Klimaatbeleid: wie gaat de rekening betalen?

Donald Pols, Milieudefensie.

Gerard Reijn schreef onlangs in de Volkskrant:

Rapport: laagste inkomens betalen het meest aan klimaatbeleid, Rutte III versterkt die ongelijkheid

De laagste inkomens betaalden al relatief het meest aan het klimaatbeleid, maar het beleid van het kabinet-Rutte III versterkt die ongelijkheid nog.

Dit staat in een rapport dat Milieudefensie heeft laten opstellen door onderzoeksbureau CE Delft en dat maandag werd gepubliceerd. De laagste inkomens krijgen de hardste klappen, concludeert het bureau, het bedrijfsleven krijgt nauwelijks lastenverzwaringen.

De laagste inkomens (een bruto inkomen tot 23 duizend euro) zouden in 2021 van hun besteedbaar inkomen 2,1 procent kwijt zijn aan heffingen voor klimaatdoeleinden. Vanwege het beleid van Rutte III verdubbelt dat percentage tot 4,2.

Aldus Gerard Reijn.

Het deed mij denken aan de metafoor van de kameelneus (camel nose).

Een kameelneus is een metafoor, die aangeeft dat een beslissing aanvankelijk klein en ogenschijnlijk onschuldig begint, maar uiteindelijk desastreuze gevolgen heeft. Deze is oorspronkelijk ontleend aan een oude Arabische vertelling (zie hier).

Op een dag trokken een Arabier en zijn kameel door de woestijn. Het werd donker en koud. De Arabier zette zijn tent op, bond de kameel vast en ging slapen. De temperatuur zakte nog verder en de kameel kreeg last van een koude neus. Hij vroeg aan zijn begeleider of hij zijn neus in de tent mocht steken. Die wilde dat eigenlijk niet, maar de kameel vroeg het zó vriendelijk dat de Arabier na enig verder aandringen toch toestemde – als het maar bij die neus zou blijven! Maar na een tijdje koelde het nog verder af. De kameel kreeg last van zijn voorbenen en vroeg of die ook naar binnen mochten. Na wat heen en weer gepraat mocht dat ook. Maar vervolgens kreeg de kameel last van zijn achterbenen. Hij zei te vrezen dat hij de volgende dag de reis niet zou kunnen voortzetten met bevroren ledematen. Nadat zijn achterbenen ook in de tent waren geschoven, was er geen plaats meer voor de begeleider. Die moest de rest van de nacht buiten slapen.

Een kameelneus is dus een maatregel of voorstel waarvan de betekenis aanvankelijk gering lijkt, maar die/dat vèrstrekkende negatieve gevolgen kan hebben. Dat geldt eveneens voor het klimaatbeleid met in zijn kielzog hernieuwbare energie.

Is men nu werkelijk verrast over de denivellerende invloed van het klimaatbeleid op de inkomensverdeling? Had men dat niet eerder kunnen bedenken? Op deze website is hiervoor al vele jaren gewaarschuwd.

Gerard Reijn:

De vraag wie de rekening gaat betalen lijkt een van de grote kwesties te worden in het nieuwe Klimaat- en Energieakkoord. Gesprekken daarover tussen regering, sociale partners en milieugroepen beginnen naar verwachting eind deze maand. Bij het oude Energieakkoord, dat in 2013 het begin markeerde van de vergroening van de Nederlandse economie, speelde lastenverdeling geen rol.

Verscheidene partijen die aan de besprekingen zullen deelnemen zeggen nu al duidelijk dat lastenverdeling voor hen een belangrijk punt is. ‘Het wordt voor ons een breekpunt’, zegt Donald Pols van Milieudefensie, de opdrachtgever van het rapport van CE Delft. Greenpeace zegt er ‘een groot issue’ van te zullen maken. En Kitty Jong van de FNV zegt: ‘Het vorige akkoord ging over petajoules en kilowatturen. In het nieuwe akkoord worden voor ons de arbeidsmarkt en de lastenverdeling heel belangrijk.’ ….

