Marijn Poels over zijn documentaire ‘Paradogma’ en de mechanismen van demonisering

Op Climategate.nl hebben we al verschillende keren eerder aandacht geschonken aan de filmmaker, Marijn Poels (zie hier, hier en hier).

Opvallend is dat hij er niet alleen in slaagt zijn boodschap in prachtige beelden over het voetlicht te brengen, maar ook in woorden. Zonder iets ten nadele te willen zeggen van andere talentvolle cineasten, is dit toch een zeldzame combinatie.

Daarbij stelt hij belangrijke maatschappelijke vragen aan de orde, waaronder ‘klimaat’, ten aanzien waarvan hij bij het maken van ‘The uncertainty has settled’ tegen een muur van politieke correctheid is opgelopen.

Onlangs gaf hij weer een video-interview waarin de achtergrond schetste van zijn motivatie voor de vervaardiging van zijn indrukwekkende ‘drieluik’, waarvan er inmiddels twee zijn gerealiseerd: ‘The uncertainty has settled’ en ‘Paradogma’.

In zijn interview, ‘Marijn Poels: Over zijn docu Paradogma en de mechanismen van demonisering’, met Willem Cornax, gaat hij in op de ontwikkeling. waarbij de thans dominante links/liberale houding zich steeds meer sluit voor andere perspectieven. Je ziet een tendens dat je over allerlei gevoelige thema’s, zoals immigratie, klimaat enz., maar één gedachte mag hebben. Heb je dat niet, dan word je verbannen uit het debat. Op mijn vorige film heb ik nogal wat agressieve reacties gekregen. Op ‘Paradogma’ nog niet, maar die is ook maar net uit. Aldus Poels.

Het klimaat is een voorbeeld waar vragen stellen is verboden. Als je daar een wetenschappelijke vraag stelt of er wel klimaatverandering is, dan ben je al immoreel bezig. Onze grootouders hebben het fout gedaan en wij moeten dat herstellen, zo is de gangbare door de media verspreide opvatting. Als je deze opvatting niet deelt, dan word je afgeschilderd als een slecht mens. Grote thema’s, als klimaat, worden door de media gemoraliseerd.

Critici worden gestigmatiseerd en via Google en Facebook publiekelijk aan de schandpaal genageld. Dat werkt preventief. Mensen moeten oppassen om niet in een dergelijke situatie te komen, willen ze bijvoorbeeld bij sollicitaties nog elders aan de bak komen.

De MSM zullen niet veranderen, maar ze worden ingehaald door de alternatieve media – de online platforms – die groeien omdat velen geen stem vinden bij de grote kanalen.

Poels vindt het overigens verkeerd dat er linkse en rechtse kranten zijn. Dan wordt er in een ‘bias‘ geschreven. Dat is een belangrijke factor in de polarisatie, die steeds sterker wordt. Maar een journalist zou dat eigenlijk niet moeten doen.

Poels omschrijft zichzelf als een links-liberaal. Maar hij vertelde de laatste jaren vaak op de koffie te zijn geweest bij conservatief rechts en daar heel goede gesprekken te hebben gevoerd. Daaruit is hem gebleken dat de marge van verschillen van mening erg klein is, maar zo wordt opgepept door de media dat er wederzijdse fobieën zijn ontstaan. Maar hij vindt dat totaal onterecht.

Maar alternatieve media bieden volgens hem lichtpunten voor de toekomst. Dat geldt ook voor de nieuwe stromingen in de politiek, die wat hem betreft zeer welkom zijn om vastgeroeste stramienen te doorbreken. De eerste reactie is er vaak een van boosheid. Maar uiteindelijk komen we als mensheid wel weer bij elkaar.

Op de vraag of je er als individu wel enige invloed kunt uitoefenen, vertelde hij over zijn ervaringen met zijn laatste films. Als je met eigen middelen een film financiert om je boodschap uit te dragen dan krijg je ‘bakken’ kritiek, maar ook ‘bakken’ feed-back van mensen die achter je gaan staan.

Zijn vorige film is door 200.000 mensen bekeken. Die mensen denken daarover na en discussiëren daarover. En zo kun je als individu toch verschil maken, aldus Poels.

Dit soort activisme is voor de vitaliteit van een democratie onontbeerlijk. Democratie heeft een motor nodig, en die motor dat zijn wij! Maar we worden apathisch gemaakt door de media, door de politiek, door ons sociale netwerk. Je durft er niet uit te stappen, want dan val je buiten de boot.

Poels: Durf dingen te benoemen. Ja, je wordt daarvoor verketterd. Maar het gaat erom dat je de democratie in stand houdt en dat je niet verlamd raakt door apathisch gedrag van ‘wat kan ik eraan doen’? Als niemand zich profileert, dan komen we echt in de problemen.

Al met al een interessant pleidooi voor een levendige democratie en tegen polarisatie van een getalenteerde documentairemaker!

Zie voor het interview hier.

For privacy reasons YouTube needs your permission to be loaded. For more details, please see our Privacybeleid.
I Accept

Door |2018-10-18T10:05:41+00:0018 oktober 2018|100 Reacties

100 Comments

  1. Fokke Woelf 18 oktober 2018 om 23:57 - Antwoorden

    Nou de faksisten van Geenstijl zijn ook bij MP op bezoek geweest; dan weet je het wel.

    https://www.geenstijl.nl/5144437/paradogma-in-je-broekje/#comments

    • cathrien 19 oktober 2018 om 00:39 - Antwoorden

      Je bent me net voor!

    • dirk verelst 20 oktober 2018 om 11:39 - Antwoorden

      ‘Dan weet je het wel’… over die reflex gaat de film net, als ik het goed begrepen heb.

Geef een reactie

Conform ons Privacybeleid maken wij gebruik van Cookies om onze website beter te laten werken. OK