Een gastbijdrage van Erwin Booij.

Het lijkt wel alsof het nog steeds erger wordt met de CO2 en de uitstoot berekeningen. Het steeds dieper wortelende geloof in de mate waarin CO2 voor stijging zorgt van de van de gemiddelde wereldtemperatuur begint in ons land het verschijnsel van een Religie te krijgen. Iets waar steeds meer mensen in geloven en waarvan het dagelijks leven doordrongen wordt als de enige en echte Waarheid. Kortom, dat waar bijna alles om draait.

Toekomstige kettingen

Bijvoorbeeld wat we komende jaren gaan eten, hoe onze huizen er uit gaan zien en waar we wonen, waarheen we ons vervoeren, met welk auto we mogen rijden, hoe we onze vrije tijd doorbrengen. De CO2 leidt ons de toekomst in.

Een korte zijsprong hierbij is dat alles wat op dit moment handige digitale gadgets zijn en ‘smart’ lijkt in auto en ons huis , dat deze software in die toekomst nog wel eens kan worden gebruikt ons gedrag ´dwingend´ bij te sturen. Ook binnenshuis. Bijvoorbeeld als we op ons nieuwe elektrische smart device staan te koken en het licht ineens uitgaat. Omdat we per ongeluk teveel watts opmaken. Want het heilige klimaatdoel, dat leidt straks ons leven toch?

 CO2 als de Almachtige

Want CO2 is als de nieuwe ´wereld omvattende God´. En media, politiek, wetenschap en het verdienende bedrijfsleven behoren steeds meer tot deze ‘CO2 Kerk van het Klimaat’. Wie twijfelt er nog aan het belang van CO2 voor het klimaat? Wie twijfelt er nog aan het beleid om met ontzettend veel euro’s de uitstoot terug te dringen?

Wie twijfelt lijkt op de roepende in de woestijn. Maar het bestaat toch niet dat wij met miljoenen Nederlanders niet realistisch en niet meer zelfstandig kunnen nadenken. Dat we vrijwel zonder kritiek gedachtenkronkels en risicovolle verstrekkende beslissingen zo maar aanvaarden?

Klimaatkerk beangstigt de jeugd

De CO2 wordt gebruikt als alles straffende God. En CO2  is net als God overal. Het CO2 natuurproduct zit overal. Het zit ook in ons, want wij ademen het uit, dus wij zelf zijn dan ook schuldig. En alles is zo langzamerhand doordrongen van de ‘CO2 Temperatuurstijgingswaarheid’.

Foto: Standaard.be.

Oh wee als wij de kwalijke uitstoot niet beteugelen…. We hebben daar alles voorover!  Een climax in deze gekte vond ik de protesten van kinderen in Brussel en andere steden. Kinderen die aangeven niet meer naar school te willen. Omdat de aarde als we zo doorgaan onbewoonbaar wordt en het dus allemaal toch geen zin meer heeft.  De verdoemenis vanuit de Klimaatkerk doet hier zijn werk door met de hel op aarde te dreigen. De arme kinderen zijn haar discipelen geworden. Ons wordt namelijk via alle klimaatkanalen constant een angstige CO2 temperatuurstijging aangepraat.

Uithangbord klimaat

Het woord klimaat is synoniem geworden aan CO2 en is een dagelijks onderwerp in de media. Dan gaat het ook vooral om warmterecords. Afkoelingen, of koude records, daar hoor je zelden over. Niet in het laatst omdat in echt koude gebieden erg weinig mensen wonen in tegenstelling tot de warmste werelddelen.

Het ´klimaat´ is in ons leven veel te belangrijk geworden. En heeft rare betekenissen gekregen. Wel eens gehoord van een ´klimaatstraat´? Het bestaat echt. En hoe eng vind ik dit. Is het niet erg dat er steeds meer mensen zijn die zover af zijn geraakt van de realiteit? Wegraken van de echt belangrijke zaken in het leven, van de dingen die er echt toe doen? Er zijn mensen die het leven in ons land willen veranderen, omdat ze daarmee denken iemands leven in Afrika te veranderen. Dat is wensdenken en fantasie denken zoals in de nog magische wereld van een kleuter.

D66 redt de planeet

Laatst zag ik op NPO een reclamespotje van D66. De trieste uitsmijter in dit blok vond de mededeling dat D66 wil werken aan het Klimaat. Kortom, dit op wereldschaal wel heel erg kleine onbeduidende partijtje wil dus wat doen tegen een mondiale temperatuurstijging. Want dat wordt er mee bedoeld. Ik zie dit is een schoolvoorbeeld van een organisatie die zich helemaal bij de kerk geeft geschaard en zich samen met andere gelovigen wereldwijd wentelt in de grootheidswaanzin om maar eventjes de ‘planeet te redden’.  Te redden waarvan precies? Rillingen en huiver. Want hoe zit het met de concrete problemen in ons eigen land? De planeet redden horen we steeds meer in Nederland en het Westen. En men meent dit ook nog. Eigenlijk is het van een stuitende arrogantie. Want onze planeet redt het al miljarden zonder ons.

