Gezien in Drenthe, zonder enig draagvlak of beleid terug

Gezien in Drenthe, zonder enig draagvlak of beleid teruggekeerd

Eerst het goede nieuws: De wolf is nu officieel gezien in Drenthe, zonder zich van enig Wolfmanagementplan bewust te zijn, laat staan draagvlak voor natuur midden in de samenleving. Dan nu het slechte, als vervolg op de Henk Bleker-blog: er zijn miljarden euro’s verdampt zonder enig effect op de beoogde natuurdoelen. In de Quickscan van Sharon Dijksma haar Natuurpact in 2013 beweert het Planbureau voor de Leefomgeving dat op de kop af 65 procent verbetering van condities voor ‘instandhouding van soorten’ in 2027 gehaald zou kunnen worden dankzij Dijksma’s natuurbeleid.

Dijksma voert een soort Bleker-light natuurbeleid uit waarbij ze niet 2/3de bezuinigt maar de rijksnatuuruitgaven halveert. Daarbij blijft ze liefst 100 miljoen van de 200 miljoen euro extra door natuurclubs bedongen gelden besteden aan anti-stikstofbeleid via de PAS. Terwijl ieder bewijs ontbreekt dat 30 jaar anti-stikstofbeleid enig effect heeft gehad op de beoogde soorten, te weten ongeveer 130 soorten vaatplanten die oligotrofe (voedselarme) bodems blieven. Zoals een studie van Wieger Wamelink in Plos Biology in 2014 nogmaals aantoont, blijven de soorten achteruitkachelen die met dit beleid eventueel over enkele decennia misschien gered zouden worden, terwijl de algemene soorten die tegen meer stikstof kunnen ze blijven verdringen. Wat logisch lijkt in een land, waar de PvdA sinds 1990 nog miljoenen stikstofuitstotende autorijders van niet-Westerse origine importeerde.

Op Natuurbericht.nl, de door de overheid gesponsorde webstek van klimaatalarmist Arnold van Vliet schrijft hij dan ook, dat problemen in natuurgebieden ondanks 30 jaar beleid tegen stikstof niet de beoogde effecten hebben:

Een deel van de bodemkenmerken heeft direct te maken met actuele problemen die in veel natuurgebieden spelen, zoals een hoge stikstofdepositie, verdroging, de fosfaatproblematiek en verzuring.

Stikstofminnende planten blijven de zwakke broeders verdringen
Het onderzoek van Wamelink is bepaald geen openbaring, maar herhaling van wat al bekend is, overigens bij iedere eerstejaarsstudent. Zeldzame soorten zijn de soorten die een niche in nemen waar de massa zich niet thuisvoelt. Daar hebben ze minder last van die concurrentie. Nu verdringen de stikstofminnende algemene soorten de zeldzame soorten als valkruid, terwijl daar het anti-stikstofbeleid wonderen zou moeten verrichten. Belangrijker is hier het proefschrift van Wil Tamis uit 2005 dat toont dat de stikstofminnende planten TOE nemen terwijl de plantensoorten AFnemen die er een hekel aan hebben. Dat is- voorzover mij bekend- het enige echt wetenschappelijke werk over onze hogere vaatplanten. De plantensoorten die WEL toenemen doen dat ONDANKS beleid, zie in de Database van Floron bijvoorbeeld Hangende Zegge (Carex pendula), een soort die in natte bronbossen in Zuid Limburg voorkwam. Maar die zich dankzij zaad uit tuinen lijkt uit te breiden door Nederland, aldus Floron.

Ergo: het beleid faalt. Niettemin juicht het Planbureau voor de Leefomgeving Dijksma hier toe voor de wijsheid van haar beleidskeuzes:

Het Rijk zet gemiddeld jaarlijks 200 miljoen euro extra in ten opzichte van het eerdere akkoord. Hiervan wordt ongeveer de helft besteed aan beheer en de verbetering van de hydrologie in het kader van de Programmatische Aanpak Stikstof (PAS).

Niet omdat dit beleid dus WERKT, maar omdat men de OORZAAK van die achteruitgang weet- N-depositie uit verkeer en landbouw- en toch ‘iets’ wil doen. We leven niet meer in een land met 2 miljoen inwoners zonder auto’s en productieve landbouw, maar in een Europa met 100den miljoenen autorijders die stikstof uitbraken. Boeren slaagden WEL sterk om de fosfaatlast terug te brengen.

Quickscan-grafiek. Sharon Dijksma wuift en de natuur reageert direct: 65 procent beter in 2027!

Quickscan-grafiek. Sharon Dijksma beveelt en de natuur volgt: 65 procent beter in 2027!

PAS komt voort uit zure regenhype, bos zou sterven maar groeit 70 procent harder sinds 1960
De PAS is een voortzetting van oorlog tegen zure regen met andere modellen. Het is anti-stikstofbeleid dat uit de zure regenhype volgde in de jaren ’80, waarover ik in Bionieuws schreef. Toen zouden achtereenvolgens door zwaveldepositie, en later stikstofdepositie via bodemverzuring de bossen sterven. Hiervan bleek niets waar te zijn, de zwaveldepositie in Nederland daalde dankzij de overgang van steenkool naar aardgas en had al geen invloed meer op de gezondheid van bossen. Dus ging de onderzoekskaravaan inzetten op de zeldzame plantensoorten die zeldzamer zouden worden door stikstofdepositie.

