Ik roep iets politiek corrects, dus ik besta

Menenpoort Ieper: de Westerse geschiedenis falsificeert politiek correcte aannames. Een mannenleven was veel minder waard

Ook bij ‘jonge filosofen’- 3 jaar ouder dan ik- moeten we tegenwoordig bezorgd doen over de ‘klimaatcrisis’. Dat blijkt nadat ik gisteravond het populaire ‘Dus ik ben‘ las, ‘een zoektocht naar identiteit’ van filosofen Stine Jensen en Rob Wijnberg. Wijnberg is hoofdredacteur van NRC Next. Bijzonder actueel, de identiteitsvraag, dus daarom deze eindejaarsblog die geschikt is voor mensen die kunnen lezen.

Waar gaat het Westen heen
We zien hoe Nederland macht uitlevert aan Brussel. De beeldenstorm van ’68 verwoestte de culturele en morele wortels van het Westen, kerken worden gesloopt, ismes zijn over datum. De economische macht begint te tanen, zie ook Ian Morris ‘Why the West rules for now’. Dus logischerwijze dringt de vraag zich op: wie zijn wij en hoe definiëren wij onszelf? Wat had dat leuk geweest, als Wijnberg en Jensen dan nieuwe gezichtspunten aandroegen.

‘Wilders is stom’dus ik besta…
Maar uitlezen van ‘Dus ik ben’ blijkt een karakteroefening. ‘Dus ik ben’ is onbedoeld een parodie op het politiek correct NRC-establishment. We buitelen bij Wijnberg’s bijdragen over verbale geursignalen uit zijn sociale kring- zoals PVV-bashen en ‘de klimaatcrisis’. Met als dieptepunt de feministische moraalfilosofen van Jensen, waar je volgens mij écht niet meer mee aan kunt komen in 2013: Heleen Mees uitgezonderd omdat we met haar meeleven.

Ik ben sociaal rancuneus, dus ik besta
Ik begin met Jensen haar argumentatie. Ze komt in ‘Dus ik Ben’bij ieder van haar bijdragen op de proppen met haar feministische filosofe X en Y, en neemt onbewezen beweringen als sociaal geldig verklaringsmechanisme. Een hypothetisch voorbeeld van post ’68- sociaal rancuneuze redeneerkunst: Is de hamer een mannelijk werktuig, en had een vrouw een ander werktuig bedacht om een spijker in een blok hout te slaan? En zijn er daarom nog steeds minder meisjes die timmervrouw worden?

Ik roep wat politiek corrects dus ik besta
Tsja, een interessant gezichtspunt zullen we maar zeggen. Volgens de filosofes van Stine Jensen is dit geen discutabel gezichtspunt, maar ‘waar uitgangspunt’, verklaringsmodel van waaruit je de wereld en sociale verhoudingen moet begrijpen, waar we nog steeds naar moeten luisteren. Het blijkt bij Jensen dat wij kunnen leren van rancuneuze meningen die dankzij het post ’68 tijdsgewricht ‘filosofie’mochten heten. Waarin iedere filosofische vraag werd versmald tot denken over ‘macht’, ‘bevrijding’en competitie. Zoals Foucault met zijn ‘biomacht’.

Ik verbied discussie over aannames dus ik besta
Het geldt bij Jensen als natuurkundig uitgangspunt voor discussie dat de man de vrouw onderdrukte in het Westen, en het feminisme de vrouw ‘bevrijdde’. Zo agendeer je een eigen onbewezen aanname als dominante waarheid. Die volgens mij vooral feit werd door

  • a. discussie over je aannames verboden/afgesloten te verklaren op straffe van sociale en morele excommunicatie
  • b. deze aanname zo vaak te herhalen dat iedereen hem overneemt waardoor hij tot de canon gaat behoren
  • Ik psychologiseer om debat dood te slaan, dus ik besta
    Wie het nu waagt deze stelling aan te vechten –vrouwenonderdrukking speelde in het Westen een marginale rol vergeleken met andere culturen en is géén verklaring- is (nog steeds) al snel een gefrustreerde seksist die bij Freud op de sofa moet. Het feit dat ik dit standpunt zo zal verdedigen, maakt me al psychisch verdacht. Hoe kan dat? Volgens mij omdat we in de mainstream-cultuur ook de aanname moeten huldigen dát je een standpunt verdedigt, omdat je onderbewuste je dat dicteert of je sociaal emotionele toestand. Psychologisering heet dat. Een fenomeen dat veel opduikt in ‘Dus ik ben’.

