te maken. Als u dat dan omzeilt door zelf energie op te wekken, bent u te vergelijken met de illegale alcoholstoker. Het is dus volledig terecht om de douane in te zetten om illegale energieopwekking op te sporen en te bestraffen.

Vergezocht? Nee hoor. Op dit moment mag u best zelf een PV-paneeltje op uw dak leggen, dat is bij wet geregeld, over die stroom hoeft u geen belasting te betalen. Maar er zijn ook al grotere collectieven die meerdere grote windturbines voor eigen gebruik neerzetten en ook geen belasting willen betalen, terwijl Essent en Eneco dat wél moeten. Het is dus een concreet en actueel probleem.
Daar komt nog bij: deze vorm van fiscaal faciliteren kost de staat (en dus ons allen) op dit moment 11 cent per kWh aan belastingopbrengst, wat nog duurder is dan gewoon de windmolens zelf subsidiëren. Deze optie gaat dus ten koste van nóg meer banen in de zorg dan de miljardensubsidies aan onrendabele duurzame bronnen.

Dit beseffen mensen niet die wild enthousiast worden over de bijna bereikte “net-pariteit” van sommige duurzame technieken: dat een techniek kan concurreren met zwaarbelaste fossiele energie wil helemaal nog niet zeggen dat we het ons kunnen permitteren om daarmee een substantieel deel van onze energie op te wekken.

In dit geval zou je kunnen zeggen: niet zeuren, we  willen niet “energie” maar “fossiele energie”  belasten, dan betalen we er maar voor met zijn allen.
Dat is leuk zolang het gaat om hier en daar een zonnepaneel. Maar duurzame bronnen principieel niet belasten leidt tot tientallen miljarden aan investeringen in véél te dure stroomopwekking, die gewoon uit ons nationale budget betaald moeten worden.

Dan moet je er wel héél erg zeker van zijn dat die energiebesparing belangrijker is dan bv. een minimaal niveau van zorg. Want mijn recente ervaringen met de verpleging zijn zodanig schokkend dat ik vind dat we wat dat betreft al vóór de komende bezuinigingen onder de acceptabele grens van een beschaafd land gezakt zijn.

Begrijpt u nu waarom ik U in de tweede paragraaf liet nadenken over ons begrotingstekort?!

Onze eigen energie opwekken kan niet zonder gevolgen voor ons welzijn

Bijkomende complicaties
U kunt ook redeneren: als je je huis mag isoleren, mag je ook zelf stroom opwekken, niet zeuren over belastingontduiking dus. Maar zo simpel ligt het niet. Isolatie bespaart energie, punt. Duurzame bronnen produceren energie, maar niet wanneer we die nodig hebben. Dit valt niet op te lossen: opslag is onbetaalbaar in geld en energiekosten, voor zover er al opties voor bestaan.
Dit levert twee grote problemen op:

1. Infrastructuur
We kunnen wel een deel van de duurzame energieproductie kwijt op grotere afstand, maar daarvoor moeten extreem hoge kosten gemaakt worden aan versterking van het stroomnet. We praten wederom over tientallen miljarden. Insiders uit het netbeheer weten dat Nederland als de 20% duurzame doelstelling echt gehaald zou worden, met een enorm probleem zit met de elektrische infrastructuur. De gigantische bedragen die nodig zouden zijn om het net daarvoor geschikt te maken, worden vooralsnog niet uitgegeven omdat men in de energiewereld verwacht dat we niet eens in de buurt van die 20% zullen komen.

Anders hebben we nog een extra verlanglijstje van tig miljard dat we bij Rutte in het Catshuis moeten neerleggen.

2. Inpassing – de windparadox
Een veel groter probleem is echter de inpassing van grillige wind- en zonne energie in het op dit moment precies uitgebalanceerde net. In principe komt het erop neer dat je voor sterk wisselende energiebronnen zoals wind en zon, zeer snel opstartende en snel regelbare gascentrales als back-up moet bouwen. Deze hebben een lage efficiency van ca 35%.
Zonder duurzame bronnen zou je veel minder flexibele complexe centrales bouwen, met een rendement van tegen de 60%.

