RIO 2012 Alle wegen leiden naar de Club van Rome

Malthus x Marx is Club van Rome


In aanloop naar de Earth Summit juni in Rio graaf ik in het verleden om het heden te begrijpen.

Alle wegen van RIO leiden naar het netwerk rond Maurice Strong/WWF en de Club van Rome, waarvan president Aurelio Peccei ook bestuurslid van het WWF was. De Club van Rome is vernoemd naar een door Peccei aangestuurde conferentie in 1968 aan de Academia dei Lincei.

Voor liefhebbers van symboliek, RIO betekent ook ´Reshaping the International Order´, RIO was een spinoff-beweging van de Club van Rome.

Institute for Applied System Analysis: Marx x Malthus
Peccei was ook de stichter van het IIASA in 1972, de broedplaats van het Europese ‘systeemdenken’, dat fungeerde als wetenschappelijke brug tussen de Sovjet Unie en het Westen.

Het IIASA levert veel IPCC- hoofdauteurs, waaronder ex-RIVM´er Joe Alcamo, nu lid van Club van Rome-spinoff de Balatongroep, waarvan de ontwerpers van de Ecologische Voetafdruk ook lid zijn. KNAW-lid Louise Vet is lid van de adviesraad van de moderne Club van Rome, met Milieudefensie-journalist Maurits Groen.

Het IIASA- waarvan klimaatretoricus Pavel Kabat nu onderzoeksdirecteur is als opvolger van Mr Zure Regen Leen Hordijk- heeft nog steeds jaarlijks de Aurelio Peccei-lezing. Zie ook deze 1974-presentatie van een ´wereldeconomisch multilevel computer model´. Het is initiator van Club van Rome conferenties, en de Club van Rome is nu gevestigd in Oostenrijk.

De Club van Rome broedde ook al op een voorloper van het IPCC
Dat lees je in Limits to Growth als ze de oprichting aanbevelen van

‘een wereldforum waarin staatslieden, beleidsvormers en wetenschapsmensen de gevaren en de verwachtingen voor het toekomstige mondiale systeem kunnen bespreken’.

RIO: Reshaping International Order met Marx en Malthus
De eerste presentaties van de bevindingen van de Club van Rome vonden ook plaats in Rio de Janeiro in oktober 1971. En in Moskou. Wat mij vooral boeit is hoe- wetenschappelijk omstreden stellingnames uit ´wereldomvattende modellen´, een combinatie van Marx en Malthus zo´n grote invloed konden krijgen in mondiaal beleid. Daarover gaat de rest van dit blog.

Grenzen aan de groei wekt Malthus tot leven
De Club van Rome wekte 40 jaar geleden- in 1972 Thomas Malthus weer op uit de economisch doodverklaarden met het boek ´Limits to Growth´van MIT-cyberneticus Dennis Meadows en eega Donella. Een uitvloeisel van het echtpaar Donella is weer de Balatongroup, waarvan ook veel RIVM´ers lid zijn.

Junk Science regeert de wereld na 1972
Het echtpaar Meadows borduurde voort op het werk van Jay Forrester ´World Dynamics´, het model ´World3´ dat draait op klassieke Malthusiaanse aannames- geldig voor dierpopulaties én bevolkingen die leven op een absoluut bestaansminimum. Zie hier hoe Yale-econoom William Nordhaus in 1973 het werk van Forrester affakkelt in ´World Dynamics, Measuring without Data´. De aannames in World Dynamics zijn

  • -Populatie groeit exponentieel
  • -Groei van de economie en voedselproductie moet exponentieel verlopen om die populatiegroei te ondersteunen,
  • -Grondstoffen en oppervlakte zijn eindig, en de mate waarin deze kunnen worden aangewend kan die exponentiele groei niet volgen
  • -Onvermijdelijk volgt dan ineenstorting van het op groei gebaseerde systeem
  • Nordhaus concludeert over het empirisch wetenschappelijke gehalte van World Dynamics, dé basis van de Club van Rome;

    Whereas most scientists would require empirical validation of either the assumptions or the predictions of the model before declaring its truth content,Forrester is apparently content with subjective plausibility. This discrepancy in scientific standards of acceptability is probably what lies behind the dispute about the value of World Dynamics.

