IPCC en activisten: Wie doet het met wie?

wetenschap, activisme en zaken lopen naadloos in elkaar over in het IPCC-proces

wetenschap, activisme en zaken lopen naadloos in elkaar over in het IPCC-proces

De (deels foutieve) Greenpeace- en Wereldnatuurfondscitaties die nu internationaal tot ophef leiden over de kwaliteit van het IPCC-proces zijn geen incident. IN het klimaatweb bestond nooit een scheiding tussen activisme, zakelijke belangen en wetenschap, en zo kleurt ook steeds meer IPCC literatuur van grijs naar groen richting meer belangenverstrengeling.

Dat blijkt uit Climategate, de gehackte emails van de Climate Research Unit. Deze correspondentie toont hoe al sinds de jaren negentig een hechte groep de basis legt voor de voorspellingen die de Werkgroepen 2 en 3 maken in IPCC-rapporten. Opvallend is dat activisten vanaf het begin van het IPCC er vanzelfsprekend bij horen. Die inmenging van activisten blijft niet bij het rondsturen van petities naar politici, voor ‘The Cause’, zoals Joe Alcamo (nu lead author IPCC WG 2, toen hoofd van het RIVM) in 1997 schrijft aan RIVM’er Rob Swart en CRU-klimatoloog Mike Hulme.

Greenpeace schrijft mee aan SRES én laatste IPCC-rapport
Greenpeace en het Wereldnatuurfonds leveren uitgebreid commentaar op de inhoud van IPCC-werk en dragen zelf bij aan het schrijfproces (William ‘Bill’ Hare) van invloedrijke IPCC-documenten als het Special Report on Emission Scenario’s. (SRES). Dit SRES, (niet peer reviewed) loopt als rode draad door de bijdrages van werkgroep 2 en 3 van het IPCC-rapport, omdat het mogelijke toekomsten schetst waarin de bevolking, de economie en dus de CO2-emissie zich ontwikkelt.
.

Hare (presenteert zich als dr Hare, maar dit is een eredoctoraat) is nog steeds in dienst bij Greenpeace én lead- author van het werkgroep 3-onderdeel van het laatste IPCC-rapport uit 2007. Dit is het onderdeel waarvan ook de inmiddels gepensioneerde Bert Metz van het Planbureau voor de Leefomgeving bijdraagt, als coordinating lead author.
Metz werkt al sinds de jaren negentig actief met Hare samen. Hare zijn partner is verantwoordelijk voor het IPCC bij het Duitse milieuministerie. Daarnaast staan employees van bedrijven als Ecofys, in de persoon van lead author Niklas Hohne ook aan de basis van invloedrijke figuren in het IPCC-rapport (Box 13.7) die politici voorstellen welke emissiereducties nodig zijn voor 2020. Hohne ontwikkelde deze figuur met Michel van der Elzen van het Planbureau voor de Leefomgeving

Voor de nieuwkomers op climategate: groep 2 doet de klimaatimpact, dus de voorspellingen over hoe global warming op de biosfeer zal inwerken wanneer de voorspellingen van werkgroep 1 (klimaatmodellen) uitkomen. Groep 3, adaptatie doet voorspellingen over hoe met deze voorspellingen om te gaan)

Wie doet het met wie
Ik werk aan een organogrammetje om zicht te krijgen op het klimaatweb. Hieronder alvast een inhoudelijke schets. Wie een hekel heeft aan namen en afkortingen van de vele klimaatinstellingen hake hier af, wie iets van de belangen wil begrijpen leest verder….Meer tips van insiders zijn welkom

Daarnaast dragen de activisten sterk inhoudelijk bij aan de vormgeving van het in 2001 opgerichte European Climate Forum (ECF). Dit ECF werd mede door Klaus Hasselmann (Potsdam) opgericht in innige samenwerking met het Wereldnatuurfonds (Stephan Singer). Het ECF is een advocacy-groep van universiteiten, bedrijven en milieuclubs die duurzame technologie en klimaatadvies verkoopt aan Europese overheden en bedrijven. Het ECF, de workshops daarvan worden op haar beurt weer tientallen malen geciteerd door de IPCC-rapporten van werkgroepen 2 en 3 als onderbouwing voor claims over de invloed van Global Warming.

