Verslag Porto klimaatconferentie

Porto

 

Een bijdrage van Benoît Rittaud, President van de ‘Association des climato–réalistes’.

Vooraanstaande wetenschappers vanuit de gehele wereld verzamelden zich op 7 en 8 september 2018 in Porto, Portugal, om de stand van de wetenschap vanuit een klimaatrealistisch perspectief te bespreken.

Fernanda Ribeiro.

Na applaus voor Fernanda Ribeiro, decaan aan de Universiteit van Porto, die het mogelijk maakte om de conferentie aldaar te houden, vonden gedurende twee dagen lezingen plaats over de stand van de wetenschap vanuit een klimaatrealistisch perspectief.

Het is te vroeg om te kunnen beweren dat er een sluitende en complete theorie bestaat, die de ontwikkeling van het klimaat kan verklaren (zonder gebruik te maken van CO2 als verklarende factor). In zijn presentatie op zaterdagmiddag probeerde Nils–Axel Mörner echter een synthese te schetsen van hoe zo’n coherente theorie er uiteindelijk uit zou kunnen zien.

Nils-Axel Mörner.

Volgens zijn presentatie, en zonder in te gaan op de details van mechanismen die nog niet goed worden begrepen, dient men – en dat is geen verrassing – te kijken naar de invloed van fluctuaties van de zonneactiviteit op de klimaatveranderingen. Deze variabiliteit manifesteert zich via vier mechanismen: de wijziging van de oceaancirculatie (in zijn eerste presentatie wees Nils–Axel Mörner erop dat de Portugese kust een ideale observatiepost is om de veranderingen van de Golfstroom te bestuderen), wolken (we denken daarbij dan natuurlijk aan het werk van Svensmark en Shaviv), luminositeit en uiteindelijk de winden. Afhankelijk van de auteur, is het de een of de andere factor die domineert.

Vincent Courtillot.

Wat de winden betreft waren verschillende sprekers (Nils–Axel Mörner, Piers Corbyn, Nicola Scafetta) vooral geïnteresseerd in de kwestie van de lengte van de dag. Dit komt overeen met het werk van Vincent Courtillot, waaruit duidelijk naar voren komt dat de variatie in de rotatiesnelheid van de aarde (die sinds de jaren 1960 nauwkeurig kan worden gemeten) correleert met klimaatkenmerken, door het effect van aardrotatie op zonale winden. (Vincent Courtillot had die gedachte al geopperd aan het einde van een debat bij de Academie van Wetenschappen, dat vier jaar geleden plaatsvond.)

Terwijl sommige voordrachten betrekking hadden op de effecten van de zon op onze planeet, was een andere presentatie gericht op het effect van de planeten op de zon. De variatie van de zonneactiviteit (in het bijzonder gemeten aan de hand van het aantal zonnevlekken) kan worden verklaard uit analyses van de bewegingen van de planeten. De zwaartekracht van de grootste planeten (Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus) is van een orde van grootte die voldoende is om de positie van het zwaartepunt van het zonnestelsel meetbaar te beïnvloeden, afhankelijk van de positie van die planeten.

Ik ben nog steeds niet echt overtuigd van een van de voorgestelde alternatieven. Naar mijn mening is er nog behoorlijk wat werk aan de winkel, voordat zij als in beton gegoten kunnen worden gepresenteerd. Dat wil zeggen, om niet het risico te lopen dat de astronomische cycli, die door deze en gene werden genoemd, kunnen worden afgeserveerd met verwijzing naar de beroemde uitspraak van John von Neumann:

‘With four parameters I can fit an elephant, and with five I can make him wiggle his trunk.’

Francois Gervais.

Onder de cycli die nog steeds stand houden, is die van 60 jaar (misschien te onderscheiden in twee afzonderlijke zeer vergelijkbare looptijden, volgens Roger Tattersall). Dat zou François Gervais, een Franse klimaatrealist, plezier doen, die zoals gewoonlijk een degelijke presentatie hield over de klimaatgevoeligheid.

Wat de cycli betreft, leek Roger Tattersall mij de meest overtuigende spreker. Hij stelde de stabiliteit van een aantal dynamische systemen, zoals die van de belangrijkste satellieten van Jupiter, aan de orde. Hij legde ook verband met de rij van Fibonacci. Het is bekend dat deze reeks getallen (1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, …) de fundamentele eigenschap heeft dat de verhouding van twee opeenvolgende termen (8/5, dan 13/8, dan 21/13, etc.) steeds dichter bij de waarde (1 + √5) / 2 komt. Deze waarde wordt de gulden snede genoemd. De gulden snede heeft een speciale rekenkundige eigenschap: dit is het getal dat, in exacte mathematische zin, het verst is verwijderd van de verzameling breuken (de getallen van de vorm m/n met m en n gehele getallen). Deze eigenschap zou de aanwezigheid van de eerste termen van de rij van Fibonacci in deze overwegingen van orbitale stabiliteit kunnen verklaren. De ideeën van Roger over de geschiedenis van de wetenschap, door Kepler’s geschriften waren evenzeer erg interessant.

Roger Tattersall.

Een vraag die meerdere keren aan de orde kwam, was die van een toekomstig zonneminimum. Het is waar dat de bijzonder zwakke zonnecyclus 24 genoeg is om voorspellingen te rechtvaardigen van een mogelijk equivalent van een Dalton-minimum of, sterker, van een Maunder-minimum (een periode gedurende welke in Frankrijk in de winter de wijn bevroor in de glazen). Deze zoektocht naar het volgende minimum is misschien ingegeven door wensdenken. Deze zou het einde kunnen betekenen van de huidige opwarming en daardoor waarschijnlijk ook van het klimaatalarmisme. Maar goed …

De meeste sprekers over dit onderwerp suggereerden de komst van een minimum zo rond 2030 (hoewel een van de sprekers het einde van deze eeuw waarschijnlijker achtte). Ik laat deze voorspelling voor rekening van de betrokken sprekers en wijs er alleen maar op dat deze overeenkomt met het idee van een 60–jarige cyclus en met de ontwikkeling van de wereldwijde temperatuur. Bovendien heeft deze hypothese het voordeel dat zij tijdig kan worden getoetst. We zullen zeker nog een paar jaar moeten wachten om duidelijkheid te krijgen. Maar we hoeven niet te wachten tot 2050 of 2100, zoals bij de IPCC-modellen.

Camille Veyres, de tweede van ons [Franse] team, was een van de weinigen die probeerde een brede presentatie te geven over de fouten die het IPCC had gemaakt (hij sprak van “fraude”, ik keur dit soort kwalificaties af). Hij deed zijn uiterste best om zijn ideeën zo beknopt mogelijk te verduidelijken om binnen zijn 20 minuten spreektijd te blijven.

Daarnaast concentreerden verschillende presentaties zich op meer gespecialiseerde thema’ s, zoals de belangrijke en interessante voordracht van Albrecht Glatzle over methaan, de onverklaarde stabilisatie in de afgelopen jaren daarvan en het ontbreken van enige link tussen de geografische verdeling van concentratie daarvan met die van de locatie van de veehouderij.

Peter Ridd.

