In de Leeuwarder Courant/Dagblad van het Noorden verschijnt dit weekend weer een monumentaal bewijs van journalistiek onvermogen met het 2-pagina-windmolenpromotie-artikel ‘Windhandel’. De hier eerder besproken economie (…)redacteur John Geijp moedigt hier politici aan- zich baserend op één Energy Valley-lobbyist- beslissingen te nemen die de belastingbetaler tientallen miljarden euro’s schade berokkenen, zonder enige toetsing van rentabiliteit voor zowel energieopbrengst als uitgespaarde fossiele brandstof, bij reeds bestaande overcapaciteit aan stroomproductie. Dit zijn de zelfde kranten die vooraan staan als een impopulaire politicus een taxibon declareert van een paar tientjes.

In dit blog tonen wij de incompetentie aan van John Geijp om iets over energie en economie te schrijven.
Die incompetentie is mediabreed, zoals wij vorige week al bij de NOS toonden, en verklaart de miljarden euro’s desinvesteringen van onze overheid. Wij overleggen de volgende selectie van bewijsstukken (slechts kleine greep), feiten die Geijp bekend moeten zijn om zijn pretenties waar te maken, als iemand die de Noordelijke provincies meent te kunnen informeren over wenselijkheid van windmolens op zee:

Bewijsstuk 1 van onbekwaamheid John Geijp: duuiizenden banen!!!!
We lezen in de lead:

De Eemshaven heeft zich bewezen als uitstééékende plek voor de assemblage en aanvoer van materieel voor de grote windparken op zee. Er lonken duizenden arbeidsplaatsen in 2030 (…..) als de Groningse haven uitvalsbasis wordt voor het onderhoud.

John Geijp baseert zich voor deze ontoetsbare bewering op één lobbyist Albert van der Hem van het door de Noordelijke Rekenkamer gekraakte Energy Valley. De Rekenkamer evalueerde de met bijna 100 miljoen euro stimuleringsgelden geïnjecteerde energiebanen-creatie in het Noorden van Energy Valley, uitvoerder van een Noordelijk Energie-akkoord. Behalve in de adviesindustrie gaf Energy Valley geen extra banen en iedere transparantie over uitsparing fossiele brandstof ontbrak, evenals van besteding gelden. Tweederde werd juist besteed aan conventionele energie.

Vragen die een journalist kan stellen: Dus op welk bewijs leunt dan die duizenden banen-bewering van één naar subsidies hengelende lobbyist? Zijn er voor tientallen miljarden euro’s belastinggeld niet méér banen in andere sectoren te creëren, wetende dat de energiesector slechts 1-2 procent van onze economie bedraagt en dus nooit een substantiële bijdrage aan groei KAN leveren. En kán een overheid wel banen creëren? Immers, iedere door de overheid besteedde euro is afkomstig van andere bedrijven die bij lagere belastingen meer personeel konden behouden. Het niet stellen van énige vraag in die richting door een journalist die zich economieredacteur noemt, zegt veel over de redactiecultuur van zowel Leeuwarder Courant als Dagblad van het Noorden.

Bewijsstuk 2 van onbekwaamheid John Geijp: ’80 kilometer uit de kust beste plek voor innovatie’
John Geijp kan achter het toetsenbord zijn enthousiasme nauwelijks bedwingen voor belastinggeld-gestimuleerde windmolens op zee en zijn ‘deskundige’Albert van der Hem. Geijp voert hem op als ‘brein achter het idee voor een demonstratiepark'( het 50-80 km buitengaats van IJmuiden geplande eiland met windturbines om Van Oord, BAM, en adviseurs van Imares de economische winter door te helpen via TKI Wind op zee).

Geijp tekent deze bewering op:

Ze liggen op 50 tot 80 kilometer buiten de kust. Die afstand is representatief voor de meeste toekomstige windparken. Daar kun je dus het beste nieuwe technieken uitproberen.

Je moet toch wel heel deskundig zijn om hier één snars van te geloven, dus Johnnie, waarom stel je niet de volgende vraag, met enkel boerenlogica als afdoende grond: ‘waarom zou zo ver uit de kust -van waar materiaal en personeel moet komen- de beste plek zijn voor innovatie, of een windturbineterrein, waarvan de kosten toenemen met afstand tot de kust? Is dichter bij de kust niet handiger, zowel in economisch opzicht als logistiek? Waarom verschijnen windturbineterreinen zo ver uit de kust, als dit veel duurder is dan dicht bij de kust en zegt dat niet iets over de wenselijkheid?

