Geen wetenschappelijke consensus over het klimaat

Jan Jacobs (België).

Het doel van het argument of debat moet niet de overwinning zijn maar wel vooruitgang.

Joseph Joubert

Op 10 oktober verscheen er op Doorbraak een column van mijn hand Aarde weigert gevaarlijk op te warmen  Als resultaat van dit veel gelezen artikel (ook in Nederland, meer dan 2000 maal gedeeld op Twitter en Facebook) werd mij het predicaat ‘klimaatnegationist’ opgeplakt door een bekende journalist in België, een andere vond dan weer dat de wetenschappers niet correct werden weergegeven en plaatste op Twitter een opmerking met zogezegde verbeteringen en fouten. Desinformatie schreeuwde hij over twitter. Dus deed hij een professionele factcheck.

Althans dat dacht hij zelf. Veel van zijn collega journalisten van de gevestigde pers en hun aanhangers waren in extase en deelden gretig deze tweet. Dat zijn informatie/verbetering fout is en in totale tegenspraak met de wetenschappelijke wereld en zelfs wat het IPCC zegt? Ze keken het niet eens na.  Er is dus een noodzaak om de puntjes op de i te zetten en in enkele afleveringen de kritiek te weerleggen.

Laten we beginnen met de eenvoudigste professionele factcheck die deze Knack-journalist uit de gevestigde media had kunnen doen, door  een mail of een telefoontje naar mezelf of de redactie nml de datum van plaatsing van het artikel op 10 oktober. Dat was wat laat volgens hem, niet dat ik er in onze pers veel over gelezen heb, misschien overgekeken. Mijn artikel is naar de redactie gestuurd op 4 oktober, maar door de Catalaanse kwestie, was plaatsing pas op 10 oktober voorzien. Voor 4 oktober was ik echter in de onmogelijkheid om te schrijven. Als enige overgebleven familielid (vader overleden in 2005 en zus in 2011), heb ik immers de plicht om voor mijn zwaar demente 81 jarige moeder te zorgen, die op dat ogenblik in Gasthuisberg te Leuven lag. De tijd ontbrak gewoon om sneller dit artikel te brengen. Dat had de journalist van Knack makkelijk professioneel kunnen factchecken als hij de moeite had gedaan om te mailen of te bellen. Maar blijkbaar moeten subhuman klimaatnegationsten niet rekenen op persoonlijk contact.

Klimaatopwarming door de mens?

De Knack journalist schrijft in zijn professionele factcheck dat Millar zegt dat de mens de aarde ongeveer 1° graad warmer heeft gemaakt. Dat is niet minder dan verbazingwekkend. Myles Allen (co-auteur van de studie) spreekt in zijn radiointerview met Julia Brewster over een totale opwarming van de aarde tussen 0,9° en  1° graad. De aarde warmde in totaal dus ongeveer 1° graad op sinds het eindigen van de  Kleine IJstijd. Maar zelfs het IPCC gaat er niet van uit dat de mens die volledige 1° graad opwarming voor zijn rekening nam. Want wat zegt het IPCC: ‘It is extremely likely that human activities caused more than half of the observed increase in global average surface temperature from 1951 to 2010.’ Dat is zeer ver van de 1° graad die u exclusief toeschrijft als menselijke oorzaak.

Het is zelfs zo, dat niemand er een exact cijfer kan opplakken. Als Millar dat inderdaad zo zou gezegd hebben, dan is er een journalist nodig die kritisch denkt en dat rechtzet. Tussen 1860 en 1880 warmde de aarde aan dezelfde snelheid op als de periode 1975-1998. Hoe menselijke activiteit en menselijke CO2 in de periode tussen 1860 en 1880 de aarde heeft doen opwarmen, is  voor mij en alle wetenschappers dan een raadsel. Sinds 1750 steeg de CO2 in atmosfeer met 110 ppm, de menselijke bijdrage bedroeg daarin 17 ppm  U kan dus bewijzen dat die 17 PPM de aarde 1° graad heeft doen opwarmen. Proficiat, uw Nobelprijs ligt klaar.

Immers, tot vandaag is er niet één wetenschappelijk experiment met data, dat kan aantonen dat door toedoen menselijke CO2 en menselijke activiteit de aarde in een ‘gevaarlijke’ opwarming of uitzonderlijke ‘klimaatverandering’ is terecht gekomen. Niet één. Deze uitspraak deed Harvard-Smithsonion wetenschapper Willie Soon.

Peer review

Dat geldt trouwens ook, voor wetenschapster Jennifer Marohasy, John Nicoll en Penny Whetton. Hun verhaal.

