...maar wat ik hier schrijf, dat weten ze dondersgoed

…maar wat ik hier schrijf, dat weten ze dondersgoed

Hoofdingenieur- directeur Sieben Poel van Rijkswaterstaat Noord Nederland lapt niet alleen de termijn voor milieu-informatie (artikel 1g ) maar ook de normale WOB-termijn van 4 weken voor overige informatieverzoeken aan zijn laars. Ze doen alsof mijn WOB-verzoek in de Bermuda Driehoek is verdwenen. Die arrogante opstelling was conform de verwachtingen die Rijkswaterstaat eerder wekte. En dus nu de volgende stap: we dwingen via de bestuursrechter beantwoording af.

Helaas is door misbruik van de Dwangsom niet tijdig beslissen, deze dwangsom vervallen bij WOB-verzoeken per oktober 2016. Dat werkt in het nadeel van mensen die de WOB op constructieve wijze willen gebruiken voor het belang van bestuurlijke openbaarheid. Maar linksom of rechtsom komen we er wel.

De termijn is verstreken

De termijn is verstreken

Screen Shot 2017-01-02 at 21.10.40

. ..blablabla

‘PRW zit niet in de sturingslijn’. kom op Sieben: het zijn de zelfde mensen als de Coalitie Wadden Natuurlijk vermengd met EZ-ambtenaren en met Rijkswaterstaat-mensen, daar is niets onafhankelijks aan. Er zijn wel 3 tot 4 clubs die onder een andere naam de zelfde zijn en met de zelfde belangen en zelfde geldbron en zelfde aansturing.

De insteek is om een met Sjoemelnatuur vergelijkbaar wetenschapsjournalistiek boekje te maken. En daarnaast een boek over de strijd om de macht rond de Waddenzee. Tussenstapjes kun je hier op het blog lezen, en tzt ook in ‘de bladen’ waar ik voor publiceer. In het boek dat ik met collega-wetenschapsjournalisten dit voorjaar uitbreng voor een bekende uitgeverij vind je al enkele hints naar het dossier. Maar de fosfaathoudende Soapserie rond de Wadden, die verdient een eigen behandeling.

...terwijl juist in 2006-periode de voeroeversuppleties verder in volume toenamen, waarvoor het Riacon-onderzoek in 1997 de schadelijke effecten op schelpdierfauna onderschreef

..vanaf  de 2006-periode namen de vooroeversuppleties verder in volume toe, waarvoor het Riacon-onderzoek in 1997 de schadelijke effecten op schelpdierfauna onderschreef. Ik wil de data hebben vanaf 2000 en de monitoring van waar die volumes blijven

Bij een gewone fatsoenlijke inhoudelijke vraag aan Aante Nicolai, loog Nicolai eerst dat hij zou antwoorden. Vervolgens stuurden ze uiteindelijk via een PR-medewerker een non-antwoord/antwoord op vragen die wij niet stelden, en gingen ze zelfs in op ‘de toon’ van reacties op onze blogs: Fijn dat Rijkswaterstaat meeleest met Climategate.

De Waddenvereniging legt dit bij Lutz Jacobi in de mond. Die ene beheerder is er al lang. Of die dat goed doet, dat is een andere vraag

De Waddenvereniging legt deze eigen uitleg van de Algemene Rekenkamer bij Lutz Jacobi in de mond. Die ene beheerder is er al lang. Of die dat goed doet, dat is een andere vraag

De reden is waarschijnlijk: ze weten dat ze fout zitten. En als ze daar al zoveel jaar mee wegkomen en veruit de meeste partijen zijn tevreden met alle publiek geld dat ze krijgen…. dan laten ze zo’n wetenschapsjournalist dat bestuurlijk equilibrium niet verstoren.

Dat is typisch de moderne leugenachtige en arrogante overheid: waarheid is waar wij mee wegkomen. En dat is erg veel, zoals het Energieakkoord toont. De methodiek die de overheid zich permitteert, ik was daar al van geschrokken als valkenier in opleiding. Toen schakelde ik Annie Schreijer Pierik in om enkele ambtenaren die buiten hun boekje gingen tot de orde te roepen.