    AU! Maar wetenschap was ook nooit het doel van de Club van Rome…Peccei was voorstander van een klassiek utopisch project voor wereldverandering.

    Aurelio Peccei wil radicale omslag
    Het in november 1971 geformuleerde voorwoord van Aurelio Peccei van de Club van Rome noemt de ´kritieke situatie van de mensheid´ als aanleiding, de ´diepe malaise van de maatschappij´ en een ´definierend moment in de geschiedenis´.. Op een moment dat het Westen nog nooit zo welvarend en gezond was.

    Agenda 21 is het zelfde als Club van Rome
    Let op hoe de aanzet van de Club van Rome exact gelijk is aan de preambule van Agenda 21, die werd gepresenteerd op de VN-conferentie in Rio de Janeiro in 1992. Je kunt Agenda 21 zien als de ´alomvattende strategie´die de Club in november 1971 al aanbeveelt voor de wereld. Ze beginnen met noodsignalen, die zouden duiden op ineenstorting van het wereldsysteem.

    Humanity stands at a defining moment in history. We are confronted with a perpetuation of disparities between and within nations, a worsening of poverty, hunger, ill health and illiteracy, and the continuing deterioration of the ecosystems on which we depend for our well-being.

    We kunnen eenvoudig vaststellen dat de claim ´worsening of poverty, hunger, ´in 1992 al niet meer opging, en in 1972 ook niet. Dat armoede én honger mondiaal afnam, is ook wat Lomborg vaststelde in ´the Skeptical Environmentalist´, één van de eerste lijvige en leesbare kritieken op de Malthusiaanse aannames van de Club van Rome, UNEP en het netwerk rond Maurice Strong.

    ´Herstel wereldevenwicht met noodzaak voor radicale verandering´
    De Club van Rome geeft na scenario´s voor ineenstorting van ´het wereldsysteem´ uit het MIT-wereldmodel in het nawoord 10 punten van aanbeveling. Het stelt als diagnose dat er een ´wereld uit evenwicht´bestaat. Waarbij dat mysterieuze –niet nader gedefinieerde- evenwicht vraagt om ´radicaal herstel´. E

    r is –typisch Malthusiaans- een ´kritiek punt in bevolkingstoename´bereikt. Die bevolkingsgroei is de grootste drijver achter ´algehele malaise´. Let wel, we hebben nu 40 jaar later anderhalf maar zoveel mensen op aarde als in 1972, én onze welvaart is mondiaal in absolute en relatieve zin gegroeid.

    De Club kent weinig bescheidenheid in haar diagnose en ambities.
    Het geeft in ´Limits to Growth´de keuze tussen ´geplande maatregelen´of een ´catastrofale´uitkomst. Het streeft bij het bereiken van ´Nieuw Wereldevenwicht´ naar een ´fundamentele herziening van menselijk gedrag en van de gehele structuur van de samenleving´- aanbeveling 1- maar ook aanbeveling 10 stelt dat´voor het bereiken van een duurzame evenwichtstoestand een via duidelijke planning moet zijn gegrondvest op een fundamentele verandering in waarden en doelstellingen op individueel, nationaal en mondiaal niveau. En aanbeveling 6 stelt

    ´totaal nieuwe benaderingen worden vereist om de samenleving om te buigen naar een streven naar evenwicht´

    Maurice Strong, Club van Rome, WWF en Rio nu exact zelfde proza
    Bij het scheppen van een nieuwe wereldorde moeten Noordelijke naties het voortouw nemen en hun welvaart afstaan. Waarom? Omdat – zo stelt Limits to Growth/ ‘zij het groeiideaal verbreid hebben´. Economische groei wordt dus als ideologie gepresenteerd, die inwisselbaar is voor andere moraalsystemen. Dus wanneer u een bedrijf start en groter wil worden, komt dat voort uit ideologie. Wilt u als ZZP’er meer verdienen dan nu, dan bent u een ‘growthist’, wanneer ik de terminologie gebruik van Donella Meadows gebruik in ´Groping in the Dark´, the first 10 years of Global Modelling.

