Klimaatbeleid is geen wetenschap

wind-turbine-money

Een bijdrage van Rob Lemeire in vervolg op ‘Klimaatbluf of wetenschap?

‘De wetenschap is eruit’, zo horen we vaak in het klimaatdebat. Dit argument wordt echter evengoed gebruikt voor het klimaatbeleid. Argumenten van wetenschappelijke aard worden zo gewoon overgezet naar politiek, waar die helemaal niet van toepassing zijn.

Op die manier doet men alsof er geen discussie meer is – en men enkel nog moet handelen. Maar dat beleid is helemaal niet zo eensluidend als men ons doet geloven. Een kritische stem wordt echter meteen weggezet als een onwetenschappelijke klimaatnegationist – zelfs al beperkt hij zich enkel tot klimaatbeleid. Hier klopt iets niet, zelfs los van het wetenschappelijke luik dat ik besprak in ‘Klimaatbluf of wetenschap?’.

Marxisme noemde zichzelf ook wetenschappelijk

Marx en vele van zijn volgelingen gebruikten overigens dezelfde truc in een poging hun tegenstanders als anti-wetenschappelijk voor te stellen: zijn materialisme gaat ervan uit dat het kapitalisme maar een fase is in de geschiedenis en uiteindelijk vast en zeker zou uitlopen in het communisme. Het was nu niet de bedoeling dat dit verhaaltje werkelijk geloofd werd door Marxisten, aangezien revolutionairen dan gewoon langs de zijlijn zouden moeten staan wachten – de geschiedenis zou volgens de marxistische ‘wetenschappelijke’ theorie toch ‘goed’ eindigen. Dit had echter wel het onderhuidse resultaat dat ze hun tegenstanders als onwetenschappelijk, en meer nog, als amoreel, weg konden zetten. De wetenschap diende de revolutie dus – met de bekende wrede gevolgen van dien.

De klimaatactivisten gebruiken in een verschillende context hetzelfde argument met ongeveer hetzelfde doel: de klimaatwetenschap is er uit, dus moeten we beginnen aan die revolutionaire beleidseisen. Hun tegenstanders zijn niet enkel onwetenschappelijk maar tegelijk ook misdadig. Het criminaliseren van de tegenstemmen mag zelfs letterlijk genomen worden, zo blijkt. Maar als we nu eens kijken wat een Mexicaans leger deze klimaatactivisten wel vormen, begrijpen we al beter zowel de kracht als de zwakheden van het klimaatalarmisme.

Let op, een klimaatalarmist (waarmee ik enkel de activisten uit de klimaatconsensus bedoel) zou zich nooit zo noemen, hier maken ze niet dezelfde fout als marxisten. Een dergelijke benaming benoemt namelijk het ideologische karakter van hun denkbeelden, en ze begrijpen dat dit hun zogenaamde wetenschappelijkheid in vraag stelt. Ook is het handig om de aandacht van hun interne keuken af te wenden door onbenoembaar te zijn.

Wanted, climate criminals!

Lomborg%20wantedHet klimaatactivisme kwam sterk tot uiting tijdens de COP21, de laatste klimaatconferentie einde vorig jaar in Parijs. Toen werden affiches opgehangen met de hoofden van de meest gekende ‘klimaatsceptici’, alsof het om misdadigers ging. Dit is geen grap, zie de bijgevoegde foto van een affiche. Alvast de keuze van één van de desperado’s spreekt boekdelen.

Bjorn Lomborg is één van de gezochte ‘criminelen’, en juist de aanval op zijn persoon bewijst hoe onwetenschappelijk en verblind bepaalde klimaatalarmisten ongestoord kunnen handelen – zij kregen weinig tegenwind van de bredere klimaatconsensus.

Lomborg is geen wetenschapper maar een statisticus en politicoloog. Hij bekritiseert de wetenschap zoals in de rapporten van het IPCC (het VN-klimaatpanel waar het allemaal om draait) beschreven niet eens, hij interpreteert de resultaten – zoals van een statisticus valt te verwachten. Hij doet dat met nog heel wat meer gebruikmakende van de beste officiële gegevens, en zoekt manieren om grote wereldproblemen als honger, droogte, een gebrek aan onderwijs, aids en malaria zo economisch mogelijk op te lossen.

In vergelijking met andere grote en prangende wereldproblemen is de kostenbaten voor het klimaatprobleem heel laag. Dat komt erop neer dat wie één miljard wil uitgeven om het probleem ‘globale opwarming’ op te lossen, door windparken te bouwen bijvoorbeeld, heel wat minder mensenlevens redt of milieu beschermt dan wie dezelfde hoeveelheid geld in bestrijding tegen honger investeert.

Verder stelt Lomborg dat onze huidige hernieuwbare energie lang niet voldoet om de uitstoot van broeikasgassen te beperken op een economisch verantwoorde manier. In plaats van te investeren in onbetrouwbare technologie dient men beter geld te steken in innovatie. Die tijd hebben we ook, aangezien de klimaatproblematiek niet al te prangend is – zegt Lomborg, puur uitgaande van de IPCC-rapporten.

