Het BBC-factcheckprogramma ‘More or Less’ heeft het weer eens mis met de klimaatfeiten

Door Chris Morrison.

Het BBC- programma More or Less over statistiek is een van de laatste overgebleven programma’s van Radio 4 die de moeite waard zijn om naar te luisteren. Het probeert de data achter vaak op verhalen gebaseerde en gepolitiseerde beweringen objectief te analyseren. Behalve natuurlijk als het over klimaatverandering en Net Zero gaat. Daar lijkt het programma vast te zitten aan de bizarre opvatting van de BBC over ‘gevestigde’ wetenschap, die alarmisten en activisten vrij spel geeft om massale klimaatpsychose te creëren. Een treffend voorbeeld hiervan is een recent, tenenkrommend interview met professor Friederike Otto, de door de groene lobby gefinancierde ‘Attributiekoningin ‘.

Presentator Tim Harford gaf het startsein met de suggestie dat het Britse weer “ronduit vreemd” aan het worden is. Dit lijkt te verwijzen naar het feit dat dagen soms zonnig, soms doorweekt en soms zelfs op dezelfde dag kunnen zijn. Deze feitelijke onwaarheden zullen voor iedereen die dapper langer dan zes maanden op de Britse eilanden heeft gewoond, vanzelfsprekend zijn. Otto was natuurlijk maar wat blij om het Guardianista-label “vreemd” over te nemen en suggereerde dat sommige collega’s het inderdaad “wereldwijde vervreemding” noemen. Vooral collega’s die, net als zijzelf, de chaotische atmosfeer proberen te voorspellen met computermodellen die pseudowetenschappelijke, juridisch ontvankelijke klimaatapocalyps-onzin produceren, zou je kunnen zeggen.

Er werd geen poging gedaan om Otto’s waanzinnige bewering te weerleggen dat “elke keer dat het nu regent, het meer regent dan zonder klimaatverandering het geval zou zijn geweest”. Niet in Schotland, had Harford kunnen opmerken, het natste land van het Verenigd Koninkrijk. Zoals de onderstaande grafiek van het Met Office laat zien, is de hoeveelheid regenval in Schotland al zo’n 40 jaar stabiel gebleven.

In Noord-Ierland is de neerslag al 25 jaar stabiel, terwijl in Engeland de cyclische regenval weer het niveau van de jaren 1870 heeft bereikt. Harford merkte op dat er weinig aanwijzingen zijn dat de mens het weer heeft gemanipuleerd.

Op wereldniveau lijken de totale regenhoeveelheden niet veel veranderd te zijn. Een recent onderzoek toonde aan dat er in de afgelopen 300 jaar weinig algehele verandering in het Amazonegebied heeft plaatsgevonden. In 2022 analyseerde een groep Italiaanse wetenschappers onder leiding van professor Gianluca Alimonti breed beschikbare gegevens en concludeerde dat de regenintensiteit en -frequentie wereldwijd stabiel waren gebleven, zonder tekenen van een significante toename van de omvang van overstromingen.

De bevindingen van Alimonti werden uiteindelijk door Nature ingetrokken nadat een groep activisten – waaronder, niet te raden, F. Otto – stelde dat het nooit gepubliceerd had mogen worden . Otto beweerde dat de wetenschappers niet te goeder trouw handelden en dat “als het tijdschrift wetenschap serieus neemt, het het luid en publiekelijk zou moeten terugtrekken en zou moeten zeggen dat het nooit gepubliceerd had mogen worden”. Dit beruchte, ingetrokken onderzoek bevat talloze statistieken, waaronder die van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), een bevooroordeeld orgaan, maar desalniettemin een orgaan dat momenteel weinig recente veranderingen in de meeste extreme weersomstandigheden waarneemt. Maar het lijkt erop dat geen van deze statistieken More or Less interesseert .

Volgens Otto zijn de wereldwijde temperaturen sinds het pre-industriële tijdperk met 1,6 °C gestegen. Deze bewering lijkt echter gebaseerd op het selecteren van een recent hoogtepunt dat nu snel afneemt, onbetrouwbare temperatuurmetingen en een ogenschijnlijk willekeurige toevoeging. Zelfs het Britse Met Office – een voorvechter van de Net Zero-idee – schat dat de gemiddelde opwarming over decennia rond de 1,3 °C ligt. In werkelijkheid betekent de onnatuurlijke vertekening door stedelijke hitte en de regelmatige toevoeging van opwarming achteraf waarschijnlijk dat het werkelijke cijfer eerder rond de 1 °C ligt. Hoe hard het Met Office ook zijn best doet, het komt niet in de buurt van 1,6 °C. Hun fantasierijke gemiddelde over 20 jaar (2015-2034), dat een sterke El Niño- piek in 2015 eruit pikt en temperatuurcijfers voor de komende tien jaar schat/verzint, komt slechts uit op een opwarming van 1,4 °C .

Misschien dat More or Less zich ooit nog eens kan verdiepen in de complexe en veranderlijke berekening van de wereldwijde temperatuur. Veel succes daarmee – er zijn meer violisten in deze tak van de klimaatwetenschap dan er te vinden zijn op de Come all ye Fiddlers Night in de Fiddlers Arms in Fiddlington-on-Sea.

More or Less heeft er een handje van om klakkeloos te luisteren naar activisten die selectief gegevens gebruiken om een ​​bepaald verhaal te promoten. In 2024 meldde een kort artikel van de World Service dat de Daily Sceptic had bericht dat het zeeijs in het Arctische gebied op 8 januari van dat jaar de hoogste omvang in 21 jaar had bereikt. Er werd beweerd dat er sprake was van “selectief gebruik van gegevens”, hoewel de rest van het artikel de korte- en langetermijntrends behandelde. De BBC raadpleegde professor Julienne Stroeve, een ‘aardwetenschapper’ van UCL, die opmerkte dat de langetermijndaling sinds 1979 duidelijk zichtbaar was. Net zo duidelijk was de stabilisatie van de zeeijsbedekking in de afgelopen 20 jaar. Sterker nog, met een gemiddelde over vier jaar is de trend de afgelopen jaren licht gestegen. Het is ondenkbaar om te beweren dat 1979 een duidelijk cyclisch hoogtepunt was, met minder zeeijs in de decennia daarvoor. Het negeren of bagatelliseren van dit alles speelt in de kaart van een geliefd verhaal, dat door iedereen, van Al Gore tot David Attenborough, wordt verkondigd, namelijk dat het zomerse zee-ijs in de noordelijke poolgebieden op het punt staat te verdwijnen.

Chris Morrison.

Als More or Less zich wil wagen aan het politiek gevaarlijke terrein van de klimaatwetenschap, moet het de lat hoger leggen, alle gegevens onderzoeken en stoppen met het blindelings accepteren van degenen die een overduidelijk fantasieverhaal over netto nul-emissies promoten.

***

Chris Morrison is de milieuredacteur van The Daily Sceptic. Volg hem op X.

Bron hier.

***