Campagne van mosselvissers, die in 2008 door Vogelbescherming en Waddenvereniging van het Wad werden gepest

Campagne van mosselvissers, die in 2008 door Vogelbescherming en Waddenvereniging van het Wad werden gepest en moesten ‘verduurzamen’; 60 procent van de mosselaars kreeg daardoor een schuldenlast die meer waard is dan het bedrijf zelf

Wereld Natuur Fonds wil garnalenvissers uit de Noordzeekustzone procederen, en maakt bezwaar tegen de herziening van VIBEG die wij afdwongen bij de Raad van State. Met hun groene haatbaard- advocaat Auke Wouda–  maakt het fondsenwervende miljoenenbedrijf zich nu plots zorgen over een vermeende ‘rust’ die verstoord zou worden wanneer een garnalenkotter op 1500 meter langs een eend vaart.  Nee ik overdrijf hier niet (…). Wereld Natuur Fonds legt nu tegelijk druk op supermarkten als Albert Heijn om de garnalenvisserij hun peperdure MSC-visserijlabel (WNF/Unilever) op te leggen. Albert Heijn kondigde – onder mediachantage van WNF -aan straks geen garnalen zonder MSC af te nemen. Dat is onderdeel van de zelfde campagne.

Het Wereldbestuurfonds zet Albert Heijn nu onder druk, in hun campagne om de keuzevrijheid van consumenten te beperken. Het is een nieuwe campagnestap in de lobby om onze garnalenvissers onder MSC-kartel te brengen. Eerder deed de NSRAC ook al mee met WNF. Omdat er geen sprake is van overbevissing van garnalen- ze worden gewoon op of onder draagkracht bevist- verzonnen ze een nieuwe noodzaak: growth overfishing. 

Maar stel jezelf de vraag: waarom mag een particuliere club, het WNF en het door WNF en Unilever opgerichte commerciele bedrijf MSC bepalen wat wel en niet duurzaam is?

Wat is duurzaam eigenlijk? Lees het artikel van Simon Rozendaal er eens over..

En waarom geloof je dat het Wereld Natuur Fonds iets positiefs voor de natuur in Nederland heeft gedaan of doet: heb je daar ooit zelf het resultaat van gezien, of GELOOF je dat omdat je dat uit media oppikt. En hoeveel miljoen euro denk je dat het WNF jaarlijks spendeert om jouw dat te laten geloven via die media?

RZ13visserij2

Voor journalisten die zelf durven denken, wordt wakker!
Ik richt mij hier op Climategate.nl tot de wakkere journalist, met meer dan 2 hersencellen die iets minder naïef wil zijn over het groene doel, dan de massamedia die de WNF-miljoenenmarketing braaf overschrijven: mijn stellin is dat WNF en zusterclubs het voornamelijk voor het geld en politieke invloed doen. Niet omdat ik ‘s ochtends met het verkeerde been uit bed stapte en dacht ‘laat ik eens een hekel hebben aan het WNF’, maar omdat ik dat ontdekte door research. Want resultaat in de natuur interesseert ze niet of nauwelijks (niemand controleert die clubs op hun effect), zoals ik bij het Wereld Natuur Fonds al aantoonde voor De Groene Rekenkamer. Zie ook journalisten die al wel wat verder zijn, zoals de hieronder vermelde Wouter Klootwijk, de droogkloot die natuurvoedsel verkent in media.

Zoals wij al berichten maken WNF en Stichting de Noordzee achter de schermen kartelafspraken met supermarkten om alleen nog hun MSC-keurmerk af te nemen. Terwijl er vele andere duurzaamheidslabels zijn, je zou ook biologische Noordzeevis/garnalen of noem iets anders voor een fractie van de onkosten van MSC kunnen adopteren. Daarmee overtreden WNF/Stichting de Noordzee met supermarkten het consumentenrecht maar de Autoriteit Consument en Markt weigert hier tot nu toe op te reageren. Dat zelfde ACM blokkeert overigens afspraken tussen garnalenvissers voor bestandsbeheer.

