Björn Peters.
Hoe hij van profiteur naar scepticus ging over het Duitse klimaatbeleid en wat hem achterdochtig maakte, verteld door een natuurkundige.
Door Björn Peters.
Dr. Björn Peters is natuurkundige, energie-econoom, auteur en ondernemer. Als medewerker bij McKinsey, Deutsche Börse en Deutsche Bank werkt hij al 25 jaar op het snijvlak van wetenschap, financiën en energie. Peters richtte real asset funds op, was CFO van Dual Fluid Energy en adviseert nu overheden en bedrijven over energiestrategie.
Als grondlegger van de moderne statistische energiemeteorologie is hij auteur van talrijke artikelen en een boek over ecologisch realisme, evenals voorzitter van de raad van bestuur en hoofd energiebeleid van de Duitse Werkgeversvereniging. Recentelijk richtte hij de Energy Policy Debating School op.
Allereerst: Mijn keerpunt
“Dokter Peters, als partij kunnen we niet tegen iets werken, we moeten ergens voor werken. Denk eens na wat dat zou kunnen zijn!”
Deze zin van mijn politieke mentor Dr. Habil. Stefan Ruppert, destijds deelstaatvoorzitter van de FDP en fractieleider in de Bondsdag in 2015, was een keerpunt in mijn denken.
Tegelijkertijd was het een aanleiding om mijn eigen geschiedenis met de energietransitie te herschikken: van een enthousiaste bankier die miljarden in de energietransitie wilde sturen, tot iemand die publiekelijk zegt: De energietransitie drijft de Duitse economie tegen de muur.
Het begin: zaken doen met de energietransitie
We ontmoetten elkaar tijdens een uitgebreide lunch in een chique Italiaans restaurant in Frankfurt.
Hij zocht een businessmodel voor een gesloten fondsendivisie die hij net had overgenomen en ideeën voor nieuwe fondsproducten. Ik legde hem uit wat voor mij vanzelfsprekend leek: de energietransitie zou enorme kapitaalstromen veroorzaken.
Duitsland wilde zijn energievoorziening herstructureren; honderden miljarden zouden geïnvesteerd moeten worden in netten, windparken, zonnecellen, biogas en later mogelijk opslagfaciliteiten. Voor een investeringsmaatschappij als DWS was dit een kans – niet alleen om rendement te genereren, maar ook om “iets goeds” te ondersteunen.
Het idee sloeg aan. Daarna vroeg ik het DWS-management of ik bij hen een verantwoordelijke rol kon krijgen. Hierop volgden gesprekken met potentiële collega’s, het hoofd van Europa, en uiteindelijk zelfs met een manager die rechtstreeks rapporteerde aan een lid van de Deutsche Bank-directie.
Ik was zo vol van de energietransitie dat ik natuurlijk behoorlijk overtuigend was.
Verleidelijke energietransitie
Tussen 2008 en 2010 heb ik meer dan honderd bedrijfsmodellen op het gebied van fotovoltaïsche installaties, wind en biomassa beoordeeld en gestructureerd: projectfinanciering, fondsstructuren, participatiemodellen. Ik leerde over de energietransitie vanuit de machinekamer, bijvoorbeeld via term sheets, kasstroommodellen en due diligence-rapporten.
De logica was verleidelijk: de combinatie van politiek gegarandeerde terugleveringstarieven, die twintig jaar vaststonden, met een verhaal over vooruitgang dat de energietransitie koppelde aan industriële modernisering, vertroebelde het oordeel van veel besluitvormers destijds.
Achteraf bezien was dat mijn Paulus-fase: ik geloofde, net als iedereen om me heen, dat de wereld op weg was naar een bijna volledige energievoorziening uit “hernieuwbare” bronnen, dat het zichzelf wel zou terugverdienen als je maar genoeg investeerde, en dat de technische problemen te overkomen waren.
Eerste twijfel – merkwaardige financiering
Het nieuws verspreidde zich snel dat DWS nu een speciale financier voor energiecentrales had, en ik ontving wekelijks aanbiedingen om te investeren in wind- of zonneparken. Ik heb tientallen van deze projecten nader bekeken.
De financieringsstructuren waren bijzonder
In het geval van windenergie is het belangrijk te weten dat de gevoeligheid voor winstgevendheid hoog is: elke procentuele verandering in het gemiddelde windvolume verhoogt of verlaagt de omzet met drie procent.
Desalniettemin waren de projecten mooi berekend met 80 procent schuldfinanciering – een veel te groot risico in tijden waarin de wind verzwakt en er geen robuuste gegevens waren over de variabiliteit van de jaarlijkse gemiddelde windsnelheden.
Bij zowel wind- als zonneprojecten was het ook altijd belangrijk te onthouden dat hun inkomens politiek vooraf bepaald waren.
De resulterende politieke risico’s zijn moeilijk te kwantificeren, maar extreem duur als ze zich voordoen – zoals na 2010, toen Spanje, Italië en Tsjechië achteraf de invoertarieven voor PV verlaagden of moratoria op uitbreiding afkondigden.
Dat was te riskant voor mij en ik richtte me in plaats daarvan op waterkracht. Dit is een bewezen technologie, met betere data, en daarom lanceerden we begin 2012 Europa’s eerste waterkrachtfonds.
Ik zocht naar bewijs – maar vond niets
Dankzij mijn expertise in waterkracht ontving ik later in 2012 vier verschillende verzoeken voor pompopslagcentrales – drie in de Alpenregio, één in Duitsland.Tot die tijd werd pompopslag beschouwd als de gelddrukmachines van de nutsbedrijven. Toen projectontwikkelaars echter met een bankier kwamen, werd voorzichtigheid geboden.
Ik zocht naar literatuur over de economische haalbaarheid van pompenergie – maar vond niets. De enige grote verandering in de markt was het grotere aandeel van weersafhankelijke producenten.