Toen John Nicoll (dean of science James Cook university Australië) naar CSIRO (Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation) in 2006 een brief schreef, met de vraag of ze hem alle wetenschappelijke peer review stukken ivm opwarming van de aarde en de menselijke CO2 invloed (cause and effect) kon sturen, was het antwoord, zeker dan gaan we voor u regelen.

18 maanden later was er niet 1 wetenschappelijke peer review studie gevonden –wereldwijd- die de hypothese van de menselijke CO2 en invloed op het klimaat kon bevestigen. Alles wat metereologe van dienst Penny Whetton had gevonden voor John Nicoll was een stukje in ‘wetenschappelijk’ sectie van ‘climate change in Australië 2007’ met de vermelding ‘We believe that most of the increase in global temperatures during the second half of the 20th century was very likely due to increases in the concentration of atmospheric carbon dioxide’. Wat ook het IPCC eigenlijk schrijft.

Wetenschapster Jenifer Marohasy Merkt op: ‘Believe’ ‘most’ en ‘very likely’ zijn niet meteen de meest overtuigende woorden of argumenten. Zeker mijlenver verwijderd van ‘debat is over en wetenschap is er uit’.

Uiteraard was het de bedoeling van deze studie om aan te tonen dat de afspraken in Parijs nog konden gehaald worden. In zijn radiointerview trapt Myles Allen met beide voeten in de val van Julia Brewster. Hij zegt, ja de de studie kan mensen hoop geven dat het toch nog kan en hun de motivatie geven er toch nog wat aan te doen. Als we maar ons stinkende best doen. Activisme dus.

Computermodel

Dat alles heeft als basis een ‘computermodel’ een model dat dus de toekomst van ons klimaat zou kunnen voorspellen. De Knack journalist gaat ervan uit dat dit klopt en wetenschap is. Zelf zit ik op de lijn van het IPCC. Wat zegt het IPCC immers in AR4. ‘The climatesystem is a coupled non-linear climate system, and therefore the long-term prediction of future climate systems is not possible‘. Ook de grote wetenschapper Freeman Dyson, Nobelprijswinnaar Giaever en  een enorm schare van andere wetenschappers stellen onomwonden dat computers de toekomst van het klimaat niet kunnen voorspellen.  Wie het artikel leest van de gekwalificeerde wetenschappers Kees De Lange, Fred Udo, Kees Le Pair, Hans Labohm, Dick Thoenes, Kees De Groot en Marinus Winnink, weet meteen hoe moeilijk het is om klimaat te vatten in een computermodel.

Parijs

James Hansen de peetvader van de klimaatopwarmingsbeweging, noemde het Parijs akkoord één grote fraude. Hij pleit voor nucleaire en thorium oplossingen. Hansen zegt onomwonden dat alle klimaatactivisten die geloven dat windmolens en zonnepanelen de mensheid van alle energie gaan voorzien, net zo goed in sprookjes en paashazen kunnen geloven. Hansen is voor het heersende klimaatestablishment nu ook een denier een klimaatnegationist aldus.

Indien alle landen het klimaatakkoord van Parijs correct zouden uitvoeren (wat nu al niet het geval is) dan zou dit volgens Bjorn Lomborg 0,18 graden verschil uitmaken tegen het einde van deze eeuw. Ook Al Gore gaf in een interview met Kris Wallace toe dat het Parijs akkoord geen enkele invloed op het klimaat zou hebben. De kostprijs is 100 biljoen aan de wereldgemeenschap. Er is dus inderdaad een moreel component aan de ganse klimaat- en energieproblematiek. ‘Politici gooien geld dat ze niet hebben, naar een probleem dat niet bestaat, om oplossingen te financieren die geen verschil maken.‘  (Micheal Hart)

PS: In een volgende artikel zal ik de John Bates affaire toelichten. Want ook daar ziet u imo de zaken fout en is wat u schrijft niet juist.

Bron hier.

 

 

Door |2017-10-21T21:28:14+00:0021 oktober 2017|65 Reacties

65 Comments

  1. Hugo 21 oktober 2017 om 09:03 - Antwoorden

    Hij pleit voor nucleaire en thorium oplossingen. Hansen zegt onomwonden dat alle klimaatactivisten die geloven dat windmolens en zonnepanelen de mensheid van alle energie gaan voorzien, net zo goed in sprookjes en paashazen kunnen geloven.
    Probleem is dat er steeds meer paashazen bij komen gevoed door verdienmodellen en winstbejag.

  2. Guus Derksen 21 oktober 2017 om 10:17 - Antwoorden

    Is het echt 100 biljoen in de bijna laatste alinea? Ik vermoed dat het met 100 miljard had moeten worden vertaald.

    • Ronel 21 oktober 2017 om 10:29 - Antwoorden

      Guus, ons nederlandse energie”akkoord” gaat al 100 miljard kosten. Op wereldschaal is dus die 100 biljoen nog een voorzichtige aanname.

