Gezien de tekst lijkt mij dit kaasie voor Cornelia en bestrijders van het idee ; ‘ you will own nothing’ .
Lijkt veel op het plan, dat Marion King Hubbert – de uitvinder van de beroemde Hubbert curve -al lanceerde in de 50er jaren, hetgeen inhield dat alle mensen op aarde een jaarlijks vastgesteld energie budget zouden krijgen. Nu dus eindelijk realiteit via de CO2 – heffing .
Duurt ff, maar dan heb je ook wat . euhh, niets meer .
Las net ook dat de nieuwe burgemeester van new York heeft aangekondigd dat daadwerkelijk particulier bezit , collectief zal worden gemaakt .
30:52 – 31:01 “The real transition is changing the world, not the wind and solar”
Het draait om geopolitiek – vrij recent zag ik een analyse van ene Isa Yusibov, tot voor kort werkzaam bij RABO als geopolitcal risk analyst … het worden interessante tijden:
ANALYSE
Al maanden geen analyse geschreven op twitter (gelukkig wel voor mijn internationale klanten), maar nu mijn dienstverband bij de Rabobank afgelopen is, dacht ik: even mijn gedachten samenvatten. De situatie rondom Venezuela is een geschikt moment, te meer omdat ik zelf afgestudeerd ben op het gebied van “geopolitics of energy security”.
Ik begin even met mijn statements over een geopolitieke uitruil tussen VS-Rusland-China. Mijn eigen observatie is het volgende: de afzetting van Maduro zonder enig verzet is afgesproken in de driehoek Washington-Beijing-Moskou.
Alhoewel velen die afdoen als “fantasme”, “speculatie” hoop ik dat ze er anders over zijn gaan denken naar aanleiding van de openbaringen uit 2019: hoe Rusland Trump destijds had voorgesteld om Venezuela in te ruilen voor Oekraine.
In die zin is Venezuela altijd een “bargaining chip” geweest voor Poetin. Hij heeft 2 doelen anno 2025: bezetting/winst in Oekraine en de opheffing van westerse sancties. En bepaalde kaarten op tafel.
Ik heb het tijdens de machtstransitie in Syrie ook al genoemd: Kremlins calculatie is gebaseerd op een terugkeer naar de grootmachtenpolitiek van de 19e eeuw. Door de regering-Trump te laten weten dat het niet militair zou ingrijpen om Maduro te redden, heeft Rusland in feite een “transactionele Monroe-doctrine” bekrachtigd. Het feit dat Poetin in 2019 ZELF voorstelde om die geopolitieke ruil te doen, zegt veel.
De impliciete deal is duidelijk: als de VS totale dominantie over hun “achtertuin” in het westelijk halfrond claimen, moeten ze Rusland het recht geven op een vergelijkbare invloedssfeer in de post-Sovjetruimte.
En om het plaatje nog completer te maken: met die post-Sovjetruimte bedoel ik ook de huidige NAVO-landen die ooit onderdeel waren van de Sovjet-Unie.
En dan de rol van China.
De relatie van Beijing met Venezuela was altijd gebaseerd op olie en de aflossing van schulden. Toen Maduro een last werd voor de regionale stabiliteit en een obstakel voor de Chinese energiezekerheid, kelderde zijn waarde.
China is de grootste schuldeiser van Venezuela. De publieke beweringen van president Trump dat de Chinese olieverkopen zouden kunnen doorgaan onder een door de VS geleide transitie, geven Beijing precies wat het wil: een efficiëntere, door de VS beheerde oliesector die daadwerkelijk de benodigde vaten kan produceren om de Venezolaanse schulden af te lossen.
Ondanks het feit dat Venezuela de grootste olievoorraden heeft, is de rol van het land “on the market” marginaal, omdat bewerking/export van Venezolaanse olie niet rendabel is, bijv itt olie uit de Golfstaten. Amerikaanse bedrijven zullen in staat zijn om daar verandering in te brengen.
Beijing ziet een Amerikaanse militaire “betrokkenheid” in Zuid-Amerika bovendien als een welkome afleiding. Elke vliegdekschipgroep of speciale eenheid die zich inzet voor de stabilisatie van een Venezuela na Maduro, is een minder ingezet middel in de Indo-Pacifische regio of in Taiwan.