Dat was het begin van mijn eigen energiesysteemberekeningen
Ik begon systematisch belastingprofielen en feed-in data, prijssignalen en schema’s van elektriciteitscentrales te analyseren. De eenvoudige vraag was: Als we steeds meer wind en PV in het systeem brengen – wat betekent dat dan voor opslagsystemen, netwerken en thermische energiecentrales?
Verontrustend patroon
Als natuurkundige was ik tijdens mijn doctoraal studie intensief betrokken bij tijdreeksanalyse. Dat kwam nu voor mij ten goede.
Ik heb gegevens over uurverbruik en – waar beschikbaar – feed-in profielen van wind- en zonne-energiecentrales verkregen. Waar gegevens ontbraken, gebruikte ik synthetische tijdreeksen van de 100 percent Renewable Foundation.
Wat ik vond, kan eenvoudig worden samengevat: hoe hoger het aandeel van weersafhankelijke producenten, hoe groter de afwijkingen tussen productie en belasting, en hoe vaker extreme situaties optreden – Dunkelflaute en overaanbod dat “op de een of andere manier” verwerkt moet worden.
Thermische energiecentrales moesten steeds vaker in het gedeeltelijke belastingbereik worden gebruikt of op korte termijn worden opgestart en stilgelegd – met een lagere efficiëntie, hogere slijtage en toenemende specifieke emissies. Pompopwekking werd minder aantrekkelijk omdat prijspieken zeldzamer en minder frequent werden.
Het werd mij duidelijk dat de uitdagingen van overstappen op weersafhankelijke energieën niet lineair meegroeien met hun marktaandeel – ze exploderen.
Hoe kan dat?
Vanaf dat moment begon ik deze resultaten publiekelijk te presenteren – aan energieleveranciers, toezichthouders, maar ook aan het gewone publiek. Als bankier die “objectief berekent” ben je van harte uitgenodigd.
Ik liet zien hoe marktactiviteit verandert afhankelijk van het weer, hoeveel en welke extra flexibiliteitsopties zoals opslag of belastingbeheer nodig zouden zijn om groeiende aandelen wind en PV in het elektriciteitsnet te integreren.
De reacties hadden een karakteristiek patroon: geïnteresseerde vragen van luisteraars, maar ook herkenbare verrassing – blijkbaar had niemand er zo diep over nagedacht.
Ik was hierdoor verrast: Hoe kon het dat ik, als bankier, de professionals in de energiesector nieuwe dingen kon leren? Waarom stond hier niets over in de relevante studies van de wetenschappelijke instituten?
Nog in 2012 waren er studies van de normaal zo hoog aangeschreven Fraunhofer-Gesellschaft waarin het functioneren van de energietransitie werd gerechtvaardigd door de analyse van zes weken (!) aan weersgegevens.
Op de pagina’s van ministeries en in de glanzende brochures van de industrielobby konden zinnen als “Ergens waait de wind altijd” worden gelezen. Dit is een duidelijk kwantificeerbare uitspraak.
We waren pioniers
In 2015 begon een samenwerking met het Instituut voor Atmosferische Fysica van de Universiteit van Mainz. Ons doel was om de ruimtelijke en temporele patronen van wind en zon te verbinden met het elektriciteitssysteem – zoals het hoort over meerdere jaren.
We namen contact op met de Duitse Weerdienst, meer specifiek het Hans Ertel Centrum voor Weeronderzoek, en ontvingen gegevens van het COSMO-REA6 heranalysemodel voor verdere analyse. Zo konden we bijvoorbeeld weersgegevens per uur voor Duitsland vertalen naar gesimuleerde elektriciteitsproductie uit wind en PV over een periode van jaren.
Wat verrassend was, was dat wij als eersten geïnteresseerd waren in deze data in verband met modellering van energiesystemen.
Vanuit het perspectief van vandaag zou ik zeggen dat hier de “statistische energiemeteorologie” is ontstaan, althans in de Duitstalige wereld – een discipline die systematisch vraagt wat grootschalige weerstatistieken betekenen voor een elektriciteitssysteem.
Er werd financiering verkregen voor een masterscriptie, maar er kon geen geld worden ingezameld voor een promotieplaats – wat veel zegt over de prioriteiten in ons onderzoekslandschap en de vijandigheid ervan ten opzichte van innovatie.
Waarom liet iedereen zich misleiden?
De verantwoordelijke politici namen mijn bevindingen over, ik schreef een motie bij het staatsbestuur van Hessen en hield in 2014 de eerste en laatste voordracht van mijn leven op het deelstaatpartijcongres. Mijn eis om zich terug te trekken uit het EEG werd unaniem goedgekeurd en een jaar later aangenomen door het federale partijcongres in heel Duitsland.
Toen in april 2015 dat telefoongesprek met Stefan Ruppert. Hij vatte in één zin samen wat mij nog niet duidelijk was: kritiek alleen draagt geen politiek. Als je tegen een bestaande strategie bent, moet je betere alternatieven ontwikkelen en promoten.
Deze impuls dwong me mijn denken te veranderen: weg van “waarom werkt dit niet” naar “hoe zou een realistisch alternatief eruit kunnen zien?”.
In het daaropvolgende decennium ontwikkelde ik de strategie van het Ecologisch Realisme: Hoe kan het streven van de mens naar welvaart mogelijk worden gemaakt in een natuur die intact blijft? Het antwoord wordt hier slechts kort uiteengezet:
Hogere welvaart vereist groeiende hoeveelheden voedsel, grondstoffen en energie. Om deze beschikbaar te stellen zonder de planetaire grenzen te overschrijden, moeten de technologieën die worden gebruikt om ze te winnen drie eigenschappen hebben: ze moeten compact zijn, dat wil zeggen ze moeten zo min mogelijk land en grondstoffen verbruiken; ze moeten circulair zijn, dat wil zeggen zo min mogelijk afval achterlaten; En ze moeten zo kosteneffectief zijn dat ze zich op de markt profileren zonder politieke inmenging.
