William Happer interview

Het komt niet vaak voor dat een ‘posting’ op een website zo’n 17.000 woorden telt. Dat was wèl het geval met het interview met William Happer op de website ‘TheBestSchools’. Toch zou ik het van harte ter lezing willen aanbevelen voor klimatofielen van alle gezindten, want het geeft een goed inzicht in de opvattingen van de klimaatsceptici en komt heel dicht bij van wat men een ‘consensus’ onder hen zou kunnen noemen.

Happer is van huis uit natuurkundige die zich als klimaatscepticus ontpopte. Hij is thans als emeritus hoogleraar aan Princeton verbonden. Onlangs kwam hij op Climategate.nl langs als een van de geïnterviewden in de documentaire van Gideon Levy.

Het interview op ‘TheBestSchools’ was mede bedoeld als opstap naar een klimaatdialoog met de Australische wetenschapper David Karoly.

Voordat het interview in de klimaatmaterie duikt, vertelt Happer (1939) over zijn jeugd, zijn belevenissen direct na de oorlog en het begin van zijn wetenschappelijke loopbaan.

I was born on 27 July 1939, in Vellore, India. My father, also Dr. William Happer, was a Scottish medical officer in the Indian Army, and my mother, Dr. Gladys Morgan Happer, was a medical missionary for the Lutheran Church of North Carolina. On 1 September, a month after my birth, World War II began with the invasion of Poland by Nazi Germany and its ally, the Soviet Union.

En dan volgt een stukje persoonlijke en wereldgeschiedenis, waarvan hij als jong kind deel uitmaakte. Buitengewoon boeiend! Maar ik wil hier niet te veel over uitwijden.

In het begin van zijn wetenschappelijke carrière werkte hij op ‘Columbia University’ aan de verbetering van de prestaties van laser. Wat hij daar opstak, bleek later ook erg nuttig voor zijn studie van het klimaat. Daarna trad hij in dienst van het ministerie van energie, waar hij kennis maakte met de afwijkende wetenschappelijke mores die binnen de klimatologie heersten.

In 1990 I was appointed Director of the Office of Energy Research at the US Department of Energy (DOE) by President George H. W. Bush, where I served under Secretary of Energy, James Watkins, until the election of President Bill Clinton and Vice-President Al Gore in the 1992 election. …

The DOE Office of Science had an annual budget of over $3 billion at that time, more than the National Science Foundation. It funded almost all of DOE’s non-weapons basic research, including a great deal of environmental science and climate science. This was my first encounter with the climate establishment, and I was surprised to find environmental science so different from high-energy physics, nuclear physics, materials science, the human genome, and the many other areas we had responsibility for. I insisted that my assistant directors arrange for regular seminars, given by principal investigators of grants we supported. In most fields, principal investigators were delighted that government bureaucrats were actually interested in their research. They enjoyed being questioned during their talks, since this allowed them to show off their erudition. But, with honorable exceptions, principal investigators working on environmental issues were reluctant to come to our Washington offices, and evasive about answering the questions that were so welcome to briefers from other fields.

Zijn ervaringen met Al Gore waren al evenmin positief.

About three months after the beginning of the Clinton administration, Hazel O’Leary called me into her office to ask, “What have you done to Al Gore? I am told I have to fire you.” I assume that the main thing that upset Al Gore was my questioning of blatant propaganda about stratospheric ozone that was his focus at the time: “ozone holes over Kennebunkport” and similar nonsense. Although Secretary O’Leary offered to find a way to keep me at DOE as a civil servant, I was glad to have an excuse to get back to doing real science at Princeton University, which was kind enough to offer me a professorship again. ….

Vervolgens vertrok hij weer naar Princeton. In die periode begon hij zich mateloos te ergeren aan de onzin die hij voortdurend in de media hoorde en las over CO2 en klimaat. Hij besloot om zich daar publiekelijk tegen te keren.

LysenkoI often hear that since I am not a card-carrying climate scientist — that I, and many other scientists with views similar to mine, have no right to criticize the climate establishment. But as I have outlined above, few have a deeper understanding of the basic science of climate than I. … As we will see below, most climate models do not work. The history of science shows many examples of fields that needed outside criticism. A famous example is Andrei Sakharov’s leadership of opposition to Trofim Lysenko’s [zie foto] politicized biology in the Soviet Union. We will have more to say about Lysenko … later in the interview, but one of Lysenko’s main defenses was that Sakharov, a physicist who invented the Soviet hydrogen bomb, was not a “Michurinian” biologist. …

Kortom, soms blijkt dat slechts kritiek en druk van buitenaf tot een paradigmawisseling binnen een bepaalde wetenschappelijke discipline kan leiden, omdat op het betrokken wetenschappelijke terrein de druk van het groepsdenken dermate groot is, dat nieuwe inzichten worden geblokkeerd.

Vervolgens gaat Happer uitgebreid in op de lastercampagne van de Amerikaanse tak van Greenpeace, waarvan hij het slachtoffer was.

Greenpeace and other even more fanatical elements of the global-warming movement fully embrace the ancient lie that their ideological end — elimination of fossil fuel — justifies any means, including falsification of scientific data and character assassination of their opponents.

Maar Happer heeft zich daardoor niet uit het veld laten slaan.

Terzijde: Mij zijn geen soortgelijke praktijken van de Nederlandse tak van Greenpeace jegens klimaatsceptici alhier bekend. Dat siert hen!

Vervolgens richt het interview zich op de AGW-hypothese (AGW = ‘Anthropogenic Global Warming’).

Lees verder hier.

Daarover een volgende keer.

Voor mijn eerdere bijdragen over klimaat en aanverwante zaken zie hierhier, hier, hier en hier.

Print Friendly, PDF & Email