    Eurofobie: bestaat dat wel?
    Psychologiserende aannames zijn vaak leidraad van de stellingen van Wijnberg en Jensen. Wie kritisch is op Brusselse bureaucratie is dat bij hen door angst en de zoektocht naar een vijandbeeld dat onzekere burgers samenbindt in een globaliserende wereld. Zzzzzzzzz. De ‘ik ben Eurosceptisch dus angstig’-mening is zo’n typisch NRC-establishment-standpunt. Bedoeld om iedere inhoudelijke discussie over zin en onzin van ‘meer Europa’ dood te slaan: via het psychologiseren van je tegenstander, marginaliseer je iemands grondslagen. Alsof je Eurofobie hebt, net als ‘Islamofobie’, een aanduiding van pathologische toestand.

    Psychologiseren van anti-establishment, dat bestaat
    Waarna Wijnberg steeds zijn Grote Boeman Wilders (vijandbeeld) opvoert. Als een moreel onaanvaardbare ballast hangt Wijnberg de PVV rond Euroscepcis, om Euro-kritiek zonder inhoudelijke argumenten te mogen afzinken. Wanneer je het ‘enerzijds-anderszijds’-NRC-gepraat afpelt en wat bij elkaar gezochte filosofen-citaten, blijft die psychologisering van het anti-establishment over als drode draad bij ‘Dus ik ben’. Het kale niets van relativistisch nihilisten die zich met een ‘voorhoede’identificeren, en established opinion bewaken.

    Wijnberg voert ook om de haverklap ‘de klimaatcrisis’op als ‘uitdaging’. Terwijl die ‘crisis’ bij gewone burgers juist geen enkele rol speelt bij het bepalen van hun houding naar de wereld. Het steeds noemen van die ‘klimaatcrisis’ is vooral een geurvlag waarmee leden elkaar herkennen binnen de sociale kring waarin Wijnberg zich begeeft op Amsterdamse NRC-burelen. ‘Wij kosmopolieten die de ware problemen zien’.

      Niet ‘angst’ is debatpunt maar ‘autonomie’
      Ik zou bij inzicht in ‘Europa’ liever ‘het Hof van Brussel’lezen van Elsevier-hoofdredacteur Arendo Joustra, en voor de gein me eens verdiepen in de Brusselse bureau/lobbycratie. Er zijn redelijke bewijzen tegen meer overhevelen van macht. De werkelijke vraag gaat niet over ‘angst’- iedereen is tot op zekere hoogte ‘bang’voor iets met de dood als eindpunt- maar over autonomie. Kunnen goed opgeleide Nederlandse burgers zichzelf beter redden en hun leven efficiënter organiseren? Moeten wij ons economisch systeem en onze bestuurscultuur verlagen tot de normen van knoflooklanden?

    De rode koningin
    Terug naar mijn hamer-voorbeeld aan het begin. Ik ben dat – vaak subtiel ingeburgerde- denken in termen van patriarchale complotten een beetje beu, dat mensen als Jensen nog steeds verkondigen in NRC-columns als ‘waar’. Feministen blijven praten in termen van ‘vrouwenonderdrukking’en door de staat afgedwongen ‘bevrijding’, terwijl in werkelijkheid een rode koningin de man-vrouw-verhoudingen dicteerde: beide hollen op eigen wijze even hard voor elkaar, zonder ooit voor te raken. Mannetjes zijn al eeuwen het werktuig van de vrouw, door seksuele selectie gevormd naar haar voorkeuren. En omgekeerd even goed. De Post ’68 filosofen creerden een valse tegenstelling van interseksuele competitie.

