Weer fout: de VN verspreidt weer een vals klimaatcrisisrapport

Ontdek waarom dit nieuwe klimaatrapport van de Verenigde Naties en de berichtgeving van PBS erover mogelijk niet de hele waarheid overbrengen — en wat dat betekent voor het begrip van klimaatwetenschap door het publiek.

In een recent rapport in PBS NewsHour met de titel “UN Says World Must Address Issues Like Climate Change, Pollution, Species Extinctie, and Land Loss Together” van Associated Press (AP)  rapporteert Tammy Webber over een nieuw UN Global Environment Outlook dat de valse bewering herhaalt dat de aarde een wereldwijd kantelpunt nadert dat alleen zal worden gedreven door “ongekende veranderingen” en biljoenen dollars aan nieuwe uitgaven. dollars om fossiele brandstoffen te elimineren. Deze beweringen zijn onwaar en hebben geen basis in data of waarneembaar bewijs. De VN heeft zelfs een lange geschiedenis van mislukte voorspellingen van rampen gerelateerd aan klimaatverandering, die teruggaat tot 1989, maar PBS negeert dit.

Webber schrijft: “Deskundigen waarschuwen dat de wereld een kantelpunt nadert wat betreft klimaatverandering, soortenuitsterven, landverlies en andere schade,” en citeert Bob Watson, de hoofdauteur van het VN-rapport, die zegt: “Het moet nu snel gebeuren, want we hebben bijna geen tijd meer.” Waar hebben we dat eerder gehoord? Oh ja, in het laatste VN-rapport over de staat van de planeet, en in het daarvoor, en in het daarvoor, helemaal terug tot de jaren tachtig.

Het artikel en het rapport beweren verder dat klimaatverandering “bijdraagt aan extremere weersomstandigheden, waaronder sterkere stormen, droogtes, hitte en bosbranden,” en dat alleen een snelle, wereldwijde overgang weg van fossiele brandstoffen rampen kan voorkomen.

Een geschiedenisles is op zijn plaats. Dit is niet de eerste keer dat de VN heeft aangekondigd dat “we door onze tijd heen raken”. In 1989, 36 jaar geleden, vertelde Noel Brown van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties aan Associated Press dat “hele landen van de aarde konden verdwijnen door stijgende zeespiegels” als de opwarming van de aarde niet tegen het jaar 2000 werd teruggedraaid. Hij voorspelde een stijging van de zeespiegel tot wel één meter tegen die tijd, enorme overstromingen aan de kusten van Bangladesh en Egypte, en een golf van “eco-vluchtelingen.”

Meer dan drie decennia later zijn al deze voorspellingen niet alleen onjuist gebleken, maar ook volledig onjuist. Climate at a Glance’s Sea Level Rise documenteert langetermijnmetingen van getijden en satellietgegevens van NASA waaruit blijkt dat de wereldwijde zeespiegel met ongeveer 3 cm per decennium stijgt, met hooguit een matige versnelling sinds de 19e eeuw. De miljoenen “klimaatvluchtelingen” die door de VN zijn voorspeld, zijn ook niet aangekomen. De Malediven drijven nog steeds, Bangladesh heeft meer inwoners dan ooit, en het “10-jarige venster” om een ramp te voorkomen is zo vaak verlengd dat het een wrak genoemd kan worden.

PBS/AP noemt dit mislukte album nooit. Ook wordt niet erkend dat de VN nu meer dan 30 Conferenties van de Partijen (COP’s) heeft voorgezeten zonder de fundamentele evolutie van wereldwijde emissies of wereldtemperatuur te veranderen, zoals te zien is in Figuren 1 en 2 hieronder.