In mijn boek kun je lezen wat precies de problemen zijn met de integratie van weersafhankelijke mensen in de energievoorziening, zodat ze nooit zullen overheersen in onze breedtegraden, en waarom ecologisch realisme eigenlijk een haalbare oplossing is.
Hier maak ik me nog iets anders bezig: Hoe kan het dat een heel publiek decennialang misleid kan worden?
We wisten het altijd al? Ik zie het anders
Ik zie het anders
Wat ik zelf heb ervaren – zie hierboven – spreekt dit tegen. “Normale” mensen zouden in een normale wereld niet hoeven na te denken over infrastructuur.
Wie denkt er constant na over hoe bankoverschrijvingen werken? Zal de brug die je oversteekt het volhouden? Houdt de telefoonverbinding stand en waarom?
In ons dagelijks leven willen we ook andere zaken regelen en verwachten we dat netbeheerders, energieleveranciers en de betrokken wetenschappers en administratieve functionarissen de juiste vragen stellen en deze bekwaam beantwoorden of laten beantwoorden.
Voor mij duurde het enkele jaren van intensief onderzoek van het onderwerp vanuit wetenschappelijk, zakelijk en economisch perspectief voordat ik begreep waarom de mooie beloften van de energietransitie onhaalbaar zijn.
Als je deze tijd niet investeert, duurt het ofwel langer of je komt nooit tot deze realisatie.
In de discussie over X spraken talrijke ingenieurs zich uit. Velen schreven: “Dat wisten we al tijdens onze studies in de jaren negentig. De problemen van een bijna compleet wind- en zonnestelsel zijn triviaal.” Eén schreef dat zijn promotor aan RWTH hem dit al eind jaren negentig had verteld.
Twee dingen zijn voor mij opmerkelijk:
- Misschien was er in de jaren negentig wat kennis beschikbaar – in cursussen, in geesten, in interne artikelen, al was het misschien slechts oppervlakkig.
- Het drong nauwelijks door in het publieke debat en nooit in politieke besluitvorming. Ik had nog nooit van de twijfels gehoord, en niemand in mijn professionele en politieke omgeving had dat ook niet.
Voor mij, als politiek geïnteresseerde, goed geïnformeerde en goed opgeleide energiebeleidsleek destijds, was er dus geen twijfel om gehoord te worden.
Noch in de verslaggeving noch in parlementaire debatten werden de systemische grenzen van de energietransitie duidelijk genoemd, “de” wetenschap was witwassen en de ministeries waren spreekbuisjes van de industrielobby van de EEG-profiteerders.
Het werkt niet – maar niemand komt ermee door
Dus de vraag is:
Hoe kan het gebeuren dat een samenleving een grootschalig energiebeleidsexperiment start zonder de bestaande expertise op te bouwen?
Waarom bleven zoveel mensen stil – of deelden ze hun kennis alleen “privé”? En waarom zijn er zoveel energie-experts die boeken schrijven die niemand leest en die geen invloed hebben op het publieke debat?
Een mogelijke conclusie zou kunnen zijn dat het te danken was aan de wijsheid van mijn mentor dat deze auteurs “anti-boeken” schreven, maar zonder hun eigen oplossingen te presenteren.
Men kan alleen speculeren over andere mogelijke redenen. Mogelijk zou zijn:
- Carrièrerisico’s: Iedereen die op het verkeerde moment het verkeerde zegt, wordt snel gezien als een “obstructie” in plaats van als een “oplossingsgerichte” persoon en wordt professioneel en sociaal aan de kant geschoven.
- Fragmentatie: Ingenieurs zagen gedeeltelijke aspecten, economen zagen andere, meteorologen werden nooit geraadpleegd, energiepolitici waren ongeschoold – dus ze gingen niet samen zitten om het hele systeem te berekenen.
- Narratieve dominantie: Het verhaal van schone, gedecentraliseerde, goedkope, zogenaamd milieuvriendelijke elektriciteit was politiek zo aantrekkelijk dat het het verzet overstemde.
- Volg het geld: Al in het voorjaar van 2005 zei de toenmalige kanselierkandidaat Angela Merkel dat de energietransitie zoveel profiteurs had opgeleverd dat het niet langer mogelijk was om deze af te schaffen. In feite zijn de vele honderden miljarden aan subsidies niet verdwenen, maar in de zakken van mensen die de verhalen in de hoofden van politici en journalisten over de hele linie manipuleren via dure PR-bureaus.
Mijn eigen pad was dat van een naïeve buitenstaander: ik moest het systeem berekenen omdat ik antwoorden nodig had voor pompopslag- en fondsoplossingen – en kwam daardoor in een vacuüm terecht waar veel specialisten om verschillende redenen niet in terechtkwamen.
En toen ze dat deden, konden ze de losse eindjes van het probleem niet samenbrengen.
Angst voor de shitstorm
Het bundelt economische, technische en politieke argumenten tegen de illusie van een bijna volledig weersafhankelijk energiesysteem en ontwerpt, met de strategie van ecologisch realisme, een alternatief dat grotendeels het huidige klimaat-, milieu- en energiebeleid kan vervangen.
Maar hoewel het boek zeer goed werd ontvangen, goed verkocht en me talloze uitnodigingen voor interviews opleverde, denk ik niet dat ik meer heb bereikt dan het versterken van een paar mensen die al minder overtuigd waren in hun bestaande kritische houding ten opzichte van de energietransitie.
In gesprekken met politici merkte ik dat er een groeiend besef is dat dit energiebeleid ernstige gevolgen heeft voor de economie.
Tegelijkertijd merkte ik een groot gebrek aan spraak en ideeën op als het ging om energiebeleid. Het is duidelijk dat de angst voor een shitstorm in de mainstream media bij veel politici groter was dan de oprechte bezorgdheid om Duitse bedrijven en consumenten.
