Op het programma staat ditmaal het uitdrijven van de van de angsten voor CO2, voor stikstof en straling, demonen die al decennia de wereld in een wurggreep houden.
Schrijft u zich ook in voor alweer de Vijfde Ontgroeningsdag? En ook als nieuwe donateur krijgt u tot 12 februari een lagere toegangsprijs en verloten we boekenbonnen aan het begin van de dag.
De Vijfde Ontgroeningsdag
De drie inhoudelijke presentaties schijnen stuk voor stuk op een gedegen wetenschappelijke manier een ander licht op drie actuele angstwekkende narratieven. Maar toch zo … dat u het de buurvrouw later kan uitleggen (de presentaties krijgt u mee).
Na de borrel of na het diner zult u waarschijnlijk vertrekken met een Code Groen gevoel, omdat noch natuur, noch het klimaat naar de knoppen gaat. En omdat u gaat begrijpen waarom media en wetenschappers ons daar wél bang voor maken. Schrijf u snel in, want het wordt gezellig druk met jong en oud.
Het evenement op 4 maart begint om 10:00 met inloop en duurt tot 17:00 met een borrel tot 18:00 en daarna is er gelegenheid om in goed gezelschap lekker te eten.
| Naar de Ontgroeningsdag website |
| Direct Inschrijven Ticketkantoor |
De ervaring wordt begeleid door een bijzonder duo. Guido Thys doet dat net als in 2021 met humor, nu echter samen met de sprankelende jonge dichteres des vaderlands Rihab el Majdoubi.
-

Evert Jesse.
Evert Jesse dompelt u onder in het fascinerende verhaal met titel: Eén zee, twee spiegels. Zijn peilschalen dan toch juist en de satellieten niet – en wordt dit de genadeklap voor het klimaatnarratief? Klimaatjournalist en Clintel directeur Marcel Crok verzorgt de inleiding op deze mogelijk historische presentatie, met een overzicht van dat afbrokkelende narratief.
Ir. Evert Jesse is auteur van het wetenschappelijk artikel over deze ontdekking en als outsider en systeemontwerper een factor om rekening mee te houden.

Theo Richel
- Theo Richel is niet bang meer voor kernenergie: “We zijn belazerd door de wetenschap”.
Theo kan het weten na 50 jaar als ervaren milieujournalist en oprichter van de Groene Rekenkamer; zijn betoog over te strak afgestelde stralingsnormen staat als een huis.
-

Jaap Hanekamp.
Dr. Jaap Hanekamp gaat al zijn inzichten opgedaan in 30 jaar ‘stikstof’ finaal samenvatten onder de titel:
“De Dystopische Demonie van Sciëntistisch Stikstofbeleid.”
Dr. Hanekamp is chemicus, toxicoloog en gepromoveerd expert op het gebied van Utopieën. Op het stikstofdossier is hij als geen ander verantwoordelijk voor het torpederen van de pseudowetenschappelijk gebruikte rekenmodellen van het RIVM.
De Paneldiscussie neemt de vorm aan van een act van een nationale Diva. Vooralsnog is dat een mystery guest. Leidraad van de discussie is de vraag:”Wetenschap voor de globalistische elite – hoe ver reikt die?”
Het panel wordt versterkt met ondermeer wob-dossiervreter Cees van den Bos, voor velen bekend van de substack BomenEnBos.
Hopelijk tot 4 maart en neem graag ook anderen mee!
***





