Het NRC Handelsblad schonk het 50 jaar jubilerende Wereldnatuurfonds op 18 mei een paginagrote advertorial met het artikel ‘Van Panda naar Palmolie‘, geschreven door media/communicatieadviseur Stef Verhoeven, van bureau Magazines & Motivatie. Verhoeven bejubelt 50 jaar goede werken en sluit af met sneer naar ‘Den Haag’: een doorsnee Nederlandse ‘journalistieke’ productie over de milieubeweging.

Der Spiegel schetst onthutsend beeld van mensenrechtenschendingen WWF
Er zijn in het buitenland bladen die wél journalistiek bedrijven bij het Wereldnatuurfonds, die de ‘goede werken’in de praktijk rond de evenaar bekijken en tot (voor slecht ingevoerden) onthutsende conclusies komen. Eén daarvan is Der Spiegel met het artikel WWF helps industry more than the environment van Jens Glusing en Nils Klawitter

The WWF is the most powerful environmental organization in the world and campaigns internationally on issues such as saving tigers and rain forests. But a closer look at its work leads to a sobering conclusion: Many of its activities benefit industry more than the environment or endangered species.

Een mustread. Exerpt:

In Sumatra, members of a tribal group reported how troops hired by WWF partner Wilmar had destroyed their houses, because they had stood in the way of unfettered palm oil production.

Experts estimate that in Africa alone, conservation efforts have created 14 million “conservation refugees” since the colonial era. In this model, some of the indigenous people, if they were lucky enough, could work as park wardens, preventing their relatives from entering the protected zones.

Eco-colonialism
Dit is oude koek voor mensen die Wilfried Huismann zijn voor het Filmfestival van Monte Carlo genomineerde film ‘der Pakt mit dem Panda’zagen, en onder andere ‘Eviction for Conservation’van antropologen James Igoe en Dan Brockington kenden, te downloaden via ‘conservationrefugees.org, en het Wereldnatuurleger lazen van Rene Zwaap in de Groene Amsterdammer, over Project Lock, het werk van Kevin Dowling kennen enz enz.

Het is de treurige staat van de journalistiek die het Wereldnatuurleger in het zadel helpt. We blogden al hoe Telegraaf en Volkskrant met WNF als enige informatiebron een Livingplanet-rapport 2012-advertorial plaatsten, een echo van het NRC Handelsblad 2 jaar geleden, na de Living Planet Rapport 2010-campagne.

Ook dagblad Trouw schonk 10 februari 2011 het Wereldnatuurfonds al een 3-pagina advertorial om de agenda te bepalen over natuurbeleid bij een Tweede Kamer-overleg in de Troelstrazaal. (terwijl het Wereldnatuurfonds nooit één euro investeerde in het beheer van Nederlandse natuur) Johan van de Gronden was blij verrast over zoveel vrijgevigheid van hun vriend Hans Marijnissen.

En zo kun je schrijven wat je wilt, zoals ik 3 jaar terug al deed in Het Parool , met mmv Michiel Hotte en ecoloog Herbert Prins:het WNF/WWF is immuun daarvoor dankzij
a. het grenzeloze onbenul van de moderne journalistiek
b. hun geoliede propagandamachine en koninklijke netwerk van mondiale adel en corporate finance/multinationals.

    Aan Peter Vandermeersch zou ik willen vragen, als incidenteel freelancer van De Standaard:

    Moest dit artikel “Van Panda naar Palmolie’van Derk Sauer verschijnen of kreeg Stef Verhoeven van het WNF een steekpenning dit te schrijven?

Hieronder nog een grafiek van de inkomsten van de Amerikaanse klimaatbranche die na de Earth Summit in 1992 in Rio de Janeiro een opvallende parallel vertoont met de exponentieel stijgende inkomstengrafiek van het WWF: Waarheid is wat het meeste geld en macht heeft.

Follow the money: klimaatgelden voor VS-branche

Print Friendly, PDF & Email