In deze situatie kwam ik op het idee om de Energy Policy Debating School op te richten.
Als ik het niet zelf red, dan misschien als ik veel jongeren, experts, politici en politiek betrokken mensen leer hoe ze energiebeleidsconflicten op een levensbevestigende, feitelijke, datagebaseerde en tegelijkertijd begrijpelijke manier kunnen bespreken. Om dit te doen, wordt het noodzakelijk schadelijke “groene” verhalen te herkennen, ze te deconstrueren en te vervangen door betere.
Want de gesprekken met politici hebben mij één ding geleerd: valse narratieven, als ze de basis van politiek vormen, kunnen direct bijdragen aan de economische achteruitgang van een land.
Als je dit wilt vermijden, heb je niet alleen goede modellen nodig, maar ook een nieuw verhaal – over wat ecologisch en economisch haalbaar is.
De belangrijkste les
De belangrijkste les voor mij is dat oppervlakkige reclamebeloften niet genoeg zijn voor grote energiebeleidsprojecten. Constructief energiebeleid moet in harmonie zijn met wetenschap, technologie en economie.
Het vereist ook retorische vaardigheden en een cultuur van debat waarin experts ongemakkelijke waarheden uitspreken en politieke actoren die ook willen horen; maar ook dat de bijzondere financiële belangen van individuele sectoren op een laag pitje worden gezet. Ik heb enkele van deze analyses opgeschreven in mijn boek “Ecologisch Realisme”.
Het andere deel is minder een kwestie van cijfers dan van de kwaliteit van het discours: veel mensen – in de politiek, media, verenigingen, bedrijven – weten niet eens hoe ze energiebeleidsdebatten zo moeten voeren dat ze door “groene” moralisering heen breken en uiteindelijk het beste idee winnen.
Dit is precies waar ik vandaag aan werk in mijn energiebeleidsdebatschool: we oefenen met het begrijpelijk maken van systemische argumenten, het blootleggen van valse argumenten en het oplossen van conflicten zonder de feiten te buigen. Als je het gevoel hebt dat je tot nu toe niet de juiste middelen hebt gehad, ben je misschien op de juiste plek.
Boekaanbeveling: “Stop de energietransitie! Waarom de Duitse economie dringend ecologisch realisme nodig heeft” door Björn Peters – kan hier worden besteld.:
***
Bron hier.
***
Gisteren liet ene Heleen Ekker, klimaatspecialist bij RTL Nieuws, haar zwakke led-licht schijnen op de energietransitie. Volgens de berichten gaan we 30 tot 70 Euro per maand meer betalen aan belastingen als gevolg van de komende CO2-tax. Heleen Ekker wist te vertellen dat we niets hoefden te betalen als we een EV en een warmtepomp zouden aanschaffen.
Tja, als je zo intelligent bent, dat je níet ziet dat mensen dan tienduizenden Euro’s kwijt zijn aan de aanschaf van een warmtepomp en een EV, terwijl de oude CV en auto nog lang niet zijn afgeschreven, dan ben je niet meer te helpen. Veel mening, weinig verstand, za’k maar zegge.
En weer ben ik blij dat wij in 2008 Nederland definitief hebben verlaten al hebben we natuurlijk wel de verkeerde keuze gemaakt door in een land te gaan wonen waar niemand naar toe wil.
Oh wacht:
https://rondreis.nl/blog/algemeen/s-werelds-meest-bezochte-landen
Het aantal toeristen overtreft dus het aantal inwoners in Frankrijk, ongeveer 67 miljoen heden ten dage.
“volg het geld” …, en laat sleutelfiguren in alle opzichten afhankelijk zijn van dat geld en ze volgen blindelings.
Van Rob de Vos (die het weer heeft geleend van Konstantin Kisin):
* step1: All the scientist agree ..
* step2: Here’s a scientist that doesn’t
* step3:
* step4: All the scientist agree … [instemmend applaus]
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1674664683620183&set=a.715632709523390
.. en de profiteurs zij profiteerden door …
Iets gaat er mis?
Achter *step3 moet staan “censored” (figuurlijke brandstapel)
heel lang verhaal – plus boek – in het kader van ‘ de promotie van een nieuwe fase in de energitransitie-scam; de ” voorbij het point of no return- fase ‘ . Slimme zakenmensen zoals deze Dr. Bjorn Peters weten overall geld uit te slaan. Elk zichzelf respecterend bedrijf en stuurt zijn werknemers naar de Energy Policy Debating School van Dr. Bjorn Peters .
Als natuurkundige had ie zich niet hoeven uitputten in al die moeilijke business plannen , want dan wist ie op voorhand dat je een stroomkring niet moet volhangen met intermitterende toeters en bellen. Bovendien had ie geweten, dat op basis van de wetten der thermodynamica het energetisch optimum bestond vóór de komst van de energietransitie en het dus allemaal leugens waren op basis waarvan de gehele Duitse energievoorziening werd geruïneerd met de huidige economische malaise als gevolg . dat weet ie ook wel , maar daar rookt zijn riante schoor steentje niet van.
Onder leiding van Dr. Bjorn Peters en zijn Hollandse evenknie Martien Visser zwemmen we braaf verder de fuik in van Samsom en Vendrik en hun Duitse vrienden. Eigenaren van een elektrische auto kunnen nu de accu al opladen in tijden dat ze geld toe krijgen én -ook nog – CO2 certificaten kunnen krijgen tegen een klien vergoeding bij het bedrijf dat dat voor ze regelt , zodat ze die later kunnen verzilveren . Je bent een dief van je portemonnee als je geen EV koopt. Helemaal bij deze brandstofprijzen mogen ze Trump wel bedanken.
