Hernieuwbare energie: een duurzame mythe

Jan Jacobs.

In weerwil van de dagelijkse hoeraberichten uit China en andere exotische landen, leveren wind- en zonne-energie vandaag niet eens 1% van alle energie die de mensheid nodig heeft. Een prognose van het International Energy Agency (IEA) stelt dat in het beste geval tegen 2040 2,4% van de wereldwijde energiebehoefte zou worden gedekt door wind- en zonne-energie.

Het is geen groot geheim dat de zon niet altijd schijnt en de wind niet altijd waait. Net daarom kan geen enkele zonne-energie- of windmoleninstallatie zonder een back-up van een fossiele of nucleaire installatie. Dat maakt de droom van volledig hernieuwbare energieopwekking al van bij het begin onbetaalbaar. Toch denkt onze Vlaamse regering daar anders over en programmeert ze de energieomslag en het stroomversnellingsplan. Vlaanderen dreigt zo minstens 30 miljard van ons belastinggeld over de balk te gooien.

Voortrekker van deze heilloze welvaartsvernietiging is Vlaams minister van Energie Bart Tommelein. Hij wordt daarin volledig gesteund door zijn partij Open Vld. Blijkbaar trekken liberalen tegenwoordig volop de kaart van een centraal aangestuurde planeconomie.

Een ongemakkelijke waarheid

Al Gore gaf onlangs toe dat zelfs indien alle landen het “niet bindende Parijse klimaatakkoord” zouden naleven, dit niet het minste verschil zou maken voor de temperatuur op onze aarde. Het zou de gemeenschap wel 100 triljoen kosten.

De queeste naar 100% hernieuwbare energieopwekking is een stokpaardje van professor Mark Jacobson van de Amerikaanse Stanford University. Hij is hierdoor al lange tijd de media-darling van alles wat groen en links is. Wetenschapper  Christopher Clack maakte samen met 23 coauteurs, waaronder vermaarde klimaatalarmisten en ecologisten, de studie van Mark Jacobson met de grond gelijk. Jacobsons antwoord op de kritiek? Een proces aanspannen tegen de wetenschappers die hem onderuit haalden.

Ondertussen stapelen studies zich op die bewijzen dat 100% hernieuwbare energieopwekking onhaalbaar is. Fork en Koningstein, ingenieurs van Google, toonden aan dat hernieuwbare energie niet werkt. Dertien Zweedse academici van de “Royal Academy of Sciences” legden windenergie over de knie. Hopkirk en Ferroni hebben een rapport geschreven over het negatieve rendement van zonnepanelen. En dan zwijgen we nog over het onoverwinnelijke schaalprobleem van wind- en zonne-energie dat energiespecialist Robert Bryce van het Manhattan Institute blootlegde.

Eén van de meest in het oog springende rapporten was dat van Tom Tamarkin. Zijn boek The Green Mirage is een echte reality check voor iedereen die in  hernieuwbare energie gelooft. Enkele cijfers uit zijn rapport: om alle elektriciteit te produceren die de VS nodig heeft (dus slechts 1/5 van alle energie die nodig is om de VS te laten functioneren) is er een oppervlakte van 29,3 miljard m² zonnepanelen nodig. Dat is ongeveer de oppervlakte van de staat Delaware. De kostprijs zou 15.000 miljard bedragen en je zou 929 jaar nodig hebben om dit werk uit te voeren, als je één paneel per seconde zou plaatsen.

Alles heeft zijn prijs

China geldt als het lichtende voorbeeld op vlak van hernieuwbare energie. Nochtans bouwt het land elke tien dagen een steenkoolcentrale, heeft het 200 nucleaire installaties in de pijplijn zitten en plant het ultra-hoogspanningslijnen om stroom te leveren aan Europa. Nadat de Chinezen al de productie van goederen overnamen, popelen ze om ook onze energieproductie over te nemen. Maar liefst 80% van alle zonnepanelen wereldwijd worden gemaakt in China en Taiwan. Het verhaal dat België, en bij uitbreiding Europa, energieonafhankelijker zal zijn dankzij meer windmolens en zonnepanelen is dus een wrange karikatuur.

Ook op het vlak van werkgelegenheid speldt men ons iets op de mouw. Men heeft berekend dat er in de hernieuwbare energiesector per geleverde hoeveelheid elektriciteit tot 70 maal meer mensen tewerkgesteld zijn dan in de fossiele of nucleaire sectoren. Een beter argument om niet voor hernieuwbare energie te kiezen is ondenkbaar.  Maak één auto per maand per arbeider of maak diezelfde auto met 70 mensen. Dat laatste is gewoon onbetaalbaar. In Duitsland zijn er ondertussen al 600.000 gezinnen die in energiearmoede leven. Volgens minister Tommelein is dat een droom die wij in Vlaanderen moeten nastreven. Dit komt echter neer op de armsten nog armer maken. Tot daar de geneugten van het sociaal-liberalisme.

