De onzin van 2014 als het warmste jaar ooit.

Phew …

Naar aanleiding van Rypkes post over 2014 als warmste jaar maar eens een wat droge opsomming van reacties op sociale media om enige context te geven, want het is onze nieuwsdiensten en wetenschappelijke instituten tegenwoordig teveel moeite om dat te doen (NRC, Volkskrant, Meteoconsult (die bovendien de plank volledig misslaan rondom stratosferische afkoeling) en helaas ook het KNMI). Ga zeker ook even bij Judith Curry langs.

1. Getallen zonder fouten en onzekerheden zijn nutteloos.

Bob Tisdale heeft een lange post op WUWT waar dit aan bod komt. Ergens diep verborgen in op NOAA website kun je vinden dat NOAA zelf de waarschijnlijkheid dat 2014 het warmste jaar was op ongeveer 50% schat, dus het kan net zo goed niet het warmste jaar zijn geweest. Jo Nova meldt dat David Rose van UK Mail een soortgelijk getal (38%) uit GISS directeur Gavin Schmidt heeft getrokken. Je zou denken een primaire taak van de wetenschap is om dat inzichtelijk te maken of in ieder geval dat voorbehoud te maken. Heeft u het gehoord van onze nationale nieuwsdiensten en wetenschappelijke instituten?

2. Onzekerheden worden meestal grof onderschat.

Lees Judith Curry en Peter Webster er nog maar eens op na in hun ‘uncertainty monster‘. In hun artikel presenteren ze een compleet onzekerheidsconcept/structuur, welke deels wordt erkend en/of gekwantificeerd, maar welke deels zeker ook onzichtbaar blijft. Dat zijn het soort onzekerheden waar de WUWT post van Bob Tisdale hierboven ook over gaat. Wetenschapsbreed zien we dat overal optreden. Veel gepubliceerde claims blijken bij nader inzien toch minder hard of onwaar, precies omdat bepaalde onzekerheden of fouten niet expliciet gemaakt zijn. Daar is op zich niets mis mee, want zo werkt wetenschap (de kracht van het erkennen dat je fouten MAG maken en dat die fouten uiteenpluizen een krachtig mechanisme is om kennis te vergroten). Omdat nieuwe wetenschap zich altijd over de rand van huidige kennis begeeft kan het ook bijna niet anders. En zolang er niet teveel gewicht gegeven wordt aan die laatste nieuwe inzichten is er niet zoveel aan de hand. Maar daar gaat het dus mis, waar je boeken over vol kunt schrijven. Het is juist een van de bestaansredenen van climategate.nl.

3. De diverse metrieken (satellieten) zijn het er niet eens over 2014 als het warmste jaar.

Ook dat is een voorbeeld van de onzekerheden die niet expliciet gemaakt worden. Wat is de juiste metriek, en welke reeks gebruik je. NASA GISS? HADCRU? Berkley? MSU satellieten? Heranalyzes (ECMWF, MERRA, JRA – Japan)? Ocean Heat? De oppervlaktetemperatuurreeksen zijn gebaseerd op dezelfde basisgegevens en dus niet onafhankelijk van elkaar. Zo bezien geven de verschillen tussen NASA GISS, HADCRU, Berkley en de heranalyzes enig inzicht in onzekerheidsmarges, want elke dataset heeft zijn eigen manier hoe om te gaan met onzekerheden en fouten.

4. Of 2014 het warmste jaar was of niet is lang niet zo relevant als je zou denken [1].

Wat er toe doet is hoe de lange termijn zich verhoudt tot wat klimaatmodellen suggeren. Richard Tol tweette over een commentaar in Nature van September 2013 van John Fyfe, Nathan Gillet en Francis Zwiers – allen toonaangevend met een lange staat van dienst op het gebied van klimaatstatistiek – dat klimaatmodellen het toch echt (98%) bij het onjuiste eind lijken te hebben omtrent langetermijn trends in temperaturen. Een jaar zoals 2014 dat vergelijkbaar warm is met de afgelopen 10-15 jaar bevestigt die conclusie in plaats van dat het die conclusie ontkracht.