(Wanneer gaan we een echt beginnen een eind te maken aan de energietransitie – scam ? :-)
‘Helemaal bij deze brandstofprijzen mogen ze Trump wel bedanken’.
Wie bedoel je met die ‘ze’ Bert?
Je hele betoog staat weer bol van het:’Honi soit qui mal y pense’.
Met dat bedanken van Trump gaat het in de VS niet echt goed geloof ik Bert:
https://www.msn.com/nl-nl/nieuws/buitenland/nieuwe-cijfers-zetten-washington-op-scherp-steun-voor-afzetting-stijgt/ss-AA22YmlW?ocid=hpmsn&cvid=6a0432a11c6b4e5c989cc1f778138f3f&ei=32#image=20
En ja, ik weet het, het zijn maar momentopnames en het kan dus allemaal nog heel anders uitpakken.
Wat wel gewoon keiharde realiteit is, is het feit dat nogal wat vroegere ‘bewonderaars’ van Trump hem nu de rug toe keren, waaronder de Cornelia idolen Tucker Carlson en Alex Jones.
Hebben deze griezels dan het licht gezien??
Hmm, onwaarschijnlijk. Volgens mij meer een kwestie van de ratten die het zinkende schip verlaten.
Iets te negatief Bert. Waar hij een punt heeft is de giga uitgave van boeken die nooit gelezen worden. Waar hij zijn verhaal saboteert is dat een kind kan zien dat als de energieprijzen het dak uit exploderen door groene energie die er af en toe is het een probleem wordt met de industrie want Noorwegen heeft niet zoveel last van de transitie terreur. Die zijn zo groen dat ze maar pompen en gas en olie.
Hij heeft een punt dat het onmogelijk nu debat te hebben met pro en contra’s en dat zien wij dagelijks op de npo treurbuis. Dat hij iets doet en daar pegulanten mee verdient is niet iets Bert om je voor te schamen hij sluit zich slechts aan in de giga rij profiteurs van de groene terreur. Het vaak negatieve gelul over mensen die wat doen of dat je nou zint of niet begint een beetje goedkoop te worden Bert. Zij hele verhaal is uiterlijk vertoon die slag is jou Bert maar zijn idee voor een debatfabriek vind ik goed want er is wel in Nederland een debatfabriek waar links extremisten als GroenLinks debatteert met gelijk gestemden en dat wil dr.Peters ook doen maar dan met de confrontatie in mind. Niets verkeerd aan Bert dus niet zeiken sorry zeuren. Iets groter denken Bert net als ik hahahaha.
Trouwens dat ecologische realisme is exact waar het fout gaat en dat heel Den Haag is geterroriseerd met alpha’s lekker hé. En jij maar snedige stukjes schijven Bert. Je hebt een voordeel je wordt gelezen en duizenden geweldige schrijvers niet. Die is mooi meegenomen toch Bert.. je stukje irriteerde me vandaar..
Ik had keuze genoeg Bert om een stukje te typen over negatief gelul hier van je collega reageerders maar de keuze was reuze ene Bert. Non ad hominem dat begrijp je hopelijk anders naar de debatfabriek.
@ Frank Pouw ,
Goed dat mijn stukje je irriteerde en het je aanzette tot het aangaan van een ‘ debat ‘ met mij. Wel , dat heb je dan hierbij de grond ingeboord.
Wat mij betreft heeft vandaag vandaag @ Lo 10:45 gewonnen met nog’s voorrekenen hoe de derde macht van de windsnelheid uitpakt voor de ‘ winst ‘ van oplichters die windparken mogen exploiteren van de overheid en 2) David Dirkse 10:57 die andermaal wijst op het totaal krankzinnige feit dat ook u kennelijk een ‘ gelovige’ bent van de klimaatreligie en derhalve behoort tot de pragmatische school.
Wat is het nou Bertje wel of geen debat. Goed dat mijn stukje je irriteerde en het je aanzette tot het aangaan van een ‘ debat ‘ met mij. Wel , dat heb je dan hierbij de grond ingeboord.
Wat een sneue reactie Bertje. Slecht jou gewezen op je kleinburgelijke reactie die van wat hij doet is niet goed want hij probeert er geld mee te verdienen. Mijn punt dat je iets groter moet denken hahahaha is waar je ingevallen bent en dat legt meteen bloot dat het jou hier gaat om te schoren hetgeen je niet echt lukt want gebrek aan niveau in je benepen reactie. Nogmaals denk iets groter hahahaha Bert dan kunnen we hier een leuker gesprek voeren. Oh nee het is al de grond in geboord. Je toevoeging over de derde macht ontgaat mij volledig. Dat over de klimaatreligie is als ik het goed begrijp exact wat de Duitser bedoeld. Wees een held en reageer op niveau Bert.dat detail gelul over die derde macht is pathetisch want je denkt toch niet dat jij of ene Lo de enige zijn die dat de oplichting en fraude. De oplichting is legaal want incompetentie in Den Haag heeft de ruimte gecreëerd. Technisch wauwelen is hier het probleem met al die professoren die hier acte de présence geven. Ik lees hier dat professoren hier al enkele keren het hebben uitgelegd hoe eea in elkaar steekt met een vermoeiende toevoeging ik heb al enkele keren hier….
“Wat ik vond, kan eenvoudig worden samengevat: hoe hoger het aandeel van weersafhankelijke producenten, hoe groter de afwijkingen tussen productie en belasting, en hoe vaker extreme situaties optreden – donkere stilte en overaanbod dat “op de een of andere manier” verwerkt moet worden.”
FG Er zijn wetenschappers die daar niet naar hebben hoeven zoeken dat was vanaf begin en volgens de logica al duidelijk.
Fijn dat weer een bekeerling hier een podium krijgt. Hoeveel gaan er nog volgen? Daarna komt het echte probleem wel ooit in beeld.