De werkelijkheid is dat

  • a. er geen noodzaak is voor MSC bij garnalenvisserij, de bestanden worden gewoon op of onder draagkracht benut. Om in de Noordzee-kustzone en op het Wad te mogen vissen moet je al aan strenge vergunningseisen voldoen, en met een spoelsorteermachine scheidt je de jonge platvis uit de bijvangst die bij goede behandeling levend terug gaat.
  • b. er enkel lastenverzwaring bij komt voor de vissers, vele tonnen euro’s om dure consultants van MSC te betalen en een aanvullende papierwinkel, zonder dat MSC bij ons qua duurzaamheid iets toevoegt
  • c. er vele andere duurzaamheidslabels zijn, en het WNF/MSC niet het recht heeft de consumentenvrijheid te beperken met hun monopolistengedrag vermomd als idealisme/goede doel
Ook Wouter Klootwijk moet niets van MSC en de praktijken van WNF hebben

Ook Wouter Klootwijk moet niets van MSC en de praktijken van WNF hebben

De Wilde Keuken moet niets hebben van MSC
Zoals Wouter Klootwijk al stelde, bekend voor tv-kijkers van De Wilde Keuken en schrijver van de eerste Viswijzer- de promotiegids van het MSC-label waarmee Stichting de Noordzee en WNF het MSC label opdringen aan de consument:

De certificering is administratief, maar veel erger, goede vissers moesten opeens gaan betalen voor een officiele erkenning alsdat ze goed visten. Ook landen met een streng visserijbeleid, beter dan wat MSC verlangde, werden opeens gedwongen te gaan betalen, miljoenen euro’s, voor certificering. De vis werd er niet beter van, met de bestanden zat het al goed.

en desgevraagd mij bevestigde

Ik schreef de Viswijzer op verzoek van de stichting en met gegevens over vis die de stichting had verzameld. Wat er is staat is dus eigenlijk de verantwoordelijkheid van de stichting. Ik schreef zoiets niet eerder en zal het ook niet meer doen. Ik weet niet of wat in de Viswijzer staat nog steeds geldt.
MSC heeft zich belachelijk gemaakt door visserij te certificeren die al lang voldeed aan strenge normen. Die visserij is door de certificeringseisen van bijvoorbeeld de detailhandel alleen maar op kosten gejaagd waar niets voor terug kwam. Burgers zijn er geen haring meer om gaan eten.
Met vriendelijke groet,
Wouter Klootwijk

Commercieel bedrijf dat logo verkoopt: In 2013 kwam 65 procent omzet MSC uit logo-licenties, inmiddels is dat 70 procent

MSC= Commercieel bedrijf dat logo verkoopt: In 2013 kwam 65 procent omzet MSC uit logo-licenties, inmiddels is dat 70 procent

MSC is een commercieel bedrijf vermomd als ‘het goede doel’
De enige die beter wordt van MSC-labels is het als Goede Doel vermomde commerciele bedrijf MSC, een bedrijf dat 70 procent van haar multi-miljoenenomzet genereert uit logo-licenties: die de detailhandel moet betalen om dat MSC-label te voeren, dat ze onder druk van WNF moeten adopteren. En vissers betalen tonnen euro’s accreditatie- kosten en onderzoekskosten per vier jaar.

De enige geldige reden dat MSC goede doel mag heten, is dat ze dat handig spelen en zo in een gunstiger belastingregime vallen, en voor belastingvrije donaties in aanmerking komen.

Dus, wordt aub eens wakker. We praten bij WNF, MSC en dat ‘groene’ spul gewoon over fondsenwervende miljoenenbedrijven, die nietsontziend te werk gaan tegen gebruikers van de natuur en andersdenkenden.

  • Ik verdenk Han Olff cs er ook van dat zij aan de WNF- campagne meedoen, immers zijn vriend Theunis Piersma’s leerstoel wordt ook door het WNF betaald. Eerst via media schreeuwen dat de visserij van het Wad af moet. Als een hoogleraar het zegt, dan lijkt het voor leken alsof er een noodzaak is. Zo wrijven ze de boodschap er in, dat ‘verduurzaming’ nodig is. En dan zet het WNF vervolgens druk op de handel om hun MSC-label te verkopen. 
  • Maar dat is slechts een rypothese.
Print Friendly, PDF & Email