    Darwin een gefrustreerde seksist
    Met de Rode koningin komen we op het terrein van de biologie, waar het volgens mij niet uitmaakt of een rok of broek een theorie bedenkt: bewijs ondersteunt de theorie, niet het geslacht, daar zit geen onderdrukking achter. Darwin, de bedenker van de seksuele en natuurlijke selectietheorie was Victoriaan. Maar als we Post ’68 -moraalfilosofen moeten geloven was hij ‘gefrustreerde angstige seksist die zijn emoties niet kon uiten’. Dus is het nu wachten op een betere evolutietheorie- bedacht door een bevrijdde vrouw- die de natuur meer warme empathische gevoelens toedicht en andere vrouwelijke superieure eigenschappen?

    Die is er ook: de onlangs overleden Lynn Margulis, die samen met een mannelijke onderdrukker James Lovelock de Gaia-theorie in de markt zette. In plaats van competitie, legde Margulis de nadruk op samenwerking in de natuur, symbiose. Denk aan koraal, dat als symbiont een alg heeft die bij warmtestress sterft. (El Nino) Symbiose kan als mechanisme variatie en complexiteit vergroten, waarop selectie kan inwerken. Die nadruk op symbiose is geen vervanging van natuurlijke selectie en seksuele selectie, hooguit aanvulling. Maar niet beslist vrouwelijk, een Russische bioloog in de jaren ’20 kwam er al eerder mee.

    De seksist Descartes en feministische wiskunde
    Een stukje feministische wiskunde dan. Het was die rationele mannelijke seksist Descartes (ik denk dus ik besta, aanleiding voor titel ‘dus ik ben’) die voor het eerst wiskundige verbanden uitbeeldde in twee dimensies: de grafiek. Had een vrouwelijke Descartes een grafiek met ronde assen bedacht, waarin je op wiskundige manier meer warmte kunt tonen voor afwijkende coördinaten? Zo redeneren post ’68 moraalfilosofen…Waarom nog Stine?

    Menenpoort Ieper: mannenlevens waren veel minder waard dan vrouwenlevens in het Westen

    Mannen achtergesteld in Westen, zie Titanic
    Wat is het bewijs voor een patriarchaal complot, dat recht geeft op een NRC-column, nadat je huilend je appartementdeur in New York dichtslaat? Het lijkt mij discutabel dat vrouwen in de Westerse maatschappij mínder werden gewaardeerd dan mannen. Het tegengestelde is waar, wanneer je aanneemt dat de waarde van een leven maatgevend is voor waardering.
    Het devies bij de Titanic luidde ver voor de tweede feministische golf: ‘vrouwen en kinderen eerst’. Van de- ik geloof- 1300 doden was 90 procent man. Een vrouwenleven was meer waard dan dat van de man. Die diende als kanonnenvoer op het slagveld van Wereldoorlogen terwijl het grootste vrouwenleed eruit bestond dat ze ‘zich niet begrepen voelden’. Ach gossie.

    Werk is slavernij
    De aanname dat mannen kostwinner waren en dús meer rechten hadden is ook discutabel. Werk was vroeger afzien zoals Jensen en Wijnberg ook erkennen. Het was een teken van luxe als de vrouw van werk kon afzien na het huwelijk. Het was een schande voor het gezin als de man zo weinig verdiende dat de vrouw er bij moest werken: zo vertelde mijn oma. Zo ging het althans in het gereformeerde Drachten van mijn pake Rypke in de jaren ’30 vorige eeuw.