Aangezien de duurzame bronnen gemiddeld onder de 33% van hun capaciteit leveren, moet je dus méér dan 2/3 van de elektriciteit van de wind-gas combinatie met laag rendement uit gas opwekken.
Zonder duurzame bronnen kun je 100% van die stroom met hoog rendement produceren. De situatie met duurzame bronnen leidt op basis van deze getallen tot zelfs 15% méér gasverbruik, dan wanneer deze nooit op het net zouden worden aangesloten. Deze “windparadox” wordt angstvallig onder tafel gehouden door de voorstanders van duurzame bronnen.
Dit is een sterk versimpelde voorstelling van zaken, in de praktijk ligt het wat gunstiger: de nieuwste hoogrendement-centrales zijn weliswaar beperkt maar toch beter regelbaar, en ver in de toekomst is er met een elektrisch wagenpark en elektrische huisverwarming veel aan die paradox te verbeteren. Maar zover zijn we nog lang niet.

Vooralsnog is het erg moeilijk om cijfers te krijgen om dit sommetje goed te kunnen maken. Ik moet het dus bij deze zwart-wit voorstelling laten. Maar dat je een duurzame kilowattuur bij lange na niet voor 100% mag meerekenen in de stroomvoorziening zou de overheid veel duidelijker moeten communiceren.

De transitie naar een groene economie
Vaak wordt gesteld dat dit allemaal onderdeel is van de broodnodige en onvermijdelijke transitie naar een groene economie. Net zoals we van een agrarische economie naar een industriële- en vandaar naar een diensteneconomie gingen, zo gaan we nu van de diensten- naar de groene economie, met allemaal groene duurzame banen. Laten we wereldwijd vooroplopen en allemaal groen-rijk worden!

Deze suggestie getuigt van een fnuikend gebrek aan economisch inzicht.

De agrarische periode kwam ten einde omdat we door nieuwe technologie met 1/10 van het aantal mensen evenveel voedsel konden produceren. Daardoor kwam er ruimte voor bevolkingsgroei, het bouwen van enorm veel huizen, en het produceren van allerlei apparaten die ons leven aanzienlijk veraangenaamd hebben, en ook weer leidden tot enorme efficiency verbeteringen in de productie van onze dagelijkse behoeftes. Door de automatisering van de productie konden vervolgens steeds meer mensen ingeschakeld worden voor diensten zoals de medische zorg, onderwijs, vrijetijdsbesteding, de detailhandel, kortom, alles waardoor wij nu in een diensteneconomie een koninklijk bestaan leiden en comfortabel drie maal zo oud worden als de mens in zijn historie gemiddeld werd.

De volgende transitie vindt pas plaats wanneer onze ziekenhuizen bevolkt worden door honderden verpleegrobots die 24 uur per dag lief en vriendelijk zijn voor onze patiënten, en als onze kinderen op school onderwezen worden door computerprogramma’s waardoor er nog maar één supervisor nodig is per 100 kinderen. Tot dat moment geldt keihard dat we voor elke groene baan een verpleegster of onderwijzer in moeten leveren.
Dat vertellen deze transitiedenkers er natuurlijk niet bij.

Er wordt hard gewerkt aan Robo-nurse

Economische onderzoeken
Wanneer ik stel dat een groene baan één op één een verpleegstersbaan kost, is dat helaas een ernstig tekortschietende simplificatie. In de belangrijkste landen die inzetten op duurzame energie zijn namelijk econometrische studies gedaan naar hoe het nou precies zit met die groene banen. Een greep daaruit:

Het vooroplopende Spanje, maar liefst twee voor het superduurzame Duitsland, windparadijs Denemarken, de Verenigde Staten en tot slot twee voor Italië.

Hieruit blijkt dat er meer economische factoren meespelen, waardoor men komt tot getallen van €175.000 (Duitsland)  tot €571.000 (Spanje) aan subsidie per groene baan. Met andere woorden: meerdere zorgbanen per groene baan.

Dat gaat in de beginperiode allemaal prima, en geeft de betreffende regering een prachtig groen imago. Maar op het moment dat de industrie (zoals ook de bedoeling was) hierop reageert met het investeren in zeer grote projecten, en er dus substantieel duurzame capaciteit gebouwd wordt, blijken die regeringen daar geen rekening mee gehouden te hebben. Zo heeft voorbeeldland Spanje onlangs zelfs eenzijdig alle lopende contracten door het overheidstoilet gespoeld om onder zijn multi-miljardenverplichtingen aan de duurzame exploitanten uit te komen. Die gaan nu uiteraard allemaal failliet. In Duitsland is dit nog net niet aan de orde, maar wel zijn de regelingen voor de toekomst al teruggedraaid, dus komt iedereen die daarop rekende met zijn investeringen wel degelijk ernstig in de problemen.

Het zal u wellicht verbazen, maar dit is een bekend economisch fenomeen.

