Wie is eigenlijk klimaatontkenner klimaatwetenschappelijke bevindingen. klimaatontkenning opwarming angst zaaien schuldbesef aanpraten.

Foto Shutterstock.

Een bijdrage van Jeroen Hetzler.

Ik kan mij indenken dat elke lezer met gezond verstand die kennis neemt van het klimaatbeleid, concludeert dat elke ratio hierin is zoekgeraakt. Pas wanneer men het verdienmodel van het Climate Industrial Complex erin betrekt, vallen de puzzelstukjes op hun plaats. Het gaat helemaal niet om gefundeerde klimaatwetenschappelijke bevindingen, maar om de voor dat verdienmodel geschikt geachte uitvinding, namelijk de CAGW-hypothese (vermeend door mensen veroorzaakte catastrofale opwarming). Deze uitvinding, in de wandeling klimaatcrisis gedoopt, is een geniaal instrument om argeloze kinderen en burgers de stuipen op het lijf te jagen. Angst zaaien en een diep schuldbesef aanpraten zijn de leidende thema’s van deze uitvinding teneinde het verdienmodel te borgen.

Het geniale van deze uitvinding is ook dat de bedenkers ervan, het Climate Industrial Complex, tevens een “oplossing” bieden. Deze “oplossing” luidt: los je schuld af door onze investeringen in inferieure “oplossingen” als windmolens, zonnepanelen, elektrische auto’s, warmtepompen en het verbranden van bossen als aflaat financieel te steunen. De burger/belastingbetaler krijgt zelfs geen keuze, maar moet die aflaat doen in de vorm van energiebelasting, ODE en via de post Netbeheer op de energierekening. De burger is in dezen elke zeggenschap ontnomen. Deze constructie is een succesvol samengaan van planeconomische ideologie en denivellering tot wederzijds voordeel, mits onder dictatoriale dwang. Frans Timmermans heeft zich dit tot zijn missie gemaakt.

Vast staat verder dat die inferieure “oplossingen” niets kúnnen oplossen door hun nietige vermogensdichtheid en weersafhankelijkheid. Zonder het “duurzame beschermgeld” ODE en extra belastingen, kan geen dier “oplossingen” bestaan zoals is gebleken, hoewel sommigen menen het tegendeel te kunnen aantonen met sommetjes die thuishoren in het toverboek van Harry Potter. Echter, door de onvermijdelijke afhankelijkheid van fossiele energie creëert dit overbodige, schaduwsysteem extra vraag naar fossiele energie. Ook uw elektrische auto en uw warmtepomp draaien op extra aardgas.

Het Climate Industrial Complex wil dit uiteraard graag zo houden.

Hoezeer normale menselijke logica het veld heeft moeten ruimen voor de CO2-obsessie van dit verdienmodel moge blijken uit het plan van het gas af. Men vervangt een hoog rendementsgasketel (96%) door met gas opgewekte stroom om te zetten in warmte via een warmtepomp. Dit ziet er dan zo uit:

Dus in plaats van:

gas elektriciteit warmte thuis

doen wij het in Nederland eenvoudiger:

gas→→→ →→→ warmte thuis

Bron.

Het is dan ook goed geweest dat Arjen Lubach zich hiermee op zijn eigen onnavolgbare, maar messcherpe, wijze bezig hield. De conclusie is eender als die van Rob Walter hierboven. Men bewandelt een inefficiënte weg om maar de aandacht af te leiden van de noodzaak van fossiele energie. Onlogisch en misleidend.

Bron.

Steeds duidelijker wordt dat, naarmate de metingen een ander verhaal vertellen en er ook ernstige twijfels zijn over de stelligheid van beweringen over klimaatrampen, alles toch moet worden geofferd op het altaar van de CO2-bezetenheid. Het landschap, de zee, de natuur, de boerenbedrijven, de visserij, de industrie, kortom, al onze bronnen van welvaart moeten eraan geloven alss de zonnekoning Timmermans zijn zin kan doordrijven. Kortom mitigatie i.p.v. adaptatie. In het licht van het verdienmodel van Big Climate ligt de voorkeur bij niet werkende mitigatie, ondanks dat Lomborg de maatschappelijke en economische voordelen, juist die voor Ontwikkelingslanden, van adaptatie heeft aangetoond.

Aldus wordt duidelijk waarom men om zich aan deze logica te onttrekken, van gekkigheid niet meer weet wat te bedenken. Bizar is het voorbeeld van Simon Rozendaal over aardgas maken met groene stroom:

De Delftse vernuftelingen hebben een oud chemisch proces afgestoft. In 1879 ontdekten de Franse chemici Paul Sabatier en Jean-Baptiste Senderens een methode om CO2 en waterstof met behulp van een katalysator te veranderen in CH4 en water. Delft Integraal meldt over dit magische gas dat het kan worden gebruikt als chemische bouwsteen voor de industrie (duurzame plastic!), maar tevens goed is op te slaan. Aldus kan het in een ‘fossielvrije toekomst’ functioneren als energiereserve. Wacht eens even, zegt nu hopelijk de lezer die bij de scheikundeles in de derde klas goed oplette. Dat CH4, dat is toch methaan? En dat is op zijn beurt toch het belangrijkste bestanddeel van aardgas? Die Delfts-Franse doorbraak is dus in wezen een truc om met groene stroom aardgas te maken? Ergo: als die Delftse vernuftelingen tot de conclusie komen dat synthetisch aardgas de poort vormt naar een duurzaam Arcadië, waarom moeten we in Nederland dan in ’s hemelsnaam nu al van het aardgas af?