Door de VS toe te staan een soevereine leider in eigen continent “omver te werpen”, schept China een retorisch en juridisch precedent. Xi kan nu betogen dat als Washington de “orde mag herstellen” in de regio, China dezelfde bewegingsvrijheid zou moeten hebben met betrekking tot zijn “interne aangelegenheden”.
Wil de VS Venezolaanse olie jatten?
Mwah, VS is zelf momenteel de grootste productent van olie. De Amerikaanse strategie is gebaseerd op iets anders: maritieme interceptie. Door zich te richten op de “schaduwvloot” van tankers in plaats van enkel op de olievelden zelf installeert de VS effectief een “tolhuisje” op de Venezolaanse export.
De olie-export van Venezuela is de levensader van zijn overgebleven allianties, met name die met China. Door deze ongereguleerde exportroutes af te snijden, probeert de VS niet haar eigen voorraden aan te vullen; zij zorgt ervoor dat elke druppel Venezolaanse olie die de markt bereikt, dit doet onder door de VS gesanctioneerde kaders of via Amerikaanse tussenpersonen. Oftewel petrodollars.
Hetzelfde geldt ook voor de Iraanse olie. Daarom denk ik dat Iran het volgende doelwit wordt op het geopolitieke schaakbord.
Door deze twee “afvallige” exporteurs gelijktijdig fysiek en juridisch onder druk te zetten, creëert de VS een vacuüm dat alleen kan worden gevuld door producenten die volgens de regels van Washington spelen (zoals Amerikaanse schalieolie of bondgenoten in de Golf).
Recente acties tegen Iraanse infrastructuur dienen als waarschuwing dat de kosten van zakendoen met gesanctioneerde regimes zijn verschoven van financieel risico naar fysiek verlies.
En wat fysiek verlies betreft: Teheran kan zijn borst natmaken voor de komende weken. It is coming…
Dat Trump de schoften in Iran en Venezuela keihard aanpakt juich ik toe maar dat hij vervolgens dat soort landen min of meer kolonialiseert en daar het gezag overneemt is minder.
Het zal overigens wel loslopen gelet op de enorme binnenlandse problemen voor Trump in de VS.
ALLES draait om geld, niet om mensen, die zijn in hoge mate bijzaak. Stel je nu eens voor dat het in de wereld om mensen zou draaien en dat geld hooguit een bij zaak zou zijn. Het is maar een idee. Verder: De wereld is groot genoeg, ook als er tien keer zoveel mensen zouden zijn. In een veilige wereld waar we goed zijn voor elkaar en goed kunnen leven, zou de wereldbevolking trouwens niet meer groeien, dat is wel bewezen in landen die van armoede naar welstand ontwikkeld zijn. Dus tekorten hoeven neit te bestaan. Oorlogen ook niet, vervuiling kan stukken minder, het leven kan leuk zijn voor alle mensen.
Dat Trump in elk geval met zijn poten van Groenland afblijft ! ! !
Volgens Trump moet Europa vanaf nu zijn eigen broek zien op te houden qua veiligheid.
Groenland veilig stellen voor Europa lijkt mij hierbij een uitstekende stap!!!
Wat hebben we aan Trump’s strategische plekken “om de veiligheid te garanderen” nu hij zelf een erg onbetrouwbare jegens Europa lijkt?!!!
Je geeft hem een strategische plek om theoretisch zelfs Europa te bedreigen in de toekomst!
Zeer onwenselijk lijkt mij ! !
De grote mogendheden moeten eens goed gaan kijken wat rechtvaardigheid en de rechten van de mens werkelijk inhouden i.p.v. maar te doen waar je zin in hebt i.h.k. van “de recht van de sterkste”
zo kun je de hele 2e wereldoorlog in het belang van de Duitsers nog wel goed gaan praten ! ! !
Geen reacties .
Gezien de tekst lijkt mij dit kaasie voor Cornelia en bestrijders van het idee ; ‘ you will own nothing’ .