Louter economische analyses hebben natuurlijk beperkingen, maar zijn alles behalve nutteloos – zeker als ze tot flagrante resultaten komen als hier. In plaats van het werk van Lomborg als een bruikbare analyse te zien, zetten ze de man weg als klimaatscepticus – zo krijgt hij meteen ook een onwetenschappelijke naam. Iemand die het IPCC dus volledig volgt wat betreft het wetenschappelijke luik, en daar vanuit de feiten tot conclusies komt die radicaal anders zijn dan die van het IPCC, wordt de zondebok. Dit bewijst eens te meer dat we kunnen spreken van klimaatactivisme, mensen die niet wetenschappelijke maar politieke doelen nastreven, en voor dat laatste wetenschappelijk klinkende argumenten gebruiken voor zover dit hen helpt.

Klimaatbeleid op de dool

Maar laten we eens het klimaatbeleid bekijken, en zien of we de kritiek van Lomborg hierop begrijpen. Is ons klimaatbeleid werkelijk geldverslindend, zich baserend op ronduit slechte technologische oplossingen? Vergist u overigens niet, het beleid dat het IPCC ons voorstelt gaat nog heel wat verder, duurder, radicaler, en – indien Lomborg gelijk heeft – nog onverantwoordelijker.

Om het klimaatbeleid beter te begrijpen, dienen we eerst inzichten te hebben in het klassieke energiebeleid. Wij danken namelijk onze moderne levensstandaard aan klassieke energie, vooral fossiele en nucleaire: deze is betrouwbaar en goedkoop, zonder is de huidige geglobaliseerde economie eenvoudigweg onmogelijk.

Het IPCC wil echter enkel hernieuwbare energie. Zowel wind als zon zijn echter afhankelijk van de grillen van de natuur, hun opgewekte elektriciteit varieert al te sterk in de tijd, van helemaal niets tot hun nominatieve vermogen. Als er even minder wind en zon is moet er dus beroep worden gedaan op … klassieke elektriciteitscentrales, zoals op basis van steenkool, aangezien zelfs in experimenteel stadium er nog geen werkbare technologie bestaat om elektriciteit massaal op te slaan.

Uitgenomen met water- en warmtekracht in specifieke locaties bestaat er geen land waar de kostprijs van energie niet in de duizelingwekkende hoogte wordt geduwd bij investeringen in hernieuwbare energie zelfs, als die investeringen maar enkele percenten van de totale energieproductie omhelzen.

Nochtans zijn er voldoende goeroes van de hernieuwbare energie met klein- of grootschalige fantasieën – van energie thuis opgewekt tot een wereldwijd netwerk van windparken – die beweren dat een transitie niet veel zou moeten kosten. De prijzen stijgen echter, de voorspelbare problemen zoals energie-onzekerheid duiken op, toch blijven de IPCC-aanhangers in koor roepen: meer IPCC-technologie!

Technologie kan natuurwetten niet omzeilen

Geen enkele technologie kan echter de natuurwetten omzeilen. De zon heeft maar een beperkte sterkte, gelukkig maar, anders zou de hitte op aarde onleefbaar zijn. Ook de wind is meestal niet al te stevig – dat moet ons evengoed doen juichen, we zouden anders continu weggeblazen worden. Bovendien varieert de intensiteit van zowel zon en wind nog eens sterk in de tijd.

Dat is vanzelfsprekend zeer nadelig omdat er veel ruimte en apparatuur nodig is om voldoende energie te verzamelen – en geeft tegelijk problemen om een betrouwbare, continue energievoorziening op te bouwen. Die apparatuur, verspreid over een grote oppervlakte, moet eerst geproduceerd worden en daarna onderhouden. Dat allemaal kost tijd, geld, en … veel energie.

Zelfs derdewereldhulp wordt tegenwoordig meer en meer gekoppeld aan dure hernieuwbare energie, onder meer door Oxfam en de 11.11.11. Het recept om ontwikkelingslanden nog meer in de problemen te duwen wordt hier dus aangeboden door zij die hen zogenaamd willen helpen. Het is een gekend fenomeen dat extreem weer in arme landen voor heel wat meer ellende zorgt dan in rijke landen. Het IPCC-programma werkt zo actief mee aan de verarming van grote delen van de wereld, en dus ook in het vergroten van de effecten van klimaatrampen (die er – global warming of niet – hoe dan ook zijn).

Het IPCC wil de controle van de moderne mens op het klimaat omdraaien door de mens er terug extreem afhankelijk van te maken: als het niet waait en geen zon schijnt, is er plots een gebrek aan energie met de huidige IPCC-technologie. Dit zal zeer voorspelbaar onze economie in elkaar doen storten. Als er dan al eens een orkaan passeert, veroorzaakt door klimaatopwarming of niet, dan sterven we. Een klimaatbeleid dat dit soort problemen niet heeft doorgedacht, is een slecht beleid.

Wie het IPCC-wereldbeeld met zich meetorst, heeft blijkbaar ingeboet aan kritische geest. Wie het gezonde boerenverstand ontbeert om te begrijpen dat onze economie, onze hoge levensstandaard, onze hoge levensverwachting afhankelijk is van betrouwbare en goedkope energie, kunnen we niet vertrouwen als het om heel wat moeilijkere kwesties gaat. Volgens een studie is de kans om te sterven tijdens extreem weer is over honderd jaar tijd met een factor vijftig verminderd. Als alle arme landen ooit meer betrouwbare energie zullen hebben, en dus meer CO2-uitstoot krijgen, zal het aantal klimaatdoden zeker en vast nog een heel stuk verder dalen.

Bovendien is apparatuur, blootgesteld aan wind, regen, hitte, koude en in zee zelfs aan zout water, een moeilijke en dus dure opgave. Veel energie-intensief gewapend beton, staal en andere materialen zijn hiervoor nodig, waardoor het een hele tijd duurt vooraleer deze energie-input gecompenseerd wordt door de output.