Gelukkig groeit de weerzin tegen de groene waanzin. Het enige dat groen is zijn de planten waarvan wij leven.
‘Het enige dat groen is zijn de planten’.
Protest namens alle kikkers van deze wereld Peter :)
Overigens, mijn weerzin heeft het maximum al bereikt enige tijd geleden.
De eerste presentatie heeft een intrigerende titel, maar het wordt niet duidelijk over wat voor onderzoek en artikel dat precies gaat. Meer daar over is te vinden op de site van de groene rekenkamer.
https://groene-rekenkamer.nl/13735/zeespiegelwetenschap-kritiek/
Evert Jesse heeft gekeken naar de kaart waarop te zien is hoeveel de zeespiegelstijging overal op aarde betraagt, op basis van satellietmetingen. Daarin zijn grote verschillen. Als ik het goed begrijp wordt er in het betreffende artikel geconcludeerd dat die verschillen komen door verschillen in sterische uitzetting. Jesse betoogt dat dat niet kan. Ik denk dat hij daar gelijk in heeft. Eerder komen die verschillen door veranderingen in lucht- en zeestromingen, en door veranderingen in luchtdruk.
Maar voor de totale belans van de zeespiegelstijging maakt dat niks uit. Je kunt nog steeds de gemiddelde stijging uitrekenen, en je kunt dat vergelijken met de berekende stijging op basis van thermische uitzetting en instromend (smelt)water en GIA. Voor het klimaatverhaal is het punt van Jesse dan niet van belang.
Twee andere opmerkingen:
1. om de resultatien van statellietwaarnemingen goed met de resultaten te kunnen vergelijken zou het interessant zijn om een selectie van de satellietwaarnemingen te gebruiken, namelijk alleen van de plaatsen met peilwaarnemingen. Een dergelijke vergelijking heb ik nog nooit gezien, maar dat kan ook aan mij liggen.
2. De zeespiegeltrends in figuur 1 zijn berekend over de periode “1992.92 – 2021.64” Ik neem aan dat hiermee momenten in het jaar worden bedoeld. Een jaartal met twee decimalen omvat dan 3 à 4 dagen. Het betekent dat het periode loopt van december 1992 tot eind juli 2021. Dan kunnen er ook seizoensinvloeden in zitten. Netter was geweest om eerst jaargemiddelden uit te rekenen en daar de trend over te berekenen.
De patronen waar Evert over valt zijn inderdaad het gevolg van veranderingen in oceaanstromingen. Niets meer en niets minder.
Veranderingen in oceaanstromingen en/of luchtdrukverdelingen zijn meestal eenmalig, dat geeft een tijdelijke verandering in de zeespiegel. Maar hier gaat het om een trend. Het lijkt me onwaarschijnlijk dat, gedurende 20 opeenvolgende jaren, ieder jaar de verandering in een oceaanstroming steeds sterker wordt
Beste Dirk, ik had je kennis van de oceaan groter geschat.
Ten opzichte van de zeespiegelstijging kunnen de lokale hoogteveranderingen door veranderingen in zeestromingen ook op deze tijdschaal makkelijk even groot zijn.
Dit is inderdaad het thema en achtergrond van de presentatie van Evert, maar de hypothese die als primeur wordt neergezet op de Ontgroeningsdag gaat nog een stap verder zoals heel beknopt uitgelegd op de Ontgroeningsdag website (uitklapkader). Om een tipje van de sluier op te lichten:
Het verschil in langdurige trend in de stijgsnelheid van de zeespiegel, tussen peilschaalmetingen enerzijds en satellietmetingen anderzijds, wordt in deze goed onderbouwde hypothese verklaard uit contaminatie van het altimetrie-signaal. Dat heeft weer te maken met het scheepvaartverkeer.
Dus peilschaalmetingen zijn correct. De satellietmetingen zitten op het dubbele en zijn fout. Onderbouwing in een wetenschappelijk artikel dat deze dagen wordt ingediend bij een tijdschrift, voor peer review.
Dus zou ik zeggen, kom ook luisteren naar Evert’s presentatie – en stel kritische vragen. Want als die stijgsnelheid inderdaad gewoon al meer dan honderd jaar constant is, dan is alleen al om die reden het klimaatnarratief om zeep. Toch?
“Dat heeft weer te maken met het scheepvaartverkeer.”
Die signalen filter je er gewoon uit. Drukte om niets dus.
Satellieten zijn representatief voor de mondiale zeespiegelstijging, peilschaalmetingen overduidelijk niet.
De gedachte dat (tegenomen) scheepvaart de hoogtemetingen kan verstoren is niet nieuw. Ik neem inderdaad aan dat daar voor gecorrigeerd wordt. Bovendien, het overgrote deel van de scheepvaart vindt plaats op vaste routes. Die zou je terug moeten zien op de kaart met de verandering van de zeespiegel, maar daarvan is geen spoor.
De globale stijging van de zeespiegel kan op ten minst drie verschllende manieren berekend worden.
1. Op basis van peilschaalmetingen, met extrapolatie.
Voordelen: vaak lange meetreeksen, en op relevante plaatsen. Nadelen: erg gevoelig voor lokale veranderingen; niet beschikbaar voor grote delen van de wereldzeeën.
2. Op basis van satellietmetingen (altimetrie)
Voordeel: werelddekkend. Nadelen: de meetserie is nog niet zo lang; mogelijk minder nauwkeurig langs kusten (?)
3. Op basis van componenten. De hoeveelheid smeltwater van landijs is redelijk goed bekend. De stijging door uitzettend zeewater is ook redelljk goed bekend (Argo). Kleinere bijdragen komen door wateropslag op het land (sterk wisselend, positief of negatief) en verzakking van de oceaanbodem (negatief).
De resultaten van deze verschillende methodes ontlopen elkaar niet veel.
„Dus zou ik zeggen, kom ook luisteren naar Evert’s presentatie – en stel kritische vragen.“
Dan moet ik €40 toegang betalen, daar heb ik geen zin in.
”Wetenschap voor de globalistische elite – hoe ver reikt die?”
Aha, de “global elite”, hoe kun je daar nu over praten als ze niet bestaan…?
De meeste wetenschappers zijn in dienst van dat “complot” die gaan niet vertellen dat er niets van klopt, want dan kunnen ze pizza’s gaan bezorgen.
Wat is jouw motief om elke dag hier te zeuren over die niet bestaande “antropogene” opwarming?
Op basis van Google Earth Engine metingen https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0924271621002598 op de kustlijnen is gebleken dat er zowel een aangroei als afname van de kustlijn vastgesteld wordt . Het verbazende is dat het netto resultaat een aangroei van de kustgebieden is . Een resultaat dat vloekt met het narratief dat hier gevoerd wordt.
Ik hecht meer aan metingen en observaties dan aan het theoretisch modellenwerk dat zich blijkbaar niet valideert maar wel de media haalt.
„Ik hecht meer aan metingen en observaties dan aan het theoretisch modellenwerk dat zich blijkbaar niet valideert maar wel de media haalt.“
De gemiddelde hoogte van de zeespiegel kún je helemaal niet meten. Ook al voor de zeespiegel op één plek moet er flink gerekend worden, met name rekening houdend met de meetmomenten en de getijden, maar ook met een oog op (veranderende) omstandigheden op en rond de meetlocatie. Ook kun je nog kijken naar bijvoorbeeld de weersomstandigheden en extremen.
‘Wat is jouw motief om elke dag hier te zeuren over die niet bestaande “antropogene” opwarming?”
Elke dag een handje pinda’s
Dit weekeind weer een mijlpaal: het artikel van auteurs Evert Jesse en Okko Bleeker is ingediend!
We gaan zien hoe het peer review proces verloopt en hoe snel dat gaat. Op tijd voor de Ontgroeningsdag op 4 maart zou wel heel mooi zijn!
Update: Op maandag 23 februari dienden de auteurs het manuscript in. Op woensdag 25e lag er een ongemotiveerde afwijzing van dit tijdschrift, GeoScience.