  3. Boels 21 oktober 2017 om 10:21 - Antwoorden

    “Immers, tot vandaag is er niet één wetenschappelijk experiment met data, dat kan aantonen dat door toedoen menselijke CO2 en menselijke activiteit de aarde in een ‘gevaarlijke’ opwarming of uitzonderlijke ‘klimaatverandering’ is terecht gekomen.”

    Er bestaan mooie animaties over de verspreiding van CO2, zoals:
    NASA | A Year in the Life of Earth’s CO2
    https://www.youtube.com/watch?v=x1SgmFa0r04

    Zou men de lokale oppervlaktetemperatuur synchroniseren met het lokale CO2-gehalte dan verkrijgt men iets wat men een wetenschappelijk experiment zou kunnen noemen.

  4. Hans Erren 21 oktober 2017 om 10:37 - Antwoorden

    Jan , misschien moet u toch eens koffie gaan drinken met uw landgenoot Ferdinand Engelbeen. Die kan u uitleggen waarom onderstaande zin niet klopt

    “Sinds 1750 steeg de CO2 in atmosfeer met 110 ppm, de menselijke bijdrage bedroeg daarin 17 ppm”

    Dat is een foute toepassing van Henry’s Law, geeft niet die fout maken wel meer klimaatskeptici. De link werkt overigens niet.

  5. Hetzler 21 oktober 2017 om 19:11 - Antwoorden

    @Guus Het is verwarrend steeds. Hier is een lijstje:

    Nederlands Engels In cijfers
    miljoen million 1.000.000
    miljard billion 1.000.000.000
    biljoen trillion 1.000.000.000.000
    biljard quadrillion 1.000.000.000.000.000
    triljoen quintillion 1.000.000.000.000.000.000
    triljard sextillion 1.000.000.000.000.000.000.000

    De kosten die Lomborg raamt zijn uitgedrukt in trilion. Lomborg spreekt 0ver $ 2 trilion per jaar, dus 2 biljoen

    @Jan Mooi en volledig stuk. Wat hopelijk zichtbaarder zal worden voor het brede publiek, is de discrepantie tussen verwachting en werkelijkheid. Ik vraag mij af hoe lang ook de media erin slagen het brede publiek een rad voor ogen te draaien door dit verschil te verbergen. De geschiedenis zit vol met dergelijke censuur, dan wel politiek correcte propaganda. Belangrijker nog: hoe lang zal het duren voordat columnisten, redacteuren en reporters zich bewust worden van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid en niet langer het brede publiek de werkelijkheid zal onthouden?

    • Cees 21 oktober 2017 om 23:25 - Antwoorden

      Waarom doet de pers dit
      1. Omdat er allemaal maatschappelijk betrokken links georienteerde journalisten werken bij de kranten die denken/geloven dat ze goed bezig zijn?
      2. Omdat ze opdracht van hogerhand krijgen om alleen maar de alarmistische kant van de zaak te belichten? En wie is hogerhand en wat is hun agenda?

      Uiteraard heeft Rypke Zeilmaker hier een tijd geleden eea over geanalyseerd en is dat eigenlijk wel duidelijk, denk ik. Hoewel daar toen allemaal vrij lauwtjes op werd gereageerd, te complotterig..

      Artikel in de Volkskrant, interview met Matt Riddley door Marco Visscher in de opiniebijlage gelezen allemaal?

  6. Hans Labohm
    Hans Labohm 21 oktober 2017 om 21:23 - Antwoorden

    Namens Arthur Rörsch,

    Beste Hans Erren,
    Wellicht nuttig als je even uitlegt welke fout sceptici maken met Henry’s law. Volgens mij wordt de partiële dampspanning van CO2 in de lucht bepaald door de H2CO3 concentratie
    CO2gas + H2O ↔ H2CO3
    H2CO3 ↔ H3O+ + HCO3-
    HCO3- ↔ H3O+ + CO32-
    K0 = [H2CO3] / pCO2
    K1 = [H3O+]*[HCO3-] / [H2CO3]
    K2 = [[H3O+]*CO32-]/ [HCO3-]
    = 3.8637*10-2
    = 1.1455*10-6
    = 7.3282*10-10