De oplettende burger zag wel al langer in dat hernieuwbare energie stukken van mensen kost, maar de werkelijke kost is nog stukken hoger door de massale maar ook on-transparante steun via subsidies en andere voordelen. Electrawinds mag een typisch voorbeeld heten: enorme steun van de overheid en toch failliet. Ondertussen stijgen onze elektriciteitsprijzen, ondanks de daling van de olieprijzen. Met dit in het achterhoofd is de economische analyse van Lomborg meer dan logisch: klimaatbeleid doet meer kwaad dan goed met de huidige technologiekeuzes.

Dan komt daar nog eens bij dat nucleaire energie meestal niet als valabele oplossing wordt aanzien. Vreemd, aangezien de klimaatalarmisten altijd weer stellen dat het klimaat de grootste uitdaging is van de mensheid (en dus ook heel wat groter dan de problemen rond nucleaire energie). Dit doet dan ook vermoeden dat het de klimaatalarmisten helemaal niet te doen is om klimaat of wetenschap, wel om beleid. Vooral wie kritiek heeft op hun beleid, moet het afweten.

Het onverantwoorde klimaatbeleid alleen al is echter meer dan voldoende om te twijfelen aan het kritisch vermogen van het IPCC en hun vele medestanders.

Mexicaans IPCC-leger

De problemen hierboven beschreven kunnen enkel door de samenwerking tussen een hele grote groep mensen met politieke, wetenschappelijke, journalistieke en niet-gouvernementele achtergrond worden aangepakt. Hoe kan dit toch, want een uitgekiende samenzwering is het natuurlijk niet. Klimaatsceptici zijn geen samenzweringstheoretici. Een eerder socio-religieuze verklaring past heel wat beter, met als basis het ‘noble cause fallacy’: kritiek is overbodig, zelfs misdadig, indien een nobel doel wordt nagestreefd.

Laten we eens het soort extremisten en opportunisten opsommen dat zich aangetrokken voelt tot het IPCC, dat geeft misschien een beter beeld.

De antikapitalist, de mensenhatende milieu-extremist, de extreme antiglobalist, de zeemzoete christen, de machtsgeile politicus, de wereldregering-adept, de scoopzoekende schandaaljournalist, de beroepsbetuttelaar, de NGO-activist, de aanhanger van het sciëntisme (een soort wetenschap-religie), de opportunistische ondernemer met subsidieneus en de wetenschapper die de gemakkelijke erkenning zoekt – ik vergeet er waarschijnlijk nog een paar. Dezen hebben allen uiteenlopende motivering om klimaatalarmist te zijn en critici allerhande te behandelen als luis in de pels. Elk hebben ze op hun specifieke manier last van de ‘noble cause fallacy’, waarbij sommigen vooral hun eigenbelang als nobele zaak aanzien.

Gezien de grote maatschappelijke invloed via de uiteenlopende kanalen van dit bonte, Mexicaanse leger, zowel elk apart als met elkaar in concerto, hebben ze in hun losse samenwerking een disproportioneel grote invloed op de publieke opinie en het beleid.

De manier waarop ze de argumenten van hun tegenstanders bestrijden verraadt al te dikwijls een doctrinair gedachtegoed met totalitaire trekjes. Het klimaatalarmisme – want dat is het – lijkt de gedaante te vormen van een heuse religie, met hogepriesters, geboden, verboden, liedjes, specifieke rituelen, eigen feestdagen (zoals Earth Day), een eigen religieuze bijbel (de IPCC-rapporten), met zelfs klimaat-bedevaarten (de peperdure klimaattoppen, waar duizenden klimaatgelovigen naartoe trekken).

Beleid belangrijker dan klimaat

Het IPCC en zijn medestanders tolereren, stimuleren zelfs, pseudowetenschappelijke uitspraken en onwerkbare beleidsvoorstellen in eigen rangen, maar met critici over de grond van de zaak discuteren, ho maar, dat doe je niet.

Het is het bonte gezelschap van klimaatalarmisten – lijdend aan de noble cause fallacy of een scheut opportunisme – helemaal niet te doen om klimaat of wetenschap, wel om beleid. Vooral wie kritiek heeft op hun beleid, moet het afweten. En dat beleid – dat ze ook uitgevoerd willen zien in ontwikkelingslanden – is enorm duur en tegelijk onverantwoordelijk. Maar beleid is geen wetenschap – het zijn enkel extremistische ideologen die het anders zeggen.

Rob Lemeire, kernredacteur De Bron en ingenieur. Hij was ooit een radicale ecologist, het leven bracht hem andere inzichten.

Bron hier.

 

 

Door |2017-10-11T14:51:19+00:0028 januari 2016|44 Reacties

44 Comments

  1. Herman Vruggink 28 januari 2016 om 09:22 - Antwoorden

    Dit blog valt uiteen in twee delen. Deel 1 gaat over de demonisering van sceptici en deel twee gaat over de demonisering van het IPCC. Ik sta achter deel 1. De demonisering van sceptici gaat te ver. Ik sta niet achter deel 2. De demonisering van het IPCC deugd ook niet. Waar die aversie tegen het IPCC vandaan komt? Geen idee.

    Er is geen IPCC programma wat energie betreft en er is geen IPCC beleid. Het IPCC legt ook helemaal niemand iets op. Die voorstelling van zaken deugt niet. Wat het IPCC heeft aangeven is dat voor 2100 de CO2 uitstoot tot nul moet zijn gedaald, dat alle landen daar aan mee moeten doen willen we een kans maken op succes en met inzet van alle beschikbare middelen met inbegrip van kernenergie. De bewering dat het IPCC alleen duurzame energie voorstaat klopt dus niet. Vervolgens is het aan de landen zelf om invulling te geven daar eigen goeddunken. Het klimaatakkoord is gesloten op basis van vrijwilligheid en er is afgesproken dat iedereen zijn best gaat doen. Een bindend akkoord van een vrijblijvende afspraak. Ratificatie is voor dit akkoord al bijna een overbodige procedure te noemen. In 2023 volgt de eerste evaluatie.

    • Paul Turris 28 januari 2016 om 10:57 - Antwoorden

      ….Waar die aversie tegen het IPCC vandaan komt? Retorische vraag toch? De politieke doelstelling van het in 1988 opgerichte VN-IPCC is om de internationale overheden te voorzien van (alarmistische) informatie over klimaatverandering en te adviseren over het politiek te volgen beleid. Donna Laframboise heeft de IPCC-organisatie en politieke doelstellingen doorgrondt na 2 jaar research: Laframboise ontdekte dat belangrijke wetenschappelijke sleutelposities (“We are the best”) binnen het IPCC zoals (co-)lead-authors werden vervuld door student-activisten en Groene (GreenPeace) politici (=unqualified scientist). https://www.youtube.com/watch?v=pruTqY_JLcg

      • Herman Vruggink 28 januari 2016 om 11:35 - Antwoorden

        Beste Paul Turris, Laten we beginnen met een samenvatting van je boute beweringen van gisteren over het IPCC en mijn vragen daarover die je niet beantwoord hebt. “IPCC verkondigt slechts opinie overeenkomstig haar politieke opdracht/missie, daar is al 20 jaar fundamentele kritiek vanuit de wetenschap op.”
        Q1: Ik ben bekend met rol, principes, taken en procedures van het IPCC, maar politieke opdracht en missie zeggen mij niets. Kan je dit toelichten en een verwijzing geven waar ik politieke opdracht en missie kan vinden?
        Q2: Je zegt dat er al 20 jaar fundamentele kritiek vanuit de wetenschap is op het IPCC. Kan je de hoofdpunten van die kritiek toelichten en een verwijzing geven waar ik die kritiek zoal kan lezen?

        Nu kom je met een antwoord op Q1: ” De politieke doelstelling van het in 1988 opgerichte VN-IPCC is om de internationale overheden te voorzien van (alarmistische) informatie over klimaatverandering en te adviseren over het politiek te volgen beleid. ” Nu wil ik niet op elk slakje zout leggen en stap even over de opmerking ‘alarmistisch’ en ‘politiek’ heen, waar het in de kern neerkomt dat het IPCC dus informeert en adviseert. Informeren en adviseren dus.
        En dat is dan blijkbaar ook het antwoord op mijn vraag: Waar komt het nu eigenlijk die aversie tegen het IPCC vandaan? Nou zegt Paul Turris dan, dat komt omdat het IPCC ons adviseert en informeert.. Informeren en adviseren. Hoe slecht is dat eigenlijk? vraag ik mij dan af.

        En dan de beweringen van Donna Laframboise. Heeft hij twee jaar IPCC-organisatie en politieke doelstellingen doorgrondt na 2 jaar research? Prachtig, in dat geval heeft hij ook een duidelijk rapport geschreven toch? Met wat beweringen op een youtube filmpje doe ik niets mee. Zou je de link naar het onderzoek van Donna Laframboise willen geven? Dat is dan gelijk Q3. Ik zou het waarderen als je Q2 ook nog beantwoordt.

        • Andre Bijkerk 28 januari 2016 om 11:46 - Antwoorden

          Beste Herman
          Je valt door de mand. Je hebt niet eens dat youtube linkje geopend. Het probleem is dat anderen dat wel doen en zelfs naar haar (Donna) gaan luisteren. Je loopt dan totaal achter met je uitbundige beroep op autoriteit. Luister nu dat hee filmpje even af.

        • Hans Labohm 28 januari 2016 om 11:48 - Antwoorden
        • Paul Turris 28 januari 2016 om 12:49 - Antwoorden

          Try this one: The Delinquent Teenager Who Was Mistaken for the World’s Top Climate Expert: “…shines a hard light on the rotten heart of the IPCC” – Richard Tol, Professor of the Economics of Climate Change and convening lead author of the IPCC”
          http://www.amazon.co.uk/Delinquent-Teenager-Mistaken-Worlds-Climate-ebook/dp/B005UEVB8Q

        • Ivo 28 januari 2016 om 19:12 - Antwoorden

          Beste Herman,
          Dit wordt mijn laatste posting in deze korte uitwisseling.
          Over punt 2 heb ik aangegeven waar dat staat. Dat er niets veranderd is, kan je zelf nalezen, pak de ingang Donna Laframboise en bekijk haar blogs.
          Over punt 3. Jouw reactie (gekwetst) is beneden alle peil. Echt!!! Een absolute drogreden. Slaat de discussie dood. Van mij mag je hem hebben: je hebt dit debat gewonnen, ik gooi de handdoek in de ring.

        • Erik 29 januari 2016 om 17:09 - Antwoorden

          Lees het boek en bekijk de YouTube en huiver Herman. Een grote boevenbende. Het beleid dat er op gebaseerd is deugt niet. Gebaseerd op onkunde en onnozelheid.
          Als je de youtube bekijkt zul je zien dat de hij een zij is. Ik vond het onthutsend, vandaar mijn krachtige reactie.

