Nieuwe ontwikkelingen rond Svensmark-hypothese

Mijn recente ‘posting’ over Vahrenholt (‘De koude zon’) heeft veel losgemaakt. Niet alleen een record aantal reacties, maar ook een interessante lezersbrief van Kees Jaspers met uitvoerige verwijzing naar een recente analyse van diens voormalige collega Ton Nillesen.

Kees Jaspers:

Het onderstaande schreef ik aan mijn contactpersonen waarvan ik weet dat ze over enige kennis beschikken om het te begrijpen.

De reden van dit schrijven is het voortgezette onderzoek van Henrik Svensmark e.a. over de oorzaak van klimaatschommelingen.

Mogelijk heb je al eens van hem gehoord.

Ik heb indertijd o.a. een boek van Henrik Svensmark gelezen over de invloed van kosmische straling op het klimaat (2007). Hoewel het mij best aannemelijk in de oren klonk waren er geen voldoende harde bewijzen. Het karwei was nog niet af.

Nu blijkt men een heel eind gevorderd te zijn.

Zie hier en hier.

Als dit te lastig of onnavolgbaar voor je is, adviseer ik de bijlage te lezen.

Dit boekje is geschreven door mijn voormalige collega Ton Nillesen, net als ik gepensioneerd.

Al een decennium lang verzetten wij ons tegen de valse en te snelle conclusies aangaande klimaatverandering die door het IPCC worden verkondigd. Dit betekent niet dat het klimmaat niet verandert, het tegendeel is waar. Het gaat er echter om welke verklaring de beste is. Ik denk dat deze heel aardig staat samengevat in het boekje van Ton.

Hopelijk blijkt de komende jaren dat het zelfreinigend vermogen van de wetenschap aangaande het klimaat een aanvang begint te nemen in de volledig doorgeschoten en gepolitiseerde klimaatdiscussie.

Behalve dat, gaat het de burger een hoop minder geld kosten en blijft energie voor iedereen betaalbaar.

Met vriendelijke groeten,

Kees Jaspers’

Kees Jaspers en Ton Nillesen zijn beiden gepensioneerde elektrotechnici en zijn dus goed bekend met Fouriertransformaties zoals beschreven in het boekje van Ton.

Ton heeft bij Philips gewerkt aan het onderzoek en de ontwikkeling van algoritmen voor circuits in televisietoepassingen, Kees aan die van TV-studio- en consumentencamera’s, digitale fotocamera’s, LCD’s en heeft over de driedimensionale kleurenleer van LCD een boek geschreven.

Ik pik een aantal fragmenten uit het boekje van Ton Nillesen, getiteld: ‘Over klimaatschommelingen en waarom het toch kouder zal worden.’

Allereerst de conclusie:

Analyse van schommelingen in het klimaat, die aantoonbaar gedurende duizenden jaren aanwezig zijn, leiden tot de conclusie dat ook de recente klimaatveranderingen worden gedomineerd door periodieke schommelingen. Dit leidt tevens tot de voorspelling dat de temperatuur de komende decennia zal dalen tot het niveau van midden negentiende eeuw.

Wat was de aanleiding dat de auteur zich voor deze materie ging interesseren?

Inmiddels heb ik wel geleerd om weinig waarde te hechten aan doemscenario’s die door wetenschappers voorspeld worden. Zo hebben we de ‘Club van Rome’ leren kennen die rond 1970 allerlei narigheden voorspelde veroorzaakt door tekorten aan grondstoffen. Veel natuurlijke hulpbronnen zoals olie, aardgas en metalen zouden opraken.

Overvloed en lage prijzen belemmeren nu echter, 50 jaar later, de introductie van alternatieve energiebronnen.

Daarna kregen we, voor ons gevoel passend bij de slechte zomers van de zeventiger jaren, de voorspellingen dat we aan het begin stonden van een nieuwe ijstijd. …

Daarna kregen we “Das grosse Waldsterben” door zure regen dat een verwoesting zou aanrichten aan de Europese bossen. Het was na de grootste ophef daarover (1985) dat wij, bij uitzondering, op vakantie gingen naar Duitsland in het Beierse Woud. Collega’s, die ook niet zo erg geloofden in het doemscenario, raadden me gekscherend aan om tijdens die vakantie op de achterbumper de volgende tekst te plakken: “Mein Auto fahrt auch ohne Wald”.