    (2)
    (3)
    (4)
    Box A1
    Met de constante in regel 2.
    De H2CO3 echter door HCO3- en H3O+ waarin de laatste equivalent is aan [H] de aan water moleculen gebonden positieve protonen waarvan de concentratie wordt bepaald door de pH
    En vervolgens is HCO3- afhankelijk van CO32- en wederom H3O+ dus ook van de pH. Kortom de CO2 in de lucht wordt bepaald door de pH van de onderliggende vloeistof en de aangegeven constanten. In gedestilleerd water, zonder andere ionen, kan dan een pH = 6.5 worden berekend
    De ligging van de CO2 buffer wordt echter in ‘zout’ water bepaald door de balans met andere ionen: [H3O+] + Σ[ion+] = Σ [ion-].
    Als de Σ[ion+] stijgt neemt de[H3O+] af en daarmede de pH echter toe. Die wordt verlaagd in de diepzeebodem door het mineraal Olivijn dat Mg++ vrij maakt. Daarom is in de opwellende water zone aan de equator de pH 0.9 en in de dalende polaire zone 8.2. Dit is de drijvende kracht achter de hoofdcyclus van CO2 Door de lagere pH aan de equator (die verre van zuur is) ontstaat een hogere potentiële partiële dampspanning van CO2 dan aan de pool (die nog minder zuur is).
    Guido noemde het aandacht vragen van effect van de zuurgraad een rookgordijn leggen. Ik meen dat het omgekeerde het geval is. Er wordt een rookgordijn gelegd indien het effect van lokale verschillen in pH wordt genegeerd. Die term, rookgordijn, wil ik niet verder gebruiken maar spreek van twijfel aan getoond inzicht in de natuurlijke processen.
    Bij lage pH zoals in vele estuaria het geval is, vindt sterke uitgassing van CO2 in de atmosfeer plaats. Ik denk dat de stijging van de CO2 in de atmosfeer daar grotendeels mee te verklaren is. Door verzuring dus, dat wil daling van [H3O+] veroorzaakt door een geheel andere vervuiling dan de CO2 toename in de atmosfeer.
    Fundamentele misvatting is volgens mij, dat de dampspanning van CO2 de pH verklaart in de oceaan. En dat het omgekeerde het geval is. De pH van de lokale oceaangebieden bepalen de concentratie van de CO2 in de atmosfeer.

  7. Hetzler 21 oktober 2017 om 22:38 - Antwoorden

    En wat is nu de werking van die Henry’s Law?

    • Hans Erren 22 oktober 2017 om 11:37 - Antwoorden

      “De wet van Henry is een scheikundige wet, vernoemd naar de Engelse wetenschapper William Henry (1775-1836), die van toepassing is op het moment dat een oplosmiddel in contact is met een gas. Als er contact is tussen een gas en een vloeibaar oplosmiddel, zullen er gasmoleculen gaan oplossen in het oplosmiddel. Als dit lang genoeg doorgaat, zal er een evenwicht worden bereikt, waarbij er evenveel deeltjes in of uit de oplossing gaan. De concentratie van de opgeloste stof is bij zo’n evenwicht recht evenredig met de concentratie van het gas; dit wordt de wet van Henry genoemd. ” (wikipedia)

      Waar geen rekening mee wordt gehouden is dat dit alleen geldt bij een evenwichtssituatie. Die maakt dat de evenwichtsconcentratie van de atmosfeer op dit ogenblik ongeveer 290 ppm CO2 is, en het huidige overschot in de atmosfeer zal asymptotisch dalen naar 290 ppm met een halfwaardetijd van 38 jaar, wat we gewoon waarnemen. Voor elke nieuw puls co2 geldt dat die ook met een halveringstijd afneemt, alleen is het nu zo dat dat de co2 poductie snelker toeneemt dan de halveringstijd, vergelijk het maar met een koffiefilter dat je sneller opgiet dan het leegloopt, dat is dezelfde wiskunde.

  8. Erik 22 oktober 2017 om 00:54 - Antwoorden

    Jan,

    ik mis je argumenten waarom Arthur het mis heeft. Persoonlijke aanvallen en verdachtmakingen tellen niet als argument.

    • J van der Heijden 22 oktober 2017 om 07:49 - Antwoorden

      Erik,

      Die regime ten heeft Arthur al 25 keer gehoord

      Het is gewoon een feit dat 100% van de stijging antropogeen is. En dat is heel erg logisch.

      • Erik 22 oktober 2017 om 11:17 - Antwoorden

        Jan,

        Misschien heeft Arthur een idee, maar dat geldt niet voor de rest van de lezers. Ik ben benieuwd wat de argumenten zijn die je tot je reaktie brachten.

