Christine Teunissen, PvdD.

De zondagse beschouwing van Jan van Friesland.

De politieke klimaatdrammerij kiest een onvoorspelbaar parcours hier te lande. Sloeg Jetten (D66) zich ooit gul lachend op de borst met de slogan ‘klimaatdrammer’ en paradeerde hij met het predicaat op een t-shirt, eenmaal Minister van Klimaat ontkende hij gewoonweg zijn eerdere politieke bestaan. Jetten maakte zomaar een draai en vond dat hij niet langer mensen onnodig bang moest maken met klimaatverandering, maar in plaats daarvan de nadruk wilde leggen op praktische oplossingen en optimisme.

We zullen haar ook horen over het lot van asielzoekers.

Rob Jetten.

Sinds dit weekend, met de speech van PvdD-lijsttrekker Christine Teunissen, heeft ons land er weer een zelfbenoemde klimaatdrammer bij. Volgens Teunissen is de ‘functie’ vacant omdat Jetten geheel is ingepakt door de VVD en niets meer wil weten van wat groen kleurt of naar klimaat riekt. Ook is hij inmiddels onvindbaar om de inwoners van Bonaire te redden van een ware verdrinkingsdood qua klimaat: hij gaat zelfs in hoger beroep tegen het rechterlijke vonnis. Eerder zei Jetten nog ‘hard aan de slag te willen’ om de mensen te redden daar. Wie snapt het nog? Teunissen heeft gewoonweg gelijk. Het wachten is op het moment, richting komende provinciale verkiezingen, dat zij onder luid applaus het shirt met KLIMAATDRAMMER erop aantrekt. Een bolletjestrui.

Jan van Friesland.

Haar stijl is staccato, klinkt als een rap: ‘wind, zon, groene waterstof en opslag’. Nog een keer: ‘wind, zon, groene waterstof en opslag.’ Ze wil veel meer dan opkomen voor het leed van de dieren alleen. Dus zullen we haar ook horen over het lot van asielzoekers. In dit spanningsveld fungeert Lidewij de Vos (FvD) als een intrigerende tegenpool. Eveneens afkomstig uit Leidschendam, maar muzikaal en intellectueel anders gestemd: waar Teunissen de gitaar hanteert, bespeelt De Vos de viool. En wie weet nog wat voor t-shirt De Vos zal aantrekken.

***