      • Herman Vruggink 28 januari 2016 om 12:31 - Antwoorden

        Beste Andre Bijkerk. Nogmaals. Ik doe helemaal niets met beweringen op filmpjes, ik kijk er inderdaad niet eens naar. In afwachting naar het geschreven rapport van Donald of Donna, i don’t care. Ze bestaan niet voor mij zonder geschreven rapport. Wie beweert dat er twee jaar research is gedaan komt met een geschreven rapport. Dat is er toch wel Andre?

        • Paul Turris 28 januari 2016 om 12:51 - Antwoorden

          Vruggink: doe je geen filmpjes? IPCC-kritisch boek soms wel goed? ;
          http://www.amazon.co.uk/Delinquent-Teenager-Mistaken-Worlds-Climate-ebook/dp/B005UEVB8Q

        • Herman Vruggink 28 januari 2016 om 13:07 - Antwoorden

          Beste Turris, Indien je het hebt over 2 jaar research dan verwacht ik een rapport en niet een boekje vol modder dat ik bij amazon moet bestellen.

        • Paul Turris 28 januari 2016 om 13:15 - Antwoorden

          Zwak verweer!

        • Herman Vruggink 28 januari 2016 om 13:32 - Antwoorden

          Turris, Even terug naar het begin. Ik ageer NIET tegen kritiek tegen het IPCC. Kritiek mag. Rob Lemeire heeft geen kritiek maar strooit met onzin beweringen en gooit met modder. Verder stel ik vragen n.a.v. jouw beweringen over het IPCC. Een punt van kritiek dat Laframboise heeft geuit is dat het IPCC heeft geput uit grijze literatuur. Dat punt van kritiek deel ik. Maar moet ik het dan nu doen met een boekje van Amazon?

        • Paul Turris 28 januari 2016 om 13:57 - Antwoorden

          OK Vruggink! Nu dan in .pdf format voor je! “Twenty-Something Graduate Students”: Je kan lezen de alarmistsiche Nederlandse studentjes (van Veelinga c.s.), die hoofdstukjes alarmistisch mochten (her-)schrijven. https://nofrakkingconsensus.files.wordpress.com/2011/10/delinquentteenager_sample.pdf

        • Herman Vruggink 28 januari 2016 om 14:11 - Antwoorden

          Turris, bedankt voor je link. Ik heb het doorgenomen maar nog niet zo snel iets tegengekomen waarvan ik zeg, wat een schandaal of een reden om de IPCC rapporten te verwerpen. Wat is nu eigenlijk je aanklacht Turris. Wat zit je nu eigenlijk dwars? Wat zou nu de reden zijn om AR5 met name het deel van WG1 te verwerpen?

        • Hans Labohm 28 januari 2016 om 14:20 - Antwoorden

          Beste Herman,

          Niets ten nadele van Donna Laframboise, maar ik denk dat je toch ook mijn – veel eerdere – kritiek op het IPCC dient te lezen. De link heb ik al eerder gegeven.

        • Herman Vruggink 28 januari 2016 om 14:32 - Antwoorden

          De link heb ik gezien Hans en deels gelezen. In het algemeen en zoals ik al aangegeven heb ageer ik NIET op het voeren van kritiek op het IPCC, dat mag natuurlijk. Er is de nodige kritiek geweest en grotendeels terecht en ook toegegeven. Ik ageer tegen het moddergooien en het verspreiden van onzin zoals Rob Lemaire doet. Wat zou nu de reden zijn waarom de wereld het IPCC zou moeten negeren? Wat is nu je hoofd aanklacht?

        • Hans Labohm 28 januari 2016 om 15:06 - Antwoorden

          Beste Herman,

          Mijn hoofdaanklacht is dat het IPCC geen (zuivere) wetenschap bedrijft maar zich stelselmatig schuldig maakt aan manipulatie.

          Zie ook mijn:
          http://www.dagelijksestandaard.nl/2014/07/heftige-klimaatdiscussie/

        • Herman Vruggink 28 januari 2016 om 15:46 - Antwoorden

          Het spijt me Hans ik heb je link gelezen maar ik raak er echt niet wijs uit. Het is nogal uit een grijs verleden (AR2) Het is mij niet duidelijk wat nu het verwijt is. Het IPCC informeert en adviseert en doet zelf geen wetenschappelijk onderzoek maar vat de stand van de wetenschap samen. Waarom is dat een probleem? En dan die manipulatie: Geen idee waar je heen wilt. Kan je niet helder maken in een paar zinnen wat nu de feiten zijn? Ik kan er nog geen touw aan vast knopen.

        • Hans Labohm 28 januari 2016 om 16:01 - Antwoorden

          Beste Herman,

          Je zult het echt moeten doen met de informatie waar ik naar heb verwezen. Ik heb nog nooit van lezers gehoord dat ze daar geen wijs uit kunnen. Je zult je misschien wat meer moeten inspannen.

          Het spijt mij.