      • Hans Erren 22 oktober 2017 om 11:26 - Antwoorden

        97% van de stijging is antropogeen

  9. Arthur Rörsch 22 oktober 2017 om 12:34 - Antwoorden

    Erik 22-10-2017 00.54 & 22.17

    JvdH probeert steeds mij voor te stellen als een beterweter die alleen waarde zou hechten aan zijn eigen gelijk. Dat is mijn opstelling in de wetenschappelijke discussie niet. Ik probeer vorderende kennis in te brengen uit andere natuur-, ingenieurs en wiskundewetenschappen dan de meteorologie die naar ik meen daarin wordt verwaarloosd. En daarmee op een dwaalspoor lijkt te geraken. Waaraan een gegroeide consensuscultuur binnen de meteorologie/klimatologie ten grondslag ligt.
    Interessante vorderingen in de natuurwetenschappen spelen zich heel vaak af op de grensvlakken van verschillende disciplines. De moleculaire biologie, de combinatie van chemie, fysica, biologie en wiskunde is daar een sprekend voorbeeld van.

  10. Paul Hagel 22 oktober 2017 om 14:39 - Antwoorden

    @ Hans Labohm.
    Waar staat : ‘Daarom is in de opwellende water zone aan de equator de pH 0.9 en in de dalende polaire zone 8.2.’ zal wel bedoeld worden: ‘Daarom is in de opwellende water zone aan de equator de pH 7.9 en in de dalende polaire zone 8.2.

  11. Paul Hagel 22 oktober 2017 om 15:08 - Antwoorden

    @ Hans Labohm. Waar staat : ‘Daarom is in de opwellende water zone aan de equator de pH 0.9 en in de dalende polaire zone 8.2.’wordt waarschijnlijk in plaats van ‘0,9’ bedoeld ‘7,9’ .

  12. Arthur Rörsch 22 oktober 2017 om 18:25 - Antwoorden

    Paul, naar aanleiding van HL (AR) 21-10-2017 22.23.
    Juist, schrijffoutje. Bovendien, slordig, citeerde ik uit het hoofd mijn herberekening (2012) die uit de analytisch chemische en oceanografische handboeken afkomstig is. Ongelukkigerwijs kwam de tabel ook niet erg duidelijk over.
    Ter zake enige correcties.
    In gedestilleerd water (e.g. regen) met alleen de onderdelen van de CO2 buffer, ligt de pH bij 300 ppm CO2 in de lucht bij 5.30, bij 400 pmv bij 5.44. In bronwater, waar CO2 wordt ingeperst, is de pH 4.0. In een gesloten fles die met het mineraal olivijn wordt geschut, dat positieve Mg ionen vrijmaakt, verdringen deze de in de buffer deelnemende H3O+ moleculen waarbij de pH tot 9.0 kan oplopen. Van ‘zuur’ (boven pH=7) kan men dan niet meer spreken. De ‘koolzuurbuffer’ wordt dan door andere minerale positieve en negatieve ionen dan H3O+ in de balans bepaald.
    Dit is in oceaanwater dus het geval. Gemiddeld valt die balans positief uit op 2,2 mmol/kg water. De gemiddelde pH over grote oppervlakken ligt hierdoor op 8.0. We beschikken sinds de laatste grote oceaanexpeditie (omstreeks 1995) over de ionen samenstelling in grote gebieden tussen equator en Noord- en Zuidpool. Daaruit kan theoretisch de pH worden berekend en die komt goed overeen met de waarnemingen equator pH= 7.95-7.91 Noordpool = 8.20 – 8.15.
    Dit verschil houdt de hoofdstroom van CO2 door de atmosfeer van equator naar polen op gang die geschat wordt op 150 GtC/j. De humane emissie produceert een extra injectie in de atmosfeer die berekend wordt op ca. 10 GtC/j. 10//160=0.0625, dus volgens deze berekening zou de humane emissie een bijdrage van 6.25 % leveren in de hoofdstroom.
    De vraag rijst dus of deze toevoeging, op grond van massabalansen zoals Engelbeen die berekent verantwoordelijk kan zijn voor de accumulatie van ruim 100 ppm CO2 over een eeuw. Deze is echter gebaseerd op een redenering waarin de hoofdstroom, en in het bijzonder de mogelijke natuurlijke variatie daarin, (van natuurlijke source naar natuurlijke sink) niet in aanmerking wordt genomen. Genoemde inschatting van 150 GtC/j in de natuurlijke circulatie is maar een inschatting. Gebaseerd op een vergelijking met minstens twee onbekenden. (JvdH: die leidt bij invulling tot een oneindig aantal mogelijke oplossingen)
    Een tweede belangrijke vraag is of de daling van de 13C/12C verhouding uitsluitend aan de fossiele bron, met een relatieve lage 12C kan worden toegeschreven. (Hoge 12C bijdrage kan alleen aan een biologische bron worden toegeschreven omdat dat deze preferent 12C verwerkend, absorbeert en uitstoot).
    Op zoek naar een andere bron, ben ik van mening dat die ruimschoots aanwezig geacht kan zijn over een periode van een eeuw. Op grond van de pH beschouwing. Grote delen van wateroppervlakten vertonen een persisterende lage pH ( beneden 7) , met name estuaria door industriële vervuiling met negatieve ionen (SO3-) Die leiden tot potentiële verhoging van de CO2 spanning in de atmosfeer. Er is dus wel degelijk een humaan effect op de concentratie van CO2 in de atmosfeer maar de oorzaak is niet de humane CO2 uitstoot in de atmosfeer, maar de verzuring die door vervuiling teweeg wordt gebracht.
    De voorstelling van zaken die Hans Erren ( en Engelbeen) geven, bestrijd ik ten principale. Ze gaan uit van het beginsel dat CO2 concentratie verhoging in de atmosfeer tot verhoging aan de concentratie in de watersfeer aanleiding zou moeten geven. Die benadering zou juist zijn indien de bovenliggende atmosfeer een druk zou uitoefenen. Dat doet ze echter op theoretische basis niet. De atmosfeer is geen afgesloten fles. De bepaling van de CO2 concentratie in de atmosfeer heeft als belangrijkste drijvende kracht wat het overgrote CO2 reservoir in de oceanen op de atmosfeer uitoefent.
    Samenvattend, ik huil niet zondermeer mee met de inmiddels tientallen auteurs die durven de oorzaak CO2 van accumulatie aan de orde te stellen. Maar heb oog voor hun argumentatie.