Het doet mij sterk denken aan Lucas 15:7 waar de vreugde in de hemel wordt aangegeven over berouw en terugkeer naar God – vaak ook voorgesteld als de gelijkenis met het verloren schaap.
@FG – vroeger naar school ‘met bijbel’; aan de muur hing schilderijtje van herder met verloren schaap in zijn armen. Ik voelde mij veilig als schaapje in de armen van die herder …. totdat ik er achter kwam dat schapen worden geofferd aan het hogere doel! .. ben nu niet verdwaald (al beweren de gelovigen van wel) maar bewust een andere pad opgegaan.
Het echte probleem is niet uit het oog verloren, de zoektocht naar alternatieve energiebronnen duurt voort. Om in Bijbelse termen te blijven: Mattheus 7:7 “zoekt en gij zult vinden”.
Take a long holiday
Let your children play
(Riders on the Storm 31:32)
“Er zijn wetenschappers die daar niet naar hebben hoeven zoeken dat was vanaf begin en volgens de logica al duidelijk.”
Helaas waren die wetenschappers niet te vinden in posities die de beleidsmakers adviseerden of informeerden.
Velen zijn ook b.v. onze tweede kamer langs geweest voor de kamerleden.
Geen enkele, die ik gezien heb, ging b.v uitleggen wat Peters in een kort inleidend zinnetje beschrijft:
“elke procentuele verandering in het gemiddelde windvolume verhoogt of verlaagt de omzet met drie procent.”
Een beetje simpel, maar voorruit.
Dat het eigenlijk een 3e macht van 1,01 of 0,99 is wordt echt veel te moeilijk.
Toch geef ik even maar even het voorbeeld van 20% minder wind geeft 0,8^3=0,512 dus 48,8 % minder opbrengst.
Dit was b.v, eerste drie maanden van 2025 in Nederland, wat we moesten “compenseren” met 25% meer kolenstook en 10% meer aardas.
Als dit doordringt wordt men meer alert op wat hij later noemt, “extreme situaties”.
Zonder wind geen opbrengsten. Zonder zon geen opbrengsten.
Die twee “logische” conclusies zijn nooit doorgedrongen bij de subsidie verstrekkers van de “overheid”.
Handhaving van gas-kolencentrales is daarom geen bijbelse zonde maar een economische noodzaak.
Dat je het “echte probleem” nog geheim houdt, maakt het weer spannend.
Gelukkig weten we allemaal al dat je de eindigheid van ons huidige economisch bestaan als leidraad in je kijk op de wereld hebt.
Ter informatie, de wereld draait door.
P.s. Een “Gründliche” tekst van Herr Doktor Peters.
Allemaal zaken – basale kennis- die lang geleden op de Groene rekenkamer en ook werden besproken in lijvige rapporten , maar waar nooit iemand het meer over heeft.
Neem het fenomeen van – ik kan even niet op de naam komen – het ‘doordraaien’ als gevolg van de mismatch tussen vraag en aanbod en waarom netwerken opgeblazen zouden worden.
Allemaal uitgebreid besproken door oa ‘ wijlen Fred Udo en de wetenschappers van het Huis waaronder @ Lo die het nog ’s voorrekend .
“Dat je het “echte probleem” nog geheim houdt, maakt het weer spannend.”
FG Nee hoor geen geheim en door mij al tig keren hier onderbouwd aangegeven. Het wachten is gewoon tot een ander dit als openbaring gaat brengen.
Over mijn kennis over windturbines valt nog te melden dat ik daar bij ECN nauw contact heb gehad bij indertijd met de leider van het “windonderzoek”.
“Helaas waren die wetenschappers niet te vinden in posities die de beleidsmakers adviseerden of informeerden.”
FG niet te vinden of werden gewoon genegeerd of overschreeuwd door charlatans en mensen die in die chaos er als OW ers geld aan konden verdienen.
Je weet misschien wel “ de dictatuur van het onbenul” zoals ik dat steeds noem.
OW is Oorlogs Winst.
Een biezonder interessante analyse!
Nu nog even de oplossing.
“Nu nog even de oplossing.”
FG Elke mogelijke oplossing begint met het juist beschrijven en adresseren van een probleem. Daar is men hier nog lang niet aan toe en viert men slechts een onbelangrijke Pyrrusoverwinning.
Zalig de armen van geest – leuk voor later maar nu de hel.
Misschien ben ik wel een beetje raar…
Maar na de eerste donderpreek over ‘onze’ schuld aan de armoede in de arme landen in combinatie met de waarschuwingen van de club van Rome over de grenzen aan de groei van mijn gereformeerde bovenmeester wist ik genoeg. Ik had zelfs het verachtelijke gelul van de oliecrisis niet een nodig. Ik had me op 12 jarige leeftijd al afgewend van de zondvloed en de erfzonde.
Joop den Uyl kwam, de oliecrisis kwam, en ik wist meteen dat alleen de angst de economische crisis veroorzaakte.
Ik werd vervolgens Civiel Technisch Ingenieur, en wist meteen dat als het aan mij gelegen zou hebben dat de Oosterschelde zoet water zou zijn geworden en de Markerwaard nu zou bestaan.
Ik heb de leerweg van Björn Peters niet nodig gehad. Het was een gevoel als 12-jarige, die kotste van de bovenmeester.
Overigens, volgens die club van Rome zouden we doodvriezen als gevolg van onze luchtvervuiling. Maar zelfs dat is niet de essentie.
Markerwaard wh.
Wat niet is kan nog komen al zal ik dat niet meer gaan meemaken denk ik:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Markerwaard
Mooie bijdrage die mij zeer aanspreekt.
“Mooie bijdrage die mij zeer aanspreekt.”
FG ? Je raakt echt van het padje af. Het is gewoon gefrustreerde lulkoek.
“Het was een gevoel als 12-jarige, die kotste van de bovenmeester.”
FG misschien ben je in die pubertijd blijven hangen. Het klinkt als frustratie en daar kom je niet verder mee.