      De nu rijke landen moeten dienen als ´bevoorradingsgebied van waaruit een meer billijke verdeling van rijkdom en inkomen over de gehele wereld georganiseerd kan worden´, zo valt op bladzijde 202 te lezen.

    De Noordelijke naties die het voortouw moeten nemen en ´radicale verandering´,echoot na in de nieuwe toespraak van Maurice Strong voor komende Earth Summit, die ik vorige week behandelde.

    Bestaan kritiek erkennen zonder er iets mee te doen.
    Ook voor een economische leek als mij, vallen bij het lezen van het rapport, in combinatie met wetenschappelijke kritieken als van William Nordhaus- enkele zaken op.

      De Club van Rome bewijst lippendienst aan alle kritiek zonder er iets mee te doen. Vergelijkbaar met regel 1 uit het handboek crisiscommunicatie, kritiek erkennen om het de wind uit de zeilen te nemen.
  • Zo NOEMEN zij de theorie van demografische transitie die stelt dat bevolkingsgroei juist sterk afvlakt bij toenemende welvaart. Zie Duitsland en andere landen waar zonder massa-immigratie de bevolking al was gekrompen. Maar deze demografische transitie zit niet verwerkt in het World Dynamics model van Forrester, waarop de Griekse tragedie van de Club van Rome leunt in hun scenario voor 2100.
  • De Club van Rome bewijst lippendienst aan het technische innovatie- argument als falsificatie voor doemvoorspellinge. Maar World Dynamics houdt géén rekening met innovatie en vervanging als manier om grondstoffenschaarste en problematiek uit te bannen.
  • Wie kritiek heeft is ´ideologisch bevooroordeeld´/´Growthist´
    De Club van Rome en haar nazaten gaan met kritiek om door het bestaan ervan te onderkennen, om de inhoud vervolgens te negeren. Kritiek van de ´growthists´zou al 200 jaar lang de tijd hebben gehad, zo stelt ook Donella Meadows later.

    De Club houdt eenvoudig vast aan één simpel idee, namelijk dat exponentiele groei tot ineenstorting MOET leiden. Iedere aanpassing of innovatie belooft slechts uitstel van ineenstorting. Het idee dat ´ergens´een grens zit is natuurlijk op zich onbetwijfelbaar waar, tenzij we een onbeperkte bron van goedkope energie vinden. Daarmee kun je entropie reduceren, en kun je bijna tot het oneindige recyclen.

    Conclusie: doodsangst is van alle tijden
    Iedere generatie moet het wiel van het leven opnieuw uitvinden, iedereen beseft de eenmaligheid van leven. Het verschil dat de Club van Rome maakte, is dat zij het gevoel van eenmaligheid van het leven – meer dan enig moment in de geschiedenis- met hulp van massamedia mondiaal konden etaleren, en zo konden appelleren aan ieder’s gevoel van eenmaligheid. En dankzij onze wetenschappelijke kennis, weten we dat de aarde eindig is, dat de mensheid op zal houden te bestaan. De vraag is enkel wanneer….Het uitvoerend comité eindigt met de woorden

    ‘de kern van de zaak is niet alleen of het mensdom zal blijven voortbestaan, maar nog meer of het kan blijven leven zonder te vervallen tot een bestaan zonder waarde’.

    Door | 2012-05-19T17:55:57+00:00 19 mei 2012|21 Reacties

    21 Reacties

    1. Hajo 19 mei 2012 om 19:17- Antwoorden

      Mooi stuk…. En toch ook wel weer schokkend. Je gaat bijna terugverlangen naar de tijd van voor de val van de muur toen tenminste duidelijk was hoe knotsgek dit gedachtengoed was en dat we ons tot de laatste druppel bloed zouden verdedigen als "de Russen komen". Als ik geen kinderen had zou ik naar Tsjechië verhuizen om veilig en vrij onder president Klaus te leven… anderzijds heb ik goede hoop dat Merkel door de invloed van glauck snel bijdraait en dan gaat Holland als de facto Duitse provincie ook om…. Er is nog hoop… Of is dit ook weer "te politiek"?