Je ziet steeds hoe de overheid een eigen versie van ‘wetenschap’ laat fabriceren via door de overheid gefinancierde instituten, als technische kasteelmuur, een rapportenbult waarop de doorsnee-burger zich mag stukbijten. Tegen de tijd dat je de illusie van deskundigheid hebt doorgeprikt zijn ze dan al weer verder met het in beton gieten van beleid en het verdelen van de publieke koek. Terwijl ze tegelijk een cordon van milieuclubs met miljoenensubsidies op de been houden, om burgers te misleiden en de aandacht af te leiden van zichzelf.

Ik ben erg gemotiveerd deze Poel van verderf, die beerput open te trekken.

Roptazijl

Roptazijl, met wat meer kleinschalige ingrepen kun je ook de vismigratie verbeteren. Maar bij de Vismigratierivier kunnen meer partijen op grovere wijze met publieke middelen binnenlopen. Daarop hebben ze dat verhaaltje over ‘de visstand’ waarschijnlijk afgestemd

Je zag die afwezigheid van iedere integriteit bij de wijze waarop Ton IJlstra zijn Ministerie van EZ door het Natura 2000-proces manoeuvreert over de rug van (garnalen)vissers. Toen gaf de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak (StAB) mij gelijk (en Luuk Boerema): de overheid kon niet hard maken via de aangeleverde rapporten waarom het op slot zetten van visgebied de enige manier zou zijn om die Natura 2000-doelen te halen.

En bij het Planbureau voor de Leefomgeving waarover ik Sjoemelnatuur maakte.

Een verschil tussen Rijkswaterstaat en het PBL is dat laatstgenoemde meer fatsoen betrachtte en zich gewoon keurig aan de wet hield en alle gevraagde data leverde. Mogelijk voelde PBL (ook gefinancierd door ministerie van I/M) zich goed genoeg ingedekt. Bij Rijkswaterstaat zal dit nog een stapje erger zijn, die hebben jaarlijks veel meer geld te besteden voor hun machtsbasis. Vrijwel niemand heeft financieel belang bij wat ik nu doe.

Dus ik dank Sieben Poel voor deze kans, om de volgende stappen te kunnen zetten en daar weer lering uit te trekken. Nederland is een vele malen meer corrupt land, dan je uit het nepnieuws van onze massamedia leert. De term Lobbycratie van Syp Wynia van Elsevier is nog iets te beleefd. De mensen met de minste miljoenen voor PR. marketing, lobby en bedrog delven het onderspit, of dit nu de vissers zijn, boeren of burgers. Maar die krijgen vervolgens wel de maatschappelijke rekening.

Bouw van het 'Beleefcentrum', kosten 10 miljoen euro voor een valse voorstelling van ecologische zaken

Bouw van het ‘Beleefcentrum’ Vismigratierivier, kosten 10 miljoen euro voor een valse voorstelling van ecologische zaken. Op de achtergrond staan straks 89 giga-windturbines te zwaaien in het door Rijkswaterstaat onder ‘beheer’ staande Natura 2000-gebied IJsselmeer

Waar je mee wegkomt
Ook al was de inhoud van Sjoemelnatuur vrij vernietigend (wetenschappelijke fraude bij PBL), ook hier wisten ze bij PBL: wij gaan er mee weg komen. Want de inhoud is ook technisch. Er stonden zelfs rekensommetjes en getallen in. Dan haakt 99,9 procent van de journalisten al af en 95 procent van de politici. Die gaan dan vervolgens op hun ‘gevoel’ af/maken er een potje van. De 0,1 procent van de journalisten heet collega-wetenschapsjournalist Tonie Mudde van de Volkskrant. Die schreef toen een feitelijk correct stuk over de conclusies van Sjoemelnatuur.

Hier draait alles uiteindelijk om.

Hier draait alles uiteindelijk om. De zoete subsidies van het Waddenfonds, aangevuld met provinciale subsidies

Sjoemelnatuur revisited
Ik schreef er over in Elsevier en in de VORK, zeg maar de papieren Foodlog. Kamerlid voor het CDA, Jacco Geurts stelde er Kamervragen over en kreeg vervolgens een betekenisloos non-antwoord terug. Toch werkt Sjoemelnatuur nu verder op bestuurlijk niveau door. Men is voorzichtiger geworden met de ’15 procent biodiversiteit’ . Het CDA-Statenlid van de Provincie Limburg dat toen Statenvragen stelde over Sjoemelnatuur is nu gedeputeerde.

