Kaartenhuis internationaal klimaatbeleid zijgt langzaam ineen

Na de euforie van het klimaatakkoord van Parijs (2015), waarin landen de wens hebben uitgesproken om de opwarming van de aarde (eigenlijk: atmosfeer) te beperken tot 2 graden Celsius, en liefst 1,5 graad, hebben zich enkele belangrijke ontwikkelingen voorgedaan in de internationale klimaatdiplomatie.

Zoals ik al eerder schreef was deze euforie misplaatst, al was het alleen maar omdat men het eens was geworden over niet meer dan een verzameling intentieverklaringen inzake het klimaatbeleid van de individuele deelnemers, waaraan geen sancties waren verbonden bij niet–nakoming. Bovendien was de som van hun beloften bij lange na niet voldoende om de gestelde doelstellingen te halen, ook al omdat grote CO2–emittenten als China en India tot 2030 waren vrijgesteld van enige verplichting, of zelfs belofte om hun CO2–uitstoot te beperken.

Onder de titel, ‘Bolsonaro in, Merkel out: the Paris climate gang is breaking up’, schreef Sara Stefanini voor Climate Home News een overzicht van de scheuren die zich thans manifesteren in de coalitie van landen die destijds een voortrekkersrol speelden in het internationale klimaatbeleid.

Ik pik er een aantal elementen uit.

In 2015, a group of countries banded together to shape the global climate pact, but political turmoil is pulling the alliance apart. …

In 2015, the world’s top two emitters, the US and China, joined with Brazil, some small island countries and the European Union, led by Germany, France and the UK, to land the agreement.

But climate change politics have shifted significantly since then, with two more big tilts this week. Brazil elected a staunch and radical antienvironmentalist president, while Germany’s Angela Merkel confirmed her exit plans, further weakening an already fading image as the “climate chancellor” and Europe’s goto leader in the field.

It is the latest bout of a malaise that has infected climate efforts since Donald Trump was elected in the US in 2016.

Now, in many important countries, climate scepticism and economic nationalism are usurping the international green enthusiasm of 2015. As a result, political support for slashing greenhouse gas emissions, sending aid to the poorest and most vulnerable countries and discussing it all in multilateral summits is waning. Others that remain committed to climate action are consumed by domestic concerns – like Brexit in the UK, and political instability in Germany.

None of this bodes well for the Cop24 climate summit in Katowice, Poland this December, where nearly 200 countries must agree the complex rules to keep each other on track to fulfil the Paris goals for limiting the temperature rise. Negotiations in the run-up to what observers are calling the most important Cop since Paris have been slow and fraught. …

The election of the rightwing Jair Bolsonaro in Brazil is set to bring radical changes, including opening the Amazon to mining, agriculture and construction and merging the environment and agriculture ministries. Bolsonaro said last week that he would not pull out of the Paris Agreement, as long as it did not affect Brazilian control over the Andes mountains, Amazon and Atlantic Ocean. Previously, however, he praised US president Trump for his decision to withdraw. …

Compared to Bolsonaro’s Brazil, the German shift will be far more subtle – with continued headline support for the Paris Agreement and strict rules to fulfil it, as well as financial aid for poorer countries.

Merkel, Obama. Waarover spraken zij?

But Merkel’s announcement on Monday, that she will step down as leader of her conservative Christian Democratic Union and will not stand for reelection in 2021, further weakens her clout. Her image on climate change has already taken a hit this year, amid criticism for allowing deforestation for a coal mine, failure to meet the country’s 2020 emissions reduction goal, and slow progress on setting an end date for coal use.

It marks a change from 2015, when Merkel won praise for securing a G7 commitment to keeping the temperature below 2C, just months before Paris. Germany’s Energiewende pivot to renewable energy has also lost its lustre since then, and is now blamed for keeping coal afloat to make up for the shutdown of emissionsfree nuclear power plants. …

Meanwhile Australia – always reluctant to take climate action that might harm its large resource economy – is growing more brazen, criticising international climate talks and funding and ruling out a quick end to coal use. …

Similar views are still alive and kicking in coalreliant Poland, which presides over Cop24. Warsaw tends to stress the need for a gradual transition from coal, along with forestry and technology to catch CO2 and offset fossil fuel burning, and the rise of electric transport – which could present new demand for coal-fired power.