Een grappig toeval wilde dat rond de tijd dat de lokale versie van de belachelijke “wereldwijde klimaatmars” begon, de voordracht van Peter Ridd plaatsvond. Deze Australische specialist van het Great Barrier Reef werd door zijn universiteit ontslagen, vanwege zijn kritiek op de nakende ondergang daarvan, die bijna elk jaar wordt voorspeld. Ridd zelf kon niet komen. Zijn voordracht werd daarom gepresenteerd door Nils-Axel Mörner.

Christopher Essex.

Het beste werd niet voor het einde bewaard (dat was mijn voordracht, die de laatste was …), maar voor het begin, met een uitstekende presentatie van Christopher Essex. Hij schetste onder andere een indrukwekkend beeld van wat er gebeurt als we een gedachte–experiment uitvoeren met betrekking tot onze perceptie van de snelheid waarmee de tijd voorbij gaat, door deze te vertragen of te versnellen. (Er is, zo vertelde hij ons, een aflevering van Star Trek gebaseerd op dit idee). Als we bijvoorbeeld een foto van een wilde rivier nemen met een sluitertijd van enkele minuten, verdwijnt de beweging van kolken en golven, waardoor er slechts een beeld overblijft van water dat schijnbaar volkomen kalm is. Meer in het algemeen, het vertragen van dingen (of het versnellen ervan, afhankelijk van het gezichtspunt), transformeert een dynamiek in een structuur, zoals bij een foto van de sterrenhemel die is genomen met een sluitertijd van een uur, waarbij de beweging van de sterren (te traag voor het oog) lijkt op een structuur gemaakt van lichtbogen en –cirkels waarvan de poolster het gemeenschappelijke centrum is – met deze eigenschap dat het onmogelijk is om de richting van de beweging van de sterren te reconstrueren zonder aanvullende informatie.

Benoît Rittaud.

Al met al waren het twee dagen die de moeite waard waren. Meningsverschillen, discussies, vragen … evenveel indicaties dat klimaat–realistische conferenties inderdaad wetenschappelijke conferenties zijn.

PS,

De samenvattingen kunnen worden bekeken op de website van de conferentie. De presentaties en video’s zullen binnenkort op de website worden gezet.

Bron hier.

Door |2018-10-08T22:39:37+00:009 oktober 2018|86 Reacties

86 Comments

  1. Noud Vermeulen 9 oktober 2018 om 09:57 - Antwoorden

    Wat een verademing, geen doemscenario’s, geen geneuzel over 1-1.5 of 2 graden en niet blind staren op CO2. De kabbalistiek (Fibonacci, Gulden Snede) mag wat mij betreft wel wat minder, maar verder niets dan lof voor deze realisten.
    Nu nog een plaatsje in het achtuurjournaal, op de voorpagina van NRC, VK en Trouw, en we gaan de goede kant op.

    • J van der Heijden 9 oktober 2018 om 10:29 - Antwoorden

      En natuurlijk nog publiceren in fatsoenlijke wetenschappelijke publicties

      Dan kan hun mening ook worden meegenomen in de rapporten van het IPCC

      Maar goed het miet allemaal niet te wetenschappelijk worden natuurlijk

      • Noud Vermeulen 9 oktober 2018 om 10:45 - Antwoorden

        Juist van der Heijden, het mag vooral niet te wetenschappelijk worden, want dan gaat de lol er wel vanaf. Daarom stel ik voor om het niet langer te hebben over wetenschappers en sceptici, maar over Fundi’s en Realo’s; naar analogie van de Grünen. Je mag jezelf indelen.

        • J van der Heijden 9 oktober 2018 om 11:07 - Antwoorden

          Ik ben een realo

          En heb dus meer vertrouwen in publicerende wetenschappers en het IPCC dan een groepje charlatans dat hun eigen wetenschap produceert onder auspiciën van het heartland instituut ( een denktank die veel geld krijgt van de fossiele brandstof industrie )

          • Noud Vermeulen 9 oktober 2018 om 11:21

            Nu je dat zo zegt betwijfel ik of je door de ballotage komt. Van wetenschappers wordt toch verondersteld dat ze een lerend vermogen hebben. Jouw argument lijkt daarvoor teveel op een oude koe. Net als de koeien van die andere klimaatwetenschapper die gisteren op het journaal was. Die schroomde ook niet om weer koraal, ijsberen en ander ongerief ten tonele te voeren.
            Nee, van dié wetenschappers wordt je niet vrolijker.

          • Cornelia 9 oktober 2018 om 12:11

            J van der Heijden

            “Ik ben een realo”

            Onderschat nooit het inzicht van anderen over uzelf.

          • J van der Heijden 9 oktober 2018 om 12:28

            Noud,

            Ik wist niet dat nieuws brengen waar je vrolijk van wordt onderdeel is van realistisch zijn

            Cornelia

            Ik sta open voor goed onderbouwde kritiek op mijzelf en op de klimaatwetenschap

            Maar natuurlijk niet op kletspraatjes

            Dus doe je best!

          • Ronel 9 oktober 2018 om 19:14

            Ik sta open voor goed kritiek….
            hahahahahahaha

  2. wim van hoorn 9 oktober 2018 om 10:26 - Antwoorden

    de zon valt misschien nooit goed te voorspellen. Wel is de lengte van de periode waarin de zon tussen 2 cycli inactief is een redelijke indicator voor komende activiteit: hoe langer dit interval, des te lager het komende maximum aan zonnevlekken (en TSI). We zitten momenteel in zo”n tussenfase en weten dus binnen een paar jaar meer.

  3. J. G. van Heusden 9 oktober 2018 om 11:02 - Antwoorden

    Een interessante conclusie, gepresenteerd tijdens de Porto conferentie, over de stijging van het zeeniveau en de bodemdaling in Nederland;

    Relative Sea Level Variations: PSMSL vs GPS data
    Alfredo Graça; Joana Campos; Assunção Araújo

    To understand the four areas of our study, we must take into account the Würm Glaciation which took place at the end of the Pleistocene. By comparing Sandy Hook (Connecticut), Grand Isle, Seldovia and Vaasa through charts and GPS we intend to understand which differences are between them relating sea level rise or sea level descent. . . . . . . .. For example, in
    Scandinavia (with thicknesses up to 3km) according to the mechanism of isostasy, this overload made this part of the continent suffer a subsidence, thus causing the forebulge (for example the Netherlands area) to emerge. At present, the phenomenon is reversing. With the thawing of these immense ice sheets, the pressure which they exerted over Scandinavia was relieved,
    which has resulted in a gradual rebound and consequent subsidence of the Netherlands area. Thus the “sea level rise” that is observed today is partially a result of this phenomenon. This melting affected the entire world, but this effect has intensified in the forebulge areas. . . . . .

    De klimaatverandering, de veranderingen van zeeniveau en bodemdaling zijn veel te complex om in een eenvoudige CO2 formule te berekenen

  4. Léon 9 oktober 2018 om 11:02 - Antwoorden

    Als het goed is, dan is er op dag 1 in de ochtend ook een praatje geweest van Ned Nikolov; “Implications of semi-empirical planetary temperature model foe a new understanding of Earth’s climate history”. Zie hier https://www.researchgate.net/publication/326882331_Th_Porto_Climate_Conference_Volume#page=87
    en hier http://notrickszone.com/2018/09/24/climate-scientist-karl-zeller-sums-up-the-discovery-that-pressure-not-co2-determines-planets-temps/

    Hoe werd zijn theorie ontvangen?

