Nobelprijswinnaar: “Klimaatwetenschap is pseudoscience”

Perfect aansluitend op mijn post van gisteren over de schitterende ontdekking van het Higgs deeltje: een recente toespraak van Ivar Giaever (winnaar Nobelprijs natuurkunde 1973) op de 62e bijeenkomst van Nobel Laureaten in Lindau. Say no more!

Door | 2012-07-05T00:26:56+00:00 5 juli 2012|13 Reacties

13 Reacties

  1. Turris 5 juli 2012 om 09:49- Antwoorden

    ….en de Noorse Nobelprijs voor de Vrede is een disgrace.

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Nobelprijs_voor_de_V

    2007: Al Gore / Intergovernmental Panel on Climate Change:

    "Voor hun pogingen voor het verspreiden en uitbreiden van de kennis over klimaatveranderingen, die veroorzaakt worden door de mens, en het leggen van de funderingen van de maatregelen die nodig zijn om deze veranderingen te voorkomen."

  2. Hajo 5 juli 2012 om 10:01- Antwoorden

    Climategate is vannacht naar een andere server verhuisd. Daardoor was het tijdelijk niet mogelijk te reageren…

  3. Boels069 5 juli 2012 om 10:43- Antwoorden

    Boeiende video.

    Giaever wijst terecht op de knulligheid waarmee de nauwkeurigheid van historische metingen op één hoop gegooid worden met die van recente metingen.

  4. Niek Rodenburg 5 juli 2012 om 10:49- Antwoorden

    De Noorse Nobelprijs voor de Vrede wordt uitgereikt door een politiek orgaan.

    De 'prijs' wordt meestal voorgekookt op het World Economic Forum in Davos.

    Daar ontmoeten de corrupte vriendjes en vriendinnetjes elkaar en wordt met de aldaar immer aanwezige miljardairs bepaald wie de prijs krijgt.

    Zo ontving in 2011 de president van Liberia, mevrouw Sirleaf, met twee andere activistische Afrikaanse soortgenoten de prijs "Voor hun geweldloze inzet ten behoeve van de rechten en veiligheid van vrouwen om volwaardig mee te doen in het bereiken van vrede", geholpen door haar invloedrijke vriendje de Canadese miljardair John McBain.

    Mevrouw Sirleaf zei op het WEF in Davos onder andere dat ze het heel normaal vond dat een bedrijf steekpenningen en smeergeld betaalt om diensten voor elkaar te krijgen.

    Mevrouw Sirleaf leidt dan ook één van de meest corrupte regeringen en landen ter wereld.

    Het was dan ook geen wonder dat grootaandeelhouder Vattenfall (eigenaar van NUON) zich uit Buchanan Renewables terugtrok na de reeks van schandalen die Buchanan Renewables in Liberia beging.

    De $ 150 miljoen investering was Vattenfall kwijt, maar dat werd gewoon 'afgeschreven'.

    De Noorse politieke afdeling van de Nobel organisatie lijkt net zo corrupt als veel personen die de prijs hebben ontvangen.

    Kreeg Dorland ook niet de "Noorse" politieke prijs?

  5. Harry van Schalkwijk 5 juli 2012 om 23:20- Antwoorden

    Met genoegen hoor en zie ik Giaever van leer trekken.

    Met name waar hij de bescheidenheid van verandering in temperatuur wereldwijd plaatst tegenover de duizelingwekkende bevolkingsgroei sinds de uitvinding van de thermometer, vond ik hem erg goed.

    Hij schiet de broodnodige gaten in de meest modieuze vormen van klimaat-religie die voor wetenschap wil doorgaan.

    Giaevers verhaal heeft ook een gebrek. Op een punt is hij het eens met bepaalde milieu-ideologen, die stellen dat de <a>Eenkindpolitiek in China een goed idee is dat navolging verdient.

    Vanwege de ernstige mensenrechtenschendingen in China in verband met dat beleid is het nou juist niet een goed idee.

  6. […] 97.000 dekens uit tegen longontsteking8300 jaar klimaatbeleid compenseert 1 jaar ijsbeerjacht CanadaNobelprijswinnaar: “Klimaatwetenschap is pseudoscience”Ontdekking Higgs deeltje herinnert ons aan ware wetenschapVeroorzakers duur klimaatbeleid tegen […]

  7. Hans Verbeek 7 juli 2012 om 11:55- Antwoorden

    "Paint all roofs white" blijft een klassieker.