Sterke overheidsstimulatie van nieuwe ontwikkelingen levert een economisch ongezonde industrie op, die altijd maar een kort leven beschoren is. Het in elkaar klappen van zo’n subsidiezeepbel gaat altijd gepaard met groot banen- en kapitaalverlies.

Hier is natuurlijk niemand mee gediend. Regeringen die hier toch op aansturen hebben daar dus geen economisch maar een politiek doel mee.

Gloene welknemels
De situatie is helaas nog veel ernstiger.
De plotselinge daling van de prijs van wind- en PV-stroom, waardoor net-pariteit in zicht komt, is het gevolg van een enorme inhaalsprint die China op dit moment maakt. Zo goed als elke zonnecelfabrikant in Nederland is failliet of gaat binnenkort over de kop. Ook hangen duistere wolken boven de Deense wind-supermacht Vestas. Enigszins betaalbare duurzame energie-installaties komen in de toekomst allemaal uit China.

De productie van de bijzondere materialen die bij de productie van al deze zonnecellen en turbines nodig zijn leidt in China overigens tot gigantische milieuvervuiling, en maakt deze duurzame energie dus allesbehalve schoon.

Maar nog erger: voor de door sommigen zo vurig gewenste groene economie betekent dit dat we onze verpleegsters inleveren voor groene banen in Azië, en hier met een diep-rode in plaats van groene economie overblijven.

Maximaal 10% duurzaam
Hierbij moet men bedenken dat deze duurzame bronnen maximaal een procent of 30 van onze elektriciteitsproductie voor hun rekening kunnen nemen, want dan kom je op een technische grens bij het inpassen. Al die miljarden naar Chinese banen, verminderen ons totale niet-“duurzame” energiegebruik dus slechts met 10%.  Welke publiek belang wordt hiermee nu eigenlijk gediend?

Om hoe gruwelijk veel geld het hierbij gaat rekende ik eerder uit in mijn blogs over de wereldenergievoorziening in 2050 en de Duitse Atomausstieg.

Essentiële Keuzes
Het bovenstaande maakt duidelijk dat de keuze voor een substantieel aandeel duurzame elektriciteit energetisch weinig zoden aan de dijk zet, maar wel sterk ten koste gaat van onze economie en ons welzijn.

Op detailniveau is er met betrekking tot de decentrale opwekking wel degelijk een lans te breken voor decentraal fossiel, maar bij de huidige prijzen nog lang niet voor de alternatieve bronnen wind en PV.
Netpariteit belonen met fiscale vrijstelling van teruglevering aan het net verontreinigt het kostenplaatje ernstig en leidt tot onbetaalbare verplichtingen van de overheid in de toekomst.

Er zijn politici die zo verblind zijn door klimaatpaniek dat ze elke duurzame actie toejuichen, ook al brengt die het einde van de fossiele energievoorziening  in de praktijk helemaal niet dichterbij, of ruïneert hij de economie. Daarbij vergetend dat dit vooral  ten koste van de zwakkeren in onze samenleving gaat, voor wie de energiekosten budgettair het zwaarste wegen. Er zijn er ook die het allemaal weinig interesseert en gewoon een fraai groen imago willen hebben.

Ik hoop dat men in het Catshuis op dit moment beseft dat er heel veel geld te halen valt uit de grotendeels verborgen duurzame miljarden in de begroting, waarbij deze bezuinigingen zelfs  goed zijn voor de economie en de handelsbalans, zonder dat er überhaupt aantoonbare nadelen aan verbonden zijn.

Door |2012-03-26T06:23:26+00:0026 maart 2012|99 Reacties

99 Comments

  1. Matthijs 28 maart 2012 om 13:29 - Antwoorden

    @Rob

    In het bedrijfsleven noemen wij dat ervaring en daar wordt best heftig voor betaald.

  2. Waarnemer 28 maart 2012 om 13:52 - Antwoorden

    Rob zegt:

    Dat reflecteert je gedachtenpatronen en het vastzitten in oude gewoonten en veronderstellingen.

    Nou, vooruit, ik ben de beroerdste niet, geef dan even de naam van twee firma's die de nulpuntenergiegeneratoren maken.

    Eén naam is ook goed.

    Je zegt ook:

    De fondsen die daarvoor beschikbaar zijn (in eerste instantie) bedragen $10 trillion (amerikaans trillion) en dat is zo’n beetje 200 maal het bedrag wat de Wereldbank zo links en rechts ter beschikking heeft.