        • Herman Vruggink 28 januari 2016 om 16:24 - Antwoorden

          Hans, Het enig voorval wat ik lees wat de IPCC raakt is het eerste, uit de negentiger jaren. Op wikipedia lees ik het volgende :
          Frederick Seitz, in a June 12, 1996 editorial-page piece in the Wall Street Journal complained that alterations made to Chapter 8 of the 1995 IPCC report were made to “deceive policy makers and the public into believing that the scientific evidence shows human activities are causing global warming.” Similar charges were made by the Global Climate Coalition (GCC), a consortium of industry interests; specifically, they accused Santer of “scientific cleansing.”[6]

          Santer and 40 other scientists responded to the Wall Street Journal that all IPCC procedural rules were followed, and that IPCC procedures required changes to the draft in response to comments from governments, individual scientists, and non-governmental organizations. They stated that the pre- and post-Madrid versions of Chapter 8 were equally cautious in their statements; that roughly 20% of Chapter 8 is devoted to the discussion of uncertainties in estimates of natural climate variability and the expected signal due to human activities; and that both versions of the chapter reached the same conclusion: “Taken together, these results point towards a human influence on climate.”[7]

          Is dat nu alles? Moeten we nu het IPCC verketteren omdat een paar wetenschappers hun zin niet kregen?

        • Ivo 28 januari 2016 om 16:28 - Antwoorden

          Beste Herman,
          Ik heb begrip voor het feit dat je de aangedragen informatie niet tot je wil nemen. Het is lastig om te moeten erkennen dat er zaken niet deugen. Maar wees eerlijk en zeg dat ronduit.

          De kritiek spitst zich toe op een aantal elementen:
          1. IPCC heeft als doel om te onderzoeken wat de menselijke invloed op het klimaat is. Daarmee ontstaat een bias in de opdracht.
          2. De mensen die de wetenschappelijke litteratuur moeten onderzoeken en en een review over schrijven, dat is wat IPCC doet, zijn niet alle top-wetenschappers zoals men wel aangeeft. Als je er zit zonder universitaire opleiding of achtergrond, dan wel vanuit belangenorganisaties (Greenpeace, WWF) ben je niet meer van onbesproken achtergrond.
          3. De reviewers (authors, lead authors) zijn vrij om te kiezen welke wetenschappelijke rapporten ze wel of niet willen meenemen en dat hoeft niet uitgebreid beargumenteerd te worden. Tel dat op met een bias in de achtergrond en onwelgevallige onderzoeken krijgen geen plek.
          4. Wetenschappers die het product van WG1 erkennen, geven aan dat de samenvatting (SPM) geen goede weergave is van het rapport.

          Dit opgeteld bewijst niet dat het niet klopt (behalve punt 4) maar geeft gegronde reden tot wantrouwen.

        • Hans Labohm 28 januari 2016 om 17:03 - Antwoorden
        • Herman Vruggink 28 januari 2016 om 17:38 - Antwoorden

          Ivo, Zoals ik al aangaf is kritiek prima zolang het maar geen moddergooien wordt.
          punt 1. Ik deel deze kritiek. Deze kritiek is ook officieel geuit door Nederland.
          punt 2. Dit heeft denk ik vooral een groot ‘van horen zeggen’ element en wordt tot enorme proporties opgeblazen. Om dit hard te maken zal je met naam en toenaam moeten komen. Alle authors en reviewers zijn bekend met naam en welke organisatie.
          punt 3. Alle opmerkingen van reviewers zijn gedocumenteerd, voor iedereen in te zien en ook wat er dan vervolgens mee gedaan wordt. Hoe zou het beter kunnen?
          punt 4. Ik deel deze kritiek. Soms lijkt de samenvatting niet geheel overeen te komen met de tekst van de hoofdstukken. Het wringt. Dit is voor verbetering vatbaar.

        • Ivo 28 januari 2016 om 18:18 - Antwoorden

          Punt 1 deel je
          punt 2 staat uitgebreid met naam en toenaam in het boek dat Turris je geadviseerd heeft. Gezien je reactie is lezen verplichte kost.
          punt 3. Als de reactie op een review NOT RELEVANT is, is dat geen wetenschappelijke reden waarom de inhoud niet in het rapport verwerkt is. Transparant op de uitkomst (niet meegenomen) maar niet op de argumenten.
          punt 4 deel je ook.

          Nu goed terugkijken op wat er staat en jouw reactie op eerdere bijdragen.

        • Herman Vruggink 28 januari 2016 om 18:51 - Antwoorden

          Ivo, punt 2: Laten we ons beperken tot Ar5 en niet te veel oude koeien uit de sloot halen van de vorige eeuw. Om mee te beginnen: om hoeveel mensen gaat het? ik lees alleen maar tot nog toe over Richard Klein die overigens wel een master op zijn naam heeft. En moeten we mensen die ooit bij Greenpeace begonnen zijn een beroepsverbod geven?
          punt 3: Tja, dit zal altijd wel discussie geven. De verantwoordelijke besluit niet te plaatsen, degene die iets inbrengt is vervolgens gekwetst. ik denk dat iedereen wel eens een dergelijke vergelijkbare situatie heeft meegemaakt in zijn leven. Hetzij als inbrenger, hetzij als beslisser. Altijd lastig. Is dit een reden om Ar5 in de prullenbak te mikken? ik denk van niet.

          Vervolgens begrijp ik je afsluitende zin niet.

        • Ivo 28 januari 2016 om 19:13 - Antwoorden

          Mijn antwoord staat op de verkeerde plaats.

        • Erik 29 januari 2016 om 17:26 - Antwoorden

          Herman, het beste en snelste is toch even de Youtube film van Donna bekijken. Of beheers je de engelse taal onvoldoende. Misschien kun je het ondertitelen.