Lijkt veel op het plan, dat Marion King Hubbert – de uitvinder van de beroemde Hubbert curve -al lanceerde in de 50er jaren, hetgeen inhield dat alle mensen op aarde een jaarlijks vastgesteld energie budget zouden krijgen. Nu dus eindelijk realiteit via de CO2 – heffing .
Duurt ff, maar dan heb je ook wat . euhh, niets meer .
Las net ook dat de nieuwe burgemeester van new York heeft aangekondigd dat daadwerkelijk particulier bezit , collectief zal worden gemaakt .
‘ZE’ doen het gewoon hoor .
30:52 – 31:01 “The real transition is changing the world, not the wind and solar”
Het draait om geopolitiek – vrij recent zag ik een analyse van ene Isa Yusibov, tot voor kort werkzaam bij RABO als geopolitcal risk analyst … het worden interessante tijden:
ANALYSE
Al maanden geen analyse geschreven op twitter (gelukkig wel voor mijn internationale klanten), maar nu mijn dienstverband bij de Rabobank afgelopen is, dacht ik: even mijn gedachten samenvatten. De situatie rondom Venezuela is een geschikt moment, te meer omdat ik zelf afgestudeerd ben op het gebied van “geopolitics of energy security”.
Ik begin even met mijn statements over een geopolitieke uitruil tussen VS-Rusland-China. Mijn eigen observatie is het volgende: de afzetting van Maduro zonder enig verzet is afgesproken in de driehoek Washington-Beijing-Moskou.
Alhoewel velen die afdoen als “fantasme”, “speculatie” hoop ik dat ze er anders over zijn gaan denken naar aanleiding van de openbaringen uit 2019: hoe Rusland Trump destijds had voorgesteld om Venezuela in te ruilen voor Oekraine.
In die zin is Venezuela altijd een “bargaining chip” geweest voor Poetin. Hij heeft 2 doelen anno 2025: bezetting/winst in Oekraine en de opheffing van westerse sancties. En bepaalde kaarten op tafel.
Ik heb het tijdens de machtstransitie in Syrie ook al genoemd: Kremlins calculatie is gebaseerd op een terugkeer naar de grootmachtenpolitiek van de 19e eeuw. Door de regering-Trump te laten weten dat het niet militair zou ingrijpen om Maduro te redden, heeft Rusland in feite een “transactionele Monroe-doctrine” bekrachtigd. Het feit dat Poetin in 2019 ZELF voorstelde om die geopolitieke ruil te doen, zegt veel.
De impliciete deal is duidelijk: als de VS totale dominantie over hun “achtertuin” in het westelijk halfrond claimen, moeten ze Rusland het recht geven op een vergelijkbare invloedssfeer in de post-Sovjetruimte.
En om het plaatje nog completer te maken: met die post-Sovjetruimte bedoel ik ook de huidige NAVO-landen die ooit onderdeel waren van de Sovjet-Unie.
En dan de rol van China.
De relatie van Beijing met Venezuela was altijd gebaseerd op olie en de aflossing van schulden. Toen Maduro een last werd voor de regionale stabiliteit en een obstakel voor de Chinese energiezekerheid, kelderde zijn waarde.
China is de grootste schuldeiser van Venezuela. De publieke beweringen van president Trump dat de Chinese olieverkopen zouden kunnen doorgaan onder een door de VS geleide transitie, geven Beijing precies wat het wil: een efficiëntere, door de VS beheerde oliesector die daadwerkelijk de benodigde vaten kan produceren om de Venezolaanse schulden af te lossen.
Ondanks het feit dat Venezuela de grootste olievoorraden heeft, is de rol van het land “on the market” marginaal, omdat bewerking/export van Venezolaanse olie niet rendabel is, bijv itt olie uit de Golfstaten. Amerikaanse bedrijven zullen in staat zijn om daar verandering in te brengen.
Beijing ziet een Amerikaanse militaire “betrokkenheid” in Zuid-Amerika bovendien als een welkome afleiding. Elke vliegdekschipgroep of speciale eenheid die zich inzet voor de stabilisatie van een Venezuela na Maduro, is een minder ingezet middel in de Indo-Pacifische regio of in Taiwan.