    Deze fondsen worden ter beschikking gesteld en nu eens niet tbv diegenen die al breed zwemmen in fondsen en die dat graag zo willen houden. Nee het gaat over NIEUWE projecten die een zegen zullen zijn voor de Aarde en haar bewoners.

    Waaronder dus SCHONE en VRIJE energie.

    Ook hier geldt, noem me één fonds.

    Als het maar niet het energie investeringsfonds van Al Gore is.

    Ik lees net dat hij daar $ 6 miljard in heeft zitten om zijn groene droom te verwezenlijken.

    Overigens, wat een toeval. Zodra Gore ergens zijn klimaatleugens vertelt is het de weken daarna druk met inleggers in zijn fonds.

    Het lijkt er dus sterk op dat de Gore klimaatleugens alleen zijn eigen portemonnee ten dienste staan.

    Trek ik nu de lijn Gore naar deze website door dan zie ik wat parallellen: Mensen die er niet voor terugdeinzen over silicium de wildste verhalen rond te strooien en er ook zakelijk belang bij hebben.

  3. Waarnemer 28 maart 2012 om 13:55 - Antwoorden

    Matthijs zegt:

    Als iemand op “zonnepanelen.nl ervaringen” googled, dan komt hij hier terecht!

    Sterker nog, jij staat zelfs bovenaan met deze opmerking.:)

  4. Waarnemer 28 maart 2012 om 14:33 - Antwoorden

    Rob zegt:

    Het terugleveren van elektriciteit aan “het net” is bij de meeste energiebedrijven beperkt tot maximaal zo’n 5000 Kwh per jaar.

    Alles wat je daarboven terug levert, levert geen vergoeding of een aanzienlijk lagere vergoeding op.

    Veel tuinders kunnen (mogen?) hun overschot niet eens terugleveren omdat de infrastructuur van het energienet dat niet zou toelaten. (In ieder geval in het Westland)

    De energiebedrijven zitten helemaal niet te wachten op allerlei terugleveringen van energie van hun klanten, daarom wordt het ook vaak onnodig moeilijk gemaakt.

    Je haalt wat door elkaar en bovendien vertel je sprookjes over het terugleveren van elektriciteit.

    De lezer die niet met de materie bekend is zou eens op een verkeerd been kunnen worden gezet.

    Het feit dat tuinders in het Westland hun windstroom niet kwijt kunnen komt door de netbeheerder TenneT die verantwoordelijk is voor de draadjes en heeft niets met de energiemaatschappijen te maken.

    TenneT heeft moeite om voldoende kapitaal aan te trekken en kan de nodige uitbreiding aan het Nederlandse hoogspanningsnet niet volledig financieren.

    De Nederlandse Staat moest TenneT vorig jaar zelfs een extra steuntje van ruim € 600 miljoen in de rug geven om een faillissement te voorkomen, maar dat was zelfs niet voldoende om de tuinders in het Westland tevreden te stellen.

    Het weerhoudt tuinders er in ieder geval van om windmolens en zonnepanelen neer te zetten.

    Overigens zijn deze capaciteitsproblemen niet bijzonder een Nederlands probleem.

    In Duitsland moet TenneT op zeer korte termijn meer dan € 10 miljard investeren om het openbare elektriciteitsnet enigszins geschikt te maken voor de piekbelastingen die onrendabele windparken veroorzaken.

    TenneT kan dat geld niet ophoesten wat mede een reden voor Tennet en energiereuzen E.ON en RWE is geweest om drie weken geleden mee te delen dat de ontwikkeling van nieuwe offshore windparken in Duitse wateren wordt gestaakt.

    TenneT is ook niet in staat om op tijd de benodigde speciale hoogspanningskabels te maken die de offshore windparken met het landnet verbinden.

    Dat is weer de oorzaak van de vertraging in de bouw van een offshore windpark van RWE. In plaats van volgend jaar, hoopt RWE nu in midden 2015 aangesloten te worden.

    Hoopt…..

    Als het in Duitsland waait kan het elektriciteitsnet het aanbod niet verwerken. Overtollige stroom gaat nu naar Tsjechië, dat eind vorig jaar de Duitse stroom zelfs gratis kreeg en in allerijl eigen energiecentrales moest afschakelen om een totale blackout op het eigen net te voorkomen.

    Om die reden staakt de bouw van offshore windparken in Duitsland: ze kunnen hun energie niet kwijt.