  5. Léon 9 oktober 2018 om 11:05 - Antwoorden

    “Ik ben nog steeds niet echt overtuigd van een van de voorgestelde alternatieven”

    Als het goed is dan heeft Ned Nikolov ook een praatje gehouden over zijn theorie https://www.researchgate.net/publication/326882331_Th_Porto_Climate_Conference_Volume#page=87

    Hoe werd zijn theorie ontvangen?

  6. Scheffer 9 oktober 2018 om 11:48 - Antwoorden

    De uitspraak van het Hof tegen de uitsprak van de ideologisch geperverteerde rechter in de zaak van Urgenda tegen de Staat der Nederlanden is gedaan:

    “De Nederlandse staat moet meer doen om de uitstoot van CO2 terug te dringen. Dat heeft het gerechtshof in Den Haag dinsdag geoordeeld in een door klimaatorganisatie Urgenda aangespannen zaak. Klimaatveranderingen zijn een reële dreiging, met een ernstig risico. “Het is de verplichting van de staat om bescherming daartegen te bieden”, aldus het hof.”

    Het is een trieste rechterlijke uitspraak tegen de vrijheid van politiek beleid.

    Dat laat onverlet dat cassatie door de Staat gaat komen, omdat het klimaatbeleid politiek is en (gelukkig nog) géén wet.

    “Dat klimaatbeleid versmald tot CO2-reductie door Nederland niet werkt, dat rekende Kabinet Rutte 2 namelijk al voor op 9 april 2016, in haar Hoger Beroep Klimaatrechtszaak tegen de rechterlijke uitspraak bij het Urgenda-vonnis: In theorie slechts 0,000045 graden in 2100 bij 25% reductie.

    ‘Dit effect, dat wegvalt tegen alle onzekerheden die met een dergelijke berekening samenhangen, heeft geen meetbaar effect op het gevaar van klimaatverandering’, aldus de Staat der Nederlanden.

    En dus krijg je 0,00009 graden theoretische klimaatwinst in 2100 bij de in de Klimaatwet vastgelegde doelen. Thierry Baudet komt met 0,00007 graden: dat wijkt iets af van de staats-berekening, maar kan ook een verrekening zijn van het eerdere 45%-doel. De ordegrootte van Baudet klopt.”

    http://www.interessantetijden.nl/2018/10/09/koeienscheten-slinkende-aardgasbaten-groeiende-staatsschuld-klimaatwet/

    • Scheffer 9 oktober 2018 om 12:43 - Antwoorden

      En dan ook meteen stoppen met aardgas, dan weten we meteen wat we aan “duurzame” bijdrage aan wereldwijd milieuvervuilende en wisselvallige aanbod gestuurde stroom te wachten staat.

  7. Scheffer 9 oktober 2018 om 13:57 - Antwoorden

    Off-topic: “De CO2 reductieplicht is in overeenstemming met de zorgplicht van de Staat”, aldus de uitspraak van het gerechtshof vandaag in de zaak van Urgenda tegen de Staat in hoger beroep.

    Het hof wijst erop, dat de Staat niet alléén verantwoordelijk is voor de uitstoot, maar wel zijn verantwoordelijkheid moet nemen.

    In cassatie zal de Hoge Raad de volgende afweging maken: De Hoge Raad houdt dan enkel rekening met de wijze waarop de lagere rechter de wet heeft toegepast.

    Een cassatierechter treedt dus niet in beoordeling van de feiten zelf. (Op zich winst voor Urgenda!)

    Het punt is de vermeende “zorgplicht van de Staat”, en is die ook voor alle politiek beleid van een zittend kabinet / regering altijd van toepassing?

    Een denkbeeldige stichting “Burger Urgentie” procedeert tegen de Staat voor:

    ….. meer Defensie uitgaven voor de dreiging uit het Oosten (Putin).

    ……meer Justitie en Binnenlandse zaken uitgaven voor meer Politie en Inlichtingen diensten, tegen drugsbenden en straatexecuties.

    …… Meer ministerie van Financiën uitgaven voor meer Douane controle tegen de aanhoudend binnenstromende economische vluchtelingen.

    Volgens de huidige uitspraak van het Hof en rechtbank zou de Staat in al deze denkbeeldige voorbeelden “aan de bak” moeten met meer beleid, financiële inspanning en budgetten.

    De politiek, wetgevende macht en het beleid van de regering is dan ondergeschikt geworden aan de rechterlijke macht en dat kan niet volgens het principe van de Trias Politica .

    De vraag is of de cassatie rechters Urengda’s eis gaan honoreren.

    Er is bovendien geen sprake van een WET in deze kwestie, slechts beleid.

    Trias Politica / scheiding der machten:

    Er is een wetgevende macht die WETTEN opstelt, een uitvoerende macht die het DAGELIJKS BESTUUR van de staat uitoefent en een rechterlijke macht die deze UITVOERING toetst aan de wet.

    • Hetzler 9 oktober 2018 om 17:38 - Antwoorden

      @Scheffer Ook off-topic Urgenda en soortgelijke actiegroepen in binnen- en buitenland proberen de scheidsmuur tussen wetgevende en rechterlijke macht af te breken om zo de rechtspraak voor hun karretje te spannen teneinde indirect het beleid naar hun hand te zetten.

      • J van der Heijden 9 oktober 2018 om 17:49 - Antwoorden

        Zegt de secretaris van een niet gekozen organisatie de groene teken kamer

    • David 9 oktober 2018 om 19:03 - Antwoorden

      [zorgplicht] en heeft de staat dan ook niet de plicht om voor betrouwbare en betaalbare energie te zorgen?
      Met zon en wind gaat dat niet lukken.

      • J van der Heijden 9 oktober 2018 om 19:06 - Antwoorden

        Nee David we hebben neoliberaal besloten dat de markt dat goedkoper kan dan de overheid

        Dus helaas energiebedrijven verkocht en opbrengsten verjubelt

  8. Theo 9 oktober 2018 om 14:23 - Antwoorden

    Zonnevlekken, we zitten nu in het het dal, de sfi blijft ook dik onder de 100.
    Nog een paar jaar dan stijgt de 11 jarige cyclus weer, dan zullen er weer meer zonnevlekken en zonne uitbarstingen zijn en de sfi zal gestaag omhoog gaan.
    Zonnevlammen kunnen zelfs het hele stroomnet onklaar maken met een sterke x flair. Dit heeft in 1989 al eens in Canada plaats gevonden.
    De flair was toen zo sterk dat complete centrales plat gingen.
    Zie je het al voor je in Nederland alle zonnepanelen en omvormers na de noppen. Ja zo snel kan dat gaan. Ook verbindingen via radio en andere media liggen er uit trouwens. Kleineren flairs komen geregeld voor.
    Maar ja ben eens benieuwd hoe lang ze nog vol houden aan hun waanzinnige co2 theorieën. Al miljarden uitgegeven voor nop, waar iedere Nederlander dik voor moet bloeden. De grootste waanzin wat er bestaat!