    Ook als we buiten het Westen kijken, kun je ‘het hebben van werk’niet als onderscheidend criterium van mannelijke bevoorrechting aanwenden, die met mannelijke dwang werd opgelegd. Werk was geen zelfontplooiing maar onderdrukking: het waren de Amerikaanse Indianen die hun vrouwen op het land lieten zwoegen, terwijl ze zelf een beetje rondhingen en af en toe een bison schoten. Dus hoe kan Jensen wel met beroep op het ‘werk is tijdverspilling’-denken bij Aristoteles beroep doen, maar ondertussen post ’68 moraalfilosofes uit de muur trekken die het hebben van werk als mannelijk privilege afschilderden….

    Barricadedenken tegen gezond verstand
    In een boerensamenleving was voor vrijgevochten barricadegedoe geen tijd. Boer en boerin hadden wel wat beters te doen dan met elkaar in competitie (= feminisme) te gaan, en filosoferen over machtsverhoudingen: ze hadden elkaar meer dan hard nodig. Want de echt intensieve landbouw – keihard zwoegen- bestond vóór uitvinding van kunstmest, trekkers en andere landbouwgemaksmiddelen. De seksuele bevrijdingstheologie werd pas mogelijk nadat haar hostie in de jaren ’50 werd uitgevonden: de Pil.

    Feministische filosofie veróórzaakt dóór bevoorrechte positie in Westen, niet andersom
    De enige reden dat wij moeten gelóven dat vrouwen in het Westen systematisch werden onderdrukt in een patriarchaal complot, is het feit dat in het Westen – meestal in deeltijd werkende- vrouwen de ruimte kregen dat standpunt te ventileren. Omdat ze hier bevoorrecht werden en voor zulke standpunten de tijd en ruimte kregen. Dankzij alle welvaart was er zoveel geld over in het Westen dat er zelfs faculteiten voor sociale rancunewetenschap konden floreren als ‘genderstudies’. Dat de producten daarvan zichzelf allerlei maatschappelijke vooruitgang toedichten lijkt mij zelfoverschatting.

      Meer dan ‘mannelijk’en ‘vrouwelijk’denken – tenminste bij analyse van wetenschappelijke zaken- lijkt er mij onderscheid tussen wél en niet-analystisch denken. Het één is goed borrelen bij het academische kampvuur om in de intellectuele steentijd te blijven. Het ander leidt tot vooruitgang. Waarna moraalfilosofen weer één of andere ‘denker’mogen optrommelen die daarvan de oorzaak zou zijn. Techniek en welvaart faciliteren een moraal, niet andersom.

    Als je zo nodig tegen het Westen moet schoppen- één van de belangrijkste PC-deugden, dan niet met het argument van ‘vrouwenonderdrukking’. Die heeft bij ons nooit plaatsgevonden, vooral niet in vergelijking met andere culturen (Taliban als extreem voorbeeld). Ook het idee van Jensen dat in het Westen mannen als ‘geestelijk’gelden, en vrouwen als ‘lichamelijk’is niet Westers: zie het Yin Yang-symbool. We vinden bij Jensen kortom nogal wat feitelijk onjuiste gemeenplaatsen om tot een gematigd PC-oordeel te komen.

    Freud hebbe mijn ziel
    Toch zijn Jensen haar bijdragen vaak frisser dan die van haar mannelijke co-auteur Rob Wijnberg. Zijn kinderlijke wereldbeeld van ‘jonge filosoof’ (hij is 7 jaar jonger dan ik) bewijst weer dat het verheerlijken van jeugdige inzichten vooral gebeurt door geestelijk onvolwassenen. Neem Wijnberg zijn PVV-obsessie, de meest gemakzuchtige manier om jezelf als ‘goed’ tegen ‘slecht’ af te zetten. Of het verwarren van slecht geïnformeerd zijn en onverschilligheid met moed: ‘wij zijn tenminste niet bang’, zoals Wijnberg in jeugdig onbenul schrijft.