Gevaarlijk
Dankzij het ECF (en het United Nations Framework on Climate Change/IPCC spinoff , dat loopt naadloos in elkaar over) duikt de niet wetenschappelijke term ‘dangerous climate change’voor het eerst op in IPCC-rapporten, tot onvrede van enkele klimaatwetenschappers als Mike Hulme en serieuzere economen (Richard Tol) die deze subjectieve, cultureel bepaalde term willen mijden. Zij zien al in de jaren negentig een hellend vlak ontstaan waarbij steeds meer grijze, dus niet-peerreviewed literatuur wordt opgenomen in het IPCC-proces. Het SRES en ECF-producten zijn daar prachtige voorbeelden van.

Zo is het werk ‘Avoiding Dangerous Climate Change’van Schellnhuber en Nakicenovic (IIASA, coordinator van de SRES-scenario’s en later ook ECF) de weerslag van verschillende ECF-workshops. In één hoofdstuk van werkgroep 2 over ecosystemen onder hoede van Rik Leemans van de Universiteit Wageningen wordt het dangerous-document al tien keer geciteerd, iedere vier bladzijden.

Neemt u eens de ECF-deelnemerslijst door en zie: vele ECF-ers én mensen van de Climate Research Unit van Climategate speelden of spelen nu nog steeds een toonaangevende rol in het IPCC-proces, of zij publiceren regelmatig samen met lead-authors. Iedereen doet het met elkaar of heeft een belang in elkaars voortbestaan.

Ecofys

  • Spin in het ECF web is het Potsdam Institute for Climate Impact Research met Klaus Hasselmann, één van de hoofdfiguren binnen de CRU emails en het ECF.
  • De eerder op dit blog genoemde Greenpeace-activist en fysicus William Hare (geciteerd door Leemans et al in hoofdstuk 2 over ondergang van ecosystemen), schreef als campagnevoerder bij Greenpeace in Amsterdam mee aan het IPCC Special Report on Emission Scenario’s. Hare werkt nu bij het Potsdam Instituut for Climate Impact Research (collega van Steve Rahmstorf, prominent in de emails én IPCC-proces) en werkt onder meer samen met klimaatbedrijf Ecofys. Dit bedrijf is opgericht door Ad van Wijk en Kornelis Blok, die ook vanaf het begin voorkomen in de Climategate-emails. Hare vertegenwoordigt Greenpeace binnen het ECF.
  • Mike Hulme, IPCC-prominent en nu van het Tyndall Centre dat deels ontstond uit het CRU. Het Tyndall Centre diende als voorbeeld voor het 100 miljoen euro kostende programma Klimaat voor Ruimte, dat Pier Vellinga en Pavel Kabat met Rik Leemans (Lead author werkgroep 2 hoofdstuk 4) in ons land lanceerden. Hulme schreef de aanbevelingsbrief voor onze regering in 2003. In de Wall Street Journal van 2 december reageerde hij op Climategate en zijn houding lijkt veranderd ten opzichte van de activistische inslag uit de jaren negentig
  • Universiteit van Kassel. Josef Alcamo speelde actieve rol bij ECF van deze universiteit is nu nog steeds coordinating Lead Author van hoofdstuk 2 van het IPCC-rapport.
  • En vele anderen, wie tips heeft mag het zeggen!