Realiteit zoek

Dat er geen 1 op 1 relatie is van de CO2 en stijgende wereldtemperatuur kan iedereen zien die grafieken bekijkt. En de laatste jaren 2017 en 2018 geven gemiddeld een wat lagere temperatuur zien. Kortom, een kind kan zien dat er andere factoren zijn die temperatuurveranderingen bepalen. De bijdrage van CO2 hieraan is dus een theorie, een hypothese. Eentje die het verschijnsel op zich niet verklaart.

Temperatuurstijgingen (en ook dalingen) waren er en zijn er ongeacht de hoeveelheid CO2.  En daarom is het kiezen van CO2 als DE oorzaak van temperatuurstijging fout.

Onze verstandige leiders

Hoe bestaat het dan dat onze regering toch miljarden gaat uitgeven aan een doel dat zo overduidelijk onzeker is. Hoe kan het dat men zich baseert op een einddoel, dat is samengesteld uit een serie opeengestapelde kansberekeningen en aannames? Het is niet minder dan een gok is geworden. Maar wel een hele dure! De bijdrage van ons ‘enorme’ land aan een toekomstige hypothetische temperatuurdaling zal in deze berekeningen een paar honderdste delen van een graad Celsius bedragen.

Een minimale bijdrage aan een theoretisch einddoel. Het heeft daarentegen allemaal wel een realistisch afschuwelijk hoge financiële prijs.

Maar gelukkig. We zijn niet alleen. De andere 173 landen nemen dan de rest van deze hypothese voor hun rekening. Ze planten bijvoorbeeld wat extra bomen. Want alle andere landen hebben minder inwoners per vierkante kilometer dan onze stadstaat Nederland. Twintig ander landen in onze wereld werken er trouwens helemaal niet aan mee.

Een gokje met ons geld

Waarom doen wij voor zoveel onzekerheid een miljardenbijdrage? En als de economie van China tot stilstand komt, kunnen wij dan niet een paar miljoen minder uitgeven? Of als China hele rijen kolencentrales uit de grond stampt en verder niets compenseert? Of als een vulkaan gassen uitstoot die temperatuur verhogend werken, of heel veel stof waardoor juist afkoeling optreedt. Wat dan?

Of als die lastige netto CO2 berekeningen toch ineens een ander totaal geven.

Wat dan?

Tja en hier op aansluitend komt opnieuw weer even D66 in beeld. Want echt ziek (sorry, kan het niet anders formuleren) vind ik de reactie van D66 op het besluit van de rechter inzake Urgenda.

Want D66 Rob Jetten was gelukkig met de rechterlijke uitspraak om verplicht minder CO2 te moeten uitstoten. D66 staat daar helemaal achter. Want ‘de regering heeft de taak heeft de mensen te beschermen’.

Baudet, Jetten.

D66 fundamentalisme

Rob Jetten zegt hier dus feitelijk dat wij moeten worden beschermd tegen een (hypothetische) honderd duizendste graad van een (hypothetische) temperatuurstijging ‘eroorzaakt door een (hypothetische) bijdrage van CO2.

En dat we daarvoor desnoods maar ons gedrag voor moeten aanpassen. Of daarvoor extra moeten betalen.

Het interesseert hem niet dat dat het CO2-verhaal een hypothese is. Voor hem is de enige waarheid geworden. En dat de uitspraak onze keiharde realiteit treft, dat wij voor die waanzin nog iets meer moeten dokken, dat vind hij niet belangrijk. Want de extra CO2 compensatie ‘beschermt ons’. D66 behoort tot de fanatiekere gelovigen. Heiliger nog dan de rest.

Zorgen

Maar ik heb echt zorgen. Hoe gaan dergelijke politieke partijen in vredesnaam om met onze dagelijkse, veel dichterbij huis liggende problemen.

Komen daar ook allerlei vals gekleurde brillen, vreemde profetieën, fantasie-argumenten en onzin redeneringen aan te pas? Beangstigend vind ik het allemaal. Ik heb er geen ander woord voor. Zijn er nog wel verstandige, capabele en vooral praktische mensen om ons land te regeren? Mensen die wel geworteld zijn? De hele politiek zit vol met CO2- adepten. Onze regering wordt gevraagd om extra middelen voor onderwijs, gezondheidszorg, politie, pensioenen, het leger, enzovoorts. Vragen waar men al jarenlang moeilijk over doet. Echter, handtekeningen onder een heel erg duur klimaat akkoord gaat kennelijk zo maar!

Erwin Booij.

Appèl tot maatschappelijk verweer 

Het wordt echt tijd dat de gemeenschap zich gaat organiseren. Dat er in georganiseerde vorm een gezamenlijk verweer komt tegen de besluiten van onze vertegenwoordigers inzake klimaatbeleid. Een verweer moet alleen onder de noemer van het foute klimaatbeleid. Want anders worden we uit elkaar gespeeld.

Tegelijk vrees ik dat het inmiddels een te grote klus is iedereen op tijd te deprogrammeren. Dat het al te laat is. Te laat om ze op tijd met hun CO2-ballonnen weer op aarde te doen landen.