    Jong zijn is geen aanbeveling
    … behalve in een cultuur die permanente puberteit – bevrijding van ketenen en normen- als ideaal verkoopt. Wie intellectuele pubers doodknuffelt krijgt het pus van filosofische puistjes in zijn gezicht, en het resultaat staat in Wijnberg zijn bijdragen. Gelukkig lijkt Wijnberg zich van die situatie bewust. Hij wordt het meest als schrijver en spreker gevraagd ‘omdat ik zo goed schrijf..voor iemand die zo jong is’, schrijft hij relativerend. Siert hem. Wijnberg heeft vele andere kwaliteiten, zoals zichzelf goed op de markt zetten en een redactie leiden. Dat moet je ‘m meegeven.

      Samengevat: streel het establishment en krijg een column in NRC
      Je heet kortom ‘goede filosoof’ als je langs lijnen der politieke correctheid het progressief establishment huldigt, af en toe een sneer uitdeelt aan ‘het Westen’ , iets man-onvriendelijks uitvent als hogere wijsheid. Pijnloos prikkelen zonder repercussies, omdat potentiële critici moreel gemuilkorfd zijn in mainstreammedia. Conservatieven, dat zijn angstige rechtse populisten, die van Nietzschiaanse hardheid uitgaan in plaats van de warme empathie van de linkse politici (ja het staat er echt….). ‘Dus ik ben’ gaf kortom geen nieuwe inzichten over de PC-medemens, maar verveelde wel snel. Ik dacht, dat dit nog bestaat???…

    Maar ik wil graag positief afsluiten.
    Eén vondst was wel aardig: dat de opdracht van het existentialisme leidt tot een authenticiteitsparadox. De opdracht jezelf vorm te geven, leidt tot gekunsteldheid, die juist de indruk van ‘nep’ wekt. Dat is leuk gezien, en kan ik met waarnemingen bevestigen. Voor de rest had ik mijn zaterdagavond beter kunnen besteden.

    Door | 2012-12-30T19:20:55+00:00 30 december 2012|17 Reacties

    17 Reacties

    1. Turris 30 december 2012 om 20:59- Antwoorden

      Een column in de Lse4 of NRC zou je niet misstaan Rypke.

      Het was een goed jaar voor climategate.nl!

      2013 wordt "De Ontknoping" voor de utopische politiek correcte Europa aanhangers, voor het overbodige GroenLinks, voor het geblameerde IPCC, voor het contraproductieve C02-emmissie-reductie-Kyoto-verdrag, voor de geschonden wetenschappeljke imago's van het KNAW en PBL, voor de asociale en niet-productieve windturbineparken in onze natuurgebieden, voor de (nu nog) gesubsidieerde zonnepanelen, klimaatalarmisten en kernenergie-tegenstanders en voor hun vele nieuwe kolencentrales als "dankbaar" gevolg.

      Beste wensen voor 2013 aan alle (gast-) auteurs van climategate.nl.

    2. TINSTAAFL 30 december 2012 om 21:05- Antwoorden

      Hmmm, je bedoelt zoiets als dit met je blog, Rypke?

      Wijnberg is hoofdredacteur van NRC Next. Bijzonder actueel, de identiteitsvraag, dus daarom deze eindejaarsblog die geschikt is voor mensen die kunnen lezen.

      Overigens is Wijnberg toch al ontslagen bij NRC? Tenminste als ik het goed gelezen heb…

    3. Niek Rodenburg 31 december 2012 om 07:46- Antwoorden

      Nog iemand die al jaren op zoek is naar z'n eigen 'ik', Jan Rotmans.

      Waarom een Wassenaar-akkoord niet helpt

      op

      http://www.nuzakelijk.nl/column-jan-rotmans/29932

    4. Ivo 31 december 2012 om 08:06- Antwoorden

      In een eerder blog kwam bij Theo het het verschil tussen links en rechts aan de orde. Hier zie je iemand die nog ouderwets aan de maakbaarheid van de samenleving denkt. Alles is mis (systeemcrisis) en moet op de schop. Zonder onderbouwing maar met een aplomb alsof iedereen het weet en men het dus over het probleem eens is. En dan moet al het nieuwe van bovenaf vorm krijgen, vanuit een (intelligente) visie opgebouwd worden.