De kosten voor huishoudens stijgen door Rutte III flink, die voor het bedrijfsleven weinig of niet. Voor de grootste klimaatvervuilers, de zware industrie, is nauwelijks lastenverzwaring voorzien in het regeerakkoord.

Dat, zegt Donald Pols, moet onder het nieuwe Klimaatakkoord radicaal anders worden. ‘Als de lasten alleen op de burgers worden verhaald, komen die in verzet en gaan op rare partijen stemmen.’ Dat beschouwt hij als een bedreiging voor het klimaatbeleid. Volgens hem blijkt het verschil duidelijk bij de kosten voor het vermijden van de uitstoot van een ton CO2. Voor burgers is dat al gauw 190 euro; voor grote bedrijven minder dan een tientje. ‘Het bedrijfsleven moet substantieel meebetalen, anders komt er geen Klimaatakkoord.’

Lees verder hier.

Wat zou Pols toch met ‘rare partijen’ bedoelen? Zou hij misschien partijen bedoelen die kritisch zijn ten aanzien van dat klimaatgedoe en die niet willen dat de burger wordt belast met megakosten voor allerlei leuke klimaatinitiatiefjes die geen enkel meetbaar effect hebben op de gemiddelde wereldtemperatuur (volgens de voorstanders van een dergelijk beleid!) ?

Wat is het toch in dit land dat niet-democratisch gekozen dialoogpartners met ‘breekpunten’ dreigen? En wat zou Pols toch met ‘breekpunt’ bedoelen? Loopt hij dan weg uit de vergaderzaal? Of zou wat hem betreft dan verder klimaatbeleid achterwege kunnen blijven?

De toekomst zal het leren.

Maar niet alleen in Nederland, ook in Duitsland lijken de inkomensverdelingseffecten van het klimaatbeleid hoger op de politieke agenda te komen.

Zo schreef Rochus Görgen onder de titel, ‘Energiewende bedeutet Umverteilung’, onlangs in de ‘Berliner Zeitung’

Dietmar Woidke (SPD).

Dietmar Woidke sieht im Erneuerbare Energien Gesetz schwere Konstruktionsfehler und fordert umfassende Änderungen an der Finanzierung.

Brandenburgs Ministerpräsident Dietmar Woidke (SPD) hat eine scharfe Korrektur an der Förderung erneuerbarer Energien gefordert. Das Erneuerbare Energien Gesetz (EEG) führe derzeit zur größten Umverteilung von unten nach oben in der Geschichte der Bundesrepublik, weil alle die Kosten mit der Stromrechnung zahlten, aber vor allem vermögende Investoren davon profitierten.

Het begint voor hoe langer hoe meer mensen hoe langer hoe duidelijker te worden dat vele landen zich hebben vertild aan klimaat- cum energiebeleid. In de ban van de klimaathype hebben zij onverantwoorde beslissingen genomen. Zij hebben niet nagedacht over de kosten en baten van een dergelijk beleid. Zelfs als de klimaatmodellen zouden kloppen – hetgeen niet het geval is – zou het klimaateffect van dat alles zó klein zijn dat het niet meetbaar is. Ondertussen moet de samenleving grondig op de schop. Met welk doel, vraagt men zich af? De transitie naar een klimatologische heilstaat?

Het wordt hoog tijd voor een flinke injectie van gezond verstand ter bestrijding van de klimaathysterie en al de beleidsmatige megalomanie die daaruit voortvloeit.

De ‘betrouwbare mannetjes’ zeiden het al:

Onheilroepers richten doorgaans meer schade aan dan dat waarvoor ze waarschuwen.