    Dat probleem gaat ook niet opgelost worden met de € 200 miljard die de plaatsing van 5000 windmolens in Duitsland moet bekostigen.

    Naar schatting is die € 200 miljard alléén al nodig om het complete Duitse openbare elektriciteitsnetwerk geschikt te maken voor de windmolengekte in het land en dan moeten die windparken op zee nog gebouwd worden.

    Maar daar komt Frau Bundeskanzlerin nog wel achter.

  5. TINSTAAFL 28 maart 2012 om 18:54 - Antwoorden

    De fondsen die daarvoor beschikbaar zijn (in eerste instantie) bedragen $10 trillion (amerikaans trillion) en dat is zo’n beetje 200 maal het bedrag wat de Wereldbank zo links en rechts ter beschikking heeft.

    10 Triljoen?? Op dit moment? Door wie? En jij gelooft dat? Of heeft Bernie Madoff hier soms mee te maken gehad?

  6. Hans Erren 28 maart 2012 om 20:06 - Antwoorden

    @Rob

    nulpuntenergie is science fiction

    net als een perpetuum mobile

    nu ophouden hierover of je krijgt een ban.

  7. Rob 28 maart 2012 om 20:18 - Antwoorden

    @Hans Erren:

    Ja, dat zou je willen geloven ja.

    Echt op inhoud hoor… als je er niet over ophoudt krijg je een ban.

    Ik zal je wat vertellen Hans Erren:

    Op zo'n forum met blinden en doven wil ik niet eens meer verschijnen.

    Dit is het laatste wat jullie van mij zullen zien.

    Houd de koppen fors in het zand, en de oren dicht want je zou nog wat kunnen ontdekken.

    Dit is nu de "kracht" van de wetenschap.

    Je heb jezelf FLINK in de kaarten laten kijken Hans Erren!!!

    De mazzel.

  8. Hans Erren 28 maart 2012 om 22:13 - Antwoorden

    toedeledoki rob

  9. Marc 28 maart 2012 om 22:40 - Antwoorden

    Ondanks de fittie tussen Hans en Rob ben ik toch weer wat aan het dwalen geweest over internet. Hierbij stuitte ik op LENR, Zie http://www.opednews.com/articles/What-if-Low-Ener… .

    Zie ook http://www.e-catworld.com/

    Met name de Deflacon Hyperion is een interessant apparaat. Het heeft een cop waarde van > 25 en werkt op waterstof en nikkel. Er zijn zelfs geruchten dat die dingen ook elektriciteit kunnen opwekken. In juli 2012 gaan ze al in productie.

    Geen idee of het een hoax is. Als het een hoax is dan is het een hele knappe hoax. Als het echt waar blijkt te zijn dan kunnen de windmolens, warmptepompen en zonnepanelen de schroothoop op en is het energieprobleem opgelost. Klinkt bijna te mooi om waar te zijn.

  10. Hans Erren 29 maart 2012 om 00:27 - Antwoorden

    Als het te mooi klinkt om waar te zijn, is het niet waar, voor science fiction moet je bij het IPCC zijn.

  11. TINSTAAFL 29 maart 2012 om 00:29 - Antwoorden

    Dit is het laatste wat jullie van mij zullen zien.

    Meld je nog even hier als die 10 triljoen loskomt, Rob.

  12. Leo Bokkum 29 maart 2012 om 03:11 - Antwoorden

    $10 trillion(Engels) = 10 biljoen(Nederlands)= 10.000 miljard.

    In dollars is dat een beetje te veel van het goede, en 10.000 miljard Euro lijkt me ook niet waarschijnlijk.

    Zijn het Chinese yuan's? Omgerekend 1190 miljard zEuro is nog steeds een aardig zakcentje.

    Doen we het in Japanse Yen dan wordt het al wat minder: Een schamele 90 miljard Euro voor de drukpers van de ECB-Sinterklazen, maar een giantisch bedrag voor het bedrijfsleven. Dat wordt 'm óók niet.

    Gelukkig hebben we nog de Zimbabwaanse Dollar.

    Een paar dagen geleden kreeg je voor een Eurokwartje op z'n sloffen 10 biljoen Zbw-dollars. Best kans dat je er nu al weer 20 biljoen voor krijgt vanwege de gierende inflatie aldaar.

    Dat maakt de vrije energie van Rob inderdaad zo goed als gratis.

  13. JWR 29 maart 2012 om 12:39 - Antwoorden

    Hans Erren heeft gelijk wat betreft het IPPC

    maar "koude fusie" schijnt er echt aan te komen! Inderdaad het klinkt te mooi om waar te zijn.