  2. Boels 28 januari 2016 om 10:14 - Antwoorden

    Zie blz. 1335 van WG3-AR5
    Technology-specific Cost and Performance Parameters

    In de tabel is eenvoudig op te zoeken welke technology als beste ingezet kan worden.

  3. Jacques Hagoort 28 januari 2016 om 10:49 - Antwoorden

    “Het IPCC wil echter enkel hernieuwbare energie.” Dat is onjuist. Het IPCC zegt dat we het aandeel fossiele energie moeten terugbrengen en op termijn moeten vervangen door CO2 vrije energie (wind, zon en kernenergie). Het is aan de politiek om de keuze te maken, dat doet het IPCC bewust niet.

    • Paul Turris 28 januari 2016 om 13:00 - Antwoorden

      Dat is correct Hagoort. De meeste echt bezorgde wetenschappelijke klimaatalarmisten willen kernenergie als enige echt werkende CO2 beperkende oplossing. Daar vinden we elkaar. Het IPCC blijft echter een door Greenpeace (anti-kernenergie) geïnfiltreerde en “duurzaam” gepolitiseerde (“rotte”, volgens prof. Richard Tol) adviesorganisatie aan overheden die in haar opvolgende rapporten hun alarmschreeuwende claims moesten afzwakken op basis van wereldwijde kritiek en feiten, zelfs vanuit de eigen IPCC-lead-authors gelederen.

    • Boels 28 januari 2016 om 13:42 - Antwoorden

      “Het is aan de politiek om de keuze te maken, ..”

      Daar spelen sentimenten een te grote rol en gezond verstand een mindere.
      Uitstootvermindering van CO2 (nodig of niet) is een zuiver technisch probleem en behoort opgelost te worden door de technologische industrie, niet door a-technische pressiegroepen.
      Als de politiek zou zeggen: x% vermindering per jaar zonder verstoring van de maatschappelijke orde dan zou het binnen 10 tot 15 jaar opgelost zijn.

      • Paul Turris 28 januari 2016 om 14:04 - Antwoorden

        De NL politiek is volledig kritiekloos ingekapseld door GreenPeace haar continue leugens en angst verspreiding en door de industriële windhandel lobby’s. De politiek spendeert “duurzaam” de verkeerde kant op i.p.v. aan R&D in nieuwe energiebronnen zoals in Thorium MSR en in 4de generatie veilige kerncentrales.

  4. hugo matthijssen 28 januari 2016 om 12:36 - Antwoorden

    Herman
    Probleem is dat hernieuwbare energie die in het energieakkoord is afgesproken niet voldoende werk ten niet levert wat is afgesproken.
    De oplossing van de rekenkamer geen twijfel aan het product meer gewoon nog meer geld in slechte techniek investeren.
    http://www.rekenkamer.nl/Nieuws/Persberichten/2015/04/Doelen_duurzame_energie_niet_haalbaar_zonder_miljarden_extra_voor_windmolens_op_zee_of_projecten_in_buitenland
    Hier heb je al een evaluatie die door de minister wordt genegeerd. moeten we nu tot 2023 wachten voor we de bodemloze put gaan dempen.

  5. dwk 28 januari 2016 om 15:39 - Antwoorden

    Make Strong Statements!!

    Next

    We zien hier de Vrugginkificatie van climategate.nl

    Heb het gezellig samen.

  6. Hetzler 28 januari 2016 om 17:59 - Antwoorden

    @DWK Een opvolger van Janos. Je citeert inderdaad letterlijk wat in een pleepause van een vergadering van het IPCC werd geroepen! bovendien was de intentie van de drijvende krachten achter het IPCC, ook wel genoemd Bert Bolin’s baby, Bolin dus, Hansen en Maurice Strong: een taxatie van wetenschappelijk bewijs voor menselijke invloed op het klimaat, de omvang ervan en hoe dergelijke invloeden teniet te doen. Dit laatste impliceert bemoeienis met energiebeleid. Wie geïnteresseerd is in de gang van zaken rond het IPCC vanaf de geboorte tot op heden kan ik aanbevelen Th real global warming disaster van Chr. Booker. Het is altijd goed, met eigen boerenverstand en kennis van de wetenschappelijke methode, kennis te nemen van gedegen informatie. Dit is niet iedereen gegeven. Bluf schijnt dit te moeten vervangen. Dit is de geijkte tactiek van alarmisten.

  7. Paul Turris 28 januari 2016 om 18:02 - Antwoorden

    Het blijkt weinig zin te hebben om Vruggink in zijn volhardende ontkenning te overtuigen van door IPCC uitgevoerde en wijd bekritiseerde politiek manipulaties! Voor de overigen nog even een”korte”opsomming in herinnering : (1) manipulatie van klimaatserie data en wegmoffelen van middeleeuwse klimaatvaraiaties, (2) fabricage van klimaat computermodel uitkomsten met verzonnen/ sturende parameters, (3) politieke infiltratie door jeugdige halve wetenschappers/studenten als (c0)-lead-authors met achtergrond vanuit actiegroepen als WWF en GreenPeace (4), alarmistische GreenPeace klimaatteksten zonder bron in het eindrapport, (5) pertinente fouten in beweringen over Himalaya/Kilimanjaro, (5) een management samenvatting voor polici-makers die vrijwel los van de onderbouwing staat, (6) een claim van 97% betrouwbaarheid (7) het ontkennen door het IPCC WG1 over onvoldoende kennis over de invloed van oceanen, de oceaanstromingen, de CO2 opslag in de oceanen, de oceaanverzuring, de wolkenvorming effecten, effecten van aerosols, en niet te vergeten de temperatuurmeetfouten door urbanisatie-effecten op de meetstations op het wereldklimaat (8) de afgeschermde werkwijzen van de werkgroepem (9) het schreeuwen van ex-IPCC-chairman Pachauri om vooral alarmistische uitspraken van politici en wetenschappers (10) het VN-Kyoto verdrag dat alleen bestaat bij de gratie van klimaatalarmisme door het VN-IPCC.