 

Door |2018-02-07T21:05:39+00:008 februari 2018|69 Reacties

69
Reageer op dit artikel

avatar
  
smilegrinwinkmrgreenneutraltwistedarrowshockunamusedcooleviloopsrazzrollcryeeklolmadsadexclamationquestionideahmmbegwhewchucklesillyenvyshutmouthzonboemokg
Afbeeldingen
 
 
 
Andere bestanden
 
 
 
20 Reacties
49 Discussies
0 Volgers
 
Grootste discussie
Meest gelezen reactie
24 Auteur reacties
LeenHans ErrenLeo BokkumDirk VisserScheffer Recent comment authors

  Abonneren  
Abonneren op
bert Pijnse van der Aa
Gast
bert Pijnse van der Aa
Offline

Dit is de mail die ik schreef aan Gerard Reijn, naar aanleiding van bovengenoemd artikel : “Energie besparen is zowel subjectief als relatief . Voor de rijkaard die in het vliegtuig leeft en de arme drommel die de kachel niet kan stoken( omdat die rijkaard hem laat betalen ) is de perceptie en geheel andere. Daarom is de gehele enegietransitie niet meer dan een poppenkast . en vooral bedoeld het volk te laten betalen. Overigens hun eigen schuld, want ze… Lees verder »

Scheffer
Gast
Scheffer
Offline

De “duurzame” energietransitie van “professor” Rotmans cs., Urgenda, GreenPeace, MilieuDefensie, GroenLinks en RutteIII is een (aardgas-)ballon. Wie prikt hem door en wanneer?

Twijfelaar
Gast
Twijfelaar
Offline

‘Het bedrijfsleven moet substantieel meebetalen, anders komt er geen Klimaatakkoord.’ Groen en links hebben de schuldige voor het falen al gevonden!

Michiel de Pooter
Gast
Michiel de Pooter
Offline

Sinds internet en globalisering, is er asymmetrie tussen complexiteit van samenlevingen en de besturende vermogens van politici en beleidsmakers. Steeds meer problemen, zijn onoverzichtelijk en veel te ingewikkeld zonder robuuste, vaktechnische of natuurkundige kennis. Daardoor wordt eerder naar oplossingen gezocht vanuit een populair, gekleurd belang, dan vanuit een algemeen. Komt nog bij, dat complexe problemen in toenemende mate en a fortiori door politici worden versimpeld (yes we can), waardoor gevonden oplossingen niet-werkend en of symbolisch zijn, en juist op een… Lees verder »

Marcos
Gast
Marcos
Offline

Als je de situatie in sommige Australische staten volgt dan wordt daar al op korte termijn zichtbaar wat voor catastrofale gevolgen dit idiote beleid heeft. Ze zitten op de grootste voorraad kolen in de grond, exporteren dat maar weigeren er zelf iets mee te doen, sluiten kolengestookte centrales, en zetten volledig in op “hernieuwbaar”. Zon en wind dus.De ene black out na de andere omdat het net niet stabiel is en hardnekkig weigeren het beleid aan te passen en vasthouden… Lees verder »

Loes Meijer
Gast
Loes Meijer
Offline

Nou milieubeleid is iets anders dan economisch beleid. Wij willen toch steeds meer energie? Dan gaan we er ook gewoon voor betalen. Het is een economisch beleid, dat de laagste inkomens het meest moeten betalen, dat staat los van milieubeleid. Alternatieve energie door windmolens en zonnepanelen kost veel geld, oké, ze leveren nauwelijks bij aan de giga behoefte aan elektriciteit, oké, maar wel wát en bovendien geeft het arbeidsplekken. Het mag wel wat kosten hoor, die elektriciteit die wij zo… Lees verder »