Zeer interessant artikel. Ideologie gevolgd door ongekend grote subsidies vertroebelen het denkvermogen van ontelbare mensen.
Echter, de kennis van Bas en Modelleur komt bij tijd en wijle tot ons en zij zullen de argumenten van de schrijver beslist onderuit kunnen halen.
Je ziet, wanneer het er echt toe doet, zijn Bas en Mod onzichtbaar.
De vraagstelling over het politieke fundament en de effectiviteit van ‘hernieuwbaar’ beleid klimaatverandering te stoppen is en blijft mij bezighouden …..
…… is het gebaseerd op onafhankelijk gemeten kritische klimaatwetenschap en fysica? ……
…… of is klimaatbeleid gebaseerd op gesubsidieerde angstpropaganda …..
…… en aangedreven door internationaal socialisme, wereld-marxisme en ‘mensenrechten’?
En waar zou het IPCC van de politieke VN haar ‘klimaat’ grondslagen op baseren?
Tja, harde lessen die je krijgt door cijfertjes te vervangen door blinde ideologie: gunstig/ongunstig, winst/verlies te vervangen door goed en kwaad.
Intussen zijn de COP’s concilies, klimaatwetten encyclieken, de meeste lezers alhier ketters, milieu organisaties de nieuwe clerus, de rechterlijke macht vertoont trekken van de inquisitie en Extinction Rebellion zijn de nieuwe flagellanten en inquisitie ineen omdat ze niet alleen leed over zichzelf uitroepen maar ook de “zondaren” straffen (automobilisten, toeristen).
De kern van het klimaat activisme is het koek-denken (zero sum): een hap meer voor de een is een hap minder voor jezelf. De sterk toegenomen consumptie van de groeiende middenklasse roept angst op voor armoede en gebrek bij de elite (=machthebbers, beheerders van geld en informatie) Dat koek-denken zit ons in de genen en zoals bovenstaand artikel laat zien duurt het jaren om daar vanaf te komen.
DD glasheldere analyse!
Jammer dat ik maar een duimpje omhoog kan geven
Ik heb er eentje voor je bijgeplaatst.
De hele klimbim gaat gewoon door, het toverwoord is nu accu’s, iedereen met panelen moet aan de accu’s.
En dan moeten er ook nog containers vol met accu’s komen voor bij te springen op het net.
Wat een vervuiling en daar hoor je niets van.
Zulke waanzin hebben we nog nooit hehad.
En co2 tax, ze moeten zich schamen want ook dat geld vloeit weer naar de verkeerden.
Het is niets anders dan bewuste uitbuiting, dwingen zodat je uiteindelijk hun rotzooi gaat kopen, moet gaan kopen beter gezegd.
Maar dat Jetten zich geprikt heeft dat is groot nieuws.
Die (thuis) accu’s gaan voor toenemende netcongestie zorgen als ze naast de eigen zonnepanelen ook via het net kunnen worden opgeladen.
Want (stroom)netcongestie is het gevolg van een grote stroomvraag. Congestie van het wegennet daarentegen is het gevolg van te groot aanbod. Onlangs heb ik AI van dit verschil moeten overtuigen. Ik word thans overspoeld met aanbiedingen van accu’s. Maar even rekenen en je ziet dat om een weekje vrieskou te doorstaan je voor een ton aan accu’s nodig hebt. Af te schrijven in 10 jaar.
Mijn huishoudaccu thuis in combinatie met twee PV panelen (ZO en ZW oriëntatie) zorgt voor een back up in noodsituatie (uitval stroom) voor paar essentiële apparaten als ijskast en cv pomp in winter. Zonder terugkoppeling op net dus geen onderdeel van probleem van netcongestie en ook volledig uit eigen portemonnee betaald. Nee het noodsysteem is nodig geworden door al het verkeerd gebruik van zonne-energie zoals ik al vaker heb aangegeven. Zonder noodomstandigheden drukt het mijn verbruik aan elektriciteit en in situatie van overproductie wordt dit als warmte in het zwembad afgevoerd. Het noodsysteem is nog getest in voorjaar 2024 en werkte voor 72 uur goed. Het enige nog te doen is eea automatiseren en verbeteren maar dat wordt een project voor later (en vlg mijn vrouw dus nooit)
“in situatie van overproductie wordt dit als warmte in het zwembad afgevoerd.”
In de Tweede Kamer was vandaag een presentatie van de Bonaire klimaatzaak door verschillende hoogleraren.
Conclusie: er gaan nog veel nieuwe zaken komen.
Het hier verklaren, een zwembad gevuld met drinkwater te bezitten, en deze soms met zonnestroom te verwarmen, zal zeker een aanleiding zijn voor XR e.a. een persoonlijke klimaatzaak te beginnen.
Een soort omgekeerde KlimaSeniorinnen casus.
Het internet is een onuitwisbaar bron van deze “bekentenis”.
Vandaag in de Tweede kamer:
Alsof ze in een parallelle wereld leven die los staat van de werkelijkheid.
https://debatdirect.tweedekamer.nl/2026-05-13/klimaat/klompezaal/rechtelijke-uitspraak-in-de-bonaire-klimaatzaak-10-00/onderwerp
Hoe anders is het opladen en opslaan van elektriciteit bij de gemiddeld 400kg batterijenpakketten in iedere EV in Nederland ….. FG?
Pure netcongestie!
“Hoe anders is het opladen en opslaan van elektriciteit bij de gemiddeld 400kg batterijenpakketten in iedere EV in Nederland ….. FG?
Pure netcongestie!”
FG zeker nu maar bij een slimmere inzet kan diezelfde EV juist die netcongestie tegengaan. In hoeverre die auto dan nog als auto dienst kan doen is de vraag.
