CLINTEL stelt McKinsey's klimaatalarmisme aan de kaak McKinsey and Company is voorheen in verband gebracht met een aantal schandalen

Afbeelding: Shutterstock.

Een gastbijdrage van David Wojick.

Vertaling: Martien de Wit.

McKinsey and Company is ’s werelds grootste managementadviesbureau, met een jaarlijkse omzet van meer dan tien miljard dollar. Onlangs hebben ze een klimaatangst-campagne gelanceerd, ongetwijfeld in de hoop er een fortuin mee te verdienen, maar CLINTEL heeft hen daarop aangesproken.

CLINTEL heeft een beknopte, uitdagende brief gestuurd naar het McKinsey Global Institute (MGI), dat veel van dat angstaanjagende spul genereert. Het MGI is een dochteronderneming van McKinsey en bluft dat het één van ’s werelds grootste denktanks is.

Deze kwestie is belangrijk omdat, terwijl de meeste bedrijven het niet veel kan schelen wat het IPCC van de VN zegt over klimaatverandering, ze wel naar McKinsey zullen luisteren. Het specifieke doel van de brief van CLINTEL is een omvangrijk rapport dat in september is uitgebracht, getiteld ‘McKinsey on Climate Change’. Dit is dus het officiële standpunt van McKinsey. Dit zogenaamde rapport is eigenlijk niet meer dan een 216 pagina’s tellende verzameling van angstaanjagende verhalen.

Het verslag begint met deze akelige binnenkomer: “Het veranderende klimaat staat op het punt een breed scala aan economische, zakelijke en sociale risico’s te creëren in de komende drie decennia. Bestuurders moeten nu beginnen met het integreren van klimaatrisico’s in hun besluitvorming”.

En wie kan hen beter helpen om deze vermeende risico’s op korte termijn te integreren dan McKinsey, tegen vette uurtarieven natuurlijk? Interessant dat het klimaat alleen maar ‘op het punt staat’ om deze risico’s te creëren. Het lijkt erop dat het klimaat deze risico’s nu nog niet creëert, maar ik dwaal af.

McKinsey is er heel duidelijk over dat mensen hulp nodig hebben en zegt: “Stakeholders (belanghebbenden) kunnen het risico van klimaatverandering alleen aanpakken als ze die goed begrijpen en de nuances zien, die het zo ingewikkeld maken om er mee om te gaan”.

Hier zijn enkele onderwerpen van McKinsey’s paniekverhalen:

Zal de infrastructuur buigen of barsten onder de klimaatstress?

Kan het klimaat de zwakke schakel in uw toeleveringsketen worden?

Bancaire vereisten om klimaatrisico’s te managen.

De nul-koolstof auto: het verminderen van de materiële uitstoot is het volgende punt op de agenda.

Zullen de graanschuren van de wereld minder betrouwbaar worden?

CLINTEL gaat tot de kern van al deze duisternis, namelijk dat het gebaseerd is op valse modellering. Om te beginnen is het gebaseerd op het belachelijke IPCC-scenario van de toekomstige emissies, dat kortweg 8,5 wordt genoemd. Hier is hoe CLINTEL het formuleert:

“Zoals u zegt, vertrouwt u op het RCP8.5 scenario van de IPCC AR5 CMIP5 modellen, totaal ongeschikt in onze ogen, omdat dat scenario in AR5 is ontwikkeld om een wereld te modelleren die net zo hard groeit als de toenmalige groei van China. Dat scenario is het meest onwaarschijnlijk. RCP4.5 is dan aanzienlijk relevanter. Bovendien voorspelt u, door het gebruik van de modellen van het Woods Hole Research Centre (WHRC), dat tegen 2050 de wereldwijde temperatuur 2,3°C boven het pre-industriële niveau gestegen zal zijn, met een mogelijke zeespiegelstijging van 1,8 m tegen het jaar 2100. Beide zijn onverklaarbaar ver boven de al extreme SR8.5-cijfers. Met deze WHRC-modellen is het geen verrassing dat we u voorstellen uw voorspellingen voor toekomstige klimaateffecten te rangschikken in de categorie sciencefiction. Uw extreme zienswijze kan uw reputatie ernstig schaden.”

Dus niet alleen gebruikt McKinsey het dwaze 8.5-scenario, ze gaan zelfs nog veel verder dan dat! Natuurlijk, als je miljarden aan nieuwe handel wilt optrommelen, dan wil je ook een echt grote trommel.

De brief, die is ondertekend door professor Guus Berkhout, voorzitter van CLINTEL, eindigt met bezorgdheid en een uitdaging:

“We zien dus geen enkele klimaatcrisis. Bovendien zijn wij zeer bezorgd over een gigantische verspilling van wereldwijde economische middelen, zoals uw publicaties lijken te suggereren, aan een zwaar overschatte klimaatdreiging. Waarom neemt een ethisch bedrijf als McKinsey, zo vragen wij ons af, zo’n extreem standpunt in?

U en uw wetenschappelijke adviseurs zouden zeer welkom zijn om een debat te voeren met onze wetenschappers van wereldklasse. We kijken uit naar uw antwoord.

Professor Berkhout’s boodschap aan potentiële McKinsey klanten is: “Wees u ervan bewust dat als u uw bedrijfsstrategie aanpast aan het meest onwaarschijnlijke klimaatscenario RCP 8.5, u hoogstwaarschijnlijk de verkeerde strategie kiest.”

McKinsey and Company is voorheen in verband gebracht met een aantal opmerkelijke schandalen, waaronder de ineenstorting van Enron in 2001 en de financiële crisis van 2007-2008. Gezien het feit dat McKinsey enorme hoeveelheden geld gaat verdienen aan deze ongegronde angstaanjagende verhalen, vraagt men zich af of fraude daar eigenlijk wel een probleem is.

Over David Wojick

David Wojick, Ph.D. is een onafhankelijke analist die op het snijpunt van wetenschap, technologie en beleid werkt. Zie http://www.stemed.info/engineer_tackles_confusion.html

Zie voor meer dan 100 eerdere artikelen voor CFACT: http://www.cfact.org/author/david-wojick-ph-d/ Beschikbaar voor vertrouwelijk onderzoek en consulting.

Bron hier.