Maar ook het milieu betaalt een prijs. Een recente studie gaf aan dat tegen 2050 windmolens voor 43 miljoen ton onverwerkbaar afval zullen zorgen. Voor de miljoenen vogels en vleermuizen die sneuvelen in de wieken van deze vogelhakselaars of voor de walvissen wiens sonar wordt verstoord door het gezwaai en lawaai springt geen enkele activist in de bres. De enorme milieuschade in China door de ontginning van  zeldzame metalen en neodymium? Dodelijke ontploffingen of het ronduit toxische productieproces van zonnepanelen? Vogels die in de lucht gebraden worden door zonnespiegels? Een ver-van-mijn-bed-show voor de ecologisten en geen enkele journalist van de gevestigde media die dit verhaal breng

De echte waarheid

Milieuactivisten in het Westen geven geen zier om het milieu. Het enige waar deze hippe, egoïstische, latte macchiato slurpende en quinoa knabbelende vegetariërs om geven is hun lokale stedelijke habitat. Ga eens een kijkje nemen nadat ze hun festivals als een stort hebben achtergelaten en je kan het gebrek aan respect voor milieu, dier en omgeving met eigen ogen vaststellen. Elke rechtgeaarde ecologist die het resultaat van hun betogingen voor het redden van de planeet aanschouwt, huilt zich de ogen uit het hoofd.

Ze weigeren toe te geven dat die “onvermijdelijke” opwarming er niet zal komen en dat de mens er sowieso geen invloed op heeft. En deze idée fixe werkt zo verlammend, net omdat anders hun politiek correcte, misantropische wereldbeeld volledig zou instorten.

Maar blijkbaar zijn ze zo luid, onverdraagzaam en intimiderend en tellen ze zoveel bevriende activistische journalisten onder hen, dat bijna alle politici er als schoothondjes achteraan hollen. VS-president Donald Trump bewees echter dat dit niet nodig is. Het wordt hoog tijd dat ook hier de hysterische ecobullies op hun plaats worden gezet.

Bron hier.

 

Door | 2017-10-06T15:54:07+00:00 24 juli 2017|27 Reacties

27 Reacties

  1. Marc 24 juli 2017 om 08:33- Antwoorden

    In die plannen zijn de uitfasering van kernenergie in 2025 nog niet verwerkt. België heeft het plan om kernenergie te vervangen door windenergie en gascentrales. Hierdoor gaat de CO2 uitstoot van België stijgen. Een omgekeerde energietransitie dus.

    Nou is er wel wat voor te zeggen om de scheurtjesreactors niet oneindig door te laten draaien maar het lijkt me sterk of de Belgen dat met windenergie en gascentrales gaan opvangen binnen 8 jaar.

    • Boels 24 juli 2017 om 09:50- Antwoorden

      “scheurtjesreactors”

      Dat zijn “scheurtjes” van micrometers “dik”, millimeters “lang” en staan min of meer chaotisch georienteerd op het keteloppervlak.
      Als de microafwijkingen in het kristalrooster in elkaars verlengde gaan liggen en het binnen- en buitenoppervlak verbinden wordt het link.

      • Marc 24 juli 2017 om 10:28- Antwoorden

        Ik zal je eerlijk zeggen dat ik niet de kwalificaties heb om het risico van die scheurtjes te beoordelen. Wel heb ik gelezen dat onder specialisten de meningen verdeeld zijn in hoeverre het groter worden van de scheurtjes een risico is of niet.
        Het verplicht jaarlijks stilzetten van de reactors helpt ook niet echt omdat je dan thermische spanningen krijgt die de scheurtjes kunnen vergroten.

    • Guus Derksen 24 juli 2017 om 10:15- Antwoorden

      @Marc, “scheurtjesreactors niet oneindig door te laten draaien”.
      Dat gezeur over die haarscheurtjes zie ik als pure sabotage. Voor de ‘beton-analfabeten’ het volgende. Beton heeft als steenachtig materiaal weinig treksterkte; door er betonstaal in te verwerken kan kunnen de stalen staven de trekspanningen overnemen. Materialen onder trekspanning rekken een beetje uit (wet van Hooke) en het beton erom heen zal dat beetje moeten meerekken waardoor er dus haarscheurtjes ontstaan. Alleen bij echte reken-, constructie- of materiaalfouten kunnen genoemde haarscheuren groter zijn dan toelaatbaar. Dat is bij de Belgische kerncentrales niet het geval.
      Los van hiervan, er is ook sprake van sabotage van Doel 4. Het fijne daarvan ken ik niet.