    2. DWK 19 mei 2012 om 23:52- Antwoorden

      Malthus en

      …. Marx.

      Je verwacht het niet.

    3. DWK 20 mei 2012 om 00:16- Antwoorden

      Terwijl de vaste

      bezoekers van climategate.nl nog even ‘grenzen aan de groei’ doorploegen kijk ik tussen de laatste desserts door met één oog naar de finale. Mijn andere oog vraagt zich af van wie nu precies dat laatste citaat is?

      “een bestaan zonder waarde” ? ? Einde van de mensheid ? ?

      Laat ik het zo zeggen: Als ik de volgevreten kop van Wouter van Dieren zie moet ik aan ome Frans denken. “Geniet van het leven, het duurt maar even” placht hij te zeggen voordat hij zich nog een bel cognac inschonk.

      Wouter en Frans twee heren aan de extremen op de schaal van levensvisies. Wouter, angstfabrikant, Frans fabrikant van hartige snacks. Maar at the end of the day zie ik toch weinig verschil.

    4. DWK 20 mei 2012 om 01:07- Antwoorden

      Je stelt de vraag: hoe de wetenschappelijk omstreden ideeën van Marx en Malthus zo´n grote invloed konden krijgen in mondiaal beleid.

      Dat is toch werkelijk een kwestie van perceptie. M&M mogen dan controversieel zijn, ze zijn nooit helemaal weggeweest. In tegendeel zelfs. In goede tijden en in slechte tijden, de slogans gaan er altijd in als koek: eerlijk delen, de boel raakt op en we zijn met te velen. Werkelijk iedereen, of je nu stinkend rijk bent of straatarm kan hier wat mee. Ieder mens kan aldus, ook zonder zich aan de geboden en verboden te houden die hij predikt, zijn “bestaan zonder waarde” een beetje cachet geven. De voordelen voor de handophouders zijn uiteraard evident.

      Machtige mannen die streven naar meer controle / totale controle onderbouwen gewoonweg hun streven met theorieën waarvan ze weten dat die op weinig weerstand stuiten of zelfs met gejuich worden ontvangen.

      P.s. Maurits Groen journalist noemen. Ik heb wel even gelachen.

    5. Turris 20 mei 2012 om 01:31- Antwoorden

      Txs Rypke: txt copied to my archive

      Forrester’s Limits To Growth Model For Your Personal Computer! Who wants to test it?

      http://www.vensim.com/freedownload.html

      IF you have a model like Forrester’s with exponentials all over the place, and run a 40 year projection, the error terms explode off the screen, so “catastrophe” of some kind is unavoidable whatever assumptions you put in. 🙂

    6. René Brioul 20 mei 2012 om 01:37- Antwoorden

      Om te gillen dat werelds grootste leugenaars en dieven de welvaart "beter willen verdelen"

      Vrij vertaald klinkt dat meer als "Wij willen nog meer naar onze happy few toe trekken en de rest kan verrekken"

    7. Gerard 20 mei 2012 om 13:14- Antwoorden

      Hmm, "grondstoffen en oppervlakte zijn eindig etc etc. onvermijdelijk volgt dan de ineenstorting van het op (exponentiële) groei gebaseerde systeem". Ongeveer zoals de kredietcrisis dus. Ik vind eigenlijk de ideeen van Malthus zo gek niet. Wat mist is een reeele uitwerking zonder doemdenken en de juiste tijdschaal. Op de een of andere manier voelt dit stukje aan als de ontkenning van alarmisten dat de temperatuur maar niet wil stijgen.