Pas in 2003 verklaarde de Duitse wetenschapsminister dat het Waldsterben gestopt was, terwijl er al gedurende 20 jaren geen reden meer was voor zorg.

Vervolgens kregen we het doemdenken over het milieu. Milieu was, in de politiek, een non-issue tot halverwege de jaren 70 van de vorige eeuw.

Opvallend is echter dat de zorgen om het milieu sterk conjunctuurgevoelig waren. Als het even tegen zat verminderde die aandacht.

De tendens van de publicaties over dit onderwerp was vooral dat onze leefomgeving steeds slechter werd. Gelukkig werd echter professor Bjorn Lomborg in 1997 geïntrigeerd door de bekende econoom Julian Simon die uitvoerig stelling nam tegen de theorie van groeiende schaarste en de volgende onderbouwde uitspraak deed:

This is my long-run forecast in brief: The material conditions of life will continue to get better for most people, in most countries, most of the time, indefinitely.

Die zienswijze is erg logisch. Ieder mens wil immers graag een leuk leven hebben in een aangename omgeving en zal daarvoor zijn uiterste best doen indien zijn eerste levensbehoeftes zijn vervuld. Lomborg kreeg ook die overtuiging en besloot onderzoek te doen aan de ‘Real State of the World’. Al spoedig ontdekte hij dat van die negatieve verhalen weinig klopte en schreef daar een optimistisch briljant boek over. Zoals te verwachten kreeg hij een diarree van negatieve reacties over zich heen, echter niet of nauwelijks kritiek over de inhoud. Hij had gelijk en als wetenschapper aangetoond hoe het milieu er voor stond en wat er zou moeten gebeuren.

Tegelijk met de aandacht voor het milieu en daarmee het streven naar duurzame energie kwam de klimaatverandering in beeld, met name de invloed daarop door menselijk handelen veroorzaakt door CO2-uitstoot van fossiele brandstoffen. In mijn beleving groeide die aandacht uit tot een hysterie, vooral toen er plannen geuit werden om honderden miljarden Euro’s en dollars, per jaar, uit te geven aan reductie van die uitstoot. De uiteindelijk aanzet voor dit document kwam mede doordat ik een artikel las waarin voor een nieuw (2017) windmolenpark subsidie gevraagd werd om elektriciteit te leveren tegen een kostprijs per Kwh die een factor vier hoger lag dan de marktprijs. Weggegooid geld aan een oude techniek!

De belangrijkste reden om dit te schrijven kwam echter uit een publicatie van wetenschappers van het Max Planck-Instituut die de temperatuursverhoging van de afgelopen decennia volledig verklaarde uit natuurlijke schommelingen geanalyseerd uit temperatuurmetingen gedurende 300 jaar. De conclusie komt overeen met die van Salomon Kroonenberg in zijn boek over geologie en klimaat:

Wat we ook doen, kouder worden zal het toch.

Mijn kennis en zienswijze over het klimaat was echter inmiddels ook sterk gevormd door het derde boek dat ik aangeschaft had over klimaat e.d.. Dat boek van Henrik Svensmark verklaart de kosmische reis van het zonnestelsel door het melkwegstelsel als oorzaak van de klimaatschommelingen over periodes van miljoenen jaren. Een fascinerend verslag van de ontdekkingen van een klimatoloog in samenwerking met een geoloog. Van alle mogelijke oorzaken van klimaatverandering is de kosmische straling de enige die een duidelijk invloed lijkt te hebben op het klimaat over elke tijdspanne van maanden tot eonen (tijdperken op geologische schaal).

In een technisch, maar ook voor geïnteresseerde leken grotendeels toegankelijk betoog, stelt Nillesen vervolgens de volgende thema’s aan de orde:

  • Klimaatgekte
  • Energietransitie
  • Invloed van zonneactiviteit en kosmos op het weer
  • Klimaatschommelingen
  • Schommelingen met kortere periodes
  • Analyse van West-Europese temperaturen
  • Voorspelling van het toekomstige klimaat
  • Voorspellingen uit de zonnevlekkencycli
  • Betrouwbaarheid van het IPCC

Hierbij heeft de auteur een enorme hoeveelheid literatuur doorgeworsteld en refereert hij aan het werk van vele wetenschappers.

Een van de opvallende grafieken hierbij is die van Horst-Joachim Lüdecke (verbonden aan EIKE).

 

Horst-Joachim Lüdecke

Nillesen schrijft daarover:

De analyse werd gedaan met een bekende techniek: de “Discrete Fourier Transformatie” (DFT). Dat is een wiskundige techniek om periodieke verschijnselen in gegevensreeksen te ontdekken. … Uit de analyse werden de zes belangrijkste frequentiecomponenten gebruikt, met een periode groter dan 30 jaar, om de volgende reconstructie (rood) te maken van de temperatuurreeks die het gemiddelde was van de zes genoemde meetreeksen (zwart).

Met verbazing heb ik die figuur bekeken, waren de natuurlijke schommelingen zo goed passend bij de huidige werkelijkheid? Lüdecke voegde zelfs een voorspelling toe, de stippellijn met een sterke daling in de nabije toekomst.

Ton Nillesen

Uit de nabeschouwing:

Ik vond het ergerlijk, maar inmiddels vind ik het sneu dat de meerderheid van de journalisten zich achter het vermeende inzicht van politici scharen zonder ook maar een enkele poging te doen om andere ‘waarheden’ voor het voetlicht te brengen. De waarheid is: we weten niet waarom het klimaat is opgewarmd.

Alle voorspellingen berusten op waarschijnlijkheid, geen zekerheid. De verwachting van lagere temperaturen na de analyse van lange- en korte- termijn schommelingen, van eeuwen tot decennia, is echter duidelijk waarschijnlijker dan de scenario’s van het IPCC. De opwinding over zeespiegelstijgingen en broeikasgassen is letterlijk kortzichtig. De ‘alarmerende trends’ zijn natuurlijke variaties ‘met hooguit een toefje mensenwerk erop’.

Aldus Ton Nillesen.

Het volledige boekje is hier toegankelijk.

Aanbevolen voor klimatofielen van alle gezindten.

Door |2017-12-31T19:31:05+00:002 januari 2018|69 Reacties

69 Comments

  1. André Bijkerk 5 januari 2018 om 18:05 - Antwoorden

    Dank je wel, Danny. Het punt is duidelijk. Maar voor de goede orde: In je grafiek meen ik te zien dat de extrapolaties gelijkvormig zijn aan het basissignaal Fourier-Lowpass6′. Dat zou je niet verwachten wanneer je de gevonden hoofdharmonischen eerst separaat extrapoleert voor ze bij elkaar op te tellen. Ik dacht dat dat het idee is van de Fourier transformatie.

    Maar nogmaals ik houd mijn adem niet in. Ik ben het ermee eens dat de ‘trainingsperiode’ veel te kort is. Maar daardoor is de foutmarge te groot en zal de uitkomst uiteraard nooit een definitieve falsificatie kunnen opleveren van de hypothese dat dat het klimaat grotendeels wordt bepaald door een serie harmonischen (waar zeker Judith Curry en haar onzekerheidsmonster niet in geloven).

    • Danny 5 januari 2018 om 21:00 - Antwoorden

      Andre,
      Dank je om mijn vermoeden te bevestigen. Als je schrijft “In je grafiek meen ik te zien dat de extrapolaties gelijkvormig zijn aan het basissignaal Fourier-Lowpass6” kan ik alleen maar antwoorden: ja, inderdaad dat is nu net wat DFT (Discrete Fourier Transform) is: zowel het inputsignaal als de Fourier transformatie worden links en rechts tot in het oneindige herhaald… had ik dat al niet vermeld in mijn allereerste reactie op deze site 😉 …en ook nog eens gequote hierboven (Danny 3 januari 2018 om 16:41 ) 😉 …

      “Dat zou je niet verwachten wanneer je de gevonden hoofdharmonischen eerst separaat extrapoleert voor ze bij elkaar op te tellen. Ik dacht dat dat het idee is van de Fourier transformatie.”
      Spijtig, maar nee dus.