      • Henk 24 juli 2017 om 10:42- Antwoorden

        Guus,

        de scheurtjes zitten dan ook niet in het beton, maar in het reactor vat en dat is van metaal.

        Ik ben van mening dat mensen die beginnen over haarscheurtjes in beton als het gaat over haarscheurtjes is metaal de discussie saboteren

        • Marc 24 juli 2017 om 20:49- Antwoorden

          Zo blijkt maar weer, de kudos uitdelers lezen de reacties niet. Aantoonbaar en toegegeven fout van Guus waar op gewezen werd door Henk en toch blijven foute reacties beloond worden. Denk niet dat het bewuste sabotage was maar kan me heel goed voorstellen dat je dat denkt.
          Jammer dat het niet meer om inhoud gaat.

        • Jef Reynen 25 juli 2017 om 01:12- Antwoorden

          Toen ik ongeveer 8 jaar geleden voor het eerst heb gereageerd op dit blog, kwam Henk, destijds Janos, met de opmerking “hoe kan een metallurg iets weten over de invloed van CO2 op de oppervlakte temperatuur”.
          Janos had zijn huiswerk gedaan, en had uit gegoogled dat ik in mijn carriere bij de Europese Unie inderdaad aan drukvaten had gerekend, inclusief de breukmechanica aspecten.
          Dus niet als metallurg maar als werktuigbouwer.
          Voor THIANGE en DOEL heb ik inderdaad het nieuwe concept van drukvaten met geintegreerde nozzles – door Cockeril geintroduceerd en door Westinghouse overgenoemen- doorgerekend met drie dimensionale eindige elementen.
          En in ASME papers verwerkt en Janos had dat dus uit gegoocheld.
          Behalve dat destijds de Europese Unie rekenmethodes ontwikkelde voor spanningsanalyses rondom nozzles en ook de breukmechanische aspecten daarvan, zowel tgv van de spanningen vanwege de druk als ook de spanningen tgv temperatuur variatiies, was er binnen de Europese Unie ook een programma om de verschillende wereldwijde inservice inspectie, met ultrasonore technieken, te calibreren.
          Eerst in EU research centrum Ispra en daarna in EU research centrum Petten. Ook daarin heb ik destijds in Ispra medegewerkt om de de verschillende nationale inservice inspecties in de lidstaten te vergelijken, alsmede die in de VS , Canada en Japan.

          Ik heb dus alle vertrouwen in de drukvaten van de Belgische reactoren,
          vooral ook vanwegen de geintegreerde nozzles in THIANGE2 en DOEL3.
          Destijds hebben we inderdaad de rekentechnieken met eindige elementen voor spanningsconcentraties rondom nozzles van Westinghouse (bv voor Borsele PWR) en General Electric (bv Doodewaard BWR) aangevuld met inservice inspection protocols, zoals dat ook gedaan wordt voor eventuele haarscheurtjes in vliegtuig vleugels, waarvan er iedere nacht er 200 boven de atlantic en pacific oceans hangen.

        • Hans Erren 25 juli 2017 om 06:52- Antwoorden

          Ook voor de haarscheurtjes in het metaal geldt dat de officieele onafhankelijke waakhond constateert dat het veilig is. Bij het IPCC moeten we de expertopinie aannemen, maar bij kerncentrales hoeft dat ipeens niet meer? Ik proef een politieke motivatie.

      • Guus Derksen 24 juli 2017 om 11:00- Antwoorden

        @Henk, je hebt gelijk, het zijn inderdaad stalen vaten en het door mij gestelde is dus niet van toepassing. Voor scheurtjes in stalen vaten heb ik geen deskundigheid.
        Blijft alleen mijn laatste zin over sabotage waardoor mijn inleidende opmerking over sabotage wel wordt ondersteund.

    • Marc 24 juli 2017 om 10:31- Antwoorden

      @Boels, heb gereageerd maar bericht staat in moderatie ….

      • André Bijkerk 24 juli 2017 om 11:23- Antwoorden

        Die auto-moderatie is een buitengewone onhebbelijkheid van deze software. Even mailtje naar Hans doen met de tekst van je reactie.