Nederlanders

  • Pier Vellinga, nu aanvoerder van Klimaat voor Ruimte
  • Pavel Kabat Universiteit Wageningen, ook aanvoerder van Klimaat voor Ruimte
  • Het Planbureau voor de Leefomgeving. Bert Metz van het Planbureau voor de Leefomgeving schreef samen met Hare in de jaren negentig de SRES, en nu samen met Hare het eerste hoofdstuk van werkgroep 3 van het IPCC rapport uit 2007 . Metz is nu nog steeds lead author bij werkgroep 3.
  • RIVM (zit nu onder PBL-paraplu), Rob Swart zat vanaf het begin in de mailinggroep van CRU. Schreef met klimaatcampagnevoerder William ‘Bill’Hare van Greenpeace mee aan de SRES-scenarios, maar leeft nu op de achtergrond
  • Pim Martens van de Universiteit van Maastricht. Deze Universiteit verzorgt met Ecofys colleges voor de Energy Acadamy. Martens publiceert titels als ‘milions at risk’defining critical climate change threats and targets. Dit document gebruikt Greenpeace weer campagnes. Het IPCC citeert dit document overigens ook. Dat is niet zo vreemd. Martens publiceerde ‘Millions at risk’ samen met Martin Parry. Parry komt van de Universiteit van East Anglia (waar CRU zetelt) en is vice-voorzitter van werkgroep 2 van het IPCC-rapport. In eigen werk citeert Parry ook weer Greenpeace-lectuur. Allen publiceren zij ook weer samen met Gunther Fischer van het IIASA.
    RIk Leemans. Lead author IPCC ar4 hoofdstuk 4 werkgroep 2 werkte ook eerder bij IIASA, RIVM (nu planbureau) en is nu klimaatimpact-man binnen Universiteit Wageningen (milieusysteemanalyse)
    Ecofys. Het door Kornelis Blok en Ad van Wijk opgerichte bedrijf. Employee van Ecofys, Niklas Hohne is lead author bij werkgroep 3 van het IPCC

NU moet het Planbureau voor de Leefomgeving van Cramer gaan onderzoeken of zij het IPCC wel kan vertrouwen….

Ik wil graag afsluiten met een stukje Stephen Schneider, één van de lead authors binnen Werkgroep 1 van het IPCC-proces. In Scientific American van 2001 valt hij Bjorn Lomborg aan onder de titel ‘Misleading Math about the Earth’, ‘science defending itself against the skeptical environmentalist’ (er zijn immers echte wetenschappers en domme skeptici):

Stephen Schneider in Scientific American in 2001 , a leading expert on global warming and leading author of several IPCC chapters and IPCC guidance papers un uncertainties, contests Lomborg’s account on the topic in the ‘Scientific American’. He states that most of the nearly 3000 citations in ‘The Skeptical Environmentalist’ are of secondary literature and media articles. Some are pre-approved reports or secondary articles. The small number of peer-reviewed articles that are cited are only those that support the rosy view of things that Lomborg typically holds.

Tsja…

Door | 2010-02-08T12:19:03+00:00 2 februari 2010|10 Reacties

10 Reacties

  1. Richard Tol 2 februari 2010 om 12:28- Antwoorden

    Hasselmann (een "l") is in Hamburg. Hij is wel de grondlegger van het Potsdam Institut. Dat zou aanvankelijk in Hamburg komen, maar toen de Muur viel werd het instituut-in-oprichting naar het voormalige Oost-Duitsland verplaatst.

    Het European Climate Forum is opgericht door Hasselmann en Carlo Jaeger van PIK. Het stelt weinig voor. Hans-Joachim Schellnhuber heeft later het European Climate Foundation opgericht. Dat treedt weinig naar de voorgrond, maar heeft veel geld beschikbaar.

    Schellnhuber is de directeur van PIK. Hij is/was adviseur van Merkel, Blair en Barroso. Stefan Rahmstorff werkt ook bij PIK, net als Ottmar Edenhofer, de opvolger van Bert Metz als voorzitter van WG3.

    Bill Hare werkt niet bij PIK. Hij staat nog altijd op de loonlijst van Greenpeace International. Bill Hare is slechts gedetacheerd bij PIK. Ze kunnen hem geen baan geven omdat hij niet gepromoveerd is.

    Bill Hare's partner is Ursula Fuentes Hutfilter. Fuentes is binnen het Duitse milieuministerie verantwoordelijk voor het IPCC.

    Schellnhuber was ook directeur van Tyndall. CRU is een onderdeel van Tyndall. Martin Parry heeft niets met Tyndall of U East Anglia te maken. Jean Palutikof, hoofd van het Technical Support Unit van IPCC WG2, was managing director van CRU. (Phil Jones was research director.) Palutikof was dus Jones' chef inzake openbaarheid van gegevens.

