Rivierkreeftenvisser André Blokland moest procederen tegen het Waterschap om Amerikaanse rivierkreeften (Procambarus clarkii) uit poldersloten te mogen oogsten voor restaurants. De sloten in het Groene Hart zitten er vol mee. Hij wil ze graag aan (super)markten verkopen als delicatesse.  Climategate.nl ging al met Blokland mee vissen, seeing is believing: 1 poldersloot leverde 50 kilo op van wat we tot poldergamba doopten

Die boerenpolder-gamba kan een culinaire hit worden. Zoals via de kreeftkroketten van Arjan Smit van de Pronckheer.

Ecologische illegalen
De overheid – het Ministerie van Biodiversiteit (onderdeel van EZ)- wil die rivierkreeften voor miljoenen euro’s bestrijden en vernietigen. Want ze staan op de NVWA-dodenlijst van ‘exoten’ (ecologische illegalen). Dankzij een Brussels decreet, maken ambtenaren een nieuw actieplan voor bestrijding van dieren die zich hier prima thuisvoelen…maar die hier niet leefden in de tijd van het polygoonjournaal toen ‘moeder met straffe hand den afwasch deed terwijl vader zijn welverdiende pijp stopte‘.

Zo houden zij die van belastinggeld leven zichzelf dan lekker bezig met kreeftenbestrijding. Zolang de overheid daar middelen voor reserveert.
1933924_877859222334612_5625051180510131806_nMade in China; Jumbo-kwaliteit
Tegelijk kun je bij de Jumbo rivierkreeften kopen van bijna de zelfde ondersoort (Procambarus clarkii) die uit China zijn geimporteerd, gevangen met fuiken (net als André Blokland, maar dan in vervuild Chinees water). Mijn suggestie aan de Jumbo zou zijn en de Combinatie van Beroepsvissers; Ga eens om de tafel en vervang die Chinese rotzooi door onvervalste Poldergamba uit eigen boerensloot.

Twee vliegen in 1 klap, drie keer win.

Door Chinezen gevangen

Made in China: Jumbo-kwaliteit

Wateren in China zijn meer vervuild dan bij ons

Er zijn meer mensen die niet helemaal begrijpen waarom de overheid moeilijk doet. En waarom wij niet gewoon kreeft uit eigen poldersloot kunnen eten. Mijn bericht op FB is al 400 keer gedeeld. Ik kan me niet voorstellen dat er geen betere oplossing is waarvan iedereen blij wordt.

Hollandse Poldergamba, bij Blokland in de pan met pepers en gember

Hollandse Poldergamba, bij Blokland in de pan met pepers en gember

Kreeft onderdeel van infuus-natuurproject Alterra
Het Wageningse Alterra rommelt ondertussen wat aan met een reddingsplan van de ‘inheemse’ rivierkreeft, een Europese variant op de zelfde Procambarus clarkii. Die ‘inheemse’ variant gedijt het beste in koud rivierwater en is meer algemeen  in bergbeken en in Scandinavie. Maar hij is vroeger in Doorwerth in een kasteelvijver uitgezet, door de Gelderse landheren die zo’n gamba wel lusten. Inderdaad, voor consumptie.

Screen Shot 2016-01-16 at 09.13.21

Die inheemse kreeft is waarschijnlijk nooit algemeen geweest. Bij hogere temperaturen is die Europese clarkii meer vatbaar voor ziektes dan zijn Amerikaanse neef. Die Europese variant werd hier mogelijk ooit door klimaatafkoeling algemener dan de laatste decennia.Maar inmiddels is Nederland weer iets opgewarmd. En dus legt die Europeaan het af tegen de warmteminnend ingestelde Amerikaan. Zo werkt de natuur. En dat is alleen erg, als het je beroep is om daar een probleem van te maken.

Volgens Wageningse infuus-natuurliefhebbers is dit niet het goeie kreeftje

Volgens Wageningse infuus-natuurliefhebbers is dit niet het goeie kreeftje, niemand buiten Alterra ziet het verschil

Ecologen-schoorsteen moet ook roken
Bij ecologen- dat zijn mensen die van belastinggeld leven- met hun infuus-natuur is ‘vroeger’ gelijk aan ‘beter’. Iets dat hersteld moet worden zoals het was. Dus terwijl de Amerikaanse rivierkreeft het hier uit zichzelf goed doet, lopen ze in Wageningen Europese rivierkreeften te fokken die in Nederland nooit algemeen waren. En die Alterra-kreeften willen ze dan uitzetten, monitoren, onderzoeken, er dure rapportjes over schrijven voor diepe bureaulades. Rapporten die altijd eindigen met de conclusie ‘er is meer onderzoek(geld) nodig’.

Terwijl die kreeften er zijn om op te eten. Je kunt ze ook kweken en direct in de pan doen, in plaats van ze eerst loslaten.

Rode draad in dit verhaal is de vraag: wie zit op de pot met belastinggeld? Partijen die op belastinggeld drijven willen moeilijk doen als het ook makkelijk kan. Ondernemers die dit belastinggeld moeten afdragen willen het omgekeerde. Niemand is beslist van kwade wil. Ieder heeft slechts een eigen belang. In een dikke 600 woorden werkt dit rode kreeftje als blauwdruk: zo werkt Nederland.