    • J van der Heijden 23 oktober 2017 om 07:49 - Antwoorden

      Laten we meegaan in de redenering van Arthuran laten we een massabalans opstellen (deel van de basis zaken die ik nog leerde toen ik Delf Chemische Technologie studeerde)

      De oceaan is een netto bron van CO2 en is verantwoordelijk voor de de jaarlijkse stijging van het CO2 gehalte in de atmosfeer –> + 5Gt/jr

      Mensen zorgen met hun fossile verbranding voor een uitstoot van 10 Gt/jr

      Dus een totale + van 15 Gt/jr.

      Waar wordt de 10Gt/jr extra opgenomen? Want ondanks dat de aarde iets groener is geworden zijn er geen aanwijzingen dat het zoveel is.

      En waarom worden alleen de 10 Gt/jr antropogeen C opgenomen en niet de C die uit de oceanen komt?

      Tot er antwoord is op deze 2 vragen bestrijd ik de “argumentatie”van Arthur Rorsch ten principale

      Note 1: er is aangetoond dat de oceanen netto CO2 opnemen
      Note 2: Zoals je ziet is de grote van de verschillende stromen absoluut oninteressant om wat logisch over het systeem te zeggen
      Note 3: dezelfde vragen het ik 4 jaar geleden al gesteld op Sargasso en ook toen kon / wilde Arthur Rosch geen antwoord geven http://sargasso.nl/kleine-ijstijd-op-komst/