  9. Theo 9 oktober 2018 om 14:33 - Antwoorden

    Terug naar de steentijd, armoede honger en een ongekende grote tweedeling. Als dit zo verder gaat probeer ik hier nog te vertrekken ondanks mijn leeftijd.
    https://nos.nl/artikel/2254029-hof-kraakt-verweer-staat-nederland-moet-uitstoot-sneller-terugdringen.html

  10. Jan Pel 9 oktober 2018 om 15:31 - Antwoorden

    weg met DIT rechtsysteem.

    In Ca (USA) is een rechtsvraag door de rechtbank niet ontvankelijk verklaard , omdat deze verstandige rechters zichzelf onbekwaam/ niet in staat achten te oordelen over internationale klimaatvraagstukken.
    Het lukt onze hoogbegaafde Mineesma echter wel nl-rechters tot dwaze uitspraken te verleiden.
    Nederland zou met ca 0,2% bijdragen in het wereldgebeuren “het klimaat” even kunnen bijsturen.
    Wanneer zullen alle dwazen en onwetenden in NL eindelijk eens doorkrijgen dat de mensheid niet/nauwelijks in staat is het klimaat te beinvloeden

    • Theo 9 oktober 2018 om 17:20 - Antwoorden

      Ik denk dat Rutte dat zeer goed uitkom, hij is een Bilderberger, en dat zijn juist de mensen die de burger klein willen houden. De elite hebben ook genoeg poen om dit gebeuren op te vangen. Je hoort ook nooit niets over kerosine belasting, je hoort ook nooit iets over die uitstoot, terwijl de grote vluchten al snel meer als 200 ton aan brandstof verbranden in een enkele vlucht. En kijk eens op https://www.flightradar24.com/52.44,12.62/6 hoeveel er in de lucht hangen!

  11. Henk dJ 9 oktober 2018 om 19:25 - Antwoorden

    Wat ik mis in dit verslag, is hoeveel deelnemers er waren aan deze conferentie.

    Blijkbaar waren er “Vooraanstaande wetenschappers vanuit de gehele wereld”, dan zou je verwachten dat er honderden of duizenden deelnemers zouden zijn – een beetje zoals in Seoul-2018

    Maar het verslag vermeldt helemaal geen “Vooraanstaande wetenschappers”. De enige ‘wetenschappers’ die worden vemeld, zijn marginale wetenschappers met (bijna) geen enkele wetenschappelijke studie op hun naam. Verder kwamen ze ook niet met degelijke resultaten op de proppen, want hetgeen ze presenteren zijn “mechanismen die nog niet goed worden begrepen”.

    Eventjes googlen, en het werd direct duidelijk: de organisatoren (Independent Committee on Geoethics) blijken AGW-negationisten te zijn, geassocieerd met onder ander de lobbygroep Heartland Institute en andere organisaties, en bevat al de “usual suspects” als bestuursleden http://www.desmogblog.com/independent-committee-geoethics

  12. Stan 14 oktober 2018 om 23:28 - Antwoorden

    Wat gedachten en een heleboel vragen:

    In het klimaatdebat gaat het vooral om temperatuur. Maar is het wel handig om hier de focus op te leggen?
    Is er niet iets anders dat ook aandacht verdiend? Zoals bijvoorbeeld de hoeveelheid bewolking en het gedrag daarvan?

    Studies tonen aan dat wolken een netto koelend effect hebben.
    Dus meer wolken zorgen voor een lagere temperatuur. Als dat vast staat, dan is het misschien slimmer om het te gaan hebben over ‘golbal increase of clouds’.
    Daarnaast komt er regen en sneeuw uit wolken, en die kunnen ook voor problemen zorgen.
    Misschien is die neerslag wel een veel relevanter probleem voor onze beschaving dan de overdreven stijging van de zeespiegel.

    Die lang verwachte daling of stijging van de temperatuur wil maar niet komen, wordt hier regelmatig gezegd.
    Maar is er dan een andere ontwikkeling die wel al zichtbaar is?

    Er is wel degelijk klimaatverandering, want die is er altijd. Het kan zijn dat het kouder wordt, warmer, of dat de temperatuur gelijk blijft.
    Wat is op dit moment een zichtbare verandering die voor ons op kortere termijn ook relevant kan zijn (naast de temperatuur)?

    Is het misschien zo dat er de laatste tijd een verandering is geweest in wolkvorming?
    Zijn er meer wolken?
    Zijn wolken dikker?
    Valt er meer neerslag uit?
    Vormen de wolken zich sneller?
    En laten ze de neerslag sneller los?
    Zijn er daardoor gebieden in de wereld die nu juist droger zijn? Mede veroorzaakt door schommeling in de warmteverdeling op aarde?
    Of weersevenementen waarbij neerslag over een kleiner gebied valt? In een kortere tijd?
    Valt er meer regen of sneeuw op momenten die niet normaal zijn?
    Geeft dit reden om te denken dat wolkvorming zal blijven toenemen en het dus op den duur kouder zal worden?

    • Ronald 14 oktober 2018 om 23:46 - Antwoorden

      Dat zijn me nogal wat vragen, Stan, maar van de sceptici hier ga je hierop geen antwoorden krijgen, want die hebben werkelijk geen idee. Die voorspelling durf ik wel aan. Ik kan je wel aan een heel aantal antwoorden helpen, maar wacht toch eventjes af of er een scepticus voorbij komt die de stoute schoenen durft aan te trekken.

      • Stan 15 oktober 2018 om 00:04 - Antwoorden

        Ik ben benieuwd!

      • Anne 15 oktober 2018 om 01:23 - Antwoorden

        Ik ben ook benieuwd Stan want Ronald zou het antwoord wel moeten weten. Alleen hij verzuimt… waarom is me niet duidelijk.
        Misschien iemand met een wetenschappelijk groot ego die desondanks beter zou moeten weten?

      • Anne 15 oktober 2018 om 01:24 - Antwoorden

        Superioriteit leid/lijd iig nooit tot verlossing…

      • Anne 15 oktober 2018 om 01:26 - Antwoorden

        Met een t op het eind waar nodig…
        Te moe voor spellingscontrole, welterusten iedereen, morgen gezond weer op 😉

      • Hans Erren 15 oktober 2018 om 06:22 - Antwoorden

        De neerslagtrend in Nederland is dat het natter wordt, een droge zomer past dus niet in die verwachting.

        De temperatuurtrend in Nederland is dat de temperatuurstijging minder hard gaat is dan het wereldgemiddelde, een sterke temperatuurstijging past dus niet in die verwachting.

        De zeespiegeltrend in Nederland is dat er geen versnelling zit in de zeespiegelstijging, een versnelling van de zeespiegelstijging past dus niet in die verwachting.

        Kortom, waar maak je je druk om?

        • Henk dJ 15 oktober 2018 om 06:59 - Antwoorden

          “Kortom, waar maak je je druk om?:
          De rest van de wereld, misschien?
          Klimaatproblemen stoppen niet aan de grens.

        • Ronald 15 oktober 2018 om 07:38 - Antwoorden

          Hans E,
          Punt 1 klopt, punt 2 klopt niet, punt 3 klopt niet

        • Bart Vreeken 15 oktober 2018 om 09:55 - Antwoorden

          Tsja Hans Erren, zoals je weet geven resultaten uit het verleden geen garantie voor de toekomst. Maar het is natuurlijk wel interessant om naar het verleden te kijken, niet alleen voor de trend maar juist ook voor de schommelingen in de trend en de extreme situaties.

