
James Bond.
Van een onzer correspondenten.
Na decennia van spionagewerk tegen schimmige dictators, hackers en schurkenstaten heeft de Britse regering 007 op een nieuwe missie gestuurd: het opsporen van de grootste dreiging voor de nationale veiligheid. Maar James Bond had dit niet zien aankomen — de vijand blijkt niet te schuilen in een ondergronds hol op de Balkan, maar in het almaar instortende ecosysteem van onze planeet. Alarm!
Uit een top secret rapport van de Joint Intelligence Committee — het brein achter MI5 en MI6 — blijkt dat het niet de Russen of de Chinezen zijn die de Britse veiligheid doen wankelen, maar smeltende gletsjers, verdwijnende bossen en stervende koraalriffen. De spionnen van Whitehall hebben hun gebruikelijke surveillancetactieken stiekem losgelaten op de natuur, en ja hoor: moeder aarde blijkt een tikkende tijdbom.
Zes ‘kritieke ecosystemen’ zijn geïdentificeerd als potentiële dreigingshaarden — van het Himalayagebergte tot de Amazone, en van de Canadese taiga tot de riffen van Zuidoost-Azië. Wanneer deze natuurlijke bondgenoten bezwijken, zo waarschuwt het rapport, zal het Verenigd Koninkrijk niet alleen te maken krijgen met mislukte oogsten en migratiestromen, maar met honger, chaos en, indien we The Times ook mogen geloven, zelfs ‘nucleaire conflicten’.
Maar hier komt de punchline die Ian Fleming niet had durven verzinnen: 007 werd zelf uitgeschakeld door zijn eigen mensen. Downing Street probeerde het rapport te censureren. De bevindingen zouden ‘te negatief’ zijn — wat iets zegt over de Britse regering die kennelijk liever optimistisch ten onder gaat.
Pas na een Freedom of Information Request van de denktank Green Alliance kwam een uitgeklede versie van het rapport naar buiten. ‘Het is alsof Q een prototype heeft laten uitlekken,’ grapte een Westminster-analist.
‘Je weet dat het bestaat, maar niemand mag weten hoe explosief het is.’
NOS: Opvallend genoeg probeerde de regering dit rapport onder het tapijt te vegen.
In tijden waarin het Verenigd Koninkrijk zijn net zero‑doelstellingen terugschroeft en zelfs Labour liever wegkijkt tijdens klimaattoppen, is de timing op zijn zachtst gezegd ongemakkelijk. Ruth Chambers van Green Alliance verwoordt het nuchter:
‘We wisten al dat het klimaat gevaarlijk was. Maar wanneer MI6 dat zegt met een veiligheidsbril op, is dat een ander verhaal. Dan wordt het staatsgevaarlijk.’
En zo lijkt het Britse klimaatbeleid een script geworden dat zelfs Bond niet kan redden — tenzij hij deze keer de Martini laat staan, de schone dames op speedboten links laat liggen en voortaan op de fiets de achtervolging inzet.
007
Bron o.a. hier.
007





Weet je zeker dat dit geen Alan Sokal product is?
Een mysterieus rapport uitgelekt van een regering die nog geen pis wedstrijd kan organiseren in een brouwerij? Nah. Een kneusje waarvan iedereen kan zien dat het onzin is vrijgegeven omdat iemand toch moet laten zien waar aan belasting geld wordt verspild.
BBC-news …… ik kijk alleen nog naar ‘Match of the Day’ en zelfs dat is op VIA-play ook te zien, maar zonder oeverloos gezwets van oud voetballers.
De BBC is al decennia het parade paardje van het UK klimaatalarmisme en nu dat de UK-government met MI5/MI6 ze met verzonnen doemvoorspellingen voorbij streeft is dat wel opvallend nu Labour-ideologie aan de touwtjes trekt.