    Vruggink: Ik kan me niet voorstellen dat een weldenkend en intelligent mens niet open staat voor deze jarenlange aanhoudende stroom van fundamentele kritiek op het volledig gepolitiseerde VN-IPCC. Het VN-IPCC heeft weinig met wetenschap op, echter veel met politiek!

    Pantserplaat??

    • Herman Vruggink 28 januari 2016 om 19:15 - Antwoorden

      Beste Paul Turris, Fundamentele kritiek, daar sta ik graag open. En ook fundamentele kritiek op instanties als het IPCC is het absoluut waard om serieus te bespreken. Maar van jouw kant? zoals wel vaker alleen maar een bak vol bagger. Nu kom je weer met zo’n lijst. Mag ik je er aan herinneren dat er nog een lijst met vragen openstaan waar je nog geen antwoord op gegeven hebt? Laat ik er eentje toevoegen: Q7: Jouw boute bewering: ” manipulatie van klimaatserie data en wegmoffelen van middeleeuwse klimaatvariaties” Q7: Goh Paul Turris, vertel er eens wat meer van. Wat bedoel je hiermee en wat heeft dat met het IPCC als organisatie te maken? Bedenk dat die laatste voorwaarde belangrijk is. Het IPCC als instantie informeert en adviseert en vat slechts de stand van wetenschap samen en doet zelf geen onderzoek.

      • Paul Turris 28 januari 2016 om 20:32 - Antwoorden

        Sinds wanneer zijn vastgestelde feiten bagger? Vruggink, je blogt hier al een tijdje dus je moet de feiten en wetenschappelijke onderbouwingen van alhier kennen, indien je de gezamenlijke wetenschappelijk kritiek zou kunnen velen dat het IPCC met haar werkwijze en productie overdrijft voor het ideologische goede politieke doel, dan hebben we beide overeenstemming en krijg je respect. Tot die tijd heeft het weinig zin om met je over aantal extra % ppm en de (cor-)relatie met de variatie van delen van tienden grC van de verhoogde wereldtemperatuur (door de mens) te bloggen.

        • Herman Vruggink 29 januari 2016 om 09:27 - Antwoorden

          Vertel eens Paul Turris, welk feit heb jij aangedragen? Of welk feit wil je bespreken?
          Wat in jouw hoofd is gaan leven als waarheid is niet automatisch een feit. Kom nu eens met 1 feit. Zetten we daarna stapje voor stapje. Gaan we eerst kijken of jouw feit wel een feit is.

        • Paul Turris 29 januari 2016 om 09:52 - Antwoorden

          Mijn persoonlijke analyse van jouw bijdrage was sterker. Thanks!

  8. Hetzler 28 januari 2016 om 19:07 - Antwoorden

    Telkens maar weer hetzelfde plaatje al zowat een jaar lang:
    http://www.climate-lab-book.ac.uk/wp-content/uploads/fig-nearterm_all_UPDATE_2014.png
    Natuurlijk verbreedt de onzekerheidsmarge zich verder in de toekomst (zie de dagelijkse weersverwachting). En die begint in dat plaatje rond 2005. En dan bekreunt Vruggink zich om het weglaten van een paar jaren in andere reeksen.
    Bovendien verbreedt het IPCC het betrouwbaarheidsinterval bij ieder nieuw rapport. Dit doet het IPCC achteraf! Alleen dit al is in strijdt met de wetenschappelijke methode. Die betrouwbaarheid is slecht PR-onzin van het IPCC om het eigen falen te verhullen. Blijkbaar ontgaat Vruggink dit.

  9. David 28 januari 2016 om 22:03 - Antwoorden

    [De antikapitalist, de mensenhatende milieu-extremist….]
    nog eentje:
    de bureaucraat.
    Zijn/haar expertise is het schuiven met andermans geld. Vervelende bijkomstigheid daarbij is dat verantwoording moet worden afgelegd. Maar stel eens dat het doel zo nobel is dat die verantwoording overbodig, ja zelfs ongepast, wordt.
    Al Gore heeft deze gelegenheid op een presenteerblaadje aangeboden.
    De overmatige subsidiëring is de kern van alle ellende.

  10. Herman Vruggink 1 februari 2016 om 12:02 - Antwoorden

    Stel je eens voor Hetzler, we schrijven het jaar 2018. En 2016 en 2017 waren duidelijk veel koelere jaren. Alarmisten laten vervolgens een grafiek zien die stopt op de top van 2015. Vertel eens Jeroen Hetzler, daar ga jij dan helemaal niets van zeggen?
    Met een lieg grafiek van Spencer of het weglaten van een paar jaar data scoor je geen punten. Ja natuurlijk, voor je eigen achterban, dan is roepen dat windmolens stinken of dat het IPCC een maffia clubje is al meer dan genoeg om de duimpjes massaal omhoog te laten gaan. En vervolgens roepen dat feiten belangrijk zijn, hoe hilarisch is dat.

Geef een reactie

Conform ons Privacybeleid maken wij gebruik van Cookies om onze website beter te laten werken. OK