      De maakbaarheid van de samenleving, welzijnsideaal over schoon, groen en circulair, een aantal leiders (voorhoede) die de verandering tbv de massa moet uitvoeren.

      Op Wikipedia staat onder het lemma communisme het volgende

      De exacte definitie van het communisme varieert, vaak wordt het onterecht door elkaar gehaald met het socialisme, maar de marxistische theorie stelt dat het socialisme slechts een overgangsfase is op weg naar het communisme. Leninisme voegt aan het marxisme toe dat er een voorhoedepartij nodig is om de proletarische revolutie te leiden en om alle politieke macht na de revolutie voor de werkende klasse veilig te stellen, voor de ontwikkeling van universele klassenbewustzijn en participatie van werknemers in een overgangsfase tussen kapitalisme en socialisme.

    5. Turris 31 december 2012 om 09:37- Antwoorden

      Wat een kronkels weer van "wetenschappers" Jan Rotmans. Het is een postmoderne flut-analyse van deze tijd en van de behoefte en gevoelens van de kiezers.

      Rotmans gaat voorbij aan de maatschappelijke onlustgevoelens omtrent de utopie Europa en "klimaatgestuurde" duurzame extra energiekosten.

      Rotmans heeft slechts een GroenLinks verhaal. Een partij die overbodig is geworden en zich kan opheffen.

    6. H.B 31 december 2012 om 14:28- Antwoorden

      Rypke@

      Leuk om telezen op deze laatste dag van het jaar.

      Van mij een 10+.

      2013 is op deze aardkloot begonnen mijn geluks nummer 13.

      Daar lees ik in de telegraaf dat de rechter

      windmolens heeft stilgezet.

      Kijk zo begin je 2013 pas goed.

      Een heel goed 2013 voor schrijvers en lezers.

      H.B

    7. DWK 31 december 2012 om 14:43- Antwoorden

      http://www.elsevier.nl/Nederland/nieuws/2012/12/W

      Gaan die vleermuizen nu dood door een klap van de molenwiek of door onderdruk rond de wieken of beide?

    8. Koud 31 december 2012 om 15:07- Antwoorden

      PC = Politiek correct, patriarchaal complot of gewoon allebei?

    9. Rypke 31 december 2012 om 16:53- Antwoorden

      Dank allen: bij PC bedoel ik niet patriarchaal

      De leukste zin vond ik deze:

      De seksuele bevrijdingstheologie werd pas mogelijk nadat haar hostie in de jaren ’50 werd uitgevonden: de Pil.

      Het was in de VS- waar ik een tijdje voor werk verbleef- tijdens een uitgaansavond. Meiden die gewoon met hun reet tegen je aan gingen rijden, standjes uitbeelden op de dansvloer

      Wie A zegt moet ook B zeggen, denk je dan- scheelt weer een avondje op de wallen, maar dit bleken geen hoeren te zijn maar 'seksueel zelfbewuste vrouwen die zelfstandig keuzes maken en miiiidden in het leven staan iew'. OK??

      Als je de definitie van 'hoer'zo NRC mogelijk wilt opschrijven, deed ik hier een gooi.

    10. Karel 7 januari 2013 om 01:44- Antwoorden

      "vrouwenonderdrukking speelde in het Westen een marginale rol vergeleken met andere culturen"

      Zeker, maar het heeft weinig zin om onrecht te bagatelliseren omdat het elders nog veel erger is. Tot in de jaren '60 werden vrouwen zodra ze trouwden verplicht hun baan op te geven. Onder wettelijke dwang. Let op de woorden 'wert' en 'dwang'. Minder erg dan stenigen, maar wel degelijk onderdrukking.

    11. Chemical 7 januari 2013 om 09:25- Antwoorden

      "Tot in de jaren ’60 werden vrouwen zodra ze trouwden verplicht hun baan op te geven. Onder wettelijke dwang".