      Of dit noodzakelijkerwijze ook betekent dat de gevonden frequenties echt niet mogen geëxtrapoleerd worden, is een andere discussie: in principe dus nee, maar als je alle frequenties hebt kunnen bepalen die van belang zijn in het venster dat je wil bekijken, dan kan het wel… Het is alleen duidelijk dat een venster 1850-2000 niet voldoende is om Bray, Eddy, De Vries-Süss of zelfs Gleissberg cycli te detecteren (BTW dit is een duidelijk voorbeeld van voortschrijdend inzicht, enkele maanden geleden had ik nog nooit gehoord van deze cycli…) en een juiste plaats toe te kennen… Lüdecke et al. 2012 is dus absoluut fout, Lüdecke et al. 2016 gaat zeker de goede weg op maar is meer dan waarschijnlijk toch nog niet de finale oplossing (ik kom hier waarschijnlijk nog op terug)

      • André Bijkerk 5 januari 2018 om 23:42 - Antwoorden

        Beste Danny, nogmaals dank, ik beken onmiddellijk schuld dat ik je eerdere bijdrages slechts marginaal heb verwerkt. Maar, sheesh, Discrete Fourier Transform, herhaling van het (totale) signaal, daar ben ik nog niet helemaal uit. Wie gaat nu al die natuurlijke cycli vertellen dat ze allemaal gelijktijdig pas op de plaats moeten maken, total exact dezelfde fase verhouding van het begin van het combinatiesignaal zich opnieuw voordoet? Waar vind je zo’n maestro?

        Ofwel, als je met zo’n uitgangspunt een hypothese moet verdedigen, dan heb je toch echt jezelf geen schijn van kans gegeven.

        • André Bijkerk 6 januari 2018 om 00:34 - Antwoorden

          Erratum:

          Wie gaat nu al die natuurlijke cycli vertellen dat ze allemaal gelijktijdig pas op de plaats moeten maken, tot dat exact dezelfde fase verhouding van het begin van het combinatiesignaal zich opnieuw voordoet?

          Hoe krijg je zoiets voor elkaar? 😛

        • Danny 6 januari 2018 om 16:30 - Antwoorden

          Andre,
          Nu stuur je de slinger toch wel heel ver de andere kant op… Zo negatief hoor je nu ook niet te zijn over Fourier. Zoals ik hierboven al aangaf, ben ik Lüdecke & Weiss 2016 een beetje dieper aan het bekijken en hun resultaten op grafiek aan te zetten. Tot hiertoe ziet het er heel veelbelovend uit en dan druk ik mij eigenlijk nog zacht uit. Nog even geduld, het komt eraan…

          • André Bijkerk 6 januari 2018 om 19:08

            Beste Danny,

            Misschien praten we langs elkaar, heel dichtbij, dat wel, maar toch.

            Laat me het proberen uit de leggen met deze gelegenheidsgrafiekjes: i68.tinypic.com/i43a5y.png (voor de veiligheid is de link gedeactiveerd, even copy pasten)

            H1-H5 in pastelkleuren zijn de vijf hypothetische hoofdcycli die het klimaatsignaal domineren. De vetblauwe kromme “signaal” is de som ervan, het klimaat.

            Stel nu, we zijn in het tijdstip tien en we willen een predictie doen van hoe het verder gaat naar twintig, dan kunnen we een “discrete fourier transformatie” uitvoeren en een identiek signaal van 0-10 extrapoleren op de waarden vanaf tien. Dat levert ons de rode kromme “predictie” op. Als alternatief kunnen we een gewone fourier analyse loslaten op het bekende signaal om parameters (frequentie, amplitude, fase) van de vijf hoofd oscillaties (H1-H5) vast te stellen. Met die waardes kunnen we alle signalen (H1-H5) individueel extrapoleren en daarvan de som nemen. Als we het goed hebben gedaan vinden we het vervolg van de blauwe kromme van tien tot twintig. En dat zou dan wel de hypothetische toekomst zijn, in het onwaarschijnlijke geval dat het klimaat vijf hoofdoscilaties kent.

            Nu denk ik dat je die rode lijn gewoon naar het ronde archief kan verwijzen. Immers die voorspelling gaat het nooit worden, terwijl toch het hypothetische uitgangspunt “correct” was.

