Gespecialiseerde barbaren

Marcel Crok.

Wanneer je twee bronnen uitkiest voor je nieuws die je doorgaans wantrouwt, wees dan nu ook uiterst sceptisch. Wat is hun belang? Clintel-directeur Marcel Crok en ondergetekende ontmoetten deze systeemanalist nog in Bilthoven, vlak nadat we in november 2009 met klimatoloog Hajo Smit climategate.nl hadden opgericht.

Leo Meijer.

We waren als klimaatbloggers uitgenodigd door Leo Meijer, toenmalig PBL-directeur voor disscussie over ontdekte fouten in het vierde IPCC-rapport.

Diederik Samsom en Marcel Crok.

We werden zelfs uitgenodigd voor een Tweede Kamer-hoorzitting.

Marcel zou zijn boek ‘De Staat van het Klimaat’ uitbrengen, dat door Diederik Samsom in Nieuwspoort in ontvangst werd genomen.

In een café in De Jordaan drukte ondergetekende dat boek nog in handen van Mark Rutte, die het joviaal lachend in ontvangst nam. Hij zou meer van de middenweg zijn, dus tussen de ‘ontkenners’ en de alarmisten in. We weten allemaal wat er daarna gebeurde. Rutte maakte van Nederland het klimaatwingewest van Europa.

Alle honderden miljarden euro’s extra uitgaven zijn gebaseerd op de computerscenario’s van mannetjes achter computers als Van Vuuren. Geen Detlef, geen 200 miljard euro verbouwing van het elektriciteitsgrid. De Glasnost van toen, was enkel bedoeld om toen omstreden gemaakt klimaatbeleid weer houdbaar te maken.

Feest vieren over een scenario-herziening omzeilt dus het kernprobleem: Waarom bepalen globalistische scenario’s van een minuscule groep ‘deskundigen’ de koers van een land?

“Gespecialiseerde barbaren”, zo noemde Jose Ortega y Gasset deze in tunnelvisies levende domeinspecialisten, die de realiteit platslaan tot de dimensie van hun mini-expertise. Het is dus barbaars om de ‘gemiddelde wereldtemperatuur’ – een constructie in een computer- als hoofdmaatstaf te nemen voor menselijk welzijn.

Daarin ligt precies de coup op de publieke ruimte vervat, die alle ‘groene’ VN-politiek kenmerkt sinds 1992. Niet langer kunnen mensen op basis van levenservaring en levensbekwaamheid besluiten maken. Ze moeten nu eerst via een intermediair gaan, een minuscuul clubje domein-deskundigen met hun modellen, vóór een besluit over de publieke ruimte mag vallen.

De laatste bijstelling van wat virtuele graden in de computer – voor het jaar dat we al lang dood zijn – is dan nog steeds meer van hetzelfde absurdisme.

Je kunt best eens stoeien met de nieuwe computerstudies van Detlef. Iets andere aannames over bevolkingsgroei in Afrika doen hun imaginaire wereld in 2100 al 0,6 graden minder opwarmen. Terwijl wij geacht worden voor 0,0000x graden de hele energievoorziening op zijn kop te gooien.

Door aan dit knopje van het model te draaien, of dat andere knopje, kunnen Detlef et al dus mondiale politieke keuzes sturen. Banaler gezegd: Het vruchtbaarheidscijfer van Afrika bepaalt dus mede ons energiebeleid, wanneer je PBL-wetenschappers serieus wilt nemen.

Hun klimaatmodellen werden de basis van alle klimaatbeleid en daarmee de Klimaatwet. Wie hun model betwist, plaatst zich als ‘niet deskundige’ buiten de orde. Met klimaatmodellen is de democratie buiten de orde gezet.

Rypke Zeilmaker Afke Smit.

Zonder Klimaatmodellen- nauwkeurig of niet – geen Klimaatwet, want dan zou de politieke autoriteit van deze totalitaire ingreep vervallen. Er komt dus pas meer realisme, wanneer levenservaring en levensbekwaamheid beleid dicteren. En niet de computerprojecties van gespecialiseerde barbaren.

***

Bron: De Andere Krant hier.

***

Steun Interessante Tijden om het Groene Moeras in Europa te dempen.

Donatie bedrag:

en scrol dan naar voettekst van het betrokken artikel.

***