    8. Hajo Smit 20 mei 2012 om 14:07- Antwoorden

      @Gerard: fout aan Malthus en zijn volgers is de (Marxistische) gedachte van de "totale ineenstorting". Over het feit dat er steeds kleine en grote crisis zijn zowel in ieders privéleven als in de samenleving en in de economie hoeven we niet lang te discussiëren meen ik. Die crisis zijn er gewoon en bij voortduring. Wat alarmisten steeds doen is proclameren dat er in de "nabije toekomst" iets "nog veel ergers en groters" gaat gebeuren dan alles wat we eerder hebben gezien.

      Terwijl ik zou denken dat een veel grotere crisis dan de huidige (wir haben es nicht gewusst) malaria-crisis niet nodig zou moeten zijn om "gedragsveranderingen" en nieuwe prioriteitstellingen te bewerkstelligen.

      Ook denk ik dat het een gotspe is te stellen dat toekomstige crisis nog veel erger zullen zijn dan de pestepedemien in de late middeleeuwen (LIA) en de catastrofe van de tweede wereldoorlog of bijv. de culturele revolutie in China.

      Het zou alarmisten sieren als ze steeds zouden zeggen: "Er komt heus een grotere of kleinere crisis aan in de komende 50 jaar maar zo erg als de holocaust zal het niet worden".

      Maar wat doen ze? Te onpas en te onpas blaten dat het nog veul erger wordt dan de holocaust, zo erg dat de holocaust een gezellige picknick was in vergelijking met wat er nog komt.

      Terwijl als je het Darwinistisch bekijkt iedere kleine crisis omarmd zou moeten worden als een kans op weer een stukje change (niet in de richting van een utopie maar serependitieus in de richting van een onbekende toekomst.

      Grote crisis bestaan eigenlijk helemaal niet als je het zo bekijkt. Als ik kinderen hoor roepen dat de dino's zijn uitgestorven, zeg ik steevast nee hoor. Ik zie er hier uit mijn raam zo al een stuk of wat rondfladderen. Want vogels zijn niets anders dan dino's die de Yukatan crisis hebben overleefd.

      Israel is de staat van de joden die de holocaust hebben overleefd.

      Europa is het continent dat is herrezen na het fiasco van WW1 en WW2.

      En het Oostblok en Rusland zijn gebieden die tonen dat zelfs 70 jaar communisme maar een crisisje in een onvoorspelbare historische ontwikkeling zijn…

      Kortom: Malthus is dead wrong… Darwin is right! Crisis zijn er voortdurend en we moeten er gevat en zonder angst op reageren…. we moeten altijd eerst de crisis in het nu oplossen voor we naar toekomstige crisis gaan kijken…

      Dat zou politiek een heleboel schelen: als het per decreet verboden wordt te praten over crisis die nog moeten gaan intreden….

    9. Rypke Zeilmaker 21 mei 2012 om 12:09- Antwoorden

      @Gerard:

      Marx en Malthus blijven idd altijd wel boven onze hoofden cirkelen op verschillende schalen.

      Je kunt niet eindeloos doorvissen, kunt niet eindeloos boskappen, er ís een grens, en zonder progressief immigratiebeleid hadden we in Nederland veel meer natuur over gehad en minder behoefte aan snelwegen en eindeloze economische groei om de verzorgingsstaat te betalen: allemaal waarheden als koeien,

      VOlgens mij zit de angel alleen in het schaalniveau. Zij kapen Malthus waarbij ze de hele wereld- gemodelleerd in een wereldsysteem- als 'de commons'voorstellen, en een einde aan democratie als oplossing met een wereldautoriteit als aanvoerder voor onze eigen bestwil (dat is letterlijk wat bv William Ophuls schrijft in 'Lockes Paradigm Lost') als negatieve feedback op onze individuele ambities

      Iedereen met meer dan 2 hersencellen weet dat duurzaam beheer van natuurlijke bronnen noodzakelijk is. Daar hebben we geen milieucampagnegroepen voor nodig, dat doen we in het Westen al eeuwen op verschillende schalen: lees daarvoor Schama's 'Landscape and Memory'

      Hier wordt echter iets anders voorgesteld: een werelddictatuur door een zelfbenoemde 'deskundige'elite, een roep die je steeds ziet terugkeren zoals laatst nog in Science met 'navigating through the antropocene'

      Hoewel uitstoot van menselijke activiteiten net als bij planten mondiaal meetbaar is, zijn álle milieuproblemen juist lokaal en nationaal: daar worden ze gevoeld en daar kun je ze ook – in samenwerking met buurlanden- aanpakken met een gezonde kostenbaten-analyse

      Daar komen we bij het volgende punt: in 'het wereldsysteem'is uitstoot per sé fout, zónder kostenbatenanalyse

      Milieuvervuiling is niets anders dan een vermeerdering van entropie

      Volgens mij zit de meest cruciale fout in het opvatten van de wereld als gesloten systeem, waarbij dan de hoofdwetten van thermodynamica van toepassing zijn. Terwijl een open systeem daar niet beslist aan hoeft te gehoorzamen

      Uiteindelijk draait alles om energie. VInden we een bron van schone oneindige en goedkope energie die zowel 's nachts als overdag, 's zomers als 's winters werkt dan zijn ook alle milieuproblemen opgelost. ,

      Zelfs landoppervlak hoeft niet beperkend te zijn. Kijk naar wolkenkrabbers en flats: dan gaan we gewoon de hoogte in, dat kan ook met landbouwproducten

      Is energie oneindig en goedkoop dan kun je ook fosfaat uit zeewater winnen, en zijn de mogelijkheden eindeloos. Die 'ineenstorting'waar ze het steeds over hebben is puur een modelartefact, zeker wanneer je eindeloos energietoevoer hebt

      Zolang oneindige schone energie er niet is: dan heeft Malthus tot op zekere hoogte gelijk. En Marx ook, want je krijgt altijd een beweging waarbij kapitaalgoederen in de handen van enkelen belanden.

    10. Rypke Zeilmaker 21 mei 2012 om 13:36- Antwoorden

      Waar men eigenlijk om vraagt is de terugkeer van een kleine regerende elite,. zoals William Ophuls ook schrijft in Plato's Revenge

      Plato's Revenge

      Politics in the Age of Ecology

      William Ophuls

      Table of Contents and Sample Chapters

      In this provocative call for a new ecological politics, William Ophuls starts from a radical premise: “sustainability” is impossible. We are on an industrial Titanic, fueled by rapidly depleting stocks of fossil hydrocarbons. Making the deck chairs from recyclable materials and feeding the boilers with biofuels is futile. In the end, the ship is doomed by the laws of thermodynamics and by the implacable biological and geological limits that are already beginning to pinch. Ophuls warns us that we are headed for a postindustrial future that, however technologically sophisticated, will resemble the preindustrial past in many important respects. With Plato’s Revenge, Ophuls, author of Ecology and the Politics of Scarcity, envisions political and social transformations that will lead to a new natural-law politics based on the realities of ecology, physics, and psychology.

      Conventional environmental politics tries to treat the most glaring symptoms of ecological illness while ignoring the anti-ecological dynamic that created them. Ophuls returns to first principles, relying on time-tested classical authors–Plato, Rousseau, Jefferson, Thoreau, and others who have grappled with the fundamental issues of politics. He invites readers to question their most basic social, economic, political, and even moral assumptions, as the first step toward imagining a truly ecological future.

      In a discussion that ranges widely–from ecology to quantum physics to Jungian psychology to Eastern religion to Western political philosophy–Ophuls argues for an essentially Platonic politics of consciousness dedicated to inner cultivation rather than outward expansion and the pursuit of perpetual growth. We would then achieve a way of life that is materially and institutionally simple but culturally and spiritually rich, one in which humanity flourishes in harmony with nature.

      About the Author

      William Ophuls is the author of the award-winning Ecology and the Politics of Scarcity and Requiem for Modern Politics.