          • Danny 6 januari 2018 om 20:06

            Andre,
            Je mag natuurlijk niet de kar voor de paarden spannen, m.a.w. eerst het signaal daarna de 5 hoofdharmonischen…
            Om geen detrending problemen te hebben, hierbij een voorbeeld met de AMO index: de amplitude van de verschillende frequenties:
            http://www.woodfortrees.org/plot/esrl-amo/fourier/magnitude/to:20
            Zijn we akkoord dat de 5 hoofdcomponenten 1, 2, 3, 16 en 18 zijn?
            Dat ziet er dan zo uit:
            http://woodfortrees.org/plot/esrl-amo/fourier/low-pass:2/high-pass:2/inverse-fourier/plot/esrl-amo/mean:12/plot/esrl-amo/fourier:780/low-pass:1/high-pass:1/inverse-fourier/plot/esrl-amo/fourier/low-pass:3/high-pass:3/inverse-fourier/plot/esrl-amo/fourier/low-pass:16/high-pass:16/inverse-fourier/plot/esrl-amo/fourier/low-pass:18/high-pass:18/inverse-fourier
            Zie je het verschil met jouw H1-H5 en het blauwe signaal?

            Ik wil echt niet vervelend doen, maar ik ga hier iets gelijkaardigs zeggen wat ik eerder aan Marc zei: je doet Fourier echt veel oneer aan om niet de moeite te willen nemen om te begrijpen wat een Fourier transformatie is… Om het duidelijk te stellen: het is niet wat je denkt dat ze zou moeten zijn 🙁

          • André Bijkerk 6 januari 2018 om 21:49

            Danny ik wist niet dat ik zo slecht in uitleggen was. Ja ik heb in veertig jaar meer van de Fourier transformatie vergeten dan dat ik geleerd heb en nee ik probeer zeker niet de kar voor de wagen spannen.

            Opnieuw dan, mijn grafiekje. Alles wat ik weet is de blauwe kromme tot tijdstip tien, dat is het klimaat dat ik heb “gemeten”. Ik wil weten wat er van tien tot twintig gaat gebeuren en dat “weet” ik nog niet, geen kar voor de wagen. Nu kan ik de gemeten waarden verder extrapoleren en dat levert de rode lijn op. Maar de werkelijkheid gaat anders worden.

            Knip en zap, nu zijn we op punt twintig en de werkelijkheid is de blauwe lijn geworden, gewoon het vervolg van de som van H1 en H5, (wat ik niet weet). De rode lijn, mijn voorspelling zat er dus ontstellend naast en mijn conclusie zou dan ook moeten zijn dat mijn hypothetische “klimaat” niets te maken heeft met willekeurig welke 5 harmonischen. En die conclusie is dan ontstellend fout want dat is het nu net wel.

            Hoe had ik een betere voorspelling kunnen maken? Dan had ik op basis van het bekende blauwe signaal van 0-10 een analyse moeten maken uit welke harmonischen het was opgebouwd en op de een of andere manier had ik de indruk dat we dat fourier analyse noemden. Maar goed, als ik daarna de geschatte/gevonden harmonischen nu uiteenrafel (zoals de vijf pastel getinte) en individueel extrapoleer dan zou het resultaat wellicht meer hebben geleken op de blauwe lijn dan de rode.

            Helpt dit?

          • Erik 7 januari 2018 om 16:07

            André

            kun je de link, i68.tinypic.com/i43a5y.png, nogmaals sturen als actieve link. Ik kan hem niet openen.

          • André Bijkerk 8 januari 2018 om 21:48

            Beste Erik

            De link werkte net voor mij wel. (maar soms ook niet). Probeer deze maar eens: https://www.dropbox.com/s/057473l9j407ro3/fourier.PNG?dl=0

          • Danny 8 januari 2018 om 23:38

            Erik, Andre,
            Soms wel lastig om reacties op te merken als je niet “constant” de website scant terwijl er veel trafiek is…
            Inderdaad Erik, dit is misschien nog duidelijker, maar mijn vraag blijft staan “Andre, zie je het verschil met jouw H1-H5 en het blauwe signaal?”
            PS. De Lüdecke & Weiss 2016 evaluatie komt eraan, ik vond het echter wel gepast om een bepaalde persoon eerst nog een voor-leesoptie – ik heb geen idee of dit de correcte Nederlandstalige benaming is, een germanist onder de lezers? – te gunnen. Nog even geduld dus…

          • André Bijkerk 9 januari 2018 om 00:14

            Beste Danny,

            Ik blijf heel erg mijn best doen om echt te communiceren. In mijn betoog is H1+H2+H3+H4+H5 van T=0 tot T=20 overal het blauwe signaal en dus niet een vorm van fourier transformatie. Hier is de excel sheet daarvoor https://www.dropbox.com/s/s563srt8vrdndln/geen%20fourier.xlsx?dl=0

            Het punt wat ik probeerde te maken is dat extrapolatie van een gecombineerd signaal (zoals de rode predictie) opgebouwd uit harmonischen totaal zinloos is.

