Omdat de overheid alle regels voor vrije vismigratie volgens Kaderrichtlijn Marien aan de laars lapt, wordt uittrekkende schieraal verhakseld in waterkrachtcentrales en gemalen

Omdat de overheid Europese eisen voor vrije vismigratie volgens Kaderrichtlijn Marien aan de laars lapt, wordt uittrekkende schieraal verhakseld in waterkrachtcentrales en gemalen

De evaluatie door Imares is uit van het in 2009 in werking getreden Nederlandse Aalmanagement-plan. Dat plan is vooralsnog mislukt, zo blijkt. Het plan faalde in het terugbrengen van mortaliteit in de 3 waterkrachtcentrales van ons land. Bij doortrek moest de sterfte met 37 procent verminderen, terwijl maximaal 25 procent technisch mogelijk bleek (hoe bereken je dat op de procent nauwkeurig????). De Nederlandse overheid faalde dit jaar om aan de Kaderrichtlijn Water te voldoen qua vismigratie.

Het kabinet Rutte schoof maatregelen op- zoals passeerbaar maken van gemalen- naar 2027. Rutte steekt -aldus de Algemene Rekenkamer- liever ruim 60 miljard euro tot 2023 in windmolens en de bijstook van bos samen met Greenpeace, en natuur heeft bij milieuclubs/VVD geen prioriteit.

Het Nederlandse Aalplan kan alleen succes claimen op het elimineren van zoveel mogelijk visserij sinds 2009.

De Imares-kliek probeert in het rapport verder op haar bekende wijze weer uitspraken te doen over een vis waar ze eigenlijk helemaal niets van weten. Dat verhullen ze achter modelberekeningen en schattingen die voor leken bij overheid, media en Kamer heel wat lijken. Dat is de core business van Imares: het passeerbaar maken van overheidsbeleid. De enige data van de verspreiding van paling komt uit consumptie/visserijveilingen, niet uit bestandsmetingen. Maar Martin de Graaf cs konden weer uren schrijven, en dat is voor contract-onderzoekbedrijf Imares ook veel belangrijker. Wat de werkgelegenheid voor consultants betreft is het aalplan een doorslaand succes gebleken in afgelopen 6 jaar.

In de rest van Europa zijn vrijwel geen data, en is de evaluatie van herstelplannen- voor zover die wordt uitgevoerd- al helemaal een zootje, zoals wij al berichtten op basis van het Europese evaluatierapport.

bron Sustainable Eel Group

Situatie binnenwateren Zweden. De Palingboeren halen nu Dekker in huis als palingkoning, waar de aal-alarmist eerder hun tegenstrever was

Catch 22: De grootste doodsoorzaken, zijn ook de partijen die herstel betalen
Dus kijken we naar het enige andere land in Europa dat iets aan aalherstel doet op basis van enige data: Zweden. Daar werkt Eenoog Koning in palingland tegenwoordig- Willem Dekker, bron van alle Wereld Natuur Fonds claims over ‘uitsterven’. B
ij de Landbouwuniversiteit van Zweden. Dankzij een intensieve visserij op paling bestaan enige betrouwbare data over hoeveel paling er rondzwemt, en er zijn meer mensen met een (financieel/culinair) belang bij daadwerkelijk herstel. 

Eenmaal in Zweden is deze voormalige aal-alarmist nu zelfs door palingvissers van de Sustainable Eel Group (SEG) als de aalkoning binnengehaald. Dat blijkt uit de nieuwsbrief van die club.

In 1 figuur uit de SEG-newsletter zie je in Zweden de onmogelijke situatie waar de paling in verkeert, die favoriete en berelekkere borrelhap voor feesten en partijen. In de binnenwateren van Zweden vermalen waterkrachtstations meer dan 40 procent van de uittrekkende paling die in de Bermudadriehoek wil paaien. Maar ook vissers nemen vergeleken met 1986 steeds meer paling mee, wat ze rechtvaardigen door die paling als pootaal in binnenwater uit te zetten.

Status paling Zweedse binnenwateren

Status paling Zweedse binnenwateren

De Sustainable Eel Group claimt nu dat herstel in Zweden plaatsvindt , dankzij dat uitzetten, Maar dat is natuurlijk onzin, voor iedereen die meer dan 2 hersencellen heeft. De hoeveelheid aal die uittrekt is dramatisch afgenomen, en dat is waar het om draait. Dat die aalvissers meer kunnen vangen omdat ze meer aal uitzetten in hun door waterkrachtcentrales afgesloten visvijvers, ik zou dat geen succesverhaal van conservation willen noemen. Zie ook wat Dekker hier schrijft in dit Zweedse rapport uit 2012

For the stock in inland waters, a new assessment is presented, in which the dominant contribution from past restocking is put central. Recent changes (increased quantities, shift to west-ward flowing rivers) will have a delayed effect over the coming 10-20 years. The escapement biomass is expected to decrease until 2020 and then to restore to its current (low) value. Assuming that current conditions (2011) are continued, the impact of the fishery will slowly decline, while the impact of hydropower generation will stabilise/increase, at least until 2030.

Volgens Willem Dekker verkeert de binnenland- populatie nu in een Catch 22: de partijen die de grootste sterfte veroorzaken, zijn ook de partijen die het meeste investeren in herstel. De waterkrachtcentrale-boeren betalen voor herstel, en de vissers helpen bij het uitzetten van pootaal. Aan de Westkust van Zweden is de hele visserij gesloten, en aan de Oostkust heeft die visserij niet zoveel invloed.

Omdat de overheid alle regels voor vrije vismigratie volgens Kaderrichtlijn Marien aan de laars lapt, wordt uittrekkende schieraal verhakseld in waterkrachtcentrales en gemalen

Omdat de overheid alle regels voor vrije vismigratie volgens Kaderrichtlijn Marien aan de laars lapt, wordt uittrekkende schieraal verhakseld in waterkrachtcentrales en gemalen

Het is dat die vis zo lekker smaakt, anders zouden al die aalmanagementplannen sinds 2009 in de Europese Unie en miljoenen euro’s kostende maatregelen geen draagvlak hebben. Hoeveel vissen zijn er in Nederland al ongemerkt verdwenen, of nog erger: hoeveel vissoorten LEVEN onopgemerkt in Nederland? Van de meeste vissen is geen enkele wetenschappelijk betrouwbare dataverzameling beschikbaar.

Ook de peperdure Vismigratierivier (begroot op 55 miljoen euro, dus reken het dubbele want iedereen wil zoveel mogelijk geld uit de Waddenfonds-ruif halen) rechtvaardigt zichzelf als voordelig voor (lekkere) consumptievis als de paling. Want voor een stekelbaars zouden bestuurders het niet doen. Zo’n Vismigratierivier lijkt een mooie schaamlap voor bestuurders, dat ze niet aan de KRW voldoen, en milieuclubs verdienen er weer geld mee.

Dus waarom zeur je dan….

Print Friendly, PDF & Email