Door de VS toe te staan een soevereine leider in eigen continent “omver te werpen”, schept China een retorisch en juridisch precedent. Xi kan nu betogen dat als Washington de “orde mag herstellen” in de regio, China dezelfde bewegingsvrijheid zou moeten hebben met betrekking tot zijn “interne aangelegenheden”.
Wil de VS Venezolaanse olie jatten?
Mwah, VS is zelf momenteel de grootste productent van olie. De Amerikaanse strategie is gebaseerd op iets anders: maritieme interceptie. Door zich te richten op de “schaduwvloot” van tankers in plaats van enkel op de olievelden zelf installeert de VS effectief een “tolhuisje” op de Venezolaanse export.
De olie-export van Venezuela is de levensader van zijn overgebleven allianties, met name die met China. Door deze ongereguleerde exportroutes af te snijden, probeert de VS niet haar eigen voorraden aan te vullen; zij zorgt ervoor dat elke druppel Venezolaanse olie die de markt bereikt, dit doet onder door de VS gesanctioneerde kaders of via Amerikaanse tussenpersonen. Oftewel petrodollars.
Hetzelfde geldt ook voor de Iraanse olie. Daarom denk ik dat Iran het volgende doelwit wordt op het geopolitieke schaakbord.
Door deze twee “afvallige” exporteurs gelijktijdig fysiek en juridisch onder druk te zetten, creëert de VS een vacuüm dat alleen kan worden gevuld door producenten die volgens de regels van Washington spelen (zoals Amerikaanse schalieolie of bondgenoten in de Golf).
Recente acties tegen Iraanse infrastructuur dienen als waarschuwing dat de kosten van zakendoen met gesanctioneerde regimes zijn verschoven van financieel risico naar fysiek verlies.
En wat fysiek verlies betreft: Teheran kan zijn borst natmaken voor de komende weken. It is coming…
EINDE
bron: https://x.com/Isa_Yusibov/status/2007807863637311490
Paul, dank voor deze bijdrage.
Dat Trump de schoften in Iran en Venezuela keihard aanpakt juich ik toe maar dat hij vervolgens dat soort landen min of meer kolonialiseert en daar het gezag overneemt is minder.
Het zal overigens wel loslopen gelet op de enorme binnenlandse problemen voor Trump in de VS.
In november is het uit voor Trump.
Ben je al klaar met controleren of het allemaal wel klopt Gerard d’ Olivat. Kom, leg je vinger eens op de zere plek.
ALLES draait om geld, niet om mensen, die zijn in hoge mate bijzaak. Stel je nu eens voor dat het in de wereld om mensen zou draaien en dat geld hooguit een bij zaak zou zijn. Het is maar een idee. Verder: De wereld is groot genoeg, ook als er tien keer zoveel mensen zouden zijn. In een veilige wereld waar we goed zijn voor elkaar en goed kunnen leven, zou de wereldbevolking trouwens niet meer groeien, dat is wel bewezen in landen die van armoede naar welstand ontwikkeld zijn. Dus tekorten hoeven neit te bestaan. Oorlogen ook niet, vervuiling kan stukken minder, het leven kan leuk zijn voor alle mensen.
Gerard
Zonder vijanden kun je geen wapens meer verkopen en snijdt je in eigen vlees. Snap je.
Dat Trump in elk geval met zijn poten van Groenland afblijft ! ! !
Volgens Trump moet Europa vanaf nu zijn eigen broek zien op te houden qua veiligheid.
Groenland veilig stellen voor Europa lijkt mij hierbij een uitstekende stap!!!
Wat hebben we aan Trump’s strategische plekken “om de veiligheid te garanderen” nu hij zelf een erg onbetrouwbare jegens Europa lijkt?!!!
Je geeft hem een strategische plek om theoretisch zelfs Europa te bedreigen in de toekomst!
Zeer onwenselijk lijkt mij ! !
De grote mogendheden moeten eens goed gaan kijken wat rechtvaardigheid en de rechten van de mens werkelijk inhouden i.p.v. maar te doen waar je zin in hebt i.h.k. van “de recht van de sterkste”
zo kun je de hele 2e wereldoorlog in het belang van de Duitsers nog wel goed gaan praten ! ! !