  2. Danny 9 januari 2018 om 16:25 - Antwoorden

    Zoals in een eerdere reactie aangegeven kan een extrapolatie van het resultaat van een Fourier transformatie enkel onder strikte voorwaarden. Je moet nl. alle belangrijke componenten voor de periode waarvoor je een voorspelling wilt maken, gevonden hebben… Dat dit zeker niet het geval was voor de grafiek besproken in deze blog heb ik eerder aangetoond en kan hieronder nog eens bekeken worden onder het bestand “H3gl1980”.

    https://www.dropbox.com/sh/axty8v4qq5ie4ve/AABxouxqS9nQO7Rrawvu_QWia?dl=0

    En nu ik deze grafiek toch in een spreadsheet had, heb ik me even bezig gehouden met de resultaten van Lüdecke & Weiss 2016. Heb mij van in het begin afgevraagd wat zou dat geven als je dit signaal van 3 sinussen gebruikt om af te trekken van het huidige temperatuursignaal en dan verder te werken met dit restsignaal. Dus allereerst, hoe zien die 3 sinussen van L&W eruit in de periode sinds 1850 uit? Dit kan je vinden in bestand “LW2016_detrend”, de groene golf (merk op dat de nul-waarden van de anomalieën van L&W en HADCRUT3 niet gelijk zijn, dus heb ik een offset van 0,35 moeten toepassen)
    Het eerste dat hier opvalt, is dat het L&W 2016 signaal voorijlt op de werkelijke temperatuur. Maar dit is dus het resultaat uit een studie dat ongeveer 2000 jaar omvat en waaruit dus 3 sinussen komen die gelinkt zijn aan de zon (een ongeveer 1000-jarige Eddy, een niet-benoemde in de buurt van 500 jaar, en De Vries-Süess van ongeveer 200 jaar). Als je hier wat over opzoekt, zie je dat er heel wat variatie kan zitten op de specifieke lengte van één zo een cyclus, dus het lijkt mij niet onlogisch om deze groene golf te verschuiven met 1 AMO cyclus van 65 jaar die overigens, zeer goed waarneembaar is in het temperatuursignaal (de 3 pieken). Dat geeft dan de bruine golf.
    Voor de volledigheid heb ik op deze figuur ook nog de blauwe trendlijn getrokken die gebruikt wordt om de randeffecten van de Fourier transformatie bij Woodfortrees te minimaliseren.

    Tenslotte ben ik dan de resultaten voor de eerste 6 componenten voor de WFT Fourier transformatie tussen 1850 en 1980 gaan combineren met deze “bruine golf”. Dit is terug te vinden in het bestand “Voorspelling LW2016_WFT” Er zijn hierop 2 versies te zien: de lichtblauwe die bij de bruine golf de waarde van de WFT resultaten t.o.v. de trendlijn optelt en de donkerblauwe die hetzelfde doet, maar dan de WFT resultaten t.o.v. de bruine golflijn.

    Ik moet dus toegeven dat ik een dergelijk resultaat in de verste verte niet had zien aankomen… dit is bijna te mooi om waar te zijn… (dus misschien is het wel niet waar…). Maar als ik er nu even van uitga dat het toch waar is, dan is de conclusie wel heel verdragend voor het klimaat, de rol van CO2 daarin en het te verwachten temperatuurverloop. Deze grafiek suggereert nl. dat de invloed van CO2 op het temperatuurverloop tot op heden nauwelijks zichtbaar is… We moeten bijna gaan hopen dat de alarmisten toch minstens een beetje gelijk hebben en dat hun voorspelde opwarming – met de nodige vertraging weliswaar – de komende jaren er toch nog gaat voor zorgen dat de op basis van de zonnecycli te verwachten afkoeling zal kunnen vermeden worden……………..

    Ik kijk uit naar jullie (onderbouwde) kritiek hierop.

Geef een reactie

Conform ons Privacybeleid maken wij gebruik van Cookies om onze website beter te laten werken. OK