Het bestempelen van koolstofdioxide (CO2) als een nuttig gas kan leiden tot spot of morele verontwaardiging. Misschien zelfs tot de beschuldiging van “ontkenning van de wetenschap”. Bijna twintig jaar lang hebben politieke krachten dit levensgevende gas met succes bestempeld als een giftige stof, een oorzaak van zowel overstromingen als droogtes en een dief van de toekomst van de kleinkinderen. Een van de oplossingen was om mensen te dwingen hun SUV’s in te ruilen voor dure en teleurstellende elektrische auto’s.

Hieraan ten grondslag ligt een uitspraak van het Hooggerechtshof uit 2007 (Massachusetts versus EPA) die het agentschap verplichtte broeikasgassen te reguleren als het deze gevaarlijk achtte. Dit leidde ertoe dat de EPA onder Obama precies dat deed en in 2009 de Endangerment Finding publiceerde, die verschillende maatregelen in gang zette om de uitstoot van CO2 en andere gassen te reguleren.

Critici van de Endangerment Finding wijzen op het gebrek aan wetenschappelijke basis om een ​​nuttig gas als CO2 als gevaarlijk te beschouwen. Niets illustreert de absurditeit beter dan het feit dat iedereen dagelijks bijna een kilo koolstofdioxide uitademt.

De recente intrekking door de EPA van de Endangerment Finding voor motorvoertuigen wordt dan ook niet alleen verwelkomd door liefhebbers van de verbrandingsmotor, maar ook door mensen met gezond verstand. Het reguleren van CO2-uitstoot onder voertuigbepalingen leidde tot “een ongekende uitbreiding van de bevoegdheden van de EPA” die “vrijwel elke sector van de economie” raakte, aldus het agentschap. (Waarnemers verwachten dat de EPA ook de regelgeving voor broeikasgasemissies van industriële installaties zal afschaffen.)

EPA keert terug naar de realiteit

De beslissing van de EPA is een langverwachte correctie van een regelgevende maatregel die de bevoegdheden van het agentschap onder de Clean Air Act overschreed en bergen bewijs negeerde dat CO2 geen bedreiging vormt. Beweringen van het tegendeel zijn gebaseerd op overdrijvingen van het opwarmingspotentieel van het gas en computermodellen die gebouwd zijn op onbewezen aannames.

Bovendien vermindert het verlagen van de atmosferische CO2-concentratie, zoals de regel beoogde, alleen maar het voordeel van het gas als plantenvoeding. Via fotosynthese nemen planten koolstofdioxide op en combineren dit met water en zonlicht om de suikers te produceren die de bouwstenen vormen van de hele voedselketen.

Wanneer de atmosferische CO2-concentratie toeneemt, groeien planten niet alleen sneller, maar gebruiken ze ook water efficiënter en worden ze beter bestand tegen droogte. Satellietwaarnemingen hebben een opvallende toename van het wereldwijde bladoppervlak in grote delen van de begroeide gebieden geregistreerd. NASA erkent dat CO2-bemesting verantwoordelijk is voor het grootste deel van de vergroening die sinds de jaren 80 is waargenomen.

Een uitgebreide wetenschappelijke analyse toonde aan dat tot 50% van het wereldwijde begroeide gebied tussen 1982 en 2009 significant vergroend is en dat de stijgende CO2-concentratie in de atmosfeer verantwoordelijk is voor ongeveer 70% van deze vergroeningstrend, waarmee de bijdragen van andere factoren zoals stikstofdepositie, klimaatinvloeden en veranderingen in landgebruik in het niet vallen.

In de competitieve wereld van de glastuinbouw betalen boeren geld om extra CO2 in hun kassen te pompen, waardoor de concentratie binnenin drie tot vier keer zo hoog wordt als in de buitenlucht.

David Legates.

David Legates, voormalig directeur van het Center for Climatic Research aan de Universiteit van Delaware, zegt:

“CO2 bevordert de fotosynthese en … de vergroeningstrend zet onverminderd door, met CO2-bemesting als belangrijkste drijvende kracht.” Hij vervolgt met de stelling dat “als de opwarming gematigd is, dit weinig verschil zal maken voor de wereldwijde economische groei en er mogelijk zelfs aan kan bijdragen door langere groeiseizoenen, minder sterfgevallen als gevolg van kou en de toename van de landbouwproductiviteit door bemesting met CO2 uit de atmosfeer.”

William Happer.

William Happer, emeritus hoogleraar natuurkunde aan de Princeton University, benadrukt dit punt nog eens:

“Hoewel een verdubbeling van de CO2-concentratie in de atmosfeer slechts een kleine en gunstige temperatuurstijging zal veroorzaken, zal het enorm gunstig zijn voor de landbouw en bosbouw.”

De EPA merkt op dat de eliminatie van alle broeikasgasemissies van Amerikaanse voertuigen slechts “verwaarloosbare” effecten zou hebben op de gemiddelde wereldwijde oppervlaktetemperatuur (0,067 graden Fahrenheit in 2100). Dit betekenisloze theoretische verschil moet worden vergeleken met de zeer reële lasten voor consumenten, fabrikanten en werknemers die de oorlog tegen fossiele brandstoffen met zich meebrengt.

Een hardnekkig narratief

Ondanks de onmiskenbare voordelen van CO2 – bevestigd en erkend door duizenden onafhankelijke onderzoekers en wetenschappelijke publicaties – wordt een groot deel van het publieke debat nog steeds beïnvloed door beroepspolitici, sensationele media, woke academische afdelingen en wetenschappers verbonden aan organisaties zoals de corrupte Verenigde Naties.

De meedogenloze campagne om een ​​voor het leven essentieel gas als een gevaar af te schilderen, zal dus waarschijnlijk nog wel even voortduren. Op het spel staan ​​miljarden dollars die zijn geïnvesteerd door misleide en bedrieglijke mensen, en de ego’s van degenen die menen een klimaat te kunnen beheersen dat ze niet in de hand hebben.

Desalniettemin is het terugdraaien van de bevinding dat CO2 een gevaar vormt een begin voor de overheid om CO2 weer de rechtmatige plaats te geven als een nuttig molecuul waarvoor geen maatregelen nodig zijn om het publiek te beschermen. De vaststelling uit 2009, die dit feit negeerde, was niet wetenschappelijk, maar politiek gemotiveerd.

***

Vijay Jayaraj.

Oorspronkelijk gepubliceerd in PJ Media op 20 februari 2026.

Over de auteur

Vijay Jayaraj is wetenschappelijk en onderzoeksmedewerker bij de CO2 Coalition in Fairfax, Virginia. Hij heeft een master in milieuwetenschappen van de University of East Anglia en een postdoctorale graad in energiemanagement van Robert Gordon University, beide in het Verenigd Koninkrijk, en een bachelordiploma in ingenieurswetenschappen van Anna University in India. Hij was als onderzoeksmedewerker verbonden aan de Changing Oceans Research Unit van de University of British Columbia in Canada.

***

Bron hier.

***

Deel dit bericht a.u.b.
LinkedInMastodonWhatsApp

Gerelateerd: