Minerva, de uil: scherp zien en de wereld in verwondering bezien

Minerva, de uil: scherp zien en de wereld in verwondering bezien

Iedereen die dat nog niet deed: lees of herlees De Opstand der Horden (1933) van Jose Ortega Y Gasset, waar ecoloog-filosoof Diederik Boomsma nu in Leiden op promoveert. De Groene Amsterdammer schreef in 2010 al een mooie bespreking ‘de Massamens, dat zijn wij’.

De onbeschaafde massamens die de macht zou overnemen (opstand) en de dominantie van groupthink bij de elite- je ziet het nu overal om je heen als voldongen feit (dictatuur). Het is zo gebruikelijk geworden dat je het abnormale ervan niet meer ziet. Martin Sommer beschreef de groupthink ook al bij de Bilderberg-conferentie, waar men meer bezig is met het klimaat in 2030 dan  verantwoordelijk zijn voor mensen van nu.

Normaal versus gebruikelijk
Je merkt de dictatuur van de massamens niet meer op. Omdat het ‘normaal’ is geworden in de zin van ‘gebruikelijk’. Terwijl in een beschaafde wereld een groot verschil bestaat tussen beide termen. Normaal is afgeleid van normen die je jezelf oplegt: (intellectuele en mentale) standaarden, natuurkundige wetten, de Tien Geboden, normen die het individu ontstijgen, hoe het ‘zou moeten zijn’.

Gebruikelijk is wat gangbaar werd door herhaling en massagedrag. Het is gebruikelijk geworden dat je fiets op slot moet, je huis als fort beveiligd. Is dat ook ‘normaal’?

Mening versus mentaliteit
Gebruikelijk is de ethiek van de gemene deler die Ortega y Gasset als dominant zag opkomen, wat ‘men vindt’, een Maurice de Hond-ethiek waarbij iets ‘goed’is als iedereen het doet/vindt. Als iedereen in de sloot springt is het goed. Als het goed voelt is het goed. Dat danken we aan de opstandige horden, de Maagdenhuis-bezetters van ’68. In 1933 waren volksbewegingen als Fascisme en Bolsjevisme, de syndicalisten exponenten van de massamens die macht eisten voor ‘standpunten’.

  • De juiste standpunten, versus de juiste wijze om tot een standpunt te komen. Mening versus mentaliteit. Die clash beschrijft Ortega y Gasset al.

Massawetenschappers
Bij Ortega y Gasset is een intellectueel iemand die scherp ziet. Terwijl de nep-intellectueel iemand is die de ‘juiste visies’ hanteert uit persoonlijk/politiek opportunisme. Zo zijn nu ook de meest prestigieuze wetenschappers vooral degenen die het meest succesvol massamedia bespeelden. De Paul Ehrlich-ecologen vangen de prestigieuze prijzen, Pier Vellinga kreeg de meeste klimaatmiljoenen, Han Lindeboom is de ‘expert’. Omdat ze de ‘juiste’ standpunten ventileren die het in massamedia goed doen. Het zijn massamensen, geen ware intellectuelen. De horden.

De-opstand-der-horden

De elite werd vulgair: Pieter Winsemius
Zoals wij hier al schreven, de elite is vulgair geworden: ze hebben alleen zichzelf en eigen opportunisme nog als standaard, geen transcendente waarden waarop ze hun gedrag en keuzes baseren, een persoonlijke waardigheid. De gemene deler en het sociale effect is de norm. Mensen op invloedrijke posities mopperen vervolgens wat over ‘populisme’, wanneer zij bekritiseerd worden. Terwijl onze elite zichzelf ongeloofwaardig maakte door het principe ‘stand verplicht’ los te laten.

  • Niet de juiste mentaliteit werd de norm voor gedrag, maar jezelf hullen achter de juiste ‘fatsoenlijke’ meningen. De doctrine van politieke correctheid is bij uitstek de ethiek van de massamens. Het is de dictatuur van de juiste mening, in plaats van de juiste mentaliteit. Zo kon ook wetenschap verworden tot instrument van opportunisme, waarmee je jouw juiste mening macht geeft

Zelfs tot onze Grondwet aan toe, werd het hebben van de Juiste Ideeën- wat ‘men vindt’ de norm en werd scherp zien illegaal: als iemand zich gekwetst voelt door je waarneming ben je in overtreding. Er zijn nauwe sets van wat je hoort te vinden, vrijheid van gelijke meningsuiting.

  •  Zie mijn Pieter Winsemius-blog daarover voor uitleg, met Winsemius, deze commissaris van de Nationale Postcode Loterij als belangrijke exponent van vulgarisering. Met hete aardappel in je keel (doen alsof-fatsoen) ondertussen liegen, bedriegen en de beschaving uithollen.
  • Zie de ‘jongeren’, ze hebben geen enkel intellectueel referentiekader buiten zichzelf, ze krijgen via alle kanalen opgedrongen om vooral niet te zien en horen. Als ze over straat lopen, fietsen hebben ze altijd een bak lawaai bij zich via de Iphone
  • De tegeltuinen voor de onderhoudsarme hersenpan zijn fysieke uiting van de massamensen. Ze willen geen gedoe voor zichzelf, jezelf is de enige norm, het zijn gesloten wezens die ‘geen gedoe ‘willen
  • Het hoger onderwijs met de massa-diplomafabrieken
  • Zie de verwording van het ooit sjieke Natuurmonumenten tot (subsidie)geldgedreven loterij-reclamezuil met een massamarketeer zonder enige biologisch-wetenschappelijke vorming Marc van den Tweel als directeur. De vulgarisering van NGO’s als Vogelbescherming Nederland tot opportunistische campagnebedrijven, hengelend naar donateursgeld en subsidies.
...wat kan natuurfotografie toch prachtig zijn!

…waarheid telt niet bij Natuurmonumenten, maar campagne-effect voor geld, het loterijklapvee en mooie plaatjes

  • De dominantie van pseudowetenschap. De massamens is ‘de gemiddelde mens’, kwantiteit in plaats van kwaliteit als norm, wat ‘men vindt’. En dat is precies wat de sociale wetenschap ook ventileert, de gemiddelde mens bepalen via ‘objectief onderzoek’. Die dan de norm is voor alles dat daarvan afwijkt. De sociale wetenschap is dan ook vooral een ideologie, zoals Harvey Mansfield beschreef in ‘Manliness’. De gemiddelde man is alvast geen echte man, in de zin van standaarden als excellentie. Wanneer je iets waarneemt dat afwijkt van de juiste mening, typeert men je met beroep op de sociale deskundologie dan ook als ‘gefrustreerd’ enz. Gij zult niet waarnemen wat gij ziet.
  • Je maatschappelijke status hangt af van mate van aanwezigheid in massamedia, en dus de mate waarin je aanspraak maakt op ‘het gemiddelde, en herhaling van dat standpunt tot de massa het deelt. Zie politiek gedreven pseudowetenschappers als Pier Vellinga die de meeste status kregen.Gebruikmakend van HET sentiment waarmee je de massa ment- angst (voor het onbekende). Angst voor het onbekende is zelfs de leidraad van alle milieubeleid: het Voorzorgprincipe.
De tuinen der horden, uitingen van hun lege geesten

De tuinen der horden, uitingen van hun lege geesten waar gemakzucht de norm is,als je zelf vooral ‘geen gedoe’hebt

Massamensen in Tweede Kamer beslissen op basis van massamedia
De voldongen opstand der (groene) horden komt wat ons betreft samen in het meest bizarre fenomeen uit de aardgeschiedenis: klimaatbeleid. Het kalltstellen van de economie via de energievoorziening. Vanuit het door massa-indoctrinatie gewoon geworden idee dat er een ideaal klimaat bestond, dat je via de overheid weer terug kunt krijgen. Al kan niemand meten wanneer dat beleid succes zal hebben.

Groupthink.

Waarbij massamensen in de Twitterkamer  instemmen met het verbranden van 50-100 miljard euro zonder kritische vraag (het Energieakkoord, miljardensubsidies voor windmolens en bijstoken van bos). De door Ortega y Gasset gehekelde massamens, baseert zich op massa-indoctrinatie via massahysterie in massamedia.  Zonder ook maar een jota te begrijpen van WAT ze steunen, duwen ze als kleine kinderen onze energievoorziening de afgrond in.

Dat voelt goed. Dus is het goed. En het is wat iedereen doet.

Wie afwijkt laadt de verdenking op zich of heet zelfs onmens
Kwantiteit is kwaliteit geworden. Iedereen is de norm.Iedereen  zegt dat windmolens het klimaat helpen, je hoort het vaak, dus dan is het zo. Wie afwijkt is verdacht. Kritiek op het Energieakkoord wordt daarom nog steeds afgeserveerd voor iets van PVV’ers, en inderdaad: alleen Reinette Klever heeft de moed hier vragen over te stellen, de ander, Rene Leegte is al afgeserveerd.

De massamens heeft slechts een ‘mening’, een ídee dat hij anderen wil opleggen. Het zijn slechts stokken om de ander mee te slaan. En als de autoriteit van wetenschap daarbij van pas komt: hoera. Zie daarbij de hetze van Naomi Oreskes tegen de afwijkenden in ‘Merchants of Doubt’. De verkopers van absolute zekerheden met DE wetenschap in pacht.

Merchants-of-Doubt

Massamensen zijn merchants of Certainty
Mijn eigen academische horrorervaring, de dictatuur van academische groupthink kwam 2010 op de KLV-Alumnidag in Wageningen. Bij het stellen van kritische vragen over de door iedereen gesteunde ecologische voetafdruk (die wetenschappelijk onzin is), keken 350 paar verwijtende ogen me aan: hoe DURF je! Dat was ook wat ex-Milieudefensie-activist en Wagenings alumnio Marcel Schuttelaar stelde:

je doet me denken aan een boek dat ik net las: Merchants of Doubt.

Het is illegaal om beter geïnformeerd en scherper ziend tot een ander standpunt te komen. Alleen Rudy Rabbinge kwam in opstand tegen de Opstand der Academische Horden; ‘slap gelul’, zo typeerde hij hun product om de wereld in 2050 te voeden met (groen) geleuter.

Natuurkundige wetten zijn jouw mening, wij hebben onze mening

Natuurkundige wetten zijn jouw mening, wij hebben onze mening

Gemene deler krijgt gemene trekken
Je ziet dat gebod ‘gij zult conformeren tot de gemene deler’ ook in de journalistiek. Wie afwijkt van het persbericht overschrijvende PvdA-volk dat Greenpeace/WNF najubelt, geldt als verdacht. De mening van de gemene deler geldt als objectief vertrekpunt van je verhaal. Zoals de onbewust aangenomen stelling ‘windmolens zijn goed voor het klimaat’.

Wij bij Climategate.nl WETEN dat dit onzin is op basis van simpele onveranderlijke natuurkundige wetten die Ingenieur Halkema in 2003 al voor dummies beschreef. Maar kies je dat als vertrekpunt, dan word je als verdacht van de redactie verbannen. Dat is jouw mening! Je bent niet objectief! (= je wijkt af van onze groupthink, wij herkennen de mening in ons eigen vertrekpunt niet omdat we allemaal zo schrijven)

Meningitis, een standpunt voor persoonlijk opportunisme
Precies zo beschrijft Ortega y Gasset de verwording van het intellectuele verkeer, als de massamens de norm bepaalt. Men heeft ‘meningen’, standpunten zonder te weten hoe die tot stand komen. Het zijn meer kleren van de keizer, waarmee men zichzelf naar anderen toe profileert. Geurvlaggen in een sociëteit waarmee men elkaar als ‘beschaafd’ meent te herkennen; deze meningen heb je als je tot ons wilt behoren.

  • Meningitis, met als voornaamste doel het eigen opportunisme. Want de massamens heeft alleen zichzelf als norm en doel. Standpunten zijn dan via media als Erkende Verhuizer als mentale meubelstukken in het hoofd geplant. Ik heb mijn mening, recht op mijn mening. Dus is jouw ‘mening’ van een zelfde kwaliteit, slechts een vehikel voor opportunisme. Alles is gelijk.
Naomie Oreskes, prototype van de opportunistische NEPintellectueel

Naomie Oreskes, prototype van de opportunistische NEPintellectueel

De Nepintellectueel
Uw mening kan ons- Climategate.nl en Ortega y Gasset- gestolen worden. Als je niet kunt aangeven hoe die tot stand kwam: op basis van welke waarneming, visie, standaarden buiten jezelf.