De humoristische maar naar realiteit verwijzende ‘Yes Minister’ videoclip is maatgevend voor de economisch en maatschappelijk destructieve ideologische en commerciële gedreven klimaat- / ‘hernieuwbare’-eletriciteitstransitie-hype …
https://www.climategate.nl/2026/01/yes-minister-wereldwijde-opwarming/
Zolang niemand gelooft dat Greenpeace , WNF en Lulo da Silva de ware daders zijn achter het kappen van Tropisch oerwoud en iedereen de braaf de NOS- leugens verspreidt, is er niets aan het handje.
Ach kijk een nieuw artikel dat aansluit bij mijn laatste korte reactie op vorige draad.
Nu dan de gelegenheid die reactie hieronder wat uit te breiden.
De toekomst komt niet “op ons af” — wij laten haar gebeuren
De toekomst wordt vaak voorgesteld als iets onvermijdelijks. Iets wat ons overkomt. Een combinatie van externe krachten, technologische ontwikkelingen en mondiale trends waar we ons hooguit op kunnen aanpassen. Dat verhaal is geruststellend — en gevaarlijk onjuist.
De realiteit is dat de toekomst het resultaat is van keuzes én van het systematisch uitblijven daarvan. Wie geen richting kiest, kiest impliciet voor Business As Usual. En die keuze is allesbehalve neutraal.
Business As Usual is geen realisme, maar gemak
BAU wordt verkocht als pragmatisch beleid: geen grote sprongen, geen systeemveranderingen, geen “radicale” keuzes. In werkelijkheid is BAU het doortrekken van economische en politieke aannames die al decennia hun houdbaarheidsdatum hebben overschreden.
Extrapolatie van huidige trends — in energiegebruik, grondstoffen, biodiversiteit, schulden en ongelijkheid — laat een consistent beeld zien: toenemende instabiliteit, afnemende veerkracht en een dalende levenskwaliteit voor grote groepen mensen.
Niet ooit. Niet theoretisch. Maar binnen tijdshorizonten die politiek en economisch relevant zijn.
Dat dit beeld vaak wordt weggezet als pessimisme, zegt meer over ons ongemak dan over de feiten.
Economie buiten de werkelijkheid
De dominante economische logica doet nog steeds alsof groei losstaat van ecologische grenzen. Alsof efficiëntie automatisch tot ontlasting leidt. Alsof technologie tijd koopt zonder nieuwe afhankelijkheden te creëren.
Het raamwerk van planetaire grenzen maakt m.i. zeer duidelijk dat deze aannames niet langer houdbaar zijn. Meerdere grenzen zijn al overschreden. Dat betekent niet “het einde van de wereld”, maar wel het einde van het idee dat we onbeperkt kunnen doorgroeien zonder structurele consequenties.
Een economie die structureel afhankelijk is van materiële expansie binnen een eindig systeem, organiseert haar eigen problemen. Dat is geen ideologische claim, maar een natuurkundige.
De mythe van later
Een veelgehoorde reactie is uitstel: eerst herstel, eerst concurrentiekracht, eerst draagvlak — daarna verduurzaming. Maar “later” is geen neutrale tijdsaanduiding. Later betekent hogere kosten, minder opties en scherpere ingrepen.
Complexe systemen veranderen niet lineair. Ze kantelen. Wie wacht tot problemen onmiskenbaar zijn, heeft de meeste stuurmogelijkheden al verspeeld.
Technologie kan veel, maar niet alles — en zeker niet zonder richting. Innovatie zonder visie versnelt vaak precies datgene wat ons in de problemen bracht. Tja.
Niet kiezen is ook kiezen
De echte keuze is niet tussen actie of passiviteit, maar tussen bewust sturen of gestuurd worden. Geen visie betekent dat bestaande belangen, economische structuren en korte-termijnlogica de ( m.i. foute) koers bepalen.
“In kringetjes blijven draaien” — eindeloze pilots, verkennende studies, vrijblijvende doelen — is geen voorzichtigheid, maar een vorm van collectieve verlamming. Het legitimeert BAU terwijl de speelruimte steeds kleiner wordt.
