Ebell over Parijs Knipsel

Eergisteren rapporteerde Rypke Zeilmaker over de Blue Green Summit: ‘How Conservatives make the Best Conservationists’, die woensdag plaatsvond in Brussel op initiatief van de ‘Alliance of Conservatives and Reformists’ (Acre). Rypke’s indrukken waren niet onverdeeld gunstig.

Klimaatklootjesvolk buiten slaat de realiteit plat met haar platitudes

Ook Myron Ebell, leider van Trump’s transitieteam inzake EPA (‘Environmental Protection Agency’), over wie ik onlangs berichtte, was daar te gast als spreker.Zijn bezoek werd opgeluisterd door demonstranten die zich, nog immer in de ban van de opwarmingshype, luidkeels keerden tegen het beleid van de nieuwe Trump-administratie.

Op welhaast stoïcijnse wijze herhaalde Ebell tegenover klimaatgeagiteerde journalisten zijn eerdere boodschap dat de VS zich zou terugtrekken uit de klimaatovereenkomst van Parijs en andere maatregelen, die door hen ongetwijfeld als vloeken in de kerk werden beschouwd. Zie hier.

Delbeke Knipsel

De klimaatadviseur van de Europese Commissie, Jos Delbeke, bekritiseerde de uitspraken van Myron Ebell. Daarbij bleef hij keurig binnen de grenzen van de politiek correcte Europese waandenkbeelden over het klimaat. Hij noemde Ebell ‘eigenlijk toch wel een beetje wereldvreemd … Iedereen is bezorgd over een probleem dat zich aan het manifesteren is [Noot HL: Welk probleem is zich aan het manifesteren?]. … Zijn ideeën hebben niets te maken met klimaat … maar de problemen in de fossiele brandstoffen. Het terugtrekken uit het Parijs-akkoord zal nog jaren duren [Noot HL: Ebell heeft aangegeven dat dat op korte termijn mogelijk is.] … De grote verworvenheid van Parijs is dat China en de opkomende industrielanden aan boord zijn gekomen [Noot HL: China heeft verklaard tot 2030 niets te zullen doen. Andere landen hebben slechts intentieverklaringen afgegeven, maar geen verplichtingen aanvaard.] … Het huidige Amerikaans beleid zal tot een internationaal isolement leiden. [Noot HL: Het isolement van het machtigste en rijkste land op aarde? ‘De muis die brulde!’] …

Men kan zich afvragen in wat voor een geopolitieke en klimatologische fantasiewereld de EU leeft. Men zou toch veronderstellen dat deze intelligente en goed-opgeleide vertegenwoordiger van het Europese standpunt enig gevoel zou hebben voor de verhoudingen in de wereld en ook kennis zou hebben genomen van de belangrijke ontwikkelingen die in de klimatologie gaande zijn, in het bijzonder ten aanzien van de opwarmings’pauze’ of hiatus. Niets van dat al! Hij verkeerde nog steeds in de greep van het ‘verschrikkelijke-door-de-mens-veroorzaakte-opwarming-van-de-aarde-syndroom’. Zo’n twintig jaar afwezigheid van significante opwarming en een ‘consensus‘ onder het merendeel van gekwalificeerde wetenschappers dat er geen sprake is van catastrofale opwarming, hebben hem en de Europese Commissie nog niet van gedachten kunnen veranderen. Cognitieve dissonantie?

Voor zijn gesprek met de Belgische TV zie verder hier.

Het bevestigt maar eens te meer dat het beleid/bureaucratie een mammoettanker is die moeilijk van koers is te veranderen.

In mijn jongere jaren was ik een geestdriftig voorstander van de Europese integratie. Maar de irrealistische standpunten, die de EU bij monde van mensen als Jos Delbeke thans verkondigt, doen mij gruwen en sterken mij in het gevoel dat de patiënten het beheer van de psychiatrische inrichting hebben overgenomen. De Europese idealen van weleer hebben uiteindelijk een monster gebaard, onder meer in de vorm van prioriteit voor decarbonisering, waarvoor de economie op de schop moet, met onvoorstelbaar welvaartsverlies. Gelukkig doet Europa op vele gebieden nog steeds goed werk! Dat mogen we niet vergeten! Maar op klimaatgebied is Europa een hopeloos geval.

Hoe zou het toch komen dat de burgers een toenemend wantrouwen koesteren ten aanzien van ‘Europa’?

Voor mijn eerdere bijdragen over klimaat en aanverwante zaken zie hierhier, hier, hier en hier.