Michiel de Pooter
Gast
Michiel de Pooter
Offline

@ Loes Meijer, Je analyse conflicteert met het heersende marktparadigma.; Economie kan alleen voortbestaan door groei. En economische groei doet je met goedkope en overvloedige energie met hoge energetische dichtheden. De vraag naar windmolens en zonnepanelen is niet het gevolg van een spontane marktordening, maar een gevolg van overheidssubsidies, die verdiend zijn met belastingopbrengsten uit hoofdzakelijk niet duurzame, milieubelastende sectoren, zoals landbouw, transport en petrochemie. Overigens met die “groene” arbeidsplekken in NL valt het reuze mee hoor; Wij financieren vooral… Lees verder »

David
Gast
David
Offline

Welvaart houdt in dat basisbehoeften voor iedereen goed betaalbaar zijn. Energie van zon en wind is veel (10x) duurder dan van kolen en gas, zeker als leveringszekerheid wordt verlangd. Schaarste schept maatschappelijke ongelijkheid. Nog niet zo lang geleden (in Pakhuis de Zwijger) hierover een debat avond bijgewoond waarin een filosofe (van UU) beweerde dat het klimaatprobleem dermate ernstig is dat bij de bestrijding die ongelijkheid maar voor lief genomen dient te worden. Maar dat lijkt dan ook het doel van… Lees verder »

David
Gast
David
Offline

Het pleidooi om de kosten meer bij het bedrijfsleven te leggen is kortzichtig want uiteindelijk betaalt altijd de consument via prijsstijgingen.

leonardo
Gast
leonardo
Offline

De burger betaalt het klimaatbeleid via belasting op energieverbruik. Het onderzoek dat de Volkskrant hier citeert is uitgevoerd door CE Delft. Dat onderzoek wijst uit: – straks betaalt een lager inkomen ca € 950 (ik ga er van uit dat het gemiddelde laagste inkomen in de buurt van de € 23.000 ligt) – straks betaalt een hoog inkomen ca € 1080 (ik ga er van uit dat het energieverbruik van alle hoogste inkomens min of meer gelijk is – €… Lees verder »

Anoniet Anonine
Gast
Anoniet Anonine
Offline

Hahaha,
hoe bedoel je:

Why did the one straw,
brake the camel’s back!?!

Hetzler
Gast
Hetzler
Offline

@Loes Groene banen vormen een negatieve economische transitie. Zo verdrijft het Gemini windpark per baan 60 banen in de gezondheidszorg. Duurzaam is gewoon terugkeer naar een maatschappij van 250 jaar geleden.

Hetzler
Gast
Hetzler
Offline

@JvdH die batterij is goed voor op zijn best 1,7 uur opvang. Daarom is dat succes, zoals gebruikelijk, een rondje propaganda van het groene koor. Het project is gewoon nep.

David
Gast
David
Offline

Het Gemini windpark kostte 4 miljard (inclusief 1 miljard aansluiting) en als hiermee betrouwbare (dus incl. opslag via methaan) energie wordt geleverd dan worden landelijk omgerekend (dus ook industrie en transport meegerekend) 7000 huishoudens bediend. Afschrijving in 25 jaar levert dan per huishouden €1900 kosten per maand. De kosten voor de methaanproductie en gascentrales zitten hier nog niet bij.

Hetzler
Gast
Hetzler
Offline

@JvdH Het is wel mooi geweest met al die opsnijerij over de zegeningen van duurzaam, groen en het opdringen van het niet bestaande probleem van de AGW-hypothese, laat staan energiegebrek. De mythe van de AGW-hypothese is al lang weerlegd. Daar helpt de oplichterij van Mann en de kliek rondom hem alsmede die in Amsterdam ook niet bij. Zie het commentaar Honest Broker: https://www.climategate.nl/2017/12/lasterlijke-aanval-op-wetenschappelijke-integriteit-canadese-zoologe-susan-crockford/ De auteurslijst is heel opmerkelijk: veel Nederlandse auteurs dan wel werkzaam bij Nederlandse onderzoeksinstituten. Een aantal heeft… Lees verder »

Conform ons Privacybeleid maken wij gebruik van Cookies om onze website beter te laten werken. OK