      Voor een uitgebreide uitleg
      https://www.youtube.com/watch?v=CcmCBetoR18

  13. Arthur Rörsch 23 oktober 2017 om 15:47 - Antwoorden

    Hans Erren 21-10-2017 11.37
    Uit deze reactie kan worden afgeleid wat het verschil in onze opvatting is over de circulatie van de CO2 in de atmosfeer en de wisselwerking daarvan met het oppervlak.
    We zijn het eens over de wet van Henry. Er ontstaat in principe een evenwichtstoestand tussen de (partiële) druk van een gas boven een vloeistof en de concentratie van dit gas in de vloeistof waarin dit oplost.
    De wet is echter van beperkte betekenis voor de berekening van de verdeling over gas in lucht- en vloeistoffase indien dit gas in de vloeistof niet in andere componenten wordt omgezet. In het geval van CO2gas is de eerste stap de vorming van H2CO3, dat wordt omgezet in [HCO2- en H+], dit weer in [CO2— en H+] en tenslotte wordt het CO2—gebonden aan Ca++ en Mg++ in mineralen. Dit zijn allemaal evenwichtsreacties. Dit maakt de hoeveelheid opgelost ‘vrij’ CO2 in de vloeistof sterk afhankelijk van de H+ concentratie (pH).
    Hans E’s argument over de uitwisseling van CO2 tussen lucht en vloeistof is geldig voor een stilstaande aardbol en een stilstaande bovenliggende atmosfeer en indien de CO2 inhoud van de oceaan uitsluitend uit dit gas zou bestaan. Daarop is ook de verwachting gebaseerd dat toeneming van de CO2 in de atmosfeer de oceaan zal moeten verzuren door vrijmaking van H+ ionen. Ook dit is een te kort door de bocht argument. Indien de pH zou dalen, zal dit opgelost CO2 naar de atmosfeer terugsturen.
    Aardbol en atmosfeer staan echter niet stil. Door de draaiing om een scheefstaande as ontstaat de complexe beweging van de luchtstromen, zowel horizontaal als vertikaal en de laatste zowel in opwaartse als neergaande richting, sterk afhankelijk van de breedte graad. (Hadley en polaire cell). Elke beschouwing die het effect van deze verticale luchtstromen negeert voor de berekening van de verdeling van CO2 over gas en vloeistof fase op een mondiale schaal lijkt mij te simplistisch.
    Ik ben inmiddels bezig opnieuw de beschouwing van Harde te bekijken. Daar heb ik ook kritiek op en wel op zijn voorstelling van zaken zoals weergegeven in figuur 1 van zijn publicatie. Hij maakt onvoldoende onderscheid tussen wat op aarde het ontstaan van een source en sink voor CO2 op een mondiale schaal opwekt. (De draaing om een scheefstaande as met als gevolg de complexe luchtstromen, en het pH verschil van de oceaan op verschillende breedtegraden). Daarmee maakt hij mijns inziens een zelfde soort denkfout als Hans E. Ik begon vandaag hierover met Harde een discussie. Ik verwacht als resultaat daarvan dat het zijn voorstelling van zaken zal versterken in plaats van afzwakken.
    Terzijde, als reactie op het weerwoord van Koehler at al zond Harde een verdediging in die het tijdschrift (Elsevier) vooralsnog weigerde te plaatsen. (?!!!) . We schrijven dit toe aan kortzichtigheid van de peer-reviewers.
    In het bovenstaande is impliciet al het antwoord gegeven op twee vragen die JvdH voorlegt (23-10-2017 07.49) mede ingegeven naar aanleiding van kennelijk niet begrepen argumentatie mijnerzijds (22-10-2017 18.25)
    Expliciet: Er wordt niet betoogd dat alleen antropogeen CO2 wordt opgenomen door de oceanen. De argumentatie is dat onvoldoende onderscheid word gemaakt tussen de werking van de source en de sink onder invloed van andere factoren dan de humane emissie: de verzuring door vervuiling met negatieve ionen in het oppervlaktewater.
    De uitgebreide uitleg die JvdH ons voorlegt, voor zijn ingenomen standpunt https://www.youtube.com/watch?v=CcmCBetoR18 bewijst mijns inziens het tegendeel van wat hij denkt daaruit te kunnen afleiden. Dat is algemeen heersend onbegrip hoe zogenaamde ‘eenvoudige natuurkunde’ uitwerkt in het complexe atmosferische systeem.

    • J. van der Heijden 23 oktober 2017 om 16:58 - Antwoorden

      Arthur,

      je geeft helemaal geen antwoord, niet om mijn vragen, niet op de opmerkingen van Hans Erren en niet op het commentaar van Guido en niet op de gedetailleerde onderbouwing van Ferdinand Engelbeen.

      Je blijft volhouden aan je eigen gelijk en je gaat totaal niet in op enige vorm van kritiek. Geef nu eens gewoon antwoord op mijn 2 vragen en dan gewoon in duidelijke taal zonder zijsporen. Ik heb het over een massabalans dat zou je als procestechnoloog toch moeten snappen, dus maak een massabalans en wijs het eens aan.

      Jouw mening is (voor zover ik dat door de eindeloze lappen tekst kan lezen) de CO2 stijging komt uit de oceaan. Dit betekend dat de oceaan meer uitstoot dan opneemt waardoor je dus een specifieke sink moet vinden om te verklaren waar dan de antropogene CO2 blijft.

    • Hans Erren 23 oktober 2017 om 19:58 - Antwoorden

      Arthur, The proof of the pudding is in the eating, het voordeel van de eenvoudige theorie van Dietze en Engelbeen is dat zeze zowel verklarend als voorspellend is, met een 99% fit op de waargenomen antropogene emissies en atmosferische concentraties van CO2, dus zeer werkbaar. Het Bern model heeft aantoonbaar een te kleine sink. Als jij een theorie hebt die alle waarnemingen beter verklaard houdt ik mij aanbevolen, heb je zo een bulkformule?