Bewijsstuk van onbekwaamheid 3: ‘doelstelling 20 procent duurzaam haalbaar met 6 gieg windmolens op zee, goed voor 8 miljoen huishoudens’
John Geijp beweert:

Het kabinet acht zijn doelstelling van 20 procent groene energie in 2020 alleen haalbaar als er op de Noordzee voldoende windmolens komen met een gezamenlijk vermogen van 6000 Megawatt, ofwel met voldoende productie voor zo’n 7 tot 8 miljoen huishoudens.

De doelstelling is geen 20 maar 16 procent, en ook met die molens is volgens de Algemene Rekenkamer die doelstelling niet haalbaar. Ze leveren namelijk maar zo’n marginale bijdrage aan de energievoorziening. Zoals de Rekenkamer al stelde was eerder beleid voor energie-efficientie effectiever wat iedereen met lagere school kan begrijpen. Wanneer het totale verbruik daalt, is het volume duurzaam dat je als percentage moet halen automatisch ook kleiner. Geijp zou dus niet zomaar wat communicatiemiepjes van de overheid moeten overschrijven, maar zijn stukken moeten kennen en zijn rekenmachine pakken. Wat levert 6 gieg aan GEINSTALLEERD vermogen aan windmolens nu?

Op zee waait het meer dan op land, dus hanteer je een productiefactor van 30 -35 procent, om het daadwerkelijk geleverde vermogen te kwantificeren. (optimum waarbij vol vermogen wordt geleverd ligt bij kracht 6 a 7) Dus het geleverde vermogen van 6 gieg aan teringturbies ligt op 2000 megawatt, exclusief transportverliezen (per kilometer kabel) exclusief afschakelen bij overcapaciteit (die nu al reeds bestaat). Dat is 2000 x 24 x 365= 17,52 miljoen Mwh energie. Een huishouden verbruikt per jaar 3,5 Mwh, dus wanneer die energie geleverd zou worden op het moment dat het nodig zou zijn (windmolens leveren als het waait, niet als het beslist nodig is) zou dat geen 8 miljoen maar 5 miljoen huishoudens voorzien. Ook bij hogere productiefactor zit ik dichter bij het juiste getal, omdat afschakeling en rendementsverlies nog niet zijn ingecalculeerd.

Onze economie dankzij falende journalistiek

Onze economie dankzij falende journalistiek


Wanneer stellen journalisten éindelijk de rentabileitsvraag?
De term ‘huishoudens’is bij wisselvallig geleverde windenergie dus op zijn best misleidend te noemen. Vandaar dat overheid en windboeren dat ook steeds doen: zij willen de zaak rooskleurig voorstellen. Waarbij journalisten als John Geijp dit als brave schooljongens overschrijven. De énige reden om de molens te plaatsen is om een papieren doel uit Brussel te halen, dat op papier CO2-reductie (= uitsparing fossiele brandstof) zou brengen. Echter, zoals wij al weten en de Algemene Rekenkamer bevestigde heeft subsidiering van windmolens geen zin binnen het Europese systeem van Emissiehandel, waarin een vast CO2-plafond bestaat.

Klimaateffect exact nul
Vrijkomende emissierechten door in NL gebouwde turbineterreinen worden ingenomen door andere bedrijven (bijvoorbeeld een bruinkoolcentrale in Roemenië) zodat netto-CO2-uitsparing en dus het klimaateffect exact 0 is tegen tientallen miljarden euro’s onkosten voor Nederland, en terwijl de Chinezen wekelijks een kolencentrale er bij zetten in emissies. Toch blijven journalisten meer aandacht besteden aan deze of gene politicus die een duizendje verprutste of iets naars zei over een collega, dan aan deze grootste staatsgesanctioneerde geldverbranding in de geschiedenis van NL, tijdens de grootste economische crisis sinds de jaren ’80 en mogelijk de jaren ’30. En John Geijp de windmolenlobbyist betreurt het ondertussen dat er ‘sléchts 2 windparken zijn gepland: Gemini (4 miljard euro subsidie voor 200 MW geleverd vermogen) en Luchterduinen (850 miljoen euro subsidie aan Eneco)

Laat ik journalisten dit advies geven, dat de Noordelijke Rekenkamer aan politici gaf:

Ga bij het formuleren van beleidsdoelen niet alleen uit van wat er in potentie mogelijk is, maar houd ook nadrukkelijk rekening met uitvoeringsproblemen, rentabiliteit van voorgenomen projecten, beschikbare financiële middelen en het instrumentarium dat de provincie kan inzetten om deze doelen te halen.

Laat dat Rekenkamer-advies nu exact van toepassing zijn op dit bericht.

Print Friendly, PDF & Email