Even China, which has set high targets for cutting coal use and adding renewables and electric vehicles, sticks to a hard line behind negotiating doors. It wants to differentiate the responsibilities for developing economies and put more burden on developed countries – something the US and EU oppose. …

Bron hier.

En zo zijgt het kaartenhuis van het internationale klimaatbeleid langzaam ineen.

Maar er is nog één klein landje in het noordwesten van Europa, dat zich met zijn energietransitie dapper verzet tegen deze massale erosie van internationale steun voor het klimaatbeleid en – zonder zich daarvan ook maar iets aan te trekken – in zijn eentje de wereld wil redden van die catastrofale opwarming (die overigens maar steeds niet wil komen).

Voor recente satellietmetingen van de gemiddelde wereldtemperatuur zie hier:

Door |2018-11-06T23:05:05+00:007 november 2018|76 Reacties

76 Comments

  1. gerard d'Olivat 7 november 2018 om 19:00 - Antwoorden

    Boels wellicht kun je eerst eens wat verdiepen in ‘Brazilie’ energie, ecologie, corruptie, prijzen van fossiele brandstoffen enz.

    Wellicht dat je dan toch snel op je schreden terugkomt met die ‘kwoot’ de Nederlandse versie is welkom.
    Je weet echt niet aar je het over heb en enig inzicht is toch wel echt de basis van een zinnige diskussie.
    Het ontbreekt je werkelijk aan kennis van wat er zich zo afspeelt ten zuiden/ oosten enz van Winterswijk en Baerle Nassau..

    Of denk jij soms dat het overal toch een beetje lijkt op jouw natgeregende Vinexwijk met zijn tuintjes en BBQ’s…eh en dat alles opgelost met Le Pen/ Wilders en hun populistische agenda die werkelijk wat betreft de relatie tussen energie en economie op helemaal niets gebaseerd is.

    • Boels 7 november 2018 om 20:16 - Antwoorden

      @gerard d’Olivat 7 november 2018 om 19:00

      Verdieping kan nooit kwaad, maar is het altijd zinvol?

      Ik heb geen stemrecht in Brazilië/VS, alleen de buitenlandse politiek van die landen is echt van belang.

      Het wijzen met vingertjes over de toestanden daar is nogal makkelijk en het haalt niets uit.
      Misschien geeft het een goed gevoel.

      Velen ruiken en grijpen naar de macht en als er te weinig tegenkrachten zijn wordt het bruut en gewelddadig.
      Sommigen zijn in staat het brute en wezenlijk gewelddadige mooi te verpakken (Crisis en Herstelwet, uitsluiten kernenergie bij klimaatbeleid, afschaffen van een raadgevend referendum).
      Zoiets als knollen en citroenen in een vioolkist.

      En als de gevestigde politiek weigert te luisteren naar de kiezers dan gaat de populatie richting luisterend oor.
      Wat is er mis met “vox populi”.

  2. johan den haag 7 november 2018 om 20:39 - Antwoorden

    Voor mij is 1 ding in ieder geval heel erg duidelijk.

    Henk DJ van der Heijden is een masochist.

    Voor de rest ben ik voorstander van een goed milieu.
    Wel ben ik benieuwd of onze aarde 10 miljard mensen aankan .

    • Erik 8 november 2018 om 01:18 - Antwoorden

      Johan,

      Ik denk dat de aarde dat aankan mits er voldoende energie aanwezig is. Dat lukt niet met windmolens ed.
      Met alleen ‘groene’ energie gaat het niet lukken en zal het grote sterven beginnen. Maar dat zal niet gebeuren, voor die tijd zijn alle ‘groene’ politici en hun meelopers in een mooi celletje gezet.

  3. gerard d'Olivat 7 november 2018 om 20:53 - Antwoorden

    Boels er is niets mis met de ‘stem van het volk’.

    De vraag is alleen of de ‘stem van het volk’ energie problemen weet op te lossen die laat ik zeggen de D66/VVD/GL elite in hun machts arrogantie wel even denkt te kunnen oplossen.

    Laat ik eens een voorbeeld geven.
    Op 16 november wordt er hier in Frankrijk een totale blokkade afgekondigd van steden en wegen agv de sterk stijgende brandstofprijzen. Het nieuws gaat hier te lande over niets anders.
    Die prijsstijgingen zijn net als overal in de wereld het gevolg van de stijgende prijzen van olie en gas nog versterkt door belastingen. Lees maar even gemakshalve ‘het kwartje van Kok zaliger’.
    Dat wordt natuurlijk een commotie van belang met Macron in de hoofdrol. Want ja per januari worden er nieuwe belastingen verwacht op diesel en Euro. Je moet per slot ergens je belastinginkomsten vandaan halen.
    We leven trouwens in het kernenergieland in de EU bij uitstek, maar dat terzijde.

    Tja die stijging van de fossils gaat de gemiddelde Fransman, echt een groot land, zonder wegenbelasting! maar met veel kilometers per jaar zo’n eh 1500 euro per jaar kosten.
    Dat is dan direct, effe afrekenen aan de pomp, de gas en olieboer!

    Het aantal gezinnen dat een beroep gaat doen op ‘energiebijstand’ is ongeveer 6 miljoen! (alle Nederlandse gezinnen bij elkaar!) Dan heb ik het nog niet eens over de indirecte kosten stijgingen van producten divers tgv de stijgende vervoerskosten….

    Tja hoe de ‘populisten’ en de ‘stem van het volk’ dat tij denken te keren, ik heb geen idee?

    Nu heb je Bolsonaro die schijnt populistisch te zijn en hij heeft een hekel aan homo’s en vrouwen die moeten maar ‘gedienstig’ zijn. Dan heb je in Mexico die met dezelfde problemen kampen als Brazilie een omgekeerde populistische premier, die is dan weer ‘links’. Afijn de problemen zijn hetzelfde. De een is voor ‘privatisering’ (Brazilie) de ander voor terug draaiing van de privatisering (Mexico)

    Nou nu jij weer Boels.

    Hoe denk jij dat ‘de populisten’ de energieprijzen op een welvaartsniveau weten terug te brengen?

    • Boels 7 november 2018 om 22:14 - Antwoorden

      @gerard d’Olivat 7 november 2018 om 20:53

      Je haalt mij wel uit mijn ritme 😉

      Ik heb eigenlijk niets met politiek, de laatste keer heb ik uit arrenmoede (of was het narrenmoede?) gestemd op de (nu) ongevaarlijke Christen Unie omdat de kandidaten naar zeggen dagelijks vragen om vergeving van de zonden.
      Die bezigheid leek mij bij uitstek geschikt voor politici.

      Ik volg de politiek wel (live-beelden 2de en 1rste Kamer op de achtergond), maar luisteren naar klassieke muziek bevalt beter (naast helende stilte).

      Elke politicus zou er naar moeten streven om populist te zijn, d.w.z. luisteren en verklarend naar de kiezer toe.
      Helaas zijn oude stokpaardjes koppig, willen niet achter de wagen gespannen worden en dan is een halfzacht compromis snel geboren mits het stokpaardje tot fokken bereid is met “het nieuwe”.
      Wij noemen dat polderen, feitelijk een kruising tussen wat zou moeten en oeroude emoties.

      Naast belastingen (voor openbaarbestuur, veiligheid, onderwijs, ..) zijn er ook belastende heffingen; die zijn (oorspronkelijk) bedoeld ter sturing van door politici ongewenst gebruik.

      Belast je direkt of indirekt vervoer waar openbaarvervoer ontbreekt of gebrekkig is dan schep je een probleem.
      Een populist (de echte politicus) zal daar wars van zijn en dan bezuinigen op overdaad of een onschuldiger heffing introduceren (zoals rekeningrijden in steden).

      Energie-armoede is pas echt armoede.
      Waarom de salarissen en uitkeringen niet zodanig zijn zodat energie-armoede voorkómen wordt is mij een raadsel (ook in NL); de kosten van het rondpompen van toeslagen zijn aanzienlijk en werken stigmatiseren in de hand.