Toekomst als verantwoordelijkheid, niet als lot
De vraag is niet of verandering nodig is, maar of we haar ordelijk en rechtvaardig vormgeven — of haar laten afdwingen door crises. Een toekomst binnen planetaire grenzen vraagt om economische heroriëntatie: van kwantitatieve groei naar kwalitatieve welvaart, van extractie naar regeneratie, van korte-termijnoptimalisatie naar systeemstabiliteit.
Dat vraagt HAAST. Niet uit paniek, maar uit realisme.
Wie vandaag weigert richting te kiezen, kiest impliciet voor een toekomst met minder vrijheid, meer dwang en hogere kosten. Dat is geen doemdenken, geen COMPLOTDENKEN – nee dat is de logische uitkomst van BAU.
Iedereen mag (en zal) het hier oneens mee zijn.
Maar wie dat is, zou moeten uitleggen welk deel van de werkelijkheid hij denkt te kunnen negeren — en waarom uitstel deze keer wél verstandig zou zijn.
Er wordt nu gesproken over een investering van 200 miljard in het klimaat. Kunnen we de temperatuur hiermee wel een micrograad naar beneden krijgen of is dit het effect van de onbetaalbare gasrekening. Het worden weer gouden tijden voor leveranciers van warmte pompen accus en nog veel meer niet werkende technische oplossingen.
https://www.dagelijksestandaard.nl/politiek/economische-zelfmoord-nieuw-kabinet-wil-200-miljard-euro-verbranden-aan-klimaat-geld-dat-er-niet-is
Hoeveel kunnen we de gemiddelde wereld temperatuur met enige micrograden naar beneden krijgen met 200 Miljard $ klimaatmitigatie belasting voor de burgers in Nederland?
Het effect: Een pakket van €28 miljard aan klimaatmaatregelen werd door critici en berekeningen van het Algemeen Dagblad vertaald naar een vermindering van de wereldwijde opwarming met ongeveer 0,000036 graden Celsius tegen het jaar 2100.
Dus kunnen we op basis van de Nederlandse uitstoot (0,4% van het wereldtotaal) en klimaatmodellen de volgende schattingen maken:
Impact op temperatuur: Volgens berekeningen van o.a. de stichting Clintel en eerdere analyses bij soortgelijke bedragen, zou volledige realisatie van de Nederlandse klimaatdoelen de opwarming aan het eind van de eeuw met slechts ongeveer 0,0003 graden Celsius (3 micrograden) vertragen.
Kostenplaatje: De genoemde €200 miljard komt overeen met de verwachte kosten voor de broodnodige uitbreiding van het elektriciteitsnet alleen.
De opschaling: Als we diezelfde verhouding gebruiken voor een bedrag van $200 miljard (ongeveer €185 miljard), zou de theoretische daling uitkomen op ongeveer 0,00024 graden Celsius.
Dat belastingeld zit geheel in de subsidies van een (overbodig) decentraal gestuurd ‘hernieuwbaar’ elektriciteitsnetwerk in Nedeland.
Hoeveel SMR kerncentrales kan je in Nederland bouwen voor 185 à 200 miljard € i.p.v. aan ‘gratis’ en ‘wisselvallige’ energie ???????
Sterke wetenschappelijke tegenstanders van nog meer Nederlandse windparken op de Noordzee:
David Smeulders (TU Eindhoven):
Deze professor energietechnologie pleit voor een bouwstop van windturbines. Hij waarschuwt dat de focus op wind- en zonne-energie leidt tot een instabiel stroomnet en pleit in plaats daarvan voor investeringen in kernenergie en aardgas.
Han Lindeboom (Wageningen University):
Als emeritus hoogleraar mariene ecologie waarschuwt hij fel tegen het bagatelliseren van de ecologische effecten. Hij stelt dat de impact op het onderwaterleven en vogels nog onvoldoende is onderzocht om dergelijke grootschalige projecten te rechtvaardigen.
Conclusie: Kappen dus met extra gesubsidieerde zwaaipalen op de Noordzee op kosten van Nederlandse burger..