Bron.

Welhaast morbide is dit voorbeeld voor toepassing van andere methodes:

In 2016 neemt begraven veel land in. Het gaat om 10m2 per persoon, met in totaal 40.000m2 ofwel 80 voetbalvelden. Bovendien zorgt de productie van de grafsteen voor CO2-uitstoot, tot zo’n 95kg CO2 per persoon. Ook bij cremeren komt CO2 vrij, zo’n 200kg CO2 per crematie.

Bron.

Tekenend voor de onmacht, daar de feiten de CAGW-hypothese (vermeend door mensen veroorzaakte catastrofale opwarming) weerleggen, is het verschijnsel ‘homogeniseren’ van data. Dit is een methode om op onnaspeurlijke wijze bewerken van historische datareeksen zodat zelfs een afkoelende trend sinds 1912 omgetoverd wordt in een opwarmend effect. Men leze enkele voorbeelden in hoofdstuk 16 (Dr Jennifer Marohasy) van Climate Change, the facts 2020. Ook onze KNMI heeft dit toegepast. Hierdoor werden de temperatuurmetingen van vóór 1951 met ongeveer een halve graad verlaagd om nooit ophelderde redenen, ook niet desgevraagd. Aldus verdwenen 16 van de 23 hittegolven van vóór 1951 met dit als gevolg: Vóór de correcties vonden er 23 hittegolven plaats in de periode 1901-1951 tegenover 19 hittegolven in de aanzienlijk langere periode 1951-2018 en kwamen hittegolven dus juist vroeger vaker voor. Door de temperatuurcorrecties van het KNMI verdwenen er echter 16 van de 23 ‘oude’ hittegolven en werd de verdeling dus 7 hittegolven in de periode 1901-1951 tegenover 19 in de periode sinds 1951.

Het KNMI heeft nooit adequaat gereageerd op de vele vragen hierover. Veelzeggend en weinig verheffend. Zie hier. Het is Hugo Matthijssen die er ook zijn vraagtekens bij zette. Zie hier.

Een laatste, maar niet het minste, voorbeeld betreft een organisatie Sargasso die gedreven door CO2-bezetenheid als een krolse pauw wil pronken met de veren van het eigen deugen door de jaarlijkse nummer 1 klimaatontkenner te benoemen en aan deze de gouden hockeystick toe te kennen. Een ‘prijs’ refererend aan de frauduleuze hockeystickgrafiek van M. Mann. Je moet maar durven. Zo lezen we bij de nominatie van dit jaar:

Stichting Clintel (Guus Berkhout en Marcel Crok) – sturen hun statement ‘Er is geen klimaatcrisis’ de wereld rond, adviseren klimaatontkenner Baudet, voeden angst met hun website RES In Beeld.

CLINTEL zou dus angst voeden. Pardon? Welke angst? Sargasso formuleert het zo:

Tot slot lanceerde Clintel dit jaar de website ‘RES In Beeld’ waarmee ze handig inspelen op de zorgen van burgers over plannen voor windmolens en zonneparken. Als je mensen niet kunt overtuigen van het wetenschappelijk gehalte je boodschap, dan maar inspelen op de emoties, zullen Berkhout en Crok gedacht hebben.

Bron.

Sargasso vindt kennelijk dat de burger geen recht van spreken heeft omdat deze de zingeving van de aanbede mitigatie als inferieure energiedragers betwijfelen. Typerend anti humaan en dictatoriaal zoals men kan verwachten van een dergelijke organisatie die het bestaat om de allerwegen als frauduleus ontmaskerde hockeystickgrafiek in te zetten als prijs. Het typeert Sargasso als een organisatie die slechts wil optreden als vazal van Big Climate. Immers, Sargasso ontkent het bestaan van klimaatschommelingen als Middeleeuwse Opwarming, Kleine IJstijd en onze Moderne Opwarming, laat staan de Romeinse Opwarming en Vroeg Middeleeuwse Afkoeling in de 1.000 jaar ervoor. Tja, met doorzichtig statistisch gerommel met centreren en afkappen van data en gesjoemel met proxy’s als boomringen, die juist een temperatuurdaling aangaven, en plotse vervanging door instrumentele data lukt het wel om de schijnwerkelijkheid van een catastrofale opwarming te creëren. Zie hier.

Ironisch dat uitgerekend Sargasso zelf de klimaatschommelingen van tenminste de afgelopen 1.000 jaar ontkent. Sargasso ziet kennelijk geen ander doel van die CAGW-hypothese (vermeend door mensen veroorzaakte catastrofale opwarming) dan het zaaien van angst voor rampen die zich al 50 jaar niet hebben voorgedaan. Een paar drabbige rampenprojecties is alles wat Sargasso en soortgelijke alarmisten ter beschikking hebben als raison d’être. Wat een mentale armoe.

Wie is nu degene die angst zaait? En wie is nu de klimaatontkenner?

Ceterum censeo Legem Climae delendam esse.

(Overigens ben ik van mening dat de klimaatwet moet worden vernietigd).