NY-Times: Niet alleen de VS maar de hele wereld heeft genoeg van klimaatbeleid

Foto: Shutterstock.

Negatieve sentimenten overal aan de vooravond van de ‘klimaattop’ van de VN in New York, die morgen van start gaat.

Van een onzer correspondenten.

Reuters: Bijna 100% van bedrijven laat klimaat links liggen

De Algemene Vergadering zal woensdag de klimaatverandering aankaarten, wanneer secretaris-generaal Antonio Guterrez een speciale “klimaattop” organiseert. Van veel leiders wordt verwacht dat ze nieuwe klimaatdoelen, oftewel nationaal bepaalde bijdragen, aankondigen. Noch de VS, noch de Europese Unie zullen hierbij aanwezig zijn, ondanks dat ze in het verleden wel leiders waren in de wereldwijde klimaatagenda. In plaats daarvan hebben China, COP30-gastland Brazilië en andere snelgroeiende landen een actievere rol gespeeld bij het bepalen van de agenda. Meer dan de helft van ’s werelds grootste bedrijven heeft zich ertoe verbonden om tegen het midden van de eeuw netto nul emissies te bereiken, in lijn met de wereldwijde klimaatdoelstelling, volgens gegevens van de non-profitorganisatie Net-Zero Tracker. Maar volgens een analyse van het TPI Global Climate Transition Centre aan de London School of Economics and Political Science heeft maar liefst 98% van de bedrijven geen plannen om hun uitgaven af ​​te stemmen op die toezeggingen.’

NY-Times: Duurzame beloftes zijn niet nagekomen

‘Tien jaar geleden, in het najaar, kwamen wetenschappers en diplomaten uit 195 landen in Le Bourget, ten noorden van Parijs bij elkaar om een plan om de wereld te redden te bedenken. Ze noemden het simpelweg het ‘Akkoord van Parijs’, maar het was een historische mijlpaal in het klimaatbeleid: Een bijna universele mondiale verplichting om een catastrofale temperatuurstijging te voorkomen en een leefbaardere toekomst voor iedereen te waarborgen. Barack Obama prees de overeenkomst als president en verklaarde dat deze ‘de beste optie is die we hebben om de enige planeet die we hebben, te redden.’

Een decennium later geeft de NY Times toe, dat bijna geen van deze beloftes is nagekomen en dat de kiezers ook niet bereid waren om offers te brengen.

‘Tijdens de afgelopen VN-klimaatconferentie (COP29) prees de president van het gastland, Ilham Aliyev uit Azerbeidzjan, olie en gas als ‘gaven van God’ en hoewel de jaarlijkse conferenties sinds Parijs vaak hoogstaande evenementen met sterren waren, waren er deze keer maar weinig staatshoofden en regeringsleiders vanuit de hele wereld aanwezig. Joseph R. Biden, toen nog president, was er niet. Evenmin als vice-president Kamala Harris, de Chinese president Xi Jinping of de president van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen. Ook de Franse president Emmanuel Macron was niet aanwezig … Voorafgaand aan de conferentie verklaarde een officieel VN-rapport dat er het afgelopen jaar geen enkele vooruitgang op het gebied van klimaat geboekt was.’

Trouw: EU’s klimaatambities worden steeds vager

‘Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, komt volgende week naar de VN in New York zonder echte beloften over klimaat. In haar binnenzak zit alleen een vage intentieverklaring over hoeveel minder uitstoot de EU over tien jaar heeft: ergens tussen de 66,2 en de 72,5 procent minder dan de uitstoot van 1990. Je zult het haar zelf niet horen zeggen, maar het is pijnlijk. De Europese Commissie is voor de klimaatdoelen steun kwijtgeraakt van allerlei lidstaten – ook die van het grote Duitsland en Frankrijk. Dat komt voornamelijk door politieke perikelen in de landen zelf. Die hebben dit keer grote weerslag op het politieke veld. De EU, ooit op het internationale toneel de grote voorloper op klimaatgebied, heeft volgens de Europese Commissie nog altijd een koppositie. Maar die koppositie is een twijfelachtige, want het is zeer de vraag of op deze manier het einddoel in zicht blijft. Dat doel, vastgelegd in wet, is dat de EU uitstootvrij is in 2050.(…) Tot 2050 moeten tussendoelen ervoor zorgen dat er koers gehouden wordt. Daarom heeft de VN alle landen gevraagd om komende week hun doelen voor 2035 te noemen. Op dat lijstje landen komt de EU nu te staan met een intentieverklaring waarop geen eenduidig percentage staat, maar een speelruimte.(…)Hoekstra bleef deze week optimistisch. Hij zei dat de EU ‘vol vertrouwen naar New York kan vertrekken’. Maar intussen heeft Hoekstra al moeten slikken dat een besluit van de lidstaten over zijn doel voor 2040 is uitgesteld naar eind oktober. Of de regeringsleiders het er dan over eens worden, is de vraag.’

NRC: Kan de VN nog blijven voortbestaan?

‘De VN, deze zomer tachtig geworden, hebben het nooit eenvoudig gehad. Tijdens de Koude Oorlog blokkeerden de VS en de Sovjet-Unie elkaar. In de jaren negentig kon de VN humanitaire rampen in Somalië, Rwanda en Bosnië niet voorkomen. Begin deze eeuw zetten de VS kwaad bloed met de invasie van Irak. Toch slaagden de VN er óók in om vooruitgang te boeken, met aandacht voor mensenrechten, ontwikkelingshulp en klimaatverandering én met talloze onmisbare afspraken over praktische kwesties als vliegverkeer en internet. Maar de recentste veelomvattende internationale afspraken, zoals het klimaatakkoord van Parijs en de vaststelling van zeventien duurzame ontwikkelingsdoelen zijn inmiddels tien jaar oud. En met de verwezenlijking van die afspraken gaat het niet goed. De crises daarentegen zijn gebleven en stapelen zich op.(…) ‘De organisatie is in acuut gevaar’, zegt een VN-diplomaat die alleen op achtergrondbasis kan spreken. ‘Dit is niet zomaar een VN-week’, schreef Raj Kumar, hoofdredacteur van Devex, een nieuwssite voor ontwikkelingsvraagstukken . ‘De toekomst van de VN, van het multilateralisme zelf, staat op het spel.’

***