@ meneer Scheffer , u kunt wel blijven roepen ‘ kappen met die zwaaipalen ‘, maar dat doet de sceptische beweging al 15 jaar . Lees de artikelen op de Groene Rekenkamer er maar op na en de vele bijdragen van Hugo Matthijsen alhier. Sophietje heeft aangekondigd het tempo van de bouw te willen opvoeren omwille van de bescherming van de sector. Lees: om de elektrificatie verder te implementeren volgens het plan zoals u dat bekend is neem ik aan.
U verwijst naar David Smeulders , maar die stond toch echt aan de wieg van al deze ellende. Smeulders is zelfs actief lid van Groenlinks dat – nota bene – de bouw van hernieuwbare energiebronnen en de verdere uitrol van de Greendeal als belangrijkste programmapunt heeft.
Een einde aan de waanzin is alleen mogelijk als de politiek daartoe de beslissing neemt zoals Trump deed in de VS en zoals het FvD voorstaat in NL. So, make up your mind als u werkelijk wilt dat de overheid kapt met zwaaipalen en zonneparken.
Even gezellig kotsen met zijn allen mensen:
https://www.lindependant.fr/2026/01/27/desinformation-autour-de-la-mort-dalex-pretti-une-candidate-rn-aux-municipales-publie-un-montage-trompeur-sur-linfirmier-tue-de-dix-coups-de-feu-13190464.php
Hoe intens diep kan je zinken.
Nou zo dus. Het RN, voorheen FN, opgericht door de door Baudet zo intens bewonderde antisemiet Jean-Marie le Pen, laat zich weer van zijn beste kant zien.
Bert en Cornelia zullen trots zijn.
Ach het is maar wat je belangrijk vindt 2 doden in Us of 30.000 in Iran in 2 dagen en dan nog de ellende in Soedan Jemen, maar ook in Syrie. Vooral zwijgen geen rode draad geen enkele voornemen om de revolutionaire garde tot terroristische organisatie te benoemen. Nee liever een democratisch Iran want valt er een verdienmodel in elkaar in het westen.
Altijd bijzonder, mensen die helemaal los gaan op antisemitisme maar niet eens weten wat het is.
Zo is antisemitisme een containerwoord geworden van alles wat ook maar als kritiek op Israel kan worden gezien.
Zelf een kritische noot bij de grootste bank van de wereld valt er onder.
De kennis van AF over dit onderwerp kan worden afgedaan met “leest koppen van kranten”.
AF gebruikt de meeste keren deze woorden om zijn antipathie ergens over te uiten. (meestal echte rechtse partijen)
Maar wat is dat oordeel waard zonder onderliggende kennis?
“Maar wat is dat oordeel waard zonder onderliggende kennis?”
FG Niets dus en daarom sla ik jouw schrijfsels ook vaak over tenzij ik weer eens flink wil lachen.
Ha, deed het weer eens pijn Cornelia?
Mooi, doel weer bereikt maar wel met wat schaamte hoor. Pesten van mensen zoals jij is eigenlijk een beetje triest.
Maar omdat het zo leuk is blijf ik het toch doen.
Dag meissie.
Kijk de twee boertjes vliegen er meteen op, de een wat slimmer dan de ander…
“tenzij ik weer eens flink wil lachen”
Kijk, dat is nou een verschil tussen jou en mij, jij verwart geluk vrolijkheid met leedvermaak.
Gezien jouw ̶a̶r̶r̶o̶g̶a̶n̶t̶e̶. fijne staat van dienst zal leedvermaak ook een groot onderdeel van je leven zijn geweest.
We genieten hier dagelijks van je luchtige en vrolijke kijk op het leven…
“Kijk, dat is nou een verschil tussen jou en mij, jij verwart geluk vrolijkheid met leedvermaak.”
FG ik mag hopen dat er meer verschillen zijn.
Verder binnen mijn vakgebied en daarmee verbonden interesses hebben geluk en vrolijkheid lang geleden al plaats gemaakt voor veel leedvermaak. Daarbuiten is dat anders daar is ultiem geluk en vrolijkheid. Kwestie van de juiste balans vinden.
Hebben ze Keir Starmer al opgepakt?