      Kun je deze uitspraak onderbouwen?

    12. Karel 7 januari 2013 om 17:10- Antwoorden

      Van Wikipedia: "Tot in de jaren zestig van de twintigste eeuw was het in Nederland gebruikelijk dat vrouwen automatisch hun baan verloren zodra ze in het huwelijk traden, voor vrouwelijke ambtenaren was dit wettelijk vastgelegd. Gehuwde vrouwen waren tot die tijd juridisch handelingsonbekwaam. Tot in de jaren tachtig van de twintigste eeuw hadden gehuwde vrouwen aanzienlijk minder rechten in de sociale zekerheid, was een gewelddaad als verkrachting niet strafbaar wanneer dit door de echtgenoot gebeurde en bestond voor vrouwen geen recht op gelijk loon.

    13. Rypke 7 januari 2013 om 20:32- Antwoorden

      @Karel, dat het in wiki staat wil niet zeggen dat dit ook klopt. Die 'ongelijkheid'werd ruimschoots gecompenseerd door alimentatieplicht enz, en daarnaast is er bij trouwen in gemeenschap van goederen niet sprake van ongelijke verdeling maar van een niet werkende vrouw die gesteund door de wet aanspraak maakt op haar man zonder tegenprestatie. Je moet gelijkberechtiging breder zien dan toegang tot een overheidsbaan maar tot 'te genieten voordelen': kwamen we er netto gelijk uit. Wat jij gelijkberechtiging noemt is ongebalanceerde overbescherming, en kun je zelfs als manonvriendelijke wetgeving uitleggen, tot stand gekomen vanuit competitiedenken.

      En het is ook onpraktisch, want wanneer je als bedrijf 100 procent van je werknemers wilt kunnen vragen heb je niets aan één werknemer die er 3 maanden uit is om een kind te werpen en die dan op halve kracht verder moddert. het ontkennen van die evidente vanzelfsprekendheden is op zijn best oneerlijk. Je kunt ook wetgeving ontwikkelen die vanuit het competitiemodel reuze 'eerlijk'is maar in de praktijk discriminerend en onpraktisch

      Kortom, bovenbeschreven wiki-formulering is precies het soort quasifeitelijke beschouwing die ik aanval. het brengt het 'manvrouwcompetitie-dogma'als niet-bediscussieerbaar uitgangspunt en verklaringsmodel om een ongelijkheid te postuleren. Die 'ongelijkheid'is echter een eigenschap van het uitgangspunt dat je met elkaar in competitie MOET en dus een gelijke start moet hebben in de zelfde ratrace.

      Wanneer je manvrouw-relaties niet in competitiemodel bekijkt, kun je ook frissere conclusies trekken die biologisch en historisch meer hout snijden.

      Het leven was dan voor mannen een stuk minder aangenaam en minder waard en ze gingen vroeger dood. Verder, er waren sinds de vroege middeleeuwen al keizerinnen en vrouwen in de hoogste ambten, behalve dan in de kerk. Maar ook dat snijdt geen hout: Sint Helena, de moeder van Constantijn is een kerkheilige en een vrouw en Maria wordt door veel katholieken meer vereerd dan haar zoon. Dus al dat gelul over vrouwenonderdrukking in het Westen is op zijn best overdreven

      Er was nooit principiële uitsluiting of vrouwenonderdrukking in het Westen, dat is grotendeels een verzinsel van de onwelriekende gleuvenbrigade (Komrij et al) van de jaren '70. Dat men van het 'zwakke geslacht'sprak is ook geen uiting van minachting: lees het gedicht van Staring: wie het 'zwakke geslacht met gal bespuit'. Het is- zie de schaatskampioenschappen- een feit dat vrouwen 10 procent trager zijn bij de zelfde training. So what? Ik ben 100 procent trager op de schaatsbaan, maar heb weer andere kwaliteiten,