        Overigens schijnt het scheurtjes probleem in de hand te zijn: https://www.ethz.ch/en/news-and-events/eth-news/news/2017/03/wasserstoff-einschluesse.html

        • Marc 24 juli 2017 om 11:57- Antwoorden

          Het zonder mededeling weigeren van reacties door gebruik van verboden worden is irritanter. Ik zag dat Hans een testje heeft gedaan maar blijkbaar kunnen moderators wel alles plaatsen zonder dat een bericht geweigerd wordt.

          Over die link, ik lees daaruit dat het een nieuwe meetmethode is maar zie geen relatie met de scheurtjes in de kernreactor. Zeker gezien de lage temperaturen waarbij de meting uitgevoerd moet worden. Verkeerde link misschien?

        • André Bijkerk 24 juli 2017 om 12:59- Antwoorden

          Dat weggooien van reacties is nooit opgehelderd en zeker zeer storend.

          Nee het was de juiste link. Maar ik probeer altijd de originele bron te vinden om de kleuring en framing van niet-objectieven te vermijden. Hier is het verhaal:

          https://www.eoswetenschap.eu/technologie/nooit-meer-scheurtjesreactoren#footnote1

        • André Bijkerk 24 juli 2017 om 13:00- Antwoorden

          Dat weggooien van reacties is nooit opgehelderd en zeker zeer storend.

        • André Bijkerk 24 juli 2017 om 13:00- Antwoorden

          Nee het was de juiste link. Maar ik probeer altijd de originele bron te vinden om de kleuring en framing van niet-objectieven te vermijden. Hier is het verhaal:

          https://www.eoswetenschap.eu/technologie/nooit-meer-scheurtjesreactoren#footnote1

        • André Bijkerk 24 juli 2017 om 13:02- Antwoorden

          Deze post ging dus in drieën omdat de site het origineel niet accepteerde.

        • Marc 24 juli 2017 om 13:56- Antwoorden

          Nu snap ik wat je bedoelt. Het gaat wel om nieuwe reactors dus daarmee zijn de scheurtjes in de Belgische kernreactoren niet verholpen.

        • André Bijkerk 24 juli 2017 om 17:06- Antwoorden

          Nee inderdaad, maar er zijn dus technieken om die scheurtjes te voorkomen en het bekend stellen daarvan bemoeilijkt de alarmisten om het probleem te kapen en te framen.

        • André Bijkerk 24 juli 2017 om 17:07- Antwoorden

          Nee inderdaad, maar er zijn dus techn-ieken om die scheurtjes te voorkomen en het bekend stellen daarvan bemoeilijkt de alarmisten om het probleem te kapen en te framen.

      • André Bijkerk 24 juli 2017 om 17:09- Antwoorden

        zie dat ik het woord techn ieken moest opsplitsen anders wordt de post gewoon gedumpt zonder enige waarschuwing. Deze kennen we toevallig maar vele andere niet.

        Kunnen we niet crowd sourcen dat climategate nl een fatsoenlijke server krijgt, zonder al deze ellende?

        • Marc 24 juli 2017 om 17:49- Antwoorden

          Ligt aan de configuratie. Climategate draait op wordpress en door het installeren van plugins als WP content filter voeg je de censorfunctionaliteit toe. Kwestie van via de WP beheer login de plugins juist configureren. Maar als niemand die login heeft kan ook niemand het oplossen.

        • Boels 24 juli 2017 om 19:44- Antwoorden

          @Marc:
          “via de WP beheer login ..”
          De m.i. enige oplossing.
          Keywords bekijken of die hele sensor-plugin verwijderen.

  2. David 24 juli 2017 om 12:40- Antwoorden

    Terwijl milieu activisten de burger tot zuinigheid aanzetten propageren ze energie systemen die het honderdvoudige aan materiaal kosten en 10000 voud aan oppervlakte.
    Ik herinner mij nog GL TV spotjes waar Rosenmüller bij een weiland met aangrenzend industrieterreintje stond te zwaaien: “tot hier en niet verder”. Windmolens maken van een natuurgebied industrieterrein. Opstoken van bossen (de praktijk van primitieve volkeren) vernietigt de habitat van dieren. Wie snapt dit nog?

  3. PHJ 24 juli 2017 om 14:08- Antwoorden

    triljoenen vliegen je om de oren tegenwoordig.. (trilion is geen triljoen)

  4. Bert Pijnse van der Aa 24 juli 2017 om 19:44- Antwoorden

    Dank voor dit artikel @ Jan Jacobs . Ik sla het op als het mag .

Geef een reactie