    En tegelijkertijd met pikzwarte zonnecollectoren zoveel mogelijk zonlicht in warmte omzetten.

    Dat lijkt tegenstrijdig… en dat is het ook.

  8. DWK 7 juli 2012 om 19:04- Antwoorden

    He, dat laatste heb ik eigenlijk nooit over nagedacht. Is daar al eens op gerekend?

  9. Niek Rodenburg 7 juli 2012 om 22:54- Antwoorden

    Zonnepanelen zijn doorgaans spiegelend blauw. Dat dit een van de grootste manco's van de cellen verraadt, is een wetenschap waar weinigen bij stil zullen staan.

    Onderzoekers van het Fom-Instituut Amolf en van Philips Research echter gingen met succes de strijd met het blauw aan. Door het oppervlak van de zonnecellen met nanodeeltjes te verruwen, krijgen ze hun optimale kleur: zwart.

    Een silicium plak waar licht op valt, weet maar een deel van dit licht ook te vangen en vast te houden. Bijna de helft wordt teruggekaatst. Tot nu toe waren er wel coatings voorradig om te proberen die reflectie tegen te gaan, maar die coatings werken doorgaans maar voor één kleur van de regenboog. Een zonnecel die nu op een dak ligt weet rood, groen en geel licht te vangen en in elektriciteit om te zetten. Het blauwe licht echter ontsnapt, en dat zie je dus. Dat de meeste zonnepanelen een blauwe kleur hebben betekent dus dat ze niet optimaal functioneren.

    De heilige graal is dus een zwart paneel. Die oogst al het licht, en wint daarbij flink aan efficiëntie ten opzichte van zijn blauwe collega's. Het lijkt er bovendien op dat de vinding niet een laboratoriumoplossing is die weinig met de praktijk van doen heeft. De nanodeeltjes -heel, heel erg kleine stukjes silicium- hoeven niet in een stofvrije clean room met de grootst mogelijke zorg op een zonnecel te worden geplakt, maar kunnen met een rubber stempel op een goedkope manier op grote oppervlakken zonnecel worden aangebracht.

    Om de werking te doorgronden even wat technisch geleuter.

    Op een verder gladde zonnecel worden dus de nanodeeltjes aangebracht; hele kleine bolletjes silicium die met het blote oog niet zijn waar te nemen. Wanneer hier zonlicht op valt, dringt het de deeltjes binnen, maar kan er niet meer uit.

    Eigenlijk kan het licht er wel uit, maar op maar één manier: de zonnecel in. Door de vorm van de nanodeeltjes te variëren, kan deze controle op alle kleuren van het licht worden uitgeoefend. Door verstrooiende deeltjes op een zonnecel aan te brengen, kan het licht nog beter worden gecontroleerd. Niet langer wordt 40% van het licht teruggekaatst, maar nog maar 1%.

    In Nature Materials en in Nature Communications staat een mooie uitleg.

    De laatste vind ik zelf de mooiste. Die is namelijk gratis te lezen.

  10. Niek Rodenburg 7 juli 2012 om 23:00- Antwoorden

    Haha, nu de hamvraag.

    Waarom zijn planten dan niet zwart?

  11. Niek Rodenburg 7 juli 2012 om 23:15- Antwoorden

    Aha Hans, je had het over zonnecollectoren.

    Tja, was ik te enthousiast en begon een heel verhaal over zonnecellen.

    Overigens had ik dat verhaal op m'n harde schijf staan zonder de bron erbij. Jammer, want ik kan me de bron niet meer herinneren. In ieder geval was de bron wèl ergens op het vrije internet.

  12. Turris 8 juli 2012 om 12:12- Antwoorden

    Bladgroenkorrels of chloroplasten zijn organellen die gevonden worden in planten en eukaryotische algen. Bladgroenkorrels zijn belangrijk voor de fotosynthese in een plant. In de bladgroenkorrels wordt het zonlicht opgevangen en verwerkt. In de thylakoïden in het chloroplast vindt de fotosynthese plaats. De vloeistof die de rest van de chloroplast opvult heet het stroma. Daarnaast zitten er nog zetmeelkorrels in de chloroplast. Bladgroenkorrels zorgen ook voor de groene kleur van een plant.

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Bladgroen

  13. Turris 8 juli 2012 om 12:15- Antwoorden

    Waarom hebben veel Oosterse / Japanse soorten bomen en struiken een rood blad?

Geef een reactie