          Inderdaad in Nederland valt steeds meer regen. Eén droog jaar verandert dat niet. Het is wel denkbaar dat in een natter wordend klimaat er ook extremere droogtes op gaan treden. In mijn berekening was de droogte van dit jaar op het hoogtepunt extremer dan enig ander moment sinds 1906. Of dat een toevalstreffer is durf ik niet te zeggen.

          http://www.logboekweer.nl/Neerslagoverschot/Nederlandse_Droogteperiodes_In_Beeld.pdf

          Hoe kom je erbij dat de temperatuurstijging in Nederland minder is dan het wereldgemiddelde? Sowieso warmt het land sneller op dan de oceanen. In Nederland speelt ook verandering in windrichting mee, wat extra opwarming oplevert.

          Inderdaad is in NL geen versnelling van de stijging van de zeespiegel waar te nemen. De grote onbekende factor voor NL in de toekomst is de respons van de ijskap op Antarctica.

    • Noud Vermeulen 15 oktober 2018 om 04:22 - Antwoorden

      Dat zijn inderdaad nogal wat vragen en om Ronald’s bewering te logenstraffen, hierbij één begin van een antwoord door een scepticus.
      Wolken vormen zich vrijwel dagelijks. Voor wolkenvorming is de snelheid waarmee de grenslaag mengt met de bovenliggende lagen, de belangrijkste variabele. In de klimaatmodellen is dat een parameter.

      Zo’n 10 jaar geleden heeft een Delftse klimaat-onderzoeksgroep dat fenomeen laten modelleren en onderzoeken door een promovendus. Daar kwam uit dat die parameter 2-3 ordegroottes verkeerd zat. De snelheid van menging is 100-1000 maat groter dan aangenomen in de parameter.
      Niettemin hoorde ik hem in een radiointerview zeggen dat dat geen reden was om de parameter bij te stellen. Mijn schoenen vielen op dat moment uit en ik vermoed ook bij een aantal meteorologen.

      Die gingen, in tegenstelling tot de klimatologen, wél aan de gang met dit nieuwe inzicht. Die zaten overigens niet in de Bilt, maar in de USA. Dat heeft geresulteerd in een RASP/BlIPMAPS model, waarmee verticale luchtbewegingen kunnen worden beschreven. De dagelijkse voorspellingen die hiermee nu gedaan worden zijn ongelooflijk betrouwbaar en zelfs tot 3 dagen vooruit zijn het waardevolle schattingen.

      Als zweefvlieger maak ik daar dankbaar gebruik van om te beslissen of ik zal gaan vliegen en in welke richting. En als ik dan weer eens een dag genoten heb van het spel met de weer en de wolken, ga ik op een rustig moment rekenen. En is mijn conclusie dat convectie vele malen belangrijker is dan straling. En als ik dan weer dat simplistische stralingsmodelletje van Trenberth zie, moet ik lachen en huilen tegelijk.

      Lachen omdat de klimaatwetenschapper (de promovendus) de kat de bel heeft aangebonden, waardoor ik nu trefzekerder kan vliegen. Huilen omdat de klimaatwetenschap haar eigen onderzoeksresutaten negeert.

      • Boels 15 oktober 2018 om 06:38 - Antwoorden
        • Noud Vermeulen 15 oktober 2018 om 09:16 - Antwoorden

          Nee, dat was het niet; dat is van L&R. Dat gaat over de grenslaag tussen een vleugel en de lucht. Het begrip grenslaag in de meteo is een andere: wanneer en hoe begint de, zeg onderste 1000m lucht die is opgewarmd door de zon, zich te mengen met stabiele lagen.
          Het origineel kan ik even niet vinden; de podcast met de opmerkelijke uitspraak al evenmin……..

      • Stan 15 oktober 2018 om 08:27 - Antwoorden

        @Noud,

        “Voor wolkenvorming is de snelheid waarmee de grenslaag mengt met de bovenliggende lagen, de belangrijkste variabele”

        Volgens de meest recente studies is de belangrijkste parameter voor wolkvorming de hoeveelheid kosmische straling, als ik mij niet vergis.
        Maar dit is ook interessant.

    • Hermie 15 oktober 2018 om 10:07 - Antwoorden

      Te veel vragen voor mij Stan, misschien kan je eens een mailtje sturen naar het KNMI. Wat ik wel voor je zal bijhouden is de komst van de komende kleine ijstijd…. Over een paar maanden is het al zo ver!!!! Het lijkt er nog even niet op met dit prachtige nazomer weer, maar ga maar alvast dikke truien en handschoenen kopen. https://www.blikopnieuws.nl/wetenschap/246056/wetenschappers-vrezen-begin-mini-ijstijd-in-2019.html
      Verder had je het goede idee om waarnemingen met het Corbijn model van tien jaar geleden te gaan vergelijken….Ik wacht nog in spanning op die resultaten. Wat zijn je bevindingen?

      • Stan 15 oktober 2018 om 11:16 - Antwoorden

        Goh 🙂
        Ik ga daar binnenkort eens naar kijken Hermie.

    • Stan 15 oktober 2018 om 14:51 - Antwoorden

      Hier een methode die de wolkdekking ontwikkeling meetbaar maakt.
      Dit gaat dmv planetshine / earthshine.

      https://en.wikipedia.org/wiki/Planetshine

      “Studies of earthshine can be used to show how the Earth’s cloud cover varies over time. Preliminary results show a 6.5% dip in cloud cover between 1985 and 1997 and a corresponding increase between 1997 and 2003.”

      Recentere data hiervan heb ik nog niet gevonden

  13. Stan 15 oktober 2018 om 08:42 - Antwoorden

    Nog een aantal wildere ideeen:
    Kan zijn dat het nergens op slaat of al bekend is, maar wat maakt het uit? Wie weet kan iemand er wat mee.

    In het verhaal over de invloed van de zon op het klimaat op aarde, lees ik dat er 2 fluxbewegingen worden aangenomen. Ik interpreteer dat als 2 draaiingen los van elkaar.
    Kan het zijn dat de aarde (of iedere planeet) meerdere verschillende draaibewegingen in zich heeft?
    De aarde draait om zijn as. Maar draait de kern van de aarde misschien de andere kant op? Over dezelfde as? Een soort gyroscoop die de stand van de draaias van de aarde stabiel houdt.

    Ik las op de website van Klimaatgek iets over dat de draaisnelheid van de aarde van invloed is op de winden. En dat dat ook effect heeft op het klimaat.

    Ik kan me zo voorstellen dat als de zon minder actief wordt dat dat invloed heeft op de draaisnelheid of -heden van de aarde.
    En als de draaisnelheid van de kern van de aarde verandert dan zal dat misschien de centripetale kracht veranderen waardoor meer lava naar de oppervlakte van de aarde wordt geslingerd. Wat als gevolg heeft dat vulkanen actiever worden.

    Ik ben ook wel geinteresseerd in de abionische olie theorie, die door o.a. Mendeljeev (periodiek systeem) is geopperd in het verleden.
    In een documentaire zag ik laatst dat er bepaalde olievelden zijn die waarvan men dacht dat ze uitgeput waren. Na tientallen jaren blijkt nu dat de velden weer volgelopen zijn.
    Ook dat kan duiden op een verhoging van de centripetale kracht van de kern van de aarde.

