Redenen waarom de regulering van CO2-uitstoot opnieuw moet worden overwogen

Door Roy Spencer.

Op 7 maart  meldde de Washington Post  dat de EPA-beheerder overweegt om het Witte Huis aan te bevelen de CO2 Endangerment Finding van de EPA uit 2009 in te trekken. Laten we eens kijken naar een paar redenen waarom dit een goed idee zou kunnen zijn.

De wetenschap

De wetenschap van door de mens veroorzaakte klimaatverandering is veel onzekerder dan u is voorgehouden. De wereldwijd gemiddelde oppervlaktetemperatuur van de aarde lijkt in de afgelopen eeuw met ongeveer 1 graad Celsius te zijn gestegen. De omvang van de opwarming blijft onzeker met een bereik van 30% in verschillende op thermometers gebaseerde datasets, en aanzienlijk zwakkere opwarming in wereldwijde “heranalyse”-datasets met alle beschikbare datatypen. Maar wat de mate van opwarming ook is, het zou best wel eens grotendeels door de mens veroorzaakt kunnen zijn.

Maar dat weten we eigenlijk niet .

Zoals ik blijf benadrukken, is de wereldwijde energie-onbalans die wordt veroorzaakt door toenemende  door de mens veroorzaakte  CO2-uitstoot (ja, ik geloof dat wij de oorzaak zijn) kleiner dan de nauwkeurigheid waarmee we  de natuurlijke  energiestromen in het klimaatsysteem kennen. Dit betekent dat de recente opwarming grotendeels natuurlijk zou kunnen zijn en dat we het nooit zouden weten.

Ik beweer niet dat dit het geval is, alleen dat er onzekerheden zijn in de klimaatwetenschap die zelden of nooit worden besproken. De klimaatmodellen die de basis vormen voor toekomstige projecties van klimaatverandering worden aangepast (gemanipuleerd?) zodat toenemende CO2 de enige oorzaak is van opwarming. De modellen zelf hebben niet alle benodigde fysica (voornamelijk vanwege onzekerheden in het wolkenproces) om te bepalen of ons klimaatsysteem in een evenwichtstoestand was voordat CO2 toenam. (En nee, ik geloof niet dat de opwarming ervoor zorgde dat de oceanen meer CO2 uitgassen — dat effect is erg klein vergeleken met de omvang van de menselijke bron).

Zoals de meeste lezers hier weten, zeg ik al jaren dat de wetenschap van “klimaatverandering” is gecorrumpeerd door grote overheidsbudgetten voor wetenschap, ideologische wereldbeeldbias en groepsdenken. Zelfs mijn carrière is afhankelijk geweest van het feit dat het Congres ervan overtuigd is dat het probleem grote budgetten waard is.

Het is bijna onmogelijk dat er nieuwe wetenschappelijke publicaties in de peer-reviewed literatuur verschijnen die op enigerlei wijze in strijd zijn met het huidige verhaal dat stelt dat mensen een “klimaatcrisis” veroorzaken door onze CO2-uitstoot, een natuurlijk gevolg van het verbranden van fossiele brandstoffen. Die “peer review” is nu in handen van klimaatwetenschappers wiens onderzoekscarrières afhankelijk zijn van voortdurende overheidsfinanciering. Als het “probleem” van de opwarming van de aarde veel minder zou zijn dan eerder werd gedacht, zou de financiering voor dat onderzoek kunnen opdrogen.

De meest alarmistische wetenschappelijke artikelen zijn de artikelen die alle aandacht krijgen, die vervolgens worden overdreven en verkeerd worden weergegeven door de nieuwsmedia. Als gevolg hiervan heeft het publiek een zeer vertekend beeld van wat wetenschappers echt weten.

Zoals Roger Pielke, Jr. al jaren aangeeft, beweren zelfs de officiële rapporten van het IPCC niet dat onze uitstoot van broeikasgassen veranderingen in extreem weer heeft veroorzaakt. Elk extreem weer in het nieuws is nu op een of andere manier gelinkt aan menselijke oorzaak, maar nu de publieke opinie over reguliere nieuwsbronnen op een historisch dieptepunt staat, nemen steeds minder mensen die nieuwsberichten serieus. Extreem weer heeft altijd bestaan ​​en zal altijd bestaan. Stormschade is alleen maar toegenomen door de toenemende infrastructuur en doordat iedereen aan de kust wil wonen.

En de enige duidelijke verandering op de lange termijn waarvan ik op de hoogte ben, is een  afname van 50%  in zware tot hevige tornado’s sinds de jaren 50.

