Fatih Birol (IEA) vurig apostel van het opwarmingsevangelie

Fatih Birol, Maria van der Hoeven

Onder de titel ‘Klimaatgejeremieer houdt maar niet op’, schreef ik eerder:

De verspreiding van het geloof dat er iets verschrikkelijks aan de hand is met het klimaat is een wonderlijk fenomeen. Internationale organisaties hebben hierbij een voortrekkersrol gespeeld. Buiten het VN-klimaatpanel (IPCC) was de EU de eerste die de verschrikkingen beschreef van de opwarming van de aarde, die overigens nog maar steeds niet wil komen. In een Commissie-document uit 2003, werd een breed assortiment aan onheil beschreven dat ons stond te wachten.

De arme Europarlementariërs aan wie het werd gepresenteerd, kregen emmers met hallucinante ellende over zich uitgestort, waaronder een mogelijk onomkeerbare verandering van het klimaat; een stijging van de gemiddelde mondiale oppervlaktetemperatuur met 1,4 tot 5,8 graden over de komende eeuw; zeespiegelstijging van wel 88 cm; weersextremen, zoals droogten, stormen en overstromingen, megaschade voor de landbouw en veeteelt, die tot honger kunnen leiden; alsmede verspreiding van besmettelijke ziekten en schade voor de menselijke gezondheid.

[Als er een trofee zou bestaan voor desinformatie/nepnieuws, zou de EU-commissie met dit document waarschijnlijk met stip tot winnaar worden uitgeroepen. De vermeende Russische activiteiten op dat terrein verbleken daarbij. Werk aan de winkel voor minister Ollongren!]

Te oordelen naar de latere besluitvorming van de EU over de terugdringing van de grote boosdoener en verantwoordelijke voor dat alles – de menselijke uitstoot van CO2 door het verstoken van fossiele brandstoffen – heeft deze klimaatpropaganda het gewenste effect gehad op de lichtgelovige parlementariërs. Die hebben ingestemd met een beleid dat inmiddels vele tientallen miljarden heeft gekost, zonder dat daar ook maar enig aantoonbaar effect op het klimaat tegenover staat. ‘All pain and no gain!’

Vele jaren later ontpopten zich ook andere internationale organisaties, zoals de Wereldbank en het IEA (‘International Energy Agency’) als propagandisten van het klimaatbeleid. Men vraagt zich af over welke deskundigheid deze organisaties beschikken op klimaatgebied. Geen enkele natuurlijk! Maar dat was voor hen geen reden om zich te onthouden van een intensieve bemoeienis met het klimaat, waarbij de hype van hun kant en passant voortdurend werd aangewakkerd.

Vooral de huidige Secretaris–Generaal van het IEA, Fatih Birol, de opvolger van ‘onze’ Maria van der Hoeven, heeft in de media veel aandacht getrokken met zijn doemscenario’s. In 2015 bracht het IEA een rapport uit waarin werd gesteld dat toezeggingen die Europa en landen als de Verenigde Staten, Rusland, Mexico en China eind vorig jaar in petto hadden voor het nieuwe klimaatverdrag van Parijs, alsnog in een gevaarlijke temperatuurstijging op aarde van 2,6 graden aan het eind van deze eeuw zouden resulteren.

Zonder veel verdergaand beloften is de veilige grens voor klimaatopwarming al in 2040 bereikt en stijgt de temperatuur aan het einde van de volgende eeuw (2200) door tot 3,5 graden. ‘Daarmee zeggen we gedag tegen de planeet zoal we hem eeuwenlang gezien hebben’, aldus Fatih Birol bij de presentatie van het rapport. Het IEA heeft klimaat niet in zijn mandaat staan en beschikt evenmin over enige deskundigheid ter zake. Maar dat weerhoudt het er niet van om al kersenplukkend daarover paniekverhalen te verspreiden.

Lees verder hier.

Inmiddels wil die verschrikkelijke opwarming maar niet komen. Maar kennelijk heeft men dat nog niet opgemerkt bij het IEA, want men is rustig doorgegaan op de ingeslagen weg.

Dit is ook opgevallen aan John Constable van de ‘Global Warming Policy Foundation’ (GWPF). Onder de titel, ‘Policy Determinism and Reform of the International Energy Agency’, schreef hij daarover onlangs een ‘posting’ op de website van de GWPF. Ik pik er een aantal fragmenten uit.

The International Energy Agency (IEA) is rapidly becoming an uncritical part of the international climate policy engine. This helps no one in the longer run. To ensure continued relevance the Agency should return to its empirical, data-heavy roots, and remind politicians and civil servants that energy and climate policies are hypotheses about the world, and, as with all hypotheses, may be mistaken.

Just under two years ago I commented on Sir David King’s prominent request that “defossilisation” should be “reflected in the way the International Energy Agency works”. Hoping for the best, I expressed the hope that:

“Dr Birol and his colleagues at the IEA are not intimidated by such a strangely threatening remark, but strive to fulfil their duties to the taxpayers of the OECD, who provide their funding, by offering objective and fearless comment on the policies that are proposed by the member governments.”

“The last thing”, I added, “that any sensible person would want, though Sir David appears mistakenly to desire it, is for the IEA to become yet another servile element in the policy delivery mechanism.”

Dr Birol had been Director at the IEA for only a few months at that time, and there was still reason to think that he would use his new found liberty as director to strengthen the organisation’s analytical independence, rather than otherwise.