    Wie waagt zich hier aan?
    Ik kon deze gedachten niet terugvinden in het rapport van de Porto conferentie.

    • Dirk Visser 16 oktober 2018 om 21:45 - Antwoorden

      Stan,
      De vaste kern van de aarde draait iets sneller dan de aardkorst, één omwenteling extra in ~400 jaar. De vloeibare buitenkern draait blijkbaar iets langzamer dan de aardkorst.

      Olie en gas worden niet aangetroffen op de plek waar ooit materiaal uit de biosfeer (kerogeen) is afgezet. Olie en/of gas wordt gevormd in een kerogeen houdende laag, migreert en kan zich eventueel ergens ophopen (olie- of gasveld). Als een veld leeg gehaald is, kan dat zich blijkbaar weer vullen.

      Draaiimpuls van de atmosfeer en lengte van de dag hebben sterke correlatie, echter de wind beïnvloedt de lengte van de dag, jaarlijkse variatie ~1 ms. Het smelten van Antarctisch ijs beïnvloedt ook de daglengte, dat is echter nog niet aan te tonen.
      Als al het ijs gesmolten is, is de daglengte ~ 0.5 s langer dan nu.

  14. Stan 15 oktober 2018 om 09:44 - Antwoorden

    Verdere gedachten hier op:

    Kijkend naar de wetten van Newton.
    Actie = – reactie
    Wet van behoud van energie

    Als de buitenkant van de aarde langzamer gaat draaien, zal de kern van de aarde sneller gaan draaien. Daardoor zal de kern warmer worden.

    Omdat de natuur streeft naar evenwicht (wet van behoud van energie), zal de buitenkant van de aarde kouder worden als de kern warmer wordt.

    Ook interessant in dit kader is de verplaatsing van de continenten gedurende de geschiedenis.
    Wellicht komt dit ook doordat de aarde in het verleden een snelle draaiing van de buitenkant heeft gekend.
    Als de buitenkant minder snel gaat draaien, dan zullen de oontinenten mogelijk weer langzaam naar elkaar toe gaan bewegen.

    • Stan 15 oktober 2018 om 20:27 - Antwoorden

      Wat is het toch leuk als iets wat je eventjes bedenkt nog blijkt te kloppen ook. Althans voor een deel tot nu.

      In 2013 hebben wetenschappers blijkbaar voor het eerst aangetoond dat de kern en de buitenkant van de aarde dezelfde kant op draaien.
      En dat er nog een laag tussen zit, die precies de andere kant op draait.

      https://newscientist.nl/nieuws/de-aardkern-draait-sneller-dan-de-aarde-zelf/

      Waar ik nog bewijs voor zoek is:
      – Is de buitenkant van de aarde langzamer gaan draaien?
      – Is de tussenlaag sneller gaan draaien?
      – Wordt deze laag warmer?
      – Worden daardoor vulkanen actiever / vullen olievelden zich?
      – Reageert de buitenkant van de aarde inderdaad op het warmer worden van de kern, door een afname van de temperatuur?

      Wellicht niet zo moeilijk om een antwoord op te vinden.
      Of als het niet al gedaan is, onderzoek dat in theorie gedaan kan worden. Met name de eerste 3 vragen moeten kunnen worden onderzocht.

      Op Wikipedia staat wel interessante informatie over het aardmagnetisch veld. Er valt o.a. te lezen dat tot op heden het ontstaan van dit veld nog niet volledig bekend is. Er zijn verschillende theorien over.
      https://nl.wikipedia.org/wiki/Aardmagnetisch_veld

      Verder frappant in dit artikel van Wikipedia:
      “Afname van het magneetveld
      Sinds het begin van systematische metingen rond 1830 is de sterkte van het aardmagnetisch veld met ongeveer 10% afgenomen. In de 20e eeuw alleen bedroeg de afname 6%. Dit is een zeer snelle verandering op een geologische tijdschaal gezien, die tot nog toe niet is verklaard.[bron?] Zo zou volgens berekeningen het veld al na ongeveer 10.000 jaar verdwenen kunnen zijn, vooropgesteld dat de interne opwekking van het magneetveld geheel zou wegvallen. Dit is echter langzamer dan de waargenomen afname, waardoor het vermoeden is ontstaan dat het veld bezig is om te draaien. Hierbij zou een tegenovergesteld veld opgebouwd worden terwijl het huidige veld versneld wordt afgebroken.[bron?]”

      Het bovenstaande stuk tekst interpreteer ik als volgt:
      Sinds ongeveer 1890 is de buitenkant van de aarde warmer geworden. Dat moet betekenen dat de kern sinds 1890 kouder is geworden.
      Een koudere kern betekent dat de rotatiesnelheid van de tussenlaag lager is geworden in de periode 1890 tot start nieuwe kleine ijstijd.
      En dat verklaart mogelijk de afname van de sterkte van het aardmagnetisch veld sinds 1890 (in het artikel 1830 omdat de metingen toen begonnen zijn).
      Overigens zou ik dan verwachten dat de veldsterkte dan weer toeneemt met het inzetten van een nieuwe kleine ijstijd.
      Dat lijkt me ook logisch als gevolg van de afname van het elektromagnetisch veld van de zon.

      Waar dit alles toe zou kunnen leiden is een inzicht dat met de rotatiesnelheden van de 2 verschillende rotaties van de aarde, langere periodes van afkoeling of opwarming voorspeld kunnen worden.

      Welke wetenschappelijk onderlegde Climategater kan hier iets zinnigs over zeggen?
      Of is er misschien een echte wetenschapper die hier iets over kan zeggen?

    • Stan 15 oktober 2018 om 21:09 - Antwoorden

      Nog wat verder dan maar:

      De wisseling van de polen lijkt zeer onwaarschijnlijk, volgens wetenschapper Lennart de Groot:
      https://www.nemokennislink.nl/publicaties/brengt-afnemend-aardmagnetisme-ons-in-de-problemen/

      En een recente studie heeft aangetoond dat tijdens een zonnestorm, tijdelijk de sterkte van het aardmagnetisch veld afneemt.
      En dat deze reactie direct volgde op de zonnestorm.
      Wat aannemelijk maakt dat de sterkte van het aardmagnetisch veld toeneemt, als de activiteit van de zon afneemt.
      https://www.kijkmagazine.nl/space/tijdelijke-breuk-in-aardmagnetisch-veld-geconstateerd/

    • Stan 15 oktober 2018 om 21:38 - Antwoorden

      Nog eentje dan:

      http://www.desterren.net/nieuws/850/verband-tussen-magnetisch-veld-en-klimaat/

      De theorie over CO2 in dit artikel lijkt me niet te kloppen.
      Wel staat er hard in dat uit het verleden kan worden aangetoond dat abrupte toenames van het aardmagnetisch veld hebben geleid tot snelle een snelle daling van de temperatuur.
      Mogelijk kun je ook zeggen: geleidelijke toename van het aardmagnetisch veld leidt tot geleidelijke daling van de temperatuur. Wat minder alarmistisch.