Zelfs sympathieke analisten geven toe dat het klimaatakkoord van Parijs van de Verenigde Naties uit 2015 geen resultaten opleverde. Zoals Climate Realism opmerkte in “Paris Agreement: Dead at 10 (James Hansen had gelijk)”, noemde voormalig NASA-wetenschapper James Hansen het Akkoord van Parijs een “fraude” en “waardeloze woorden” omdat er “geen daden, alleen beloften” waren – een oordeel dat grotendeels werd bevestigd in de loop van het volgende decennium. (Dit artikel is hier in Duitse vertaling beschikbaar.) Als je 30 topbijeenkomsten houdt en toch bereiken de uitstoot in 2024 een nieuw recordhoogte, zoals PBS meldt, is dat geen succes, maar slechts weer een punt op een lange lijst van mislukte pogingen om de herhaaldelijk mislukte voorspellingen waar te maken.

Het artikel overdrijft ook wat de waarnemingsgegevens over het klimaat eigenlijk zeggen over “extremere weersomstandigheden”. Het Zesde Beoordelingsrapport (AR6) van het Intergouvernementeel Panel voor Klimaatverandering (IPCC) komt alleen tot een verhoogd vertrouwen voor bepaalde soorten extreme gebeurtenissen (zoals hittegolven en zware regenval in sommige regio’s), terwijl het concludeert dat het vertrouwen over een wereldwijde toename van veel andere extreme gebeurtenissen, waaronder orkanen, overstromingen en droogtes, laag of beperkt is.

De artikelen van Climate at a Glance over “sterfgevallen door extreme weersomstandigheden” en “temperatuurgerelateerde sterfgevallen” benadrukken een cruciaal feit dat PBS nooit noemt: In de afgelopen eeuw zijn het aantal klimaatgerelateerde sterfgevallen met meer dan 95 procent afgenomen, ondanks het feit dat de wereldbevolking is verviervoudigd en de temperaturen zijn gestegen. Onafhankelijke analyses, zoals de studie van HumanProgress naar rampensterfte, tonen aan dat het aantal klimaatgerelateerde sterfgevallen is gedaald van ongeveer 485.000 per jaar in de jaren 1920 tot minder dan 20.000 per jaar in de jaren 2010, een daling van meer dan 99 procent per hoofd van de bevolking, zoals te zien is in de onderstaande grafiek:

Het lijkt niet alsof “we geen tijd meer hebben”

PBS/AP vervaagt de grenzen tussen wetenschappelijke meting en politieke pleitbezorging nog verder door herhaaldelijk te beweren dat we op weg zijn naar een opwarming van 2,4°C tegen 2100 en dat alleen een verschuiving weg van fossiele brandstoffen tegen een jaarlijkse kostprijs van 8 biljoen dollar ons kan redden. Deze cijfers zijn niet het resultaat van thermometers, meter of gewasonderzoeken, maar van gebrekkige, ongeschikte economische en klimaatmodellen gebaseerd op een lange keten van aannames over toekomstige technologieën, gedragingen en beleid. Het VN-rapport AR6 waarschuwt dat gemodelleerde “paden” vol grote onzekerheid zitten en dat wereldwijde uitkomsten afhangen van sterk speculatieve sociaal-economische scenario’s. Deze voorspellingen behandelen als onvermijdelijke in plaats van voorwaardelijke “als-dan”-oefeningen is propaganda, geen verslaggeving.

PBS/AP verbergt ook het feit dat veel van de genoemde schade – landdegradatie, verlies van biodiversiteit, vervuiling – oorzaken en herstelmaatregelen hebben die grotendeels onafhankelijk zijn van het klimaatbeleid. Ontbossing in het Amazonegebied, bodemuitputting in delen van Afrika, of plasticvervuiling in rivieren zijn noch oorzaak, noch gevolg van de opwarming van de aarde, noch zullen ze worden opgelost door netto-nul kooldioxide-uitstoot. Door te beweren dat “we deze andere problemen niet kunnen oplossen als we klimaatverandering niet aanpakken,” zoals een geciteerde wetenschapper het stelt, gebruikt PBS effectief legitieme milieuproblemen als hefboom voor niet-gerelateerde, sterk speculatieve klimaatactie.

