Bij fondsenwervende organisaties als Greenpeace, Stichting de Noordzee en de overheid werkt de natuur volgens de wetten van Deepak Chopra in plaats van Darwin. Dus bevordert minder menselijke activiteit vanzelfsprekend een mysterieuze ‘gezondheid’van de Noordzee. Wanneer je lang genoeg in de zweethut zit en Jolande Sap stemt ga je het zien.

Weten zonder meten
Minder visserij is altijd ‘beter’voor de zee, en definieren wat ‘beter’is hoeft niet. Want beter is minder visserij en mínder visserij is duurzaam. Geen speld tussen te krijgen. Minder visserij moet als vanzelfsprekend leiden tot ‘meer biodiversiteit’. Maar is dat ook waar?


Diversiteit vis productievere zee juist baat bij bevissing en verstoring
Ecologische wetenschap is veel minder stellig dan groene ideologen, zoals deze paper in het ICES Journal of Marine Science toont van Simon Greenstreet: Biodiversity of the North Sea, why do politicians care but marine scientists appear oblivious to the issue.

Ecologische theorie dicteert juist dat bevissing in productieve zeeen als onze Zuidelijke Noordzee de dynamiek en diversiteit kan bevorderen. Dat blijkt ook uit waarnemingen in de Noordzee, waar in de Zuidelijke Noordzee – dus bij ons juist het aantal bodemvissoorten (zoals heilbot) TOE nam bij verdrievoudigde visserijdruk. Bodemvis als tong en schol zijn de door Nederland meest beviste soorten. In de -minder beviste- Noordelijke Noordzee nam biodiversiteit van bodemvissorten áf.

Of in de woorden van Greenstreet..

Fish landings from the North Sea almost tripled over the course of
the 20th century (Daan et al., 1990), but both positive and negative long-term trends in groundfish species diversity have been reported. Such inconsistency led ICES (2001b) to question
whether changes in fish species diversity were actually linked to
the increase in fishing pressure on the marine ecosystem
.

Hebben we dat? Een zekere mate van verstoring verhoogt biodiversiteit, op land bekend als intermediate disturbance hypothesis. Wat stelde het ICES dan ook? Ontwikkeling in biodiversiteit is géén goede indicator van visserijdruk. Omgekeerd betekent dit ook dat je aan wegnemen van visserijdruk geen conclusies kunt verbinden over toe- of afname van biodiversiteit.

However, such disparities are predicted by community ecology theory. Huston’s (1994) Dynamic Equilibrium Model (DEM) suggests that species diversity might be positively related with
disturbance in regions of high productivity, whereas negative relationships should occur in areas of low productivity. Primary productivity is higher in the southern North Sea than in the
northern North Sea (Reid et al., 1990).

Long-term increases in groundfish species diversity have tended to be recorded in the more productive southern North Sea (Rogers and Ellis, 2000;
Piet and Jennings, 2005), whereas in the less productive northern North Sea, species diversity has generally declined (Greenstreet and Hall, 1996; Greenstreet et al., 1999; Greenstreet and Rogers,
2006). At least qualitatively, these apparently disparate trends in fish diversity are therefore consistent with expectations from Huston’s DEM

En wat betekent dit voor Noordzeebeleid?

Accepting this explanation, however, might require a reconsideration
of what is involved in restoring biodiversity. Degraded communities in marine ecosystems subject to excessive anthropogenic activity may have both lower and higher species-diversityindex values than would have been observed if the ecosystem were in a more natural state. Under certain circumstances, therefore, this may mean that remedial action intended to restore community
biodiversity may actually result in a decline in species diversity indices calculated at the community level.

Greenstreet noemt verder de problemen bij het meten van visserijinvloed op biodiversiteit. De verandering van vistechniek verandert selectiviteit van vangst, én dus ook de vangstdata waarop ecologen ‘biodiversiteit’inschatten. De conclusie van Greenstreet in de discussie van zijn paper is dat biodiversiteitsindicatoren, zoals Fondsenwervende organisaties en onze overheid nu invoeren via de Kaderrichtlijn Marien géén goede wetenschappelijke grond hebben.

Print Friendly, PDF & Email