ICCC7 tweede dag nu al verrassend

Astronauten en ingenieurs van het Apollo team

 

Ik was te laat,  want het American Hero gedoe rond een stelletje astronauten tijdens het ontbijt ruilde ik graag in voor wat nachtrust. Toen gebeurde iets onverwachts: ik liep naar binnen tijdens het verhaal van Walter Cunningham (eerste bemande Apollovluch, nr 7), kreeg mijn ontbijt, luisterde naar de weloverwogen speech van Harold Doiron (de ingenieur die de lunar module aandrijving ontwierp) over hoe het NASA personeel protest was ontstaan, en ik raakte onder de indruk. Wat een intelligente, zuivere en integere benadering. Dat werd vervolgd door (destijds de NASA meteoroloog) Thomas Wijsmuller. Niks overtrokken Amerikanisme zoals twee jaar geleden,  maar puur eerlijk en zuiver commentaar.

Twee van de mannen op het podium waren naar de maan gevlogen, in een toestel dat door de derde was ontworpen. Oude knarren maar met een overduidelijke helderheid van geest en gevormd door hun zware verantwoordelijkheid. De teamspirit uit de Apollo tijd straalde de zaal in. Als ingenieur heb ik grenzeloze bewondering voor de NASA ingenieurs die immens complexe systemen moesten ontwerpen die amper getest konden worden, en waar de levens van de astronauten vanaf hingen.   

Deze pensionados komen regelmatig bij elkaar en geven lezingen aan elkaar, en onder hen ontstond te behoefte om de uitlatingen van NASA over klimaat eens nader te onderzoeken. Ze waren verontrust over de onnauwkeurigheid en het gebrek aan onderbouwing van de vele extreem alarmistische uitlatingen van James Hansen (directeur NASA Goddard instituut). Het deed in hun ogen afbreuk aan de status van een organisatie die gebouwd was op het uiterst nauwkeurig en onderbouwd komen tot beslissingen waar leven of dood vanaf hing. Daarvan vonden ze helemaal niets terug in de zwaar alarmistische propaganda van het Goddard center. In het team zitten overigens ook alarmisten, maar die werken loyaal mee, in de geest van het oude team, en omdat ze de uitspraken van Hansen even NASA onwaardig vinden als hun sceptische collega’s.

Hun benadering is zeer zorgvuldig en hun formulering zuiver, en daarom extra vernietigend.
Tijdens hun presentatie op ICCC7 werd een vervolgbrief gepubliceerd.

Q&A
Iets van die voorzichtigheid lieten ze varen bij de Q&A:
Waarom horen we niets van de jonge NASA geleerden? “While they still are getting paid!”
Maar als ze ergens over bellen naar NASA krijgen ze maar al te vaak te horen (lage fluisterstem) “Keep up the good work!” En als ze met mensen van de vermaledijde milieuinstantie EPA praten, krijgen ze als reactie op hun brieven aan de NASA leiding: “We (!!!) wish we could do the same!”

Door | 2012-05-23T07:59:14+00:00 22 mei 2012|11 Reacties

11 Reacties

  1. Neven 23 mei 2012 om 10:05- Antwoorden

    Ik had gisteren even alle medewerkers en gepensioneerden van de NASA aan de lijn (tienduizenden mensen) en die vonden allemaal dat dit maar een stel oude knarren was die alles beter weten omdat vroegah alles beter was, en ze nu niets beters te doen hebben en zo toch nog wat aandacht en aanbidding ontvangen. Let wel, onder al die mensen die ik sprak, zaten ook een paar skeptici! Maar ze hechten zo erg aan de waarheid dat ze hun vrijemarktideologie even op het tweede plan gezet hebben.

  2. Boels069 23 mei 2012 om 10:26- Antwoorden

    De ex-NASA medewerkers waren gezegend met het nog ontbreken van het pennenlikkervirus.

    Multidisciplinair werken kon bij de gratie van kennelijk nu verdwenen fundamentele logica: weet/kan ik iets niet dan ga ik op zoek naar iemand die het wel weet/kan.

    Onder het motto: niemand is belangrijker dan het gezamenlijke project.

    Zonder grijpgrage mamagers kon je als individu nog wel eens de "kussens opschudden" als de organisatie waar je werkte indutte en afgleed naar een werkgelegenheidproject.

    Dat is precies wat de ex-NASA medewerkers nu doen.

  3. Boels069 23 mei 2012 om 10:43- Antwoorden

    @Neven:

    Je moet welhaast werken voor een alarmistisch noodlijn die gisteren onbereikbaar was voor hulpzoekende klimaathysterici.

    Foei!

  4. Janos73 23 mei 2012 om 11:28- Antwoorden

    Neven,

    dat was een druk dagje…..

    Ik was van de eerste brief ook al zo onder de indruk van de uitstekende referenties die ze hadden toegevoegd naar de verschillende onderzoeken en rapporten om hun mening te onderbouwen…..

  5. TINSTAAFL 23 mei 2012 om 12:45- Antwoorden

    Referenties, effe kijke:

    NASA pensionado's : Apollo & Space Shuttle Space Program – check

    Hansen/Schmidt : (Sur)RealClimate – check

    Hmmm… voor wie heb je meer respect?

  6. Janos73 23 mei 2012 om 13:28- Antwoorden

    Tinstaafl,

    Vooral hun referenties naar al dat onderzoek wat hun mening ondersteunt, die referenties heel indrukwekkend…..

    Over de andere referenties van de heren astronauten kunnen we erg kort zijn, die zijn nul ze hebben gezamenlijk namelijk 0 artikelen gepubliceerd op het gebied van het klimaat.

  7. Neven 23 mei 2012 om 14:14- Antwoorden

    De ex-NASA medewerkers waren gezegend met het nog ontbreken van het pennenlikkervirus.

    Gelul, dat virus is van alle tijden.

  8. Scarface 23 mei 2012 om 14:27- Antwoorden

    Hoor ik daar een ballon leeglopen?

    Oh nee, het is Neven, de ultieme leegloper.

    Wat een stuk verdriet ben je toch. Get a life.

  9. Amadeus Gould 23 mei 2012 om 15:10- Antwoorden

    Het pennenlikkervirus is het voorbeeld van sustainability! Het kan heel goed wel een van de meest succesvolle sustainable activiteiten blijken te zijn.

  10. Boels069 23 mei 2012 om 15:11- Antwoorden

    @Neven schreef:

    "Gelul, dat virus is van alle tijden."

    Onzin, maar ik zal niet ontkennen dat het bij gesubsidiëerde instellingen endemisch geworden is.

    Gelukkig helpt zelfstandig nadenken en verantwoordelijkheid nemen tegen het pennenlikkervirus.

  11. […] Veel vooruitgang in de klimaatcontroverseKlimaatalarmisme al kwart eeuw academische partijlijnICCC7 tweede dag nu al verrassendNoordzeenatuur gaat met sprongen vooruitHeartland ICCC7 wel erg eenzijdig sceptisch feestjeVerenigde […]

Geef een reactie