Snuifas ruikt imagowinst bij klimaat

Door Rypke Zeilmaker.

Personeel van dure advocatenkantoren aan de Zuidas- ‘snuifas’ in de volksmond door het hoge cokegebruik- bestormt steeds vaker de rechtszaal als strijdtoneel voor klimaatpolitiek. Er was al een Vakvereniging Recht voor Klimaat opgericht door Daniel Hoekzema, afkomstig van Allen & Overy. Nu is die ‘Snuifas’ wervingsgrond voor een groeiend cohort juristen die het bedrijfsleven en overheden aanklagen uit naam van ‘De Planeet’ op basis van de klimaatafspraken in Parijs. (2015). Vaste lezers van mijn columns weten dat ‘Planeet’ en ‘Aarde’ metaforen zijn voor de agenda van globalisten in Davos.

Yuppen die eerder bij Poederneus & Partners voor honderden euro’s per uur binnenliepen, komen nu bijeen in een deugnetwerk, de ‘Moral Ambition Circles’ van journalist Rutger Bregman. Die hees zichzelf met zijn boek ‘De Meeste Mensen Deugen’ – over de ‘goedheid’ van ‘de meeste mensen’ en vooral zichzelf- op een schild. Bregman weet wie deugt omdat hij zelf zo deugt. Zijn bestseller leverde een sprekers-uitnodiging in Davos op bij het World Economic Forum in 2019.

Het Advocatenblad berichtte afgelopen jaar over dat wervingsnetwerk voor Verenigde Naties en WEF-politiek, Die zelfverklaarde idealisten ronselen daarvoor juristen bij de grote kantoren.

De Zuidas blijkt zich voor het eigen ‘morele’ imago graag te lenen voor de asielindustrie, en voor het klimaat-industrieel complex. Het Advocatenblad citeert Lucas Louwerier, managing partner bij advocatenkantoor Houthoff. “Met gepaste trots zien wij hoe ons pro bono-werk relevant is voor onze samenleving. Mede daardoor is het bijvoorbeeld de marechaussee door het hof verboden om nog langer etnisch te profileren bij grenscontroles.” Oftewel, je mag geen etnische groepen meer filteren die oververtegenwoordigd zijn in misdaad.

Daarnaast lichtte het Advocatenblad Maikel van Wissen uit, ex-advocaat van De Brauw Blackstone & Broek. Die had eerder voor ‘vluchtelingen’ geprocedeerd namens Oxfam Novib. Nu had Van Wissen zich bekeerd tot ‘De Planeet.’ Daartoe ging hij samenwerken met het door Britse miljardairs gesponsorde Client Earth. Die club voert al dik tien jaar een honderdtal klimaatzaken tegen bedrijven en overheden.

Van Wissen richt nu met zijn nieuwe stichting Advocates for the Future zijn pijlen op het Havenbedrijf Rotterdam. Dat zou “zestig maal meer uitstoot” veroorzaken dan Schiphol. Zuidas-club Recht voor Klimaat zette Van Wissen daarom in de schijnwerpers bij hun podcast ‘De Groene Toga.’ Hij had het  (publieke) Havenbedrijf aangeschreven: “Kom met een klimaatplan, hoe jullie ‘fossielvrij’ worden.” Het Havenbedrijf zweeg, dus volgde op 12 mei een sommatiebrief.

Meer dan scoren en deugen hoeven klimaatjuristen niet te doen. Van Wissen’s CO2-schatting van het Havenbedrijf, is gebaseerd op wat er via Rotterdam aan brandstoffen wordt getransporteerd over de Rijn. De Néderlandse uitstoot is slechts 1/100ste van die van China in 2025. En van dat 100ste partje komt slechts 17 procent voor rekening van het havenbedrijf. Dus ook als het bedrijf klem is geprocedeerd, merkt Van Wissen’s dierbare ‘planeet’ daar niks van. Klimaatjuristen hoeven dus niet te bewijzen of hun procedures klimaateffect hebben. Ze brengen via ‘het recht’ slechts een juridische scheidslijn aan tussen wie wel en niet ‘deugt.’

Opmerkelijk is dat Van Wissen direct miljoenenfinanciering wist los te peuteren van de elite. Een particuliere vermogende doneerde gul aan Advocates for the Future. Ook de European Climate Foundation in Den Haag – Europa’s grootste klimaatgeldsluis- gaf zoveel steun, dat ze voor de komende jaren liefst negen Zuidas-juristen kunnen betalen.

Van Wissen opereert nu vanuit het SDG House in het Tropeninstituut. Dat lobbyhuis voor VN-politiek kwam tot stand met geld van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Dat zelfde ministerie nam afgelopen jaren het voortouw in het aanbrengen van VN-resoluties, die juridische deurtjes openen voor klimaatrechtzaken. Via een resolutie bewogen zij recent het Hof van Justitie in Den Haag om een uitspraak te doen over aansprakelijkheid bij klimaatbeleid. Afgelopen maand werd die Hof-uitspraak met een nieuwe VN-resolutie bekrachtigd, zoals ik hier eerder meldde.

Rypke Zeilmaker / Afke Smit.

Van Wissen noemt die uitspraak in de podcast ‘De Groene Toga’ expliciet als een handvat dat in zijn voordeel werkt. Dus de publieke partij schuift de doelpalen verder uiteen. Zodat de particuliere mede-partij van klimaatjuristen gemakkelijker scoren kan. En de Zuidas verkoopt dit publiek-private één-tweetje voor globalisme dan als ‘Moral Ambition’. Hoeveel moet je voor zulke moraliteit gesnoven hebben?