      “Het verband tussen klimaat en aardmagnetisch veld werd allang verondersteld op basis van geo/archeologische studies. Daaruit blijkt onder meer dat abrupte toenames van het aardmagnetisch veld in de laatste 4000 jaar voor Christus samenvallen met snelle temperatuurdalingen. Ook sinds 700 na Christus treden vergelijk-bare correlaties op.”

    • Stan 16 oktober 2018 om 00:16 - Antwoorden

      Wie is hier zo flauw om op al mijn berichten een duim omlaag te geven?
      Kom op, dan op zijn minst een reactie ajb 😉

      Ik denk overigens dat voor het langere termijn voorspellen toch beter gekeken kan worden naar de invloed van de nabijgelegen planeten op de zon.

      “De variatie van de zonneactiviteit (in het bijzonder gemeten aan de hand van het aantal zonnevlekken) kan worden verklaard uit analyses van de bewegingen van de planeten. De zwaartekracht van de grootste planeten (Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus) is van een orde van grootte die voldoende is om de positie van het zwaartepunt van het zonnestelsel meetbaar te beïnvloeden, afhankelijk van de positie van die planeten.”

      • cathrien 16 oktober 2018 om 00:49 - Antwoorden

        Wie denk je?

        Ik probeer wat je schreef te begrijpen, maar daarvoor is het nu te laat. Ben ik ook te veel leek.

        Maar het betrekken van het heelal staat mij wel aan, kan ik me uit laten leggen door een amateur astroloog.

        • Boels 16 oktober 2018 om 07:39 - Antwoorden

          Astroloog?
          Ik neem aan dat je astronoom bedoelt.

          • Stan 16 oktober 2018 om 10:10

            Waar de astronomen of astrofysici momenteel mee bezig zijn lijkt mij veel verband te hebben met astrologie. Astrologie is niet alleen maar horoscoopjes op teletekst van para Patty.
            Een paar eeuwen geleden vormden astrologie en astronomie 1 en dezelfde wetenschap. Op een gegeven moment is dat los getrokken.

            Wat de wetenschappers nu op overigens hele geavanceerde en vernuftige wijze ontdekken lijkt op oude inzichten uit de astrologie en kennis over het klimaat van inheemse volkeren. Die dat op basis van jarenlange observaties hebben ontdekt en steeds doorverteld. Er lijkt niks nieuws onder de zon wat dat betreft.
            Maar ik zou deze discussie verder maar niet voeren omdat dat toch maar weer verdere handvatten geeft om de laatste inzichten allemaal als onzin en bijgeloof af te doen.

            Het is wel goed dat met momenteel geaccepteerde wetenschap oude inzichten worden bewezen. Misschien dat het daardoor wel serieus genomen zal worden.

        • Stan 16 oktober 2018 om 11:00 - Antwoorden

          @Cathrien het is met VWO natuurkunde kennis en wat gezond verstand goed te begrijpen.

          Een wetenschapper vormt zijn hypothese ook door logisch bepaalde nieuwe inzichten aan elkaar te koppelen. Daar hoef je in principe geen wetenschapper voor te zijn. Een beetje fantasie, creativiteit en een open blik helpen wel.

          Het werk dat de wetenschapper vervolgens doet om die hypothese te bewijzen is iets dat een leek niet kan. Je moet beschikken en kunnen omgaan met geavanceerde meet apparatuur. Soms lastige berekeningen uitvoeren en de data op de juiste manier kunnen interpreteren.
          Dat stuk kunnen we beter volledig aan de wetenschappers overlaten. Mits ze niet politiek gestuurd zijn natuurlijk.

          • Cathrien stroink 16 oktober 2018 om 12:05

            Aan VWO natuurkunde schort het bij juist!

            Heb gezond verstand bijna bij de vleet, dus kan een eind komen.

    • Stan 16 oktober 2018 om 10:27 - Antwoorden

      Veel klopt ook wel met de tekst van het artikel van deze post;

      “Wat de winden betreft waren verschillende sprekers (Nils–Axel Mörner, Piers Corbyn, Nicola Scafetta) vooral geïnteresseerd in de kwestie van de lengte van de dag. Dit komt overeen met het werk van Vincent Courtillot, waaruit duidelijk naar voren komt dat de variatie in de rotatiesnelheid van de aarde (die sinds de jaren 1960 nauwkeurig kan worden gemeten) correleert met klimaatkenmerken, door het effect van aardrotatie op zonale winden.”

      Dat is ook wat ik denk: de lengte van de dag oftewel de rotatiesnelheid van de buitenkant (en binnenste kern) van de aarde heeft effect op het klimaat. Maar het gaat denk ik verder dan alleen effect op winden. Die bepalen denk ik vooral de warmte verdeling.

      Verder heeft iemand een comment geplaatst over nog een presentatie die het heeft over dat met slechts de druk en temperatuur op verschillende planeten voorspellingen gedaan kunnen worden over toekomstig klimaat.
      Ook dat kan ik dan verklaren: de temperatuur en druk van de buitenkant van een planeet (het vaste oppervlak en de atmosfeer die daar aan grenst) zeggen direct iets over de sterkte van het elektromagnetisch veld van die planeet.
      Zet je wat planeten bij elkaar in een model en laat je ze de banen afleggen die ze volgen op de juiste snelheid, dan kun je observeren hoe de elektrische veldsterktes van de in het model opgenomen planeten elkaar beïnvloeden. Dan kijk je hoe het veld van de aarde daar op reageert. En vervolgens redeneer je weer terug naar wat dat voor de temperatuur van de buitenkant van de aarde betekent.

      • Stan 16 oktober 2018 om 10:37 - Antwoorden

        De gedachte die ik heb lijkt hier goed bij aan te sluiten.
        Een comment van Leon van 9 oktober waar nog niet op gereageerd is. Leon, vind je het leuk om te reageren?

        Als het goed is, dan is er op dag 1 in de ochtend ook een praatje geweest van Ned Nikolov; “Implications of semi-empirical planetary temperature model foe a new understanding of Earth’s climate history”. Zie hier https://www.researchgate.net/publication/326882331_Th_Porto_Climate_Conference_Volume#page=87
        en hier http://notrickszone.com/2018/09/24/climate-scientist-karl-zeller-sums-up-the-discovery-that-pressure-not-co2-determines-planets-temps/

        Ik ga de artikelen lezen

        • Stan 16 oktober 2018 om 20:31 - Antwoorden

          Ik heb even het filmpje gekeken van Ned Nikolov en Karl Zeller.

          @Hans Labohm, mag deze ontdekking van Nikolov en Zeller binnenkort nog een keer als losse post geplaatst worden? Dit vind ik echt bijzonder!
          Met alleen de atmosferische druk van een planeet en de afstand van de planeet tot de zon kunnen ze de temperatuur van een willekeurige planeet bepalen. En dat hebben ze dan ook gedaan voor klimaatverandering in het verleden van de aarde en het bleek te kloppen.

          Waar ik het hierboven nog had over meerdere planeten in een model bij elkaar zetten en bestuderen hoe de elektromagnetische veldsterktes van de verschillende planeten veranderen als de planeten hun banen afleggen, lijkt het door Nikolov nog makkelijker te zijn.
          De zon is blijkbaar de leidende planeet in ons zonnestelsel (dit klinkt eigenlijk wel heel erg logisch 🙂 ) en de veldsterkte van de zon bepaalt de veldsterkte van alle andere planeten in het zonnestelsel. De zon is blijkbaar leidend.
          De veldsterktes van de andere planeten worden dus gestuurd door de zon. Daaruit volgen dan waarschijnlijk weer de banen en baansnelheden die de planeten afleggen.
          Dus de veldsterkte van een planeet is bepalend voor de baan die de planeet om de zon aflegt en niet andersom.