Het beleid werd ingevoerd onder aanvoering van Mr Zure Regen Leen Hordijk uit Wageningen, latere onderzoeksdirecteur van IIASA, het modelleringsinstituut dat uit de Club van Rome voortkwam (waar de Martin Simek van klimaatonderzoek Pavel Kabat nu baas is). Ook Wim de Vries van Alterra speelde hier een grote rol in.

Naar schatting zijn over de rug van boeren zo tientallen miljarden euro’s besteed voor (onderzoekers naar en bureaucratie voor) plantensoortjes die alsnog verdwijnen, omdat we in een Europa wonen met hoogproductieve landbouw en honderden miljoenen autorijders die stikstof uitstoten (tenminste 40 procent van de totale depositie komt van verkeer). Tegelijk ging de soortenrijkdom nergens zo hard achteruit als in het agrarisch gebied. Al maken de stedelijke gebieden en natuurgebieden dankzij klimaatbeleid voor biomassa nu een inhaalslag.

Volledig anti-wetenschappelijke campagne van het VROM-ministerie

Volledig anti-wetenschappelijke campagne van het VROM-ministerie

70 procent onnauwkeurig en toch rechtsgeldig
Niettemin gaat Draagvlak Dijksma door met boeren plagen tot op 10 kilometer van Natura 2000 gebied. Via rekenmodel Aerius met slechts 70 procent nauwkeurigheid bereken je dan de theoretische stikstofneerslag door jouw activiteit in dat natuurgebied. De veel onnauwkeuriger voorganger Agrostacks deed dat met 30 procent ‘nauwkeurigheid’. De uitkomsten zijn vervolgens tot bij de Raad van State rechtsgeldig bij het beperken van je bedrijfsactiviteit. Voor plantensoorten die alsnog verdwijnen- ALS je al kunt aantonen dat jouw puntbron enig effect heeft op de stikstofgehaltes in dat natuurgebied 10 km verder en niet de vele andere bronnen.

De biodiversiteit neemt tegelijk toe en af (?)
Er is- nogmaals- geen enkel bewijs dat dit enig effect heeft op de beoogde plantensoorten. Er is ook GEEN of slechts matig bewijs dat milieugericht natuurbeleid werkt, de successen als beleid tegen DDT uit 1972 voor roofvogels zijn een uitzondering. Zoals het Planbureau voor de Leefomgeving in 2007 nog schreef in haar Quick Scan Effectiviteit Natuurbeleid, en waarnaar Sharon Dijksma in oktober 2014 tijdens een Kamerdebat verwees:

De soortensamenstelling wordt steeds eenvormiger. Soorten die al algemeen waren, worden steeds algemener; soorten die aan speciale typen natuur zijn gebonden, gaan achteruit.

Dat verwijst naar plantensoorten in graslanden, heide en bos. Dat was in 2007, toen het Planbureau ook schreef:

Daarnaast zijn ecologische effecten in het veld dikwijls pas lange tijd (10 tot 30 jaar) na het uitvoeren van maatregelen zichtbaar

  • Effect is alleen zichtbaar bij het inmiddels opgeheven beheer van Effectgerichte Maatregelen, specifiek soortbeheer in begrensde gebiedjes, zoals het Planbureau hier nog stelt. Dat klopt wel, bij MILIEUbeleid is geen eenduidig effect aan te tonen op natuur, maar wanneer je een stuk bos tot kapvlakte omvormt komen daar meteen nachtzwaluwen op af. Lokaal kun je wel effect zien, dat heet tuinieren. 

Maar….

In algemene zin geldt, dat het biodiversiteitverlies van de afgelopen eeuw nog niet tot stilstand is gekomen.

Sharon Dijksma treedt aan, en plots stopt verlies van biodiversiteit in 1990, waar deze volgens het zelfde PBL in 2007 nog achteruitgaat en volgens Dijksma in 2014 ook...

Sharon Dijksma treedt aan, en plots stopt verlies van biodiversiteit in 1990 dankzij beleid, waar deze volgens het zelfde PBL in 2007 nog achteruitgaat en volgens Dijksma in 2014 ook…

En als bij een wonder als Sharon Dijksma haar Natuurpact lanceert, blijkt dan toch ‘de biodiversiteit’ volgens een grafiek van het PBL sinds 1990 alweer te herstellen, medie dankzij natuurontwikkeling, waar deze in 2007 nog achteruit zou kachelen en je geen effecten van beleid kon waarnemen. Hoe moeten we dat noemen: voortschrijdend (politiek) inzicht?

Want hoe kun je die grafiek dan weer rijmen met het voorwoord van Sharon Dijksma in haar Rijksnatuurvisie in 2014 waarin ze indirect stelt dat de natuur/biodiversiteit nog steeds achteruitgaat?

we slagen er nog onvoldoende in om de achteruitgang van natuur helemáál te stoppen.(= biodiversiteit gaat ACHTERUIT, niet vooruit) Daarom hebben Rijk en provincies, samen met maatschappelijke partijen, in het Natuurpact hun ambities neergelegd om de natuur in Nederland blijvend te versterken

Laten we dan nu eindigen met het goede nieuws: we kunnen zonder enig verschil voor onze natuur jaarlijks 100 miljoen euro geld voor de natuur op betere wijze besteden! Ik stel voor om de lelijkste bedrijventerreintjes met een club ecologisch werkende hoveniers en een landschapsarchitect te bewerken tot iets beters.

 

Print Friendly, PDF & Email