    Pier Vellinga was de klimaatadviseur van Ed Nijpels, toenmalig minister van milieu. Vellinga is de grondlegger van het Nederlands klimaatbeleid en heeft zo de weg vrij gemaakt voor mensen als Bert Metz en Yvo de Boer. Vellinga heeft ook belangrijke bijdragen geleverd aan de eerste fase van het internationale klimaatbeleid (Noordwijk, Rio) en de IPCC. Hij was een van de belangrijkste tegenkandidaten van Pachauri.

    Wolfgang Cramer en Rik Leemans werkten samen bij IIASA. Cramer is nu bij PIK. Leemans was de opvolger van Joe Alcamo bij het RIVM (nu deel van het PBL). Alcamo is ook oud-IIASA.

    Leen Hordijk heeft hier niets mee te maken.

    Mike Hulme heeft zich al jaren geleden gedistantieerd van CRU en PIK.

    Rob Swart leeft nog maar doet het rustiger aan.

    • Rypke Zeilmaker 2 februari 2010 om 15:03- Antwoorden

      Dank Richard, dat je als insider mijn zoektocht aanscherpt. Ik was wat Bill Hare betreft in de war gebracht door de marketing van Ecofys die hem adverteerde als een leidend wetenscahpper van het PIK, terwijl hij inderdaad zijn hele carriere al aan Greenpeace verbonden is. Op zijn eigen CV lijkt het alsof Greenpeace iets uit het verleden is

      Wat Mike Hulme betreft verwacht je die houding ook als je zijn bijdragen leest in de climategate-emails: hij springt er uit qua nuances en wil om zich niet over te geven aan termen als 'dangerous climate change'

      Leen Hordijk is directeur, dus heeft wel met IIASA te maken lijkt mij alleen staat hi persoonlijk ver van het klimaatverhaal. Hij had een aardige ingang geweest,

      Iedereen die meer bijdragen kan leveren is welkom

      • Rypke Zeilmaker 2 februari 2010 om 15:39- Antwoorden

        Als Bill Hare niet gepromoveerd is, hij geeft zich wel uit voor Dr Bill Hare in het persbericht van Ecofys op 3 december
        http://www.ecofys.nl/com/news/pressreleases2009/p

        ' Dr Claudine Chen works on the PRIMAP model at the Potsdam Institute for Climate Impact Research (PIK), along with Julia Nabel, Joeri Rogelj, and other members of the PRIMAP team (www.primap.org). Dr Bill Hare (PIK and Climate Analytics) was a Lead Author of the IPCC Fourth Assessment Report and is the co-leader of the PRIMAP team, with Dr Malte Meinshausen of PIK.'

        Als Greenpeace zelfs lead authors van het IPCC levert…

  2. Richard Tol 2 februari 2010 om 16:31- Antwoorden

    Hare heeft alleen een honoris causa

    het is opmerkelijk hoe succesvol Hare de schijn ophoudt

  3. Kees Bruin 2 februari 2010 om 16:45- Antwoorden

    Beste heer Zeilmaker,

    Ik kan geen bijdrage leveren aan de lijst van namen in bovenstaand artikel. Maar na lezing van het verhaal bekroop me toch het gevoel dat er een gevaar zit in het opstellen van dit soort lijsten van "wie het met wie doet".

    Natuurlijk is het goed om een beetje overzicht te krijgen op het web van relaties tussen de diverse spelers in het "klimaatweb" en hun belangen.

    Maar waak er s.v.p. voor dat het niet een lijst van "foute" mensen gaat worden. Uit de laatste regels van de reactie van Richard Tol hierboven blijkt al dat er enkele mensen ten onrechte in het artikel genoemd worden.

    Een ander punt is dat er door het wijzen op contacten tussen Jan, Piet en Klaas min of meer impliciet de suggestie gewekt wordt dat het om een "kliek" gaat. Een foute groep dus. Dat kan best zo zijn, maar je komt overal in de samenleving clubs van mensen/netwerken tegen die "het met elkaar doen". Dat is op zich geen argument tegen zo'n groepering.

    Waar het om gaat is de inhoud, wat zeggen die mensen, wat doen ze. Dat is essentieel.