      Ik pleit niet voor wetgeving die mij desondanks voortrekt en op de 500 meter 30 seconden voorsprong geeft plus wettelijk verplichte sponsoring door Aegon

    14. Turris 7 januari 2013 om 20:48- Antwoorden

      Vrouwenonderdrukking is binnen het christelijk geloof zelf een gotspe, altijd geweest. Beide geslachten hadden verschillende taken en rollen gebaseerd op natuurlijke gesteldheid en aanleg, de kerk was een bindernde factor voor vrouwen en mannen gezamenlijk in één kerkgebouw. Binnen de Roomse kerk werden verder de vrouwen ("als soort")vereerd door/via Maria-verering.

      Christelijke gemeenschappen kenden toen verder niet de verfoeilijke onderdrukkende vrouwen segregatie en vrouwelijke onreinheidsapartheid (niet aanraken, geen hand schudden) die de bijvoorbeeld de gestrenge Islam nu nog hanteert.

      Dat vrouwen in Nederland nog handelingsonbekwaam waren tot eind jaren '70 nog was niet vanwege onderdrukking, maar vanuit een nog niet afgerond emancipatorisch, politiek en technisch wordingsproces.

      Ik zelf kom uit een gezin waar zowel vader als moeder een baan hadden en ook 5 kinderen, die allemaal goed terecht kwamen. En niet omdat het financieel voordelig was, het tegendeel. Mijn vader foeterde dat alleen Den Uyl en zijn linkse hobby's maar extra werden gespekt.

      Kinderopvang bestond toen niet, maar mijn moeder ging weer werken als onderwijzeres toen de jongste 8 jaar was en er een goede wasmachine en wasdroger was gekocht.

      Emacipatie in de jaren '70 kwam niet door de politiek (socialisten waren net zo terughoudend) maar vooral door de voortschreiding van de huishoudelijke techniek (snelkookpan, vaatwasser, mixer, microwave, afhaal restaurants),en zeker door beider intelligentie. Vrouwen konden bijvoorbeeld pas massaal een bankrekening openen toen de automatisering binnen de banken dat mogelijk maakte. Deelnemen in een pensioenfonds aan vrouwen was pas mogelijk na hun 27ste jaar. In de krijgsmacht waren vrouwen (Luva's Marva's etc) ruim aanwezig.

      Nederland was achter bij omringende landen wat betreft emancipatie. Daar hadden de vrouwen in 40-45 de oorlogsindustrie draaiend gehouden en hadden de vrouwen een ruime voorsprong.

      Het socialistisch feministische triomf gelul op wikipedia mag de politieke prullenbak in.

    15. Karel 8 januari 2013 om 02:43- Antwoorden

      Rypke, ik ga er niet eens aan begonnen om alle onzin die je hier neerschrijft te weerleggen. Wel wens ik iedereen in de toekomst veel plezier met climategate dat helaas minder en minder over het klimaat gaat en meer en meer een uitlaatklep is geworden voor de stormen binnen de hoofden en harten van voornamelijk blanke mannen van middelbare leeftijd die zichzelf heel erg achtergesteld voelen bij alles en iedereen. Waarom doet het gezeur mij hier toch zo verschrikkelijk veel denken aan die vrouwenclubjes in de jaren '80? Heren, welkom bij de onwelriekende smegmabrigade!

    16. Amadeus Gould 8 januari 2013 om 08:25- Antwoorden

      Een ieder de beste wensen voor 2013.

      @DWK: Onderdruk. Vleermuizen kunnen bewegende objecten goed detecteren.

      Verdraaien helpt niet, stil leggen wel.

    17. […] opzeggen goed voor klimaat Wat ‘de kwaliteitskranten’betreft: hoewel Rob Wijnberg, intellectueel lichtgewicht met aardig lachebekje op zijn promotiefoto ‘de correspondent’opricht met de pretentie kwaliteitsjournalistiek te waarborgen, weten […]

    Geef een reactie