tijdvooractietegengreenpeace
De anti-visserijfanatici van Greenpeace begonnen 10 juli met hun vaste advocate Anna Jonkhoff wéér een procedure tegen onze Noordzeevissers, om te voorkomen dat ze nog vis mogen vangen. De ironie wil dat de Volkskrant (!!) tegelijk een feitelijk juist stuk publiceerde over de staat van visbestanden in de Noordzee: het is over met die overbevissing dankzij afstemming vlootcapaciteit op biologische productiviteit van de huidige Noordzee, waarbij de visserij grote offers bracht.

Het stuk plaatst de fanatieke acties van Greenpeace tegen onze vissers in een bedenkelijk licht. Wat wij al ettelijke malen schreven op basis van ICES-statistieken in plaats van campagne-hysterie, de Volkskrant ziet het nu ook. Gerechtigheid, goed zo Volkskrant, en jammer, heel erg jammer Greenpeace.

Het is over met overbevissing
De belangrijkste bestanden voor onze Noordzeevisserij haring, makreel, tong en schol, ze zitten in de lift, zelfs de kabeljauw is licht herstellende. Het gejammer over ‘overbevissing’- die volgens Greenpeace erger dan ooit zou zijn- hoort tot een grijs verleden in onze wateren. En dus kunnen de milieufanatici enkel nog hun toevlucht nemen tot de kabeljauw die ‘niet snel genoeg’herstelt. Zoeken naar iets negatiefs… Jongens, wat heeft dat nu voor zin?

    Krimp van vloot met zware offers visserij
    De Nederlandse visserijvloot is met meer dan een derde gekrompen sinds de jaren ’90. Dat is een ‘goede’ zaak in biologische zin, want de vruchtbaarheid van ons kustwater nam dankzij fosfaatbeleid zo sterk af, dat er overcapaciteit in de boomkorvloot ontstond na de jaren ’80: die dreef op de fosfaatbubbel. De boomkorvloot werd met subsidies van de Nederlandse overheid tot overcapaciteit gebracht, toen die fosfaatbubbel positieve biologische consequenties kreeg, zoals een explosieve verbetering van de kinderkamerfunctie van ons kustgebied, zie de Fosfaatwijzer van de SWNM. Nu is de vlootsterkte weer in overeenstemming met de sterk verlaagde vruchtbaarheid van het water. De natuur heeft niets met ‘zuiverheid’van water, wel met voedsel.

Zelfs erkenning dat achteruitgang voedingsstoffen een rol speelde
Zelfs in de Volkskrant erkent Nathalie Steins (Imares, voorheen MSC) nu dat die achteruitgang van voedingsstoffen (= fosfaat) een rol speelde bij achteruitgang van visbestanden. Al zet ze natuurlijk ‘de’ klimaatverandering voorop, maar laten we niet zeuren, dit is prima zo.

De temperatuursprong van een graad eind jaren ’80 in Noordwest Europa zal ongetwijfeld óók een invloed hebben gehad op de verspreiding van visbestanden. Zoals bij de kabeljauw, die minder snel herstelt dan andere visbestanden. De kabeljauw is een koudwatervis, mogelijk verklaart dit zijn minder snelle herstel in de zuidelijke Noordzee, ten op zichte van de relatief koude jaren ‘60’. Elders in koude wateren gaat het wel goed met de kabeljauw.

Dus hoe moeten we dan de motieven van Greenpeace et al duiden?
Ze krijgen teveel geld. Greenpeace kreeg recent nog 2 miljoen euro van de Postcodeloterij om onze vissers in media zwart te maken voor de ‘Oceans’-campagne. En politici bang te maken zodat zij averechts beleid als de discardban willen door duwen. Greenpeace zou beter haar kwart miljard euro per jaar kunnen besteden aan natuuraankoop of meetbare ecologische verbeteringen, in plaats van enkel anti-economische haatcampagnes om het eigen banksaldo te plussen.

Greenpeace is over datum
Greenpeace is kortom ‘de oude’ milieubeweging, die met procedures, top down, de economie tot stilstand wil brengen en met negativistische campagnes politici wil aanzetten tot repressief beleid: terwijl de nieuwe milieubeweging van onder werkt vanuit de praktijk. En zo de kunstmatige tegenstelling tussen economie en ecologie juist opheft.

Was dichterbij niet duurzamer?
Nu meende ik toch echt eens te hebben opgevangen bij de Duurzame 100 dat we ons voedsel van dichtbij moeten halen, zoals van Willem en Drees hun groentehandel: dat dit beter voor het milieu zou zijn. Dus waarom blijft Greenpeace dan ónze vissers hinderen die natuurvoedsel oogsten uit de eigen bak water vlak voor de deur, soms met gevaar voor eigen leven? En voert ze geen campagne tegen het CBI van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Dat ministerie subsidieert- met legitimatie van WWF en Stichting de Noordzee met hun ASC-campagne- de dump van Vietnamese budget-kweekvis op de Nederlandse markt onder de vlag van ontwikkelingshulp. Wat is daar ‘duurzaam’aan, ook al zet je er ASC op?

    Kortom, de nieuwe milieubeweging handelt eens niet vanuit orthodox progressief-politieke reflexen, maar is pragmatisch omdat ecologische waarheid is wat het beste werkt voor mens en milieu, de Noordzee stemt niet beslist Groen Links.

Misschien kan de Volkskrant dáár ook eens aandacht aan schenken. En het wordt echt tijd voor harde (juridische) acties tegen Greenpeace en die advocate van hun, Anna Jonkhoff door vissers. Waarom laten jullie je nog langer door deze anti-economische fanatici belasteren nadat jullie afgelopen twee decennia al zoveel offers brachten?

Print Friendly, PDF & Email