    11. Rypke Zeilmaker 21 mei 2012 om 14:48- Antwoorden

      Sommige vergelijkbare ideen komen best charmant over zoals de NEF: economics as if people and the planet mattered
      http://neweconomics.org/publications/growth-isnt-

    12. Gerard 21 mei 2012 om 23:05- Antwoorden

      @Hajo: Ik denk nog steeds dat Darwin en Malthus gelijk hebben. Alleen hebben we als mensheid een probleem met het juist inschatten van de benodigde voorraden (grondstoffen en energie) en vooral met het inschatten van ons aanpassingsvermogen (dat is gelukkig meestal beter dan ingeschat).

      @Rijpke, Eens, zij het dat we afhankelijk zijn van een nieuwe stap in technologie om van een gesloten naar een open systeem te gaan. Een doorbraak op het gebied van kernfusie zou zo'n stap kunnen zijn maar voorlopig blijft die stap akelig lang weg.

    13. Rypke Zeilmaker 22 mei 2012 om 00:35- Antwoorden

      Zie ook deze WWF jaarvergadering in Rotterdam waar de CLub van Rome haar Malthusiaanse doemverhalen mag verkondigen, in aanwezigheid van onze koninklijke familie

      http://www.houstonforesight.org/?p=1777

      Het netwerk van de WWF bestaat voornamelijk uit industrielen en adel, ook een voormalige WWF-voorzitter was directeur van Unilever Pakistan, onze eigen Ruud Lubbers was voorzitter

      Al valt er nog zoveel op die visie af te dingen, ze blijft bestaan omdat de mensen die écht beslissen wat er gebeurt dat willen

    14. Turris 22 mei 2012 om 08:29- Antwoorden

      @Hajo: "Fout aan Malthus en zijn volgers is de (Marxistische) gedachte van de “totale ineenstorting”

      Het Marxisme wordt daarbij ondersteund / aangevuld door het Leninisme, dat stelt dat een goed georganiseerde subversieve revolte wordt voorafgegaan door verspreiding van angst en selectieve terreur (actievoeren / zand in de raderen van de economie / uitschakelen van democratie) gesteund door effectieve propaganda, de katalysator is voor de "totale ineenstorting".

      Het zijn de herkenbare revolutie-elementen die zichtbaar zijn bij GreenPeace, extreme politieke milieu-actiegroepen (RaRa etc) en hun Club van Rome politieke aanhangers. Het doel is de ineenstorting en verzwakken van de economische en sociale stabiliteit ter vestiging van hun nieuwe dogmatische wereldorde!

    15. […] uit ‘The Road to Copenhagen’met de zelfde Malthusiaans-Marxistische revolutieprediking: sinds de Club van Rome in 1971 is dat de officiele academische leer achter de globalisering van de m….Mensen als Marten Scheffer geven Malthus een nieuw jas, door het woordje ‘gevaar’te […]

    16. […] Radboud Universiteit. De interesse is veroorzaakt door de groene decadentie van de Club van Rome, waar ik al over blogde. En het academisch klimaat, waarbij intellectuele vandalen kaliber Jan Rotmans, Arnold van Vliet, […]

    17. […] en RIVM bevolkt worden door leden van de Club van Rome/ WWF en haar Spinoff de Balatongroup, waarover ik al blogde. Deze club streeft al sinds 1971 economische stagnatie na voor het Westen met beroep op ecologische […]

    18. […] het Westen met een groen excuus: je kunt het voornemen al lezen in ‘Limits to Growth’ van de Club van Rome in november 1971: 40 jaar werkt men er al aan. De Wereldbank kwam dit najaar al met een […]

    19. […] dat het moet.Rio: reshaping international order Die conferenties ademen – zoals ik blogde- de geest van de Club van Rome in 1972, met haar pleidooi voor mondiale herverdeling van welvaart […]

    20. […] gebruikten zij de rechter om de democratische besluitvorming te passeren. Ik schreef het al eerder: Malthus x Marx = Club van Rome, en Duurzame 100-man Maurits Groen die onderstaande meeschreef zit daar in de adviesraad. Een […]

    21. […] Alle wegen leiden naar de Club van Rome. 2. Een Nieuwe Wereld Orde of waardige beschaving? 3. Al Capone Gore: Ecological Hit Man (EHM) 4. De […]

    Geef een reactie