      De Franse situatie volg ik niet intens; Macron lijkt een populist, hem ontbreekt echter “grandeur” (De Gaulle: l’Etat c’est moi).
      Wel mooie herinneringen: vakanties, een zeer vroege liefdesrelatie (ik reed privé daarom 100.000km/jaar; er was toen sprake van een afkoelend klimaat, maar niet in Parijs 😉 )

      • Anne 7 november 2018 om 23:50 - Antwoorden

        Boels, mooie reactie omdat je in al het gedoe mens blijft: “maar luisteren naar klassieke muziek bevalt beter (naast helende stilte).”
        De mens is niet alleen logica gelukkig…
        De mens is meer en verdient beter dan dat.
        Verblijven in logica is wat mij betreft de hel op aarde.
        De nuttigheid ervan is één ding, maar verwar logica niet met wijsheid in kader een zich voltrekkend leven.

    • Hans Erren 8 november 2018 om 06:51 - Antwoorden

      Gerard, benzine is spotgoedkoop in Frankrijk merkte ik afgelopen zomer. Fransen staken om het minste of geringste.

    • Peter van Beurden 8 november 2018 om 10:40 - Antwoorden

      Gerard d’Olivat
      Misschien zou het helpen als op de pomp telkens weer duidelijk werd gemaakt wat de kale brandstofprijs is en de prijs inclusief belastingen. Niet de brandstof is duur, maar de heffingen erop. Belasting moet worden betaald om allerlei maatschappelijk noodzakelijke voorzieningen te betalen. Die belasting wordt uiteraard geheven op die producten en diensten waar we allemaal massaal gebruik van maken. Waarbij een deel van het voedselpakket wordt ontzien. Maar langzamerhand ontbreekt het overzicht en volgen we allemaal slaafs de verhogingen. De Fransen zijn kennelijk wél allert. Maar zou er iets veranderen?

    • Hetzler 8 november 2018 om 17:48 - Antwoorden

      @Olivat Vervelend van die prijsstijgingen. Suggereert jij nu dat van nu af aan de prijzen zullen blijven stijgen alsof er al merkbare krapte is doordat brandstoffen echt op raken? Lees dan eerst maar eens het statistical review van BP.

      • Hans Erren 8 november 2018 om 18:12 - Antwoorden

        De oliekraan van de OPEC bepaalt de olieprijs, al sinds 1973.

      • J van der Heijden 8 november 2018 om 18:14 - Antwoorden

        Jeroen

        Ga je ook Scheffer even corrigeren als hij weer met zijn 50 mld per jaar komt ?

        Of komt dat goed in je ideologische straatje van pas en negeer je dat ?

        Maar goed voor een econoom die van mening is dat 69 meer is dan 85 verbaasd me dat niets

        • Scheffer 9 november 2018 om 22:08 - Antwoorden

          Zolang windenergie de hoofdmoot van ”van het gas los” en “duurzaam” Nederland gaat uitmaken is de 50 miljard Eu per jaar de komende 20 jaar nog te laag berekend. De extra kosten van alle nadelen van een incapabel weerafhankelijk moeilijk te balanceren stroomnetwerk en een als gevolg ongeschikt aanbod/vraag energiesysteem door extra groeiende stroomvraag vanuit de industrie en mobiliteit zal er nog zo’n 20 miljard Eu er bovenop komen voor allerlei back-up en nood maatregelen. Laten dan maar meteen besluiten te stoppen met windenergie en per direct belastinggeld te alloceren voor R&D voor Thorium MSR centrales. Climate-control-deniers zullen natuurlijk voor windenergie blijven pleiten.

  4. Jac 7 november 2018 om 21:54 - Antwoorden

    Steeds vaker blijkt dat, ondanks uitgebreide peer reviews, ook bekende klimaatwetenschappers fouten maken a la Snotneus J.K. met even zo vaak alarmerende gevolgen. Wat bijvoorbeeld te denken van deze: https://wattsupwiththat.com/2018/11/07/oops-the-oceans-are-warming-fast-resplandy-et-al-shows-how-peer-review-can-fail-even-at-nature/

Geef een reactie

Conform ons Privacybeleid maken wij gebruik van Cookies om onze website beter te laten werken. OK