Maar je komt nooit op de hoogte van goed klimaatnieuws als je belangrijkste informatiebron de boeken van Al Gore, je favoriete milieudenktank (waar je bijdragen aan levert zodat je hun jaarlijkse kalender kunt ontvangen) of de reguliere media zijn.

Kosten versus voordelen

Als het niet zou kosten om fossiele brandstoffen te vervangen door hernieuwbare energiebronnen, zou ik misschien wat meer voorstander zijn van regelgeving die winnaars en verliezers kiest, in plaats van de markt te laten beslissen. Maar alles wat mensen doen vereist energie, en dus is menselijke bloei afhankelijk van overvloedige en betaalbare energie. Wij in de ontwikkelde wereld hebben misschien overtollige rijkdom om uit te geven aan dure nieuwe vormen van energie (hoewel onze snel groeiende staatsschuld aantoont dat we geen overtollige rijkdom hebben om te verspillen), maar de meeste armen in de wereld blijven worstelen om te betalen voor energie die we in relatieve overvloed hebben… als ze er al toegang toe hebben.

De bevinding van het gevaar van 2009

Het Hooggerechtshof heeft bepaald dat CO2 onder de Clean Air Act van de EPA valt, en dat de EPA het dus zou moeten reguleren als het als een bedreiging voor de menselijke gezondheid en welzijn werd beschouwd. Dat deed het in 2009.

Maar deze ‘bedreiging voor de menselijke gezondheid en het welzijn’-business werkt twee kanten op.

Ik zou bijvoorbeeld kunnen stellen dat de meeste vroegtijdige menselijke sterfgevallen indirect worden veroorzaakt door wat we eten (of niet eten). De incidentie van obesitas en gerelateerde ziekten blijft stijgen. Dus, gezien de bedreiging van voedsel voor mens en welzijn, waarom voedsel niet gewoon verbieden?  Voedsel is ook een bedreiging voor de gezondheid en het welzijn van de mens .

Dat doen we duidelijk niet omdat voedsel noodzakelijk is voor het leven.  Maar CO2 ook.

CO2 is nodig voor fotosynthese, wat op zijn beurt weer nodig is voor de voedselketen op het land en in de oceanen. NASA-gebaseerde satellietmetingen sinds de jaren 80 hebben wereldwijde vergroening gedocumenteerd door toenemende CO2. Geschat wordt dat de wereldwijde landbouwproductiviteit met biljoenen dollars is toegenomen doordat gewassen beter groeien, met meer droogteresistentie, in een CO2-verrijkte atmosfeer.

Ik heb het technische ondersteuningsdocument voor de EF van 2009 gelezen. Het staat vol met somberheid en onheil. Alle voordelen van meer CO2 worden gebagatelliseerd, terwijl de kosten worden opgehemeld. Het auteurschap lijkt zwaar te zijn beïnvloed door milieuactivisten, waarvan de meesten hun eigen agenda’s hebben. Veel van de wetenschap erin klinkt nu meer als Al Gore’s oorspronkelijke alarmistische boek  Earth In The Balance  (waarin naar mij werd verwezen, maar mijn wetenschappelijke bijdragen niet goed konden worden weergegeven) dan als een evenwichtige beoordeling van de wetenschap van klimaatverandering.

Vijftien jaar na de Endangerment Finding van 2009 weten we nu veel meer. Geen van de oorspronkelijk voorspelde angstaanjagende scenario’s is daadwerkelijk uitgekomen, of ze waren op zijn minst enorm overdreven. De deadlines van tien jaar om “iets te doen” aan de “klimaatcrisis” zijn gekomen en gegaan sinds deze puinhoop begon in de jaren 80… een paar keer. Zelfs het IPCC (dat alleen wetenschappers met een alarmistische inslag toelaat om deel te nemen) heeft toegegeven dat het onwaarschijnlijk is dat we tegen het jaar 2100 significante veranderingen in extreem weer zullen ervaren die kunnen worden gekoppeld aan de toename van CO2.

Het is zinvol om de Endangerment Finding nu te heroverwegen. Laat de vrije markt (inclusief consumentenvoorkeuren) bepalen welke vormen van energie we gebruiken.

***

Dit artikel is een bewerking van een artikel dat voor het eerst verscheen op 26 februari 2025 op de blog van de auteur op DrRoySpencer.com en wordt hier met toestemming opnieuw afgedrukt.

***

Bron hier.

***