Uit de verwording van het intellectuele verkeer dankzij de massamens, volgt ook de dwingelandij van groepen die hun ‘ideeën’ aan anderen willen opleggen. Terwijl de ware intellectueel zich niet zozeer oefent in het ventileren van de standpunten die juist klinken, maar in de juiste WIJZE om tot een gezichtspunt te komen. Wijsheid zit in waarneming. In een staat van verwondering de wereld blijven aanschouwen, vragen stellend. Het ding waarderen An Sich, om zichzelf in plaats van fur mich, wat levert het mij op.

uil-anim

Zoals Ortega y Gasset beschrijft (blz 12 Engelse uitgave)

To be surprised, to wonder, is to begin to understand. This is the sport, the luxury, special to the intellectual man. The gesture characteristic of his tribe consists in looking at the world with eyes wide open in wonder. Everything in the world is strange and marvellous to well open eyes.

Daarom is het symbool van wijsheid, Minerva ook de uil, het dier dat altijd scherp ziet.

Waarneming, open blik, scherp zien.

De stroman, het instrument van de massamens
In plaats van gesloten standpunten. Zoals met stroman-redeneringen je idee opleggen, en ons als ‘ontkenners’ wegzetten. Wat reageerders als Joris van Dorp hier plachten te doen:een massamens dus, die zijn standpunt in de aanbieding heeft, niet een betere manier van zien.

De milieubeweging is bij uitstek een massa-beweging. Van mensen die een ídee hebben als mentaal meubelstuk, een stoel waarmee ze anderen om de oren willen slaan.Volgens Ortega y Gasset is de nep-intellectueel iemand die zich hult in de juiste standpunten. Zo’n Paul Luttikhuis. Naomi Klein, Naomi Oreskes, dagblad Trouw-journalisten, Volkskrant-medewerkers.

Het zijn de door Ortega y Gasset vernoemde Bolsjevisten. Groen is slechts het nieuwe Rood dat bij gratie van Groupthink dominantie verwerft. Het hult zich in symbolen, meningen die als ‘goed’ gelden, en daar zijn kritische vragen illegaal bij. Windmolens zijn goed, zonnepanelen zijn groen, klimaatverandering is uw schuld. Lege kreten, meningen die door herhaling en groupthink de norm werden. De groene massamens staat geen dissidenten toe.

RZ08Marxengelsforum

De maagdenhuisbezetting is be-eindigd.
De politie knikkerde eindelijk dat langharige werkschuwe tuig uit het Maagdenhuis. Voor wie (net als ik) dacht: ach, weer zo’n zootje luie studenten die afleiding zochten met maatschappelijk excuus… het blog Follow the Money geeft daar een andere kijk op. De actievoerders eisen financiele transparantie van het UvA-bestuur. Dat bestuur bestaat uit generatie ’68-kinderen, ook Maagdenhuisbezetters. Van de generatie die wetenschap, moraal en sociale normen uitholde voor eigen financieel en seksueel opportunisme, met als hoogste gebod ‘gij zult niet oordelen’.

We want more? We beg to differ!
Jean Wanningen schrijft tegelijk over de aanpak van de (pas begonnen) economische crisis en bankencrisis:  dat onze leiders het ook niet meer weten. Want ze zijn er eenvoudig niet voor toegerust/te dom voor.

In 1933 heeft Ortega y Gasset dat al voorspeld. De massamens KAN niet regeren. Zoals een econoom of ambtenaar bij het Ministerie van EZ niet kan beslissen over techniek waar hij geen jota van weet (zoals Halkema beschrijft in zijn windenergie-boekje)

Follow the Money is een blog dat anders wil zijn dan de massamedia. Jean Wanningen is daar met zijn imposante cv ook voor toegerust. Maar bovenal is beschaving dus dat: een juiste mentaliteit, de wil het anders te doen, beter! Met geen juridisering, bureaucratische schijnzekerheden of wat voor papiermuren kun je het verval keren, als die mentaliteit ontbreekt. En ook met die mentaliteit ben je er nog niet. Dan begint het pas.

Dan moet je dagelijks oefenen.

 

imgres

Print Friendly, PDF & Email