Margo Smit, Ombudsman NPO.

Een bijdrage van Jeroen Hetzler.

Geachte mevrouw Smit,

Gaarne wil ik Uw aandacht vragen voor het volgende.

Het viel mij op dat in de aanloop naar de COP27 het NOS-journaal wekenlang bijna dagelijks berichtte over een natuurramp ergens in de wereld. In het commentaar werden langs de een of andere weg die incidenten klakkeloos het gevolg genoemd van klimaatverandering. De indruk werd gewekt dat opwarming een steeds heftiger effect heeft op weersextremen. Dit waar de opwarming net met amper 1 graad C is gestegen, ruim binnen de natuurlijke bandbreedte. Is al die berichtgeving wel zo aannemelijk? Het lijkt er niet op. Na afloop van COP27 verdween de berichtgeving over weersextremen. Is dit beleid? Deze suggestie wordt wel gewekt, zeker in het licht van het volgende.

Weersextremen hebben geen relatie met opwarming, zo is gemeten. Dit maakt vooral Roger Pielke Jr. duidelijk in o.a. zijn boek The rightful place of science; disasters & climate change. Dit wordt hier verder belicht.

Henk Hagoort, destijds de bestuursvoorzitter van de NPO, heeft diverse malen toegegeven dat hij geen objectieve verslaggeving over het klimaat wil. Hij vindt dat NPO de Nederlandse politiek moet aansporen om feller op te treden tegen klimaatverandering. Tijdens een radiodiscussie (Dit is de dag, 23 november 2015) zei Hagoort dan ook te weigeren programma’s te maken die aan de orde stellen of er eigenlijk wel een klimaatprobleem is. Hagoort had geschiedenis gestudeerd. Hij had dus slechts een privé politiek ideologisch standpunt en had hierover een discussie met de hoofdredacteur Joustra van Elseviers Weekblad. Enkele fragmenten:

Hagoort: Er is eigenlijk geen twijfel gerechtvaardigd dat de opwarming door de mens komt. […]

Joustra: Het klimaat is een heel complex probleem. Het wordt hier versimpeld. Er wordt propaganda gemaakt om de mensen bewust te maken. Maar dat is geen journalistiek. Het is niet de taak van de journalistiek om de mensen te doordringen van één opvatting. […] De vraag is niet of er opwarming is. Maar de vraag is in hoeverre die wordt veroorzaakt door de mens. Dát is ter discussie.

Hagoort: Maar dat wordt gesteld door mensen die geen wetenschappelijk inzichten hebben. Bron.

Kon Hagoort dit dan wel en houdt de NPO nu nog steeds zijn standpunt aan in de berichtgeving? Die indruk is wel gewekt. Het mandaat van het IPCC is immers politiek-ideologisch gekleurd doordat uitsluitend de invloed van menselijke bijdrage wordt toegelaten. Door deze selectieve buitensluiting van natuurlijke invloeden houdt elke vorm van wetenschapsbeoefening op. Wat rest is pseudo-wetenschap. In het derde Assessment Report (AR3, 2001) van het IPCC staat de volgende zinsnede:

“The climate system is a coupled non-linear chaotic system, and therefore the long-term prediction of future exact climate states is not possible.”

Dit verklaart mede het ontbreken van enig bewijs voor dominante menselijke oorzaak van catastrofale opwarming of enig verband met weersextremen. Het IPCC is dan ook per definitie geen wetenschappelijk, maar een politiek instituut. Ongeschikt voor klimaatbeleid.

De onmacht van het IPCC wordt onderstreept door het beeld van die zogenaamde 97% consensus bij genoemd gebrek aan bewijs. In werkelijkheid is dit beeld door manipulatie ontstaan, het is een mythe. Zie hier en hier. Vooral de tweede weerlegging is schokkend: 75 van de zich klimaatwetenschapper, wat dit ook moge betekenen gegeven de vele nodige disciplines, noemenden zou die 97% moeten verklaren. Echter, het betreft in deze enquête 75 van 3.146 wetenschappers als respondenten = 2,4%. Deze 3% vervangt de Noord Koreaanse 97% = 75/77.

Hoe dan ook is consensus de tegenpool van wetenschapsbeoefening. Beide sluiten elkaar terecht uit. Twijfel is de motor van wetenschapsontwikkeling door de eeuwen heen. Consensus slaat elke discussie en twijfel dood. Deze consensus kan dus nooit de basis zijn van klimaatbeleid… of uw berichtgevingsbeleid inzake klimaat. Daarom is consensus i.e. autoriteitsargument, een drogredenering en geen basis voor correcte journalistiek van hoor en wederhoor. Wij weten hoe het Galilei is vergaan in zijn strijd tegen de science is settled-ideologie betreffend het heliocentrische model. Zijn scepsis bleek terecht. Toen speelde de Kerkelijke onfeilbaarheidsgedachte de hoofdrol, niet de wetenschap. Dit is mutatis mutandis heden ten dage precies hetzelfde geval. Dit tast Uw geloofwaardigheid aan.

Dit moge blijken uit de maatschappelijke perverse prikkels. Criticasters van die Kerkelijke, lees: IPCC, onfeilbaarheidsgedachte kunnen hun positie en loopbaan wel vergeten. Voorbeelden zijn er te over. Bijvoorbeeld Henk Tennekes van het KNMI, Peter Ridd, Suzan Crockfort en talloze anderen. Dit is een ongezonde situatie, zelfs ook al op universiteiten, die nooit wordt belicht door de NPO.

Jeroen Hetzler.

Concluderend is mijn klacht tegen de NPO dat:

  1. Uw klimaatberichtgeving wat dit onderwerp betreft eenzijdig is;
  2. geen wetenschappelijke bewijsgrond heeft voor Uw eenzijdige berichtgeving;
  3. Uw berichtgeving in dezen niet berust op gebalanceerd hoor en wederhoor;
  4. en dat het systematische gebrek aan kritische vragen over de wetenschappelijke robuustheid van uitspraken door het IPCC gelijkgeschakeld kan worden met geloof in het dogma van de Pauselijke onfeilbaarheid.

Met vriendelijke groet, Ir. J.R. Hetzler

Ceterum censeo Legem Climae delendam esse.

(Overigens ben ik van mening dat de Klimaatwet moet worden vernietigd.)

***