Maar dat gebeurde niet. In plaats daarvan grossiert het IEA in energiescenario’s met een hoog wensdenkgehalte wat betreft de defossilisering van de economie, in lijn met het vooral door president Obama gepropageerde klimaatbeleid, dat nu door president Trump wordt teruggedraaid. Volgens Constable deed en doet het IEA dat om de leden te plezieren. Maar scenario’s zijn geen voorspellingen.

Energy and climate policies, as we currently know them, are in essence hybrid hypotheses in science and engineering, that is to say they are elaborate systems of propositions intended to describe the world and so to bring about changes in it. And like hypotheses, such policies are vulnerable to error. If the IEA were fulfilling its core and historical mission it would be continually reminding its members of T. H. Huxley’s observation that the greatest tragedy in science is “a beautiful hypothesis slain by an ugly fact”.

However, as the World Energy Outlook shows at every turn, the IEA has become a deliberately and happily irresponsible spinner of pretty scenarios born of the beautiful polices of its subscribing members. To regain relevance, the organisation desperately needs to return to its empirical and data-heavy roots, and stake its reputation on the delivery and foregrounding of facts, however ugly and unwelcome.

As it happens, the empirical material is already there in the IEA’s databanks, so the necessary change is not so much a matter of direction as the courage required to be fearlessly candid. Rather than hundreds of pages of uncommitted projections of the de-fossilized future, it might be more helpful to policy makers, not to mention the public, if the IEA were to summarise the last twenty years of national and international low carbon and energy conservation policies, together with their costs, and then ask why global total primary energy supply still looks like this:

Total world primary energy supply 1972 to 2014. Source: International Energy Agency. http://www.iea.org/statistics/.

Aldus John Constable.

Lees verder hier.

 

 

Door |2018-01-03T15:49:33+00:004 januari 2018|5 Reacties

5 Comments

  1. Anton Bakker 4 januari 2018 om 11:20 - Antwoorden

    Het is al 100keer gezegd: het klimaatbeleid is volledig gepolitiseerd! Daarom moet ook de IEA mee doen. Gelukkig zijn er andere lichtpunten, zoals http://notrickszone.com/#sthash.VpYpS5p2.7tQQZV9t.dpbs . Hopelijk blijft het nog een beetje koud in de wereld, zoals https://www.iceagenow.info laat zien. Ook 2017 is niet warmer geworden: https://wattsupwiththat.com/2018/01/03/uah-2017-was-third-warmest-year-in-satellite-record/ . Gelukkig blijven de MSM door gaan met volledige waanzin: https://realclimatescience.com/2018/01/science-earth-to-become-a-desert-again/ , zoals dus Newsweek. 2018 zal in ieder geval ook niet warmer worden en dat betekent dat er nu al meer dan 20 jaar een hiatus is. Volgens mij wordt 2018 het jaar dat velen op aarde zich zullen afvragen waar de politiek mee bezig is. Het grootste politieke wereldwijde debacle ooit met de vele biljoenen (trillions in het Engels) per jaar totaal weggegooid geld.

  2. Hetzler 4 januari 2018 om 17:28 - Antwoorden

    Geen woord Chinees bij. Onheilsprofetieën hebben de eigenschap nooit uit te komen. Dus deze ook niet zoals al ruimschoots is gebleken. Birol c.s. stellen zich op als vertegenwoordigers van een ideologisch getint verdienmodel, niet van wetenschappelijk onderbouwde ontdekkingen en innovaties. Zij misleiden i.p.v. leiden goedgelovigen.

  3. Erik 4 januari 2018 om 18:06 - Antwoorden

    En so what als het in 2100 2 graden warmer is op aarde. Niemand hoeft daarmee te zitten, wordt een fijne temperatuur met meer ‘groen’. Laten we er maar van genieten zo lang het kan, omdat de nieuwe ijstijd in aantocht is. Dan zal er een verlaging met 10 graden optreden als we geluk hebben. De hoeveelheid CO2 zal dan de temperatuur gaan volgen en lage waarden gaan aannemen. Veel ijs, veel woestijn en weinig groen.

  4. Scheffer 4 januari 2018 om 20:51 - Antwoorden

    Op basis van de grafiek / projectie van de IEA omtrent “fossil fuel structure” moeten met met hoge zekerheid aannemen dat noodzakelijk gebruik van de fossiele brandstoffen in de wereld, in een immer groeiende vraag naar energie wereldwijd, nog zeker 50 jaar of meer het merendeel van de wereldbrandstoffen uitmaken en dus extra CO2 uitstoot veroorzaken.

    De “fossil fuel structure” zal dus met grote betrouwbaarheid ook niet “rapidly” veranderen.

    Ons Nederlandse en Europese schijntje van klimaatbeheersings”-doelstelingen vanuit het Parijse wensdenken zal daarop nauwelijks tot geen invloed hebben.

    We zullen toch niet 50 jaar hoeven te wachten tot de politiek en hun dogmatische GreenPeace ideologen door hebben dat de nieuwe 4de generaties veilige kernenergie inderdaad géén CO2 uitstoot en ook de allerhoogste energetische waarde heeft.

  5. Eddy 5 januari 2018 om 23:43 - Antwoorden

    Goed verhaal Hans. Ik merk dat er meer mensen zijn die niet direkt reageren alsof ik achterlijk ben als ik zeg dat de aarde niet opwarmt en dat ze niet ongerust moeten zijn. Het is een pril begin. Ook ik hoop dat 2018 het jaar wordt waarin twijfel aan het klimaatgeloof terrein wint. Het feit dat nu walvissen sterven door bevriezing ipv ijsberen door zgn opwarming kan daarbij helpen.

Geef een reactie

Solve : *
26 + 29 =


Conform ons Privacybeleid maken wij gebruik van Cookies om onze website beter te laten werken. OK