    Google "e-catworld", om deze ontwikkeling te volgen.

    Overigens vind ik die dingen op de daken afschuwelijk!

    Het schijnt ook dat 's nachts accu's worden opgeladen tegen nachttarief, en die worden dan overdag terug verkocht aan het net tegen het volle tarief zogenaamd als zonneamperes!

    In Spanje deden zonnecentrales dat met dieselagrgaten.

  14. Waarnemer 29 maart 2012 om 13:57 - Antwoorden

    Marc zegt:

    Met name de Deflacon Hyperion is een interessant apparaat. Het heeft een cop waarde van > 25 en werkt op waterstof en nikkel. Er zijn zelfs geruchten dat die dingen ook elektriciteit kunnen opwekken. In juli 2012 gaan ze al in productie.

    Is er al een uitslag bekend van de testen die onafhankelijke instituten begin dit jaar zouden doen?

    Is er een website waar ik een video van een werkende Hyperion kan zien?

  15. Marc 29 maart 2012 om 14:40 - Antwoorden

    @waarnemer

    Nee en nee, vandaar mijn scepsis.

    De specs zijn wel bekent. Zie http://www.defkalion-energy.com/products

    De testopstelling voor onafhankelijke testen die nu zouden moeten plaatsvinden zijn ook gepubliceerd. Zie http://www.defkalion-energy.com/files/2012-01-23_

    Zie ook een presentatie op CERN over LENR. ( http://indico.cern.ch/getFile.py/access?resId=3&a… )

    Hieruit blijkt dat koude fusie door de jaren heen meermaals is gereproduceerd maar de resultaten van Deflacon en de e-Cat zijn nog niet onafhankelijk getest.

  16. Waarnemer 29 maart 2012 om 14:52 - Antwoorden

    Marc, ik had de specs van die testopstelling ook op hun website gezien, echter nog geen daadwerkelijke uitvoering van de testen.

    Ik heb ook de nodige dosis scepsis maar wil toch met eigen ogen eea. aanschouwen alvorens ik dit soort zaken afbrand.

    We wachten rustig af.:)

  17. TINSTAAFL 29 maart 2012 om 16:31 - Antwoorden

    Als ik naar de website van die nulpunt energie promotors kijk, dan gaan mijn sceptische belletjes toch wel rinkelen. Ziet er allemaal nogal zweverig uit…

  18. Ivo 29 maart 2012 om 17:36 - Antwoorden

    Nou geloof ik ook wel in chi of ki, maar zo oibibio heb ik ze nog niet vaak gelezen. Het type ik snap mezelf niet, dan moet het wel heel diep en waar zijn. Ik geef ze het voordeel van de twijfel en laat ze met rust totdat er een echt lampje gaat branden.

  19. Waarnemer 1 april 2012 om 10:09 - Antwoorden

    Het CO2 probleem, als dat al bestaat, wordt opgelost.

    http://www.nu.nl/wetenschap/2777286/onderzoekers-

    Straks krijgen we de mededeling uit Brussel dat we geen CO2 meer mogen besparen omdat er dan te weinig isobutanol kan worden gemaakt, wat slecht is voor de markt voor biobrandstoffen.

  20. Waarnemer 1 april 2012 om 10:13 - Antwoorden

    Het is geen 1 april grap zoals velen denken. Het artikel is al op 30 maart in Science Magazine gepubliceerd.

    Bovendien gaat zo'n blad zich niet verlagen tot dit soort grappen.

  21. Matthijs 3 april 2012 om 17:44 - Antwoorden

    Dus we gaan op plantenvoedsel rijden?

    slim!

  22. Kees 22 mei 2012 om 23:05 - Antwoorden

    @Matthijs

    Subsidies kernenergie: of gaan we hier weer een leuke draai aan geven?
    http://www.guardian.co.uk/environment/2012/may/22
    Gegarandeerde hoge prijzen. Hoezo graaiers…

  23. Zonnepanelen Company 29 augustus 2013 om 20:07 - Antwoorden

    Het beste is dat iedereen voor een deel zelfvoorzienend is in zijn energie behoefte. Dit kan uiteraard op vele manieren, kern is dat je energie neutraal moet zijn of willen zijn. Je verbruik is gelijk of minder aan wat je direct of indirect teruggeeft.

Geef een reactie

Solve : *
27 − 15 =


Conform ons Privacybeleid maken wij gebruik van Cookies om onze website beter te laten werken. OK