Wij hebben hier in landelijk Frankrijk (Dordogne) regelmatig stroomstoringen tot meer dan een dag lang en ik heb een oplossing bedacht en geinstalleerd. We hebben een grote moestuin en eten er het hele jaar van. Onze twee vriezers en de koelkast zitten, wat er ook gebeurt, nooit zonder stroom.
Wat nadere toelichting:
Wat gebeurt er als de stroom voor langere tijd uitvalt, 3 dagen of een week. Gemiddeld leveren mijn panelen 8 kWh per dag, ook als de stroom uitvalt. Dat is genoeg voor de twee vriezers en de koelkast (P1), mijn home-office (P2), de (LED) verlichting en de audioinstallatie in de woonkamer (P3) en bijna genoeg om ook nog de boiler (P4 of P-HW) te vullen. P1 is de hoogste prioriteit. Alle P-niveaus hebben hun eigen accu, behalve P-HW. Ik heb 5 niveaus geinstalleerd maar kan dat zo uitbreiden naar 10 of 50. Welk niveau de boiler vult kan ik vrij kiezen. Omschakeling gebeurt automatisch. Bij stroomuitval koken we op een 2-pits gasstel op propaan.
Waarom deze prioritisering? In de winter leveren de panelen minder, gemiddeld 4 kWh per dag en op donkere dagen maar 2 kWh. Dat is genoeg om P1 aan de gang te houden, oneindig lang. De accu van P2 heeft genoeg capaciteit om 8 uur door te kunnen werken (of 16 uur als ik een accu bijplaats) en die van P3 genoeg voor 2-3 avonden licht en muziek. Na ongeveer een dag is de boiler leeg. Prioritisering is dus essentieel en de dimensionering van het systeem een individuele keuze.
Waarom lood accu’s? Nederland heeft 8 miljoen auto’s die allemaal (ook EV’s) een loodaccu hebben. De accu wordt zwaar belast om de motor te starten en door temperatuurvariaties en wordt na b.v. 4 jaar vervangen. 2 miljoen accu’s per jaar naar de recycling (hopelijk!) of de vuilnisbelt. De meeste zijn echter nog prima bruikbaar in TourboSOLAR ook al hebben ze wat capaciteit verloren; ze worden maar licht belast en kunnen nog jaren mee. Veel duurzamer dan (nieuwe) Li accu’s: duurder, Li is een schaarse grondstof, moeilijk en duur om te recyclen, brandgevaar.
Voordelen: backup volgens prioriteit, verdubbeling van de opbrengst van de panelen, Tennet/Essent hebben minder onstuurbare wiebelstroom om te managen, het huishouden is (gedeeltlijk) “van het gas”. DUURZAAM!
Verder stoken we veel minder nadat overal drievoudig glas is geplaatst en op de zolder een halve meter cellulose vlokken.
Ik denk altijd maar weer aan de woorden van Nobelprijswinnaar Natuurkunde John Clauser:
“Het populaire discours over klimaatverandering weerspiegelt een gevaarlijke corruptie van de wetenschap die de wereldeconomie en het welzijn van miljarden mensen bedreigt. Gebrekkige klimaatwetenschap is uitgezaaid tot hardnekkige journalistieke pseudowetenschap. Op zijn beurt is deze pseudowetenschap een zondebok geworden voor een grote verscheidenheid aan andere ongerelateerde kwaden. Het is gepromoot en uitgebreid door even misleide commerciële marketeers, politici, journalisten, overheidsinstanties en milieuactivisten.
Jaren geleden alweer in links debatcentrum Pakhuis de Zwijger een filosofe (UU) horen beweren: “klimaatbeleid mag ten koste gaan van toenemende maatschappelijke ongelijkheid” . Dan lopen de rillingen over je rug.
Dat is wel heel bizar, maar ik geloof echt dat ze voor alles instaat zijn.
Kijk maar wat Jetten en consorten nu willen afbreksn van de sociale stelsels, nog erger dan Rutte, en die was al waanzinnig.
Maar de bonden willen de boel platleggen maar ook dat schrikt Jetten niet af.
Een zeer eigenaardig mannetje die nooit minister president had mogen worden.
Een familie vader of vrouw hoort daar thuis en dat is hij bij lange na niet.
Opvallend (omdat het in NieuwRechts staat):
https://nieuwrechts.nl/110842-isralisch-rapport-hamas-gebruikte-seksueel-geweld-doelbewust-als-terreurmiddel
Waar doet dit ook alweer aan denken??
Oh ja, aan de 2 miljoen vrouwen, van 13 tot 80 jaar oud, die door de Russische soldaten werden verkracht, velen meermaals, met toestemming van Stalin tijdens de opmars van de Russen naar Berlijn tijdens het eind van WOII.
Eh, dat HAMAS wordt toch gesteund door de Poetinvrienden in Iran?
Het is vermakelijk om te lezen dat er een breed verwijt is hier richting deskundigen en wetenschappers die het wanbeleid t.a.v. die klimaathysterie en in verlengde daarvan die verkeerde energietransitie hadden moeten voorkomen terwijl hier op schaal van deze site precies exact hetzelfde gebeurt. Het onbenul is schuldig en nu nog even de hand in eigen boezem steken – dat laatste zit er niet in.
De studie voor interdisciplinaire sociale wetenschap (bestuurskunde) is onder de maat, je hoeft alleen maar te kijken naar de grote bedrijven die de afgelopen tijd allemaal failliet zijn gegaan. Nu is het bedrijf Nederland aan de beurt olv de bestuurswetenschappers.
De energiebalans is niet in evenwicht, dat zal ook niet gebeuren, de aarde is in de preindustriele periode afgekoeld met meer uitgestraalde energie dan inkomende energie. Dat moet nu weer opwarne en dan heb je dus meer inkomende energie dan uitgaande energie en dan na een tijdje weer meer uitgaande energie dan inkomen de energie en dan na een tijdje weer………. misschien is er ooit sprake van een 5 minuten durende balans.