5. Of 2014 het warmste jaar was of niet is lang niet zo relevant als je zou denken [2].

De laatste jaren zijn schattingen van klimaatgevoeligheid stevig onder de loep genomen. Een serieus aantal publicaties komt bij nadere beschouwing op een significant lagere klimaatgevoeligheid dan lang is aangenomen (incl. IPCC). En er is en blijft een handjevol publicaties dat op een extreem lage gevoeligheid uitkomt (<< 1 Celcius/2xCO2). Zie bijvoorbeeld de recente publicatie van Monckton & co (niet suggererend dat die studie juist is, maar dat is een andere discussie). Los nog van de vraag of het concept klimaatgevoeligheid wel zinnig is (ook daarover bestaan diverse publicaties). Hoe dan ook, voor klimaatgevoeligheid geldt dat een extra jaar dat vergelijkbaar is met de afgelopen 10-15 jaar weinig aan schattingen van klimaatgevoeligheid verandert.

 

Disclaimer: omdat niemand echt onbevooroordeeld is en niemand in staat is om alle kennis te overzien is ook deze lijst gekleurd. Maar daar gaat het ook niet om, het is bedoeld om een bepaalde context te geven die u elders niet krijgt.

 

Door |2015-01-19T11:48:14+00:0019 januari 2015|55 Reacties

55 Comments

  1. Turris 22 januari 2015 om 20:29 - Antwoorden

    @ Wegmans, probeer je eens in te lezen op climategate.nl in de verzamelde energie-blogs van Theo Wolters, en niet in barre argumenten armoede roepen dat er geen bewijzen zijn voor de voordelen en gefingeerde nadelen hier op climategate.nl.
    http://climategate.nl/2011/06/27/de-wereld-energievoorziening-in-2050/

    Ook zeer lezenswaardig: “Stralingstekort”, de ontmaskering van anti-kernenergie: http://www.groenerekenkamer.nl/webshop/stralingstekort-als-e-book-epub-versie/

  2. Marc van der Wee 21 augustus 2017 om 05:03 - Antwoorden

    Elk nadeel heb zijn voordeel.. Ik heb hierdoor nog nooit zó laat in het jaar in het open water kunnen plonsen… En het zwemseizoen ‘in stijl’ kunnen afsluiten door er op het laatst met mijn goede kleren aan in te duiken. 😉 Nog op 2 november met een vriend en vriendin naar een plas met steiger gegaan. Zij bleven liever op het strand toen ik met oude spijkerbroek, shirt en sweater aan op de steiger liep. Ik plonste in het water, had natte kleren, zwom ontspannen en genoot. Het water was toch wel fris… Het met goede kleren aan erin duiken zat er niet meer in, leek het. Erin plonsen en meteen eruit wel, maar het rondhuppelen in natte kleren, wat ik ook graag doe, daarvoor was het te fris, mede door de straffe wind. Op het laatst met goede spijkerbroek, shirt en oude trui aan (het was ff wat frisser omdat de zon weg was) op de steiger gaan lopen. Lekker uitwaaien, genieten van de wind door mijn kleren en het uitzicht over het water. Af en toe even op de rand staan en naar het water kijken, nee, toch te fris… Gelukkig kwam de zon op tijd terug, het voelde meteen wat aangenamer. Ik ging op de rand staan, zij keken al of er nog een plons kwam. Ik dook erin. Zij waren blij dat zij droog bleven terwijl ik er intens in plonste en genoot toen mijn kleren nat weden. Na het bovenkomen teruggezwommen naar de steiger en eruit geklommen. Lekker druipend naar het strand gelopen. Zij vroeg nog ‘Ben jij nu nooit bang om een kou te pakken met jouw natte kleren?’. Nee hoor, ik kan daar wel tegen. Uitwringen en weer aantrekken, autogereden met natte kleren en volop genoten! Het zwemseizoen was nu wel voorbij….

Geef een reactie

Conform ons Privacybeleid maken wij gebruik van Cookies om onze website beter te laten werken. OK