Wat het artikel en het VN-rapport volledig negeren, is de rol die betaalbare, betrouwbare energie – voornamelijk fossiele brandstoffen – heeft gespeeld in het veerkrachtiger maken van menselijke samenlevingen tegen milieugevaren. Gemotoriseerde landbouw, kunstmeststoffen, moderne overstromingsbeschermingssystemen, airconditioning en snelle rampenbestrijding zijn allemaal afhankelijk van een dichte, op behoefte gebaseerde energievoorziening. Daarom zijn het aantal door klimaat gerelateerde sterfgevallen gedocumenteerd door Climate at a Glance de afgelopen eeuw dramatisch gedaald. Desalniettemin is de aanbeveling van de VN, kritiekloos ondersteund door PBS/AP, om snel de energiebronnen uit te faseren die miljarden mensen uit bittere armoede hebben getild, gebaseerd op voorspellingen die herhaaldelijk volledig onjuist zijn gebleken.

Climate Realism rapporteert al jaren over dit patroon. Het artikel “UNFCCC Climate Report Lies About Its Own Science” wijst erop dat beleidsorganen van de Verenigde Naties regelmatig verstrekkende claims doen over “intensiverende vernietiging” die niet worden ondersteund door de wetenschappelijke beoordelingen van de Verenigde Naties zelf, die weinig tot geen verandering tonen in de meeste soorten extreme weersomstandigheden en Identificeer trends in natuurrampen. In het artikel “De voorspellingen van het IPCC uit 1990 waren zelfs slechter dan we dachten” bespreekt Climate Realism de vroege prognoses van het IPCC over snelle opwarming en zeespiegelstijging en laat zien hoe deze verder reikten dan de werkelijkheid. Desalniettemin wordt elk nieuw rapport op de markt gebracht als het “meest uitgebreide aller tijden” en wordt het gebruikt om dringendere oproepen tot een ongekende, ingrijpende transformatie van de wereldeconomie en overheidsinstellingen te rechtvaardigen.

PBS/AP had haar publiek kunnen vertellen dat de VN nu al meer dan drie decennia aftellingen naar rampen publiceert, beginnend bij het “10-jarig venster” van 1989, tot het doel van 1,5°C van het Akkoord van Parijs, tot de huidige oproep voor 8 biljoen dollar per jaar voor klimaatuitgaven, en dat na 30 COP-conferenties de uitstoot en temperaturen in wezen hetzelfde traject hebben genomen, wat ze zelfs zonder de conferenties zouden hebben aangenomen. Deze media hadden kunnen vragen of een perfect record van mislukte voorspellingen nog steeds het vertrouwen rechtvaardigt dat de VN haar voorspellingen nu correct zal doen, of dat de prestaties van de VN scepsis over de huidige rampenvoorspellingen rechtvaardigen. In plaats daarvan presenteert PBS het nieuwste VN-rapport alsof de instelling geen geschiedenis van voorspellingen heeft of alsof haar eerdere voorspellingen juist waren.

Door de lange reeks mislukte klimaatvoorspellingen van de VN weg te laten, de dramatische daling van klimaatgerelateerde sterfgevallen te negeren en speculatieve modelberekeningen als onvermijdelijke toekomstscenario’s te behandelen, misleiden PBS en de Associated Press hun publiek ernstig over de werkelijke staat van de aarde. Een echt op publiciteit gerichte omroep zou zorgvuldig het verslag en de beschikbare gegevens van de VN onderzoeken, in plaats van kritiekloos het laatste valse alarm te herhalen.

                                                                                     ***

Anthony Watts,

Anthony Watts is Senior Fellow voor Milieu en Klimaat bij het Heartland Institute. Watts werkt sinds 1978 in de weerbranche als televisiemeteoroloog, zowel voor als achter de camera, en produceert momenteel dagelijkse radioweersvoorspellingen. Hij heeft weergrafische presentatiesystemen ontwikkeld voor televisie en speciale weerinstrumenten, en is coauteur van peer-reviewed artikelen over klimaatkwesties. Hij beheert ’s werelds meest bezochte website over klimaat, de bekroonde website wattsupwiththat.com.

Bronnen hier en hier.

***