  14. Arthur Rörsch 23 oktober 2017 om 17:58 - Antwoorden

    JvdH 23-10-2017 07.49
    Je manifesteerde je als proces technoloog met opleiding in Delft. Ik vraag me in de eerste plaats af in welke periode? Ten tweede bij welke hoogleraar, Kramers of ?? (Heertje).
    In mijn tijd, 1950-1956 kregen we in Delft voor we aan procestechnologie begonnen, twee jaar propedeuse opleiding in anorganische chemie met veel nadruk op hoe buffers werken. Uit je reacties blijkt je weinig te hebben opgestoken uit deze propedeuse opleiding. Zowel, dan zou ik een grondiger weerwoord van je mogen verwachten dan je tot dusver op mijn pH beschouwingen geeft. Maar wellicht ben je uit een latere studentgeneratie waarin de bufferwerking minder expliciet werd onderwezen.
    Ik veronderstel dat je opleiding hebt genoten bij de hoogleraar aangeduid als ?? Die werd na WOII van lector tot hoogleraar verheven op grond van zijn verdienste als verzetstrijder.
    Shell, destijds twijfelde ernstig aan de wetenschappelijke kwaliteiten van ??. En financierde de aanvankelijke aanstelling van Hans Kramers, nog zeer jong, uit eigen gelederen. Hij ontwikkelde een school in procestechnologie die wereldwijd respect afdwong. In retrospect bekend als de witte Olifant. In deze school heb ik mijn onderzoek verricht over dynamische processen.
    Anekdotisch, bij het beraad in de faculteitsraad over het eindoordeel als afstuderend ingenieur, (1967) werd de vraag geopperd, hoe is het mogelijk dat de ene docent (Kramers) mij op een waarde 9 , en de andere in dezelfde discipline op 6? Mijn uiteindelijke Delftste afstudeerhoogleraar) een biologisch procesingeneer kwam tot de conclusie: het verschil in oordeel ligt wellicht sterk in de wetenschappelijke kwaliteit van de beoordelaars. Daarmee moest ik dus vrede hebben. De Leidse universiteit heeft in de daaropvolgende promotie met een cum laude een oordeel over mijn wetenschappelijke inspanningen gecorrigeerd. Met een benoeming als zeer jong onderzoeker tot deeltijd hoogleraar.
    Maar laten we aub een discussie niet uitsluitend laten berusten op reputaties verworven als onderzoekers in het verleden.
    Die betekent wel wat, om onderscheid te maken wat betreft voorstellingsvermogen. Zo je zo vriendelijk willen zijn om kenbaar te willen maken aan welke wetenschappelijke doorbraken je een bijdrage hebt geleverd.?
    .

    • J van der Heijden 23 oktober 2017 om 18:48 - Antwoorden

      Arthur,

      Jij leutert al enkele opmerkingen over je fantastische opleiding als het gaat om buffers, als antwoord daarop heb ik dus even aangegeven dat er meer is dan alleen maar buffers waar jij als Delft ingenieur ook verstand van zou moeten hebben (aangezien ik dat wel heb met een zelfde opleiding al is dat wel veel later). Geen uitvluchten verzinnen en gewoon antwoord gegeven op vragen (die van 4 jaar geleden dus)

      Dus heel simpel antwoord op vragen waar blijft de antropogene CO2 (en niet in de oceaan want die stoot CO2 uit netto volgens jou) en waarom neemt deze carbon sink geen niet antropogene CO2 op?

      Simpele vragen die het gevolg zijn van jouw conclusies.

      En ik ben geen wetenschapper en heb ook geen ambitie om dat te worden, ik begrijp wat je zegt (over buffers en de werking daarvan) maar niet hoe je jouw conclusies kunt blijven volhouden als je geen simpel antwoord kan geven op mijn 2 vragen.

  15. Arthur Rörsch 23 oktober 2017 om 18:36 - Antwoorden

    JvdH 23-102017 16.58
    Ik begrijp helemaal niet waarom je blijft volhouden dat mijn weerwoorden onvoldoende onderbouwd zouden zijn.
    Ik geef wel degelijk een antwoord op elke vraag. Ga ik niet in op kritiek ? Hoe kom je daarbij? Jij gaat niet op mijn weerwoord in waarom ik denk dat de opvatting van Hans Erren en Engelbeen uit meteorologisch oogpunt kortzichtig is.

    • J van der Heijden 23 oktober 2017 om 18:54 - Antwoorden

      Arthur,

      Heel simpel

      Ik heb 2 vragen

      1. Waar blijft de antropogeen uitgestoten CO2 (en dat is dus niet de oceaan in want die stoot netto CO2 uit (jouw conclusie)

      Hier is geen antwoord op te vinden. Zijn het bomen en planten? Waar is het onderzoek dat dit bevestigd? Wordt het vastgelegd in een bepaald gesteente? zijn er installaties die het uit de lucht halen en ondergronds opslaan? Waar blijft het?

      2. Waarom neemt deze sink geen natuurlijk CO2 op?

      De toename van CO2 in de atmosfeer in kleiner dan onze uitstoot, je moet dat dus verklaren anders klopt dat niet. Lopen er elfjes rond? Zitten er rode stickertjes op antropogene CO2?

Geef een reactie

Conform ons Privacybeleid maken wij gebruik van Cookies om onze website beter te laten werken. OK