En die zetten nu serieuze stappen om zich van de Sj0emelnatuur te bevrijden. De volgende stap onder druk van mijn wetenschappelijke mentor is dit jaar verder: pier rievjoet publiceren over die wetenschapsfraude van PBL. Dat ligt al anderhalf jaar op de plank. Daarnaast gaat de zaag in de studie van Martin Baptist en Mardik Leopold die (betaald en gecoördineerd door Rijkswaterstaat) hielpen om Rijkswaterstaat in de Noordzeekustzone uit de wind te houden. Die schoven via een residual explanation de eigen ecologische effecten in de schoenen van vissers. En ‘de klimaatverandering’, die andere boeman.

Dat duo mag nu opnieuw met ‘meer onderzoek’ een rookgordijn optrekken.

...een publicatie vergelijkbaar met Sjoemelnatuur

…een publicatie vergelijkbaar met Sjoemelnatuur

De Poel van verderf
Daarvoor is het essentieel dat ik de via artikel 1g opgevraagde data ontvang. Dus wie mij ondersteunt helpt bij een doortimmerde vorm van wetenschapsjournalistiek, waarbij je met hulp van professionele wetenschappers (bij Sjoemelnatuur was dat Rob Bijlsma, en daarnaast mijn mentoren Paul Hagel en Dolf Boddeke) de zaag zet in wetenschapsmisbruik door ‘the powers that be’. In het laatste geval schakelen we een goede statisticus in.

‘Wetenschap’ is bij door de overheid ingekapselde/gekochte insituten anno 2017 een wapen van de macht geworden. Kritisch tegengas komt niet van geïnstitutionaliseerde wetenschappers. Die zijn te bang voor hun eigen hachje en onderzoeksgeld en huilen daarom met de wolven mee. Dus zijn er andere mensen nodig die dat stokje over nemen.

Wie lui geld heeft dat slechts een nummer ligt te zijn op een bankrekening, en mij in dat proces financieel wil ondersteunen kan via mail contact opnemen. Ik krijg ook al juridisch advies en enkele mensen zijn bereid geweest de Waddenleaks-serie te ondersteunen die het WOB-verzoek mogelijk maakte. Iedereen die mij al ondersteunde: bedankt, zonder de donateurs kan ik het werk niet doen.

WetenschapsJournalistiek is ook een vorm van jacht. Wie lui geld heeft dat niets uitricht, die kan mijn werk ondersteunen. Hoe meer donateurs hoe meer vreugd en veldwerk..

Wetenschapsjournalistiek is ook een vorm van jacht. Wie lui geld heeft dat niets uitricht, die kan mijn werk ondersteunen. Hoe meer donateurs hoe meer vreugd en veldwerk..

Het is een vorm van ‘op jacht’ zijn. OP jacht naar bronnen met nieuwe inzichten. En op jacht  het veld in. En zo kom je ook ‘toevallig’ – door ‘toevallige ontmoetingen’- weer op zaken die niet zo toevallig blijken. Zie de ravage die Natuurmonumenten op Schier aanrichtte, de windturbines die Vogelbescherming in de Waddenzee legitimeert, de zandwinning.

Ik moet dus reiskosten maken, en maak kosten voor het opvragen van dossiers.

Bij de PO Wieringen zal ik in de tussentijd een lezing geven en ook bij Hulp in Nood verzorg ik de voorjaarslezing. Dus de Poel van verderf, die waden we rustig door. Uiteindelijk hebben zij veel meer macht en is het een David tegen Goliath-verhaal. Maar iemand moet dit doen. Een punt van zorg in Nederland is de teloorgang van iedere integriteit bij bestuurders, wetenschap en vrijwel iedere beslissingslaag. Onze elite is vulgair geworden: ze liegen voor geld.

Dat je dat nu niet VOELT- omdat je maag vol zit en je in een warm huis woont- dat maakt het niet minder urgent.

Print Friendly, PDF & Email