Schermafdruk 2015-09-11 10.28.52

Hij staat nog steeds op 4 in de Duurzame 100 van Trouw, na eerder rotsvast op 1 te hebben gestaan. Wubbo Ockels die als bevlogen natuurwetenschapper de wereld wilde redden maar en passant vergat tijdig studie te maken van de biochemie van zijn eigen lichaam, droeg zijn laatste tweet aan hem op:

ockels-polman

Wrang als je bedenkt dat Unilever bij uitstek een bedrijf is dat ons al vele decennia aan medische mythes opgehangen zogenaamd gezonde voedingsmiddelen door de strot duwt. Zie mijn eerdere artikel Unilever margarine op het hoofd, het spel is nu echt uit! Nu de klimaatwetenschap weer volledig ten prooi is gevallen aan gezonde sceptische twijfels (zie mijn artikel op wintersportweerman van gisteren) blijft als laatste hooibaal in de branding het gretig omarmde thema duurzaamheid in het bedrijfsleven over. Gretig omarmd omdat CO2-neutraal een goedkoop en gemakkelijk te bedriegen vorm van MVO is, terwijl eerlijk erkennen dat vele van je producten an sich onethisch zijn omdat ze mensen ziek maken en daarnaar handelen indruist tegen de eeuwige winstpakker “de een zijn dood is de ander zijn brood”.

polman-ploumen

 

Elon Musk van Tesla wordt in dit artikel in het Duitse Handelsblatt als volgt omschreven: “Elon Musk ist natürlich ein hervorragender Manager und vielleicht der beste PR-Mann der Welt.” Die kunnen we één op één op Polman plakken. Hoe flikt hij hem het toch? Nu ja ook weer niet zo heel moeilijk met media die volledig zijn gevallen voor de groene religie. Maar…. nu hebben we Richard van de Crommert, de flamboyante Songfestival-specialist van De Telegraaf. Na eerst op de Amsterdamse redactie vele financiële schaandaaltjes in de gemeentepolitiek te hebben doorgeprikt, heeft hij nu Polman in de kladden gegrepen. Hieronder omdat hij zo mooi is integraal zijn Buckler op Polman:

Polmans bluf
Finanscoop
Unilever kreeg het deze week zwaar te verduren in een documentaire van de BBC.

De omroep wees de Brits-Nederlandse multinational fijntjes op zijn duurzaamheidsbeleid die het dag en nacht van de daken schreeuwt, met daarin een centrale hoofdrol voor bestuursvoorzitter Paul Polman. Hij klimt persoonlijk op de barricaden om iedereen die het horen wil, klakkeloos wijs te maken dat Unilever alles doet om zo duurzaam en groen mogelijk te produceren. Tijdens openbare bijeenkomsten vertelt hij dat fabrieken geen afval meer produceren omdat alles hergebruikt wordt.

Die schone schijn begint meer en meer tegen Unilever te werken. Zo toonde de BBC-documentaire fijntjes aan dat de arbeidsomstandigheden op Indiase plantages waar onder meer Unilever zijn thee vandaan haalt, helemaal niet duurzaam zijn. Ondervoeding, gebrek aan sanitair en kinderarbeid zouden aan de orde van de dag zijn. Daarnaast zijn de lonen uitermate laag.

Plantage-eigenaren in India zijn verplicht om voor hun personeel adequate behuizing, en sanitair te leveren. Maar lekkende daken en half ingestorte muren bewezen het tegendeel. Veel toiletten deden het niet. En klagende werknemers worden niet gehoord.

Vorige maand schoot de Indiase rapper Sofia Ashraf gaten in het mooiweerbeleid van Polman. Zij beschuldigt het bedrijf van vervuiling van de grond rondom een voormalige fabriek. „Unilever, ruim je rotzooi op”, rapte de Indiase.

Topman Christophe Barnouin van het biologische voedingsmiddelenbedrijf Wessanen liet twee maanden geleden weten geen hoge pet op te hebben van de standaarden van Unilever. Die liggen ver af van die van Wessanen, zo zei hij.

Kortom: Unilever valt van zijn voetstuk en topman Polman in het bijzonder. Misschien doet Unilever wel een aantal dingen goed, maar onder controle heeft Polman het duidelijk niet.

Boos worden als derden zich daar kritisch over uitlaten heeft dan ook geen zin meer. Net als loze kreten als ambachtelijk, nieuw en vers, blijkt ook duurzaamheid niets meer dan een marketingterm. En die heeft de topman zelf om zeep geholpen.

Wie zichzelf een aureool aanmeet, moet laten zien wat hij doet. En zien laat Unilever zijn beleid zelden tot nooit. De poorten van fabrieken, of er nou shampoo, worst, ijs of pindakaas wordt gemaakt, blijven hermetisch gesloten voor buitenstaanders.

Het wordt tijd dat Polman eens inzoomt op de werkelijkheid in plaats van alleen maar mooie praatjes te verkopen. Vandaag is een mooie dag om daar een start mee te maken.

Makes my day! ;-) En betaal nog even voor het lezen van het artikel door even op Blendle te gaan.

Print Friendly, PDF & Email