          De insteek van Nikolov sluit inderdaad heel goed aan bij de gedachte waar ik mee bezig ben. Het is in de basis denk ik hetzelfde.
          Het enige nadeel aan de ontdekking van Nikolov en Zeller vind ik dat ik niet kan begrijpen hoe dit dan werkt. Ik mis de uitleg er achter.
          Ze kunnen wel laten zien dat het blijkbaar klopt, maar het is lastig om anderen te overtuigen waarom het dan klopt.
          Dan moet je weer snappen hoe de Buckingham pi theorem werkt, en dat snappen maar weinig mensen lijkt me. Ik in ieder geval niet ondanks wat wiskunde vakken op de TU.
          Dat werkt niet mee om dit geaccepteerd te krijgen. Ook al dien je een paper in met je naam achterstevoren 🙂

          Hier nog een leuk filmpje om er wat meer voorstelling van te kunnen maken:
          https://schooltv.nl/video/onze-zon-het-centrum-van-ons-zonnestelsel/

          • Andre Bijkerk 16 oktober 2018 om 20:59

            Stan

            Met de navolgende zoekcode in google of zo kun je zien dat we in het verleden aandacht hebben geschonken aan het werk van Nikolov en Zeller:

            nikolov site:climategate.nl

            bijvoorbeeld: https://www.climategate.nl/2017/08/gravito-thermal-effect-dispuut/

            Ik ben nu met vakantie maar ik ben bezig met een post daarover, met name de implicaties daarvan voor de variatie in de paleo-atmosfeer uit het verre geologisch verleden en hoe je daarmee onmogelijke raadsels zou kunnen oplossen.

          • Stan 16 oktober 2018 om 21:10

            Bedankt Andre!

          • Hans Labohm 16 oktober 2018 om 21:16

            Stan,

            Je schrijft:

            ‘@Hans Labohm, mag deze ontdekking van Nikolov en Zeller binnenkort nog een keer als losse post geplaatst worden?’

            Wat mij betreft graag. Zou je zelf daar een bijdrage voor de hoofdpagina voor willen leveren?

            Liefst met suggesties voor afbeeldingen.

          • Stan 16 oktober 2018 om 22:04

            @Hans Labohm

            Leuk! Ik lees dat Andre Bijkerk al een artikel over Nikolov en Zeller in de pen heeft zitten.

            Als het ok is zou ik wel een stukje willen schrijven over de alternatieve hypothese waar ik mee aan het spelen ben. Dan probeer ik er een overzichtelijk geheel van te maken met wat plaatjes.

          • Hans Labohm (Hoofdredacteur)
            Hans Labohm (Hoofdredacteur) 16 oktober 2018 om 23:12

            Stan,

            Verras me maar.

        • Stan 16 oktober 2018 om 21:01 - Antwoorden

          Verder is er nog het werk van Svensmark.
          Dat zegt volgens mij alleen dat als het elektromagnetisch veld van de zon afneemt, dat er meer kosmische straling naar de aarde gaat, waardoor er meer wolkdekking ontstaat. En omdat wolken een netto afkoelend effect hebben, krijg je dan een koudere planeet aarde.
          Of heeft Svensmark nog andere dingen ontdekt die hier mee samenhangen?

    • Stan 16 oktober 2018 om 21:07 - Antwoorden

      Het warmer worden van de sneller draaiende kern van de aarde door toenemend wrijving overigens.

      • Stan 16 oktober 2018 om 23:18 - Antwoorden

        Ik blijf nog wat stoeien.
        Een eerdere opmerking klopte toch niet helemaal.

        Met het model van Nikolov en Zeller gebruik je de afstand tot de zon en de atmosferische druk om de temperatuur te kunnen bepalen.
        Die druk kun je alsnog niet voorspellen lijkt me. Dus terugkijken in het verleden kun je hier heel veel mee. Maar voor voorspellingen is het niet direct toepasbaar.

        Dat is ook het geval lijkt me bij mijn gedachte.
        Je moet namelijk wel weten wat de zon gaat doen in de toekomst. Vervolgens als je dat zou weten, dan kun je het elektromagnetisch veld van de aarde bepalen.

        Daarvoor moet je toch alle planeten van ons zonnestelsel in een model zetten en dan kijken hoe de velden relatief t.o.v. van elkaar gaan veranderen om de veldsterkte van de aarde te bepalen. Daarna kun je dan kijken of het warmer of kouder wordt.

        Volgens deze route (bijvoorbeeld toenemend elektromagnetische veldsterkte):
        Om een sterker magnetisch veld te krijgen zal de tussenlaag van de aarde sneller moeten gaan draaien.
        Door meer wrijving tussen de verschillende lagen zal er meer warmte ontstaan in de tussenlaag en meer centripetale kracht vanuit de tussenlaag naar de aardkorst.
        De aardkorst en atmosfeer zullen als tegenreactie (3e wet Newton) langzamer gaan draaien.
        Omdat de aarde naar evenwicht streeft zal als reactie op de warmere tussenlaag, de aardkorst en de atmosfeer afkoelen.
        Dit gebeurt dan waarschijnlijk door middel van veranderingen van het elektromagnetisch veld. Die veranderingen brengen veranderingen in o.a. de straalstroom en de golfstroom.
        Tegelijk treedt het door Svensmark ontdekte verschijnsel op van meer wolkvorming door meer kosmische straling. Dat een koelend effect heeft.
        Het sterkere elektromagnetische veld van de aarde laat relatief gezien minder kosmische straling door, maar de veldsterkte van de zon is juist afgenomen en de zon laat dus juist relatief gezien meer kosmische straling door naar de aarde. Netto dus een toename van kosmische straling op aarde.

      • Stan 17 oktober 2018 om 01:04 - Antwoorden

        Je kunt dit ook nog verder doortrekken naar de zon.
        Ons zonnestelsel staat natuurlijk niet stil in het universum, maar beweegt om het galactisch centrum en komt dus op zijn beurt weer in de buurt van andere planeten en sterren met een bepaald elektromagnetisch veld.

        Daarnaar kijkend kun je vermoedelijk de sterkte van het elektromagnetisch veld van de zon voorspellen. En dan is het verhaal compleet.

        Paar minuten later nu:
        Het zit toch iets anders: de sterkte van het elektromagnetisch veld van de aarde is de laatste jaren alleen maar afgenomen. Ik heb nog nergens kunnen vinden of daar verandering in is gekomen de laatste tijd.

        Er van uit gaand dat de veldsterkte van de aarde afneemt, net als de zon, kan dat alleen verklaard worden door een andere planeet of ster die in de buurt van ons zonnestelsel komt.

        En dat brengt ons dan bij Konstantin Batygin: https://en.wikipedia.org/wiki/Konstantin_Batygin
        En Planet 9: https://www.youtube.com/watch?v=5-J6gW_w_Hs

Geef een reactie

Conform ons Privacybeleid maken wij gebruik van Cookies om onze website beter te laten werken. OK