    • Rypke Zeilmaker
      Rypke Zeilmaker 2 februari 2010 om 18:27- Antwoorden

      Beste Kees Bruin

      Uw kritiek snijdt hout en dus bedankt. Inhoud is de hoofdzaak. Een langdurige relatie tussen bijvoorbeeld Greenpeace-medewerkers en PBL-ers wil niet zeggen dat bijvoorbeeld Bert Metz van het Planbureau ook schoorstenen in klimt, en dat werk van PBL-mensen dus niet klopt. Ik heb ook contacten met mensen uit media en wetenschap maar dat wil nog niet zeggen dat ik me actief inzet om een bepaalde universiteit te promoten

      Dit schetsje van personen die relaties met elkaar hebben en (financiele)belangen delen was een eerste stap, en geeft een beeld van het speelveld. Dat was volgens mij nog niet eerder gedaan, en dus zijn alle tips welkom. Ik werk nu aan inhoudsanalyses van citaten en werk, dus wat u vraagt komt boven, maar kost meer tijd. (naast mijn betaalde schrijfwerk)

      Ten aanzien van het woord kliek, denk ik dat je dat in secties van climategate (bv de groep rond Mann) zeker wel kunt stellen. (tribaal gedrag, de helling naar advocacy-science). Maar het is nog deels onduidelijk hoe ver je die lijn mag doortrekken

      Ik had Mike Hulme genoemd omdat hij uit de climategate-emails zo nadrukkelijk naar voren komt. Hij stuurt bijvoorbeeld samen met Greenpeace petities naar kranten, en liet aan de hand van kritiek van WWF-Australie (de conclusies waren niet mediageniek genoeg) zijn werk aanpassen. Maar inmiddels komt hij naar voren als iemand, die juist wel de scheidslijn wil bewaken (zijn commentaar in het Wall Street Journal op climategate is hierbij illustratief)

  4. Richard Tol 2 februari 2010 om 17:51- Antwoorden

    Netwerken zijn natuurlijk nuttig, maar je mag niet aannemen dat mensen die elkaar kennen het ook met elkaar eens zijn. Pier Vellinga is bijvoorbeeld mijn promotor.

  5. curvedwater 3 februari 2010 om 03:21- Antwoorden

    Maar toch is het heel goed om netwerken bloot te leggen. Dat deed de Wegman commissie ook, en daar kwam toch een verrassend beeld uit van een gesloten gemeenschap, die elkaar´s wetenschap bevestigde.

    Em zo kan hier m.m. blijken dat de grijze literatuur in het ipcc rapport ingang vond door afgenomen kritische zin agv die relaties.

    En ook is het goed om te zien waar subjectiviteit en objectiviteit, persoonlijke/ relationele belangen en zakelijkheid, in deze wetenschappelijke wereld hun plek hebben.

    Wat bv weer gevolgen kan hebben voor de samenstelling van onderzoekscommissies, of voor evaluatie van gedaan onderzoek.

    En het spijt me voor Richard , maar als ik Vellinga hoor of zie: zijn antwoorden zijn zo voorspelbaar, bij hem lijkt elke wetenschappelijke distantie of reflectie verdwenen te zijn: het is veranderingszin en alarmisme dat de klok slaat.

    Inderdaad, net als bij pachauri ( http://www.sciencemag.org/cgi/content/full/sci;32… )

    Ga door Rypke!

    • Rypke Zeilmaker 3 februari 2010 om 14:38- Antwoorden

      Zoals ik nu kan zien, bij de hoofdstukken waar ik de citaties nazoek kun je inderdaad spreken van 'circular citing'. Een relatief beperkte groep bevestigt het werk van elkaar en dat zie je in het IPCC terug, terwijl nuancerende studies van andere onderzoekes niet zijn terug te vinden in AR4

      Je hoopt inderdaad van harte dat wetenschappers (ook naar buiten toe) het van harte met elkaar oneens kunnen en mogen zijn, het feit dat Dhr Tol is gepromoveerd onder Vellinga geeft aan dat het ook dan nog steeds goed kan komen

  6. […] als aangever optreedt. Wij blogden al over de invloed van Greenpeace-employee (dr= eredoctoraat) Bill Hare op Werkgroep 3 en Niklas Hohne van Ecofys, die de invloedrijke box 13.7 samenstelde